Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioetiaꝫ obtēta licētia. nec obſtat dīc decretalis oīsfidelis tenet̉ ꝯfiteri ꝓprio ſacerdoti. qꝛ iſte inqͣtum talis eſt ſacerdos .i. dans ea que ſunt medicamētaſed potiꝰ venena mortis. vnde iudicaus eſt corruptor confeſſor. de hac materia infra tanget̉.irticulus terciusOnſeq̄nt̉ q̄rit̉. vtꝝ p̄t̓miſſo inferiori .ſ. parochiali penitēs pt̄ ꝯfiteri ſuꝑiori .ſ. ep̄o vel eiꝰpenitētiario. Et videt̉ no. illd̓ de pe. re.Oīs vtriuſqꝫ ⁊cͣ. ibi habet̉ plane oīs fidel̓ tenet̉ ꝯfiteriꝓprio ſacerdoti. Itē videt̉ illa obiecta ſūt ī p̄cedēti ꝓbleumate .ſ. diligēt̓ agͦſce vultū pecoris tui ꝓuer. xxvij. ad heb̓. vlt̄. Obedite p̄poſito vr̄o oīa ⁊cͣ Cōtra.pt̄as iuriſdictōis deſcēdit a ſuꝑioribꝰ ad inferiores. ſaliꝗbꝰ det ep̄s pt̄atē ſuā vt pnīarijs ſuis. īferior poſſit ſuꝑ ſuꝑiore ſꝫ ecōuerſo: videt̉ penitēs etiā ꝗcūqꝫlēte ſacerdote ꝓprio poſſit ip̄i ep̄o ꝯfiteri illis ꝗbꝰ deditpī̄atē ſuā. Itē p̓uilegiū qn̄qꝫ ꝯfert̉ p̄dicātibꝰ vl̓ alijs au3. ſꝫ ꝯcedit pͥncipale ꝯcedit acceſſoriū. vn̄ſſit aliꝗbꝰ pt̄atē abſoluēdi: penitendipt̄atē ꝯfitēdi ill̓. p̄t̉miſſo ꝓprio ſacerdote pn̄t penitētesillis ꝯfiteri. Itē qn̄qꝫ accidit ep̄i religioſi diſcurrūt dioceſes ſuas audiēdo ſubditoꝝ ꝯfeſſiōes freq̄nt̓ nolētibꝰ ſacerdotibꝰ ꝑrochialibꝰ. ſꝫ ꝯſtat ſic laborat vtiliter ſibi alijs: cōfeſſio illa efficaciā hꝫ fit fruſtra.Si dicēt̉ ſi aliꝗ ꝯfiteāt̉ ſuꝑioribꝰ p̄t̓miſſis īferioriilomīꝰ tenēt̉ ꝯfiteri ꝓprijs ſacerdotibꝰ. Cōtra. cōfeſiori abſolutꝰ. aut ē vere abſolutꝰ aūt. Si vere tenet̉ iteꝝ abſolui de eodē ī eodē foro. Si. ꝯͣ abſolutꝰ ē ab illo pt̄atē hꝫ habitu ē vereaqꝛ a ſacerdote. actu: qꝛ claues hꝫ ligatas. Itē nait fruſtra. ml̓to fortiꝰ nec ille ē ſupͣ naturāſcꝫ ſpūſſct̄us. nec gr̄a ſpūſſct̄i. adhibe̓ duo r̄media ſpūſſct̄i. circa idē qn̄ alteꝝ ē efficax vnū ſuꝑfluū ē. ſiꝗsfeſſus ē alicuoris maioris ptātis ab eo abſocōfiteri cauſa abſolutōis recipiēde.idet̉. Itē qd̓ valerēt pͥuilegia dn̄i paſꝑ eēt neceſſe ad alios recurre̓. Itē an̄ collatōeꝫ eccl̓ie ꝑrochial̓ ep̄us habuit pt̄atē abſoluēdi oēsprochianos. nec aliꝗs aliꝰ potuit illos abſolue̓ niſi dataeēt illi pt̄as ab ep̄o. ſꝫ ī collatōe nihil pt̄atis ſue ē ip̄i ſubj: ptꝰ collatōꝫ pt̄ oīm ſi vult audire ꝯfeſſionē. īmoſoluēdi illos ſibi retine̓. Itē ep̄us inhialis dat pt̄atē abſoluēdi vniueribi caſus qͦs vult. Ponat̉ aliꝗs cōmiabſolutō ꝑtinet ad ep̄m. talis fruſtraoſſit ip̄m abſolue̓. Itē retinēdoibꝰ caſibꝰ. r̄tinet ſibi pt̄atē abvtpote illas ſolūmō peccauer̄t īvidet̉ p̄t ſibi aliqͣ de retine̓ aliquāīmodo a ſe illa ſolue̓ a debito ꝯfitēdi Rn̄. ſine p̄iudicō melioris ſnīe. ſūmꝰ2 alij īferiores pn̄t licētiare aliquē vt ꝯfiteat̉ie̓ a tentōe ꝯfitēdi ꝑrochiano ſuoqꝛ ſi pōtdare licētiā ꝑrochiano ſuo confitēticuicūqꝫ voluerit ſoluē a tentōe ꝯfitēdi ſibi ſimpl̓r adtp̄us ẜm qd̓ ē rōni ꝯſonū: cur pt̄ ep̄us cuiꝰ ē ꝑrochianus. hoc pone̓: eēt pone̓ ep̄m habe̓ oēm pt̄atē ī ſubditos. quā hꝫ ſimplex curatꝰ. Ad illd̓ qd̓ pͥmo obijcit̉ decretalē. ꝗliblelis tenet̉ ꝯfiteri ſemel ī āno ꝓprioſacerdoti. diceiꝰ dr̄ multipl̓r. vno ꝓprijſſime ſac̄dos ꝑrochial̓ admīſtrat ſac̓mēta: cui ꝯmiſſa ēcura ſpūal̓ ꝑrochisIlio .ſ. coīori dr̄ ſuꝑior ordinariꝰ ꝓpriꝰ ſacerdos. ꝓpria aucͣte vl̓ officō gerit curamprochian .i. oīm ſūt ī ſua dioceſi. vt ep̄s. talista p̄latꝰ ordīariꝰ pt̄ abſoluē ſubditos. Coīſſimo pōtdici ꝓpriꝰ ſaceos ꝗcūqꝫ pt̄ penitētē reciꝑe ad ꝯfeſſioneꝫ illū abſoluē̓ aucͣte ſiue pt̄ate ꝯmiſſa a ſuꝑiori. qͣles ſūtpnīarij dn̄i pape īferioꝝ ep̄oꝝ: illi ꝗbꝰ a dn̄o papaceſſuꝫ ē pͥues. Pōt dici ſiue ꝯfeſali ſiue ſuꝑiori ordīario vt ep̄o.lxxviij.cōfeſſus ē ſacerdotipprio: nec tenet̉ alij cōfiteri. maxīeſi aliqͣ de ep̄us abſoluerit a tentōe cōfitēdi ip̄i inferiori. debꝫ tn̄ face̓ illi īnoteſcat a abſolutꝰ ē in ſcādalivitatōeꝫ. De iſtis at̄ abſoluūt ex pt̄ate ꝯmiſſa ordinaria diſtēguēdū ē. qꝛ aūt aucͣtas ſiue pt̄as ē ei ꝯmiſſa aſuꝑiori ordīario ſimpl̓r: aut ī caſu. Si ſimpl̓r: tūc iudicā ē ſicut de ordīario. ſic̄ ptꝫ de his ꝗ̄ ſūt pnīarij dn̄i pape īferiores ep̄oꝝ. Si ſit ꝯmiſſa ī caſu: ſic̄ illis obtenta alicꝰ pͥuilegij vtpote p̄dicatoribꝰ habēt pt̄atē audiendi illos veniūt ad illoꝝ ẜmonē: qꝛ vt oppinor talibꝰ data ē pt̄as audiēdi ꝯfeſſiōes in p̄iudiciū ſacerdotummaxīe bonoꝝ. ſꝫ potiꝰ in fauorē fideliū excitatōꝫ audiēdi v̓bū dei. ꝓpt̓ ignorātiā negligētiā et alios defectusip̄oꝝ ſacerdotū: credo p̄ſbiteri iure ſuo p̄uent̉. Un̄exiſtimo. ꝑrochiani quātūcūqꝫ qͦtiēſcūqꝫ talibꝰ ꝯfiteant̉: tenēt̉ ſacerdotibꝰ ꝓprijs ꝯfiteri. ſi ab illis reꝗͥrāt̉ necalit̓ ſint ꝯtēti. dico ſemel ī āno. Ad igit̉ qd̓ obijcit̉ tenet̉ ꝯfiteri ꝓprio ſacerdoti. dicēdū veꝝ ē ſumēdopriū ſacerdotē ẜm ꝓpriꝰ ꝯplectit̉ modos an̄ dictos. ẜmat̄ ītelligit̉ oīno de ꝑrochiali: ſic ē oīno veꝝ. Ad illud qd̓ obijcit̉. debꝫ cogͦſce vultū pecoris ſui ⁊cͣ. dicēdūip̄e tenet̉ audire nec alio ꝯfiteri. Ad qd̓ obijcit̉. dꝫobedire ⁊cͣ. dicēdū egredit̉ t̓mīos obediētie ſi ꝯfitetp̄lato ſuꝑiori vl̓ alij licētia ip̄iꝰ. ſic̄ nec ille p̄t̓miſſa volūtate pͥoris adimplet volūtatē abbatis. Qd̓ at̄ dictūeſt. illi abſoluūt ab illis obtētu p̄uilegij alicꝰ hn̄t pt̄a abſoluēdi illos audiūt illos ī p̄dicatōibꝰ: nihilomīꝰtenēt̉ ꝯfiteri ſuis ꝑrochialibꝰ ſi reꝗrat̉ ab ip̄is. poſſꝫextra obijci. ſic̄ ſupͣ dictū ē ſeu obiectū ē. aut ē vere abſoluti ⁊cͣ. pōt dici qꝛ hmōi p̄uilegia ſine dubio dant̉fauorē clauiū. ex ſoluūt̉ ꝑrochiani a tentōe tenēt̉ſuis ꝑrochialibꝰ inſtitutōe eccl̓ie. Nec ē ſil̓e de pt̄ate talium et de pt̄ate ordinarioꝝ: talibꝰ ſit data pt̄as adpus in fauorē ſpāleꝫ. Ad intelligēdū qꝛ hmōi abſolutionis depēdūt a iudicō ſuꝑioꝝ. Si diſcernat ſuꝑior aquo ē ꝯceſſa pt̄as hmōi abſoluti ab ep̄o vel ab illisbus data ē ptās ab eodē debeāt recurre̓ ad ſuos ꝑrochiales: tenēt̉. Si aūt illd̓ decernat: ad illd̓ tenēt̉pter ncc̄e eēt pnīarijs ſuꝑ hoc certificari ab ordinarijtEt ſil̓r confeſſos illis ſuꝑ eodem certificare.Nembrum ſecundumOnſequēter querit̉ de ſigillo confeſſionisobẜuādo circa qd̓ q̄rūt̉ plura. Primū eſt.vtꝝ poſſit cōfeſſionē ſibi factā in caſu reueare. Scd̓m ē vtꝝ pct̄m qd̓ cōfitēs ꝓponitfacere: teneat̉ ſacerdos celare. Terciuꝫ vtꝝ illud qd̓ ſcitduobꝰ modis. ſcꝫ vt et vt deꝰ: poſſit reuelare. Quartum vtꝝ confitēs poſſit licētiare vt reuelet.Ayticulus primusIrca pͥmū ꝓcedit̉ ſic. ꝯſtat occultatō ē niſi ꝓpt̓ vtilitatē ꝯfitētis ſꝫ ꝗlibꝫ magis tenet̉ adꝓpriā vtilitatē ꝓcurādā obẜuādā ꝙͣ alteriꝰ ſi ꝯfitēs tenet̉ ꝓpria pct̄a celare: videt̉ nec ſac̄dos Itē qd̓ īnoteſcit vicario pt̄ īnoteſce vicariū illi cꝰ ēvicariꝰ. eo ī oībꝰ ꝑſonā eꝰ gerit. ſac̓dos ſit loco ep̄i etiā loco dei ꝑſonā vtuſqꝫ gerat. ī cuſtodia gregis ſibi ꝯmiſſi. videt̉ ſic̄ ip̄e ptꝰ ꝯfeſſionē pt̄ pct̄a cōfitētis d̓onūciare int̓cedēdo ipſo: ſil̓r poſſit illa eadē pct̄a ep̄oreuelare: ip̄e ep̄us paſtor ē pr̄ eiꝰ ip̄o apud dn̄mint̓ pellet. Item nihil debꝫ aliū nccͣrio obligare ſi illaobligatō ducat ad incōueniēs aliqd̓. Sꝫ ſi ſacerdospoſſet pct̄a cōfitētis reuelare. frequēter ſeq̄ret̉ iſta incōueniētia. ſcꝫ ꝑiuriū cōſenſus in pct̄m mortale hmōi.Si em̄ aliꝗs p̄ſtitiſſet iuramētū alicui de dicēdo verū. etpoſtea p̄cipit̉ eidē vt dice̓t ſi ſciret tale pct̄m ī tali ꝑſonaqd̓ ip̄e pͥmo audiuit ī cōfeſſiōe. poſſꝫ pct̄m de tegere:ncc̄e habe̓t ꝑiurare. Itē ſi audiuiſſꝫ aliquē in cōfeſſiōe