Queſtioetiaꝫ nō obtēta licētia. nec obſtat ꝙ dīc decretalis ꝙ oīsfidelis tenet̉ ꝯfiteri ꝓprio ſacerdoti. qꝛ iſte inqͣtum talisnō eſt ſacerdos .i. dans ea que ſunt medicamētaſed potiꝰ venena mortis. vnde iudicaus eſt corruptornō confeſſor. de hac materia infra tanget̉.irticulus terciusOnſeq̄nt̉ q̄rit̉. vtꝝ p̄t̓miſſo inferiori .ſ. parochiali penitēs pt̄ ꝯfiteri ſuꝑiori .ſ. ep̄o vel eiꝰpenitētiario. Et videt̉ ꝙ no. ꝑ illd̓ de pe. ⁊ re.Oīs vtriuſqꝫ ⁊cͣ. ibi habet̉ plane ꝙ oīs fidel̓ tenet̉ ꝯfiteriꝓprio ſacerdoti. ¶ Itē hͦ videt̉ ꝑ illa q̄ obiecta ſūt ī p̄cedēti ꝓbleumate .ſ. diligēt̓ agͦſce vultū pecoris tui ꝓuer. xxvij. ⁊ ad heb̓. vlt̄. Obedite p̄poſito vr̄o ꝑ oīa ⁊cͣ ¶ Cōtra.pt̄as iuriſdictōis deſcēdit a ſuꝑioribꝰ ad inferiores. gͦ ſaliꝗbꝰ det ep̄s pt̄atē ſuā vt pnīarijs ſuis. cū īferior n̄ poſſit ſuꝑ ſuꝑiore ſꝫ ecōuerſo: videt̉ ꝙ penitēs etiā ꝗcūqꝫ nōlēte ſacerdote ꝓprio poſſit ip̄i ep̄o ꝯfiteri ⁊ illis ꝗbꝰ deditpī̄atē ſuā. ¶ Itē p̓uilegiū qn̄qꝫ ꝯfert̉ p̄dicātibꝰ vl̓ alijs au3. ſꝫ ꝗ ꝯcedit pͥncipale ꝯcedit acceſſoriū. vn̄ſſit aliꝗbꝰ pt̄atē abſoluēdi: gͦ ⁊ penitendipt̄atē ꝯfitēdi ill̓. gͦ p̄t̉miſſo ꝓprio ſacerdote pn̄t penitētesillis ꝯfiteri. ¶ Itē qn̄qꝫ accidit ꝙ ep̄i religioſi diſcurrūtꝑ dioceſes ſuas audiēdo ſubditoꝝ ꝯfeſſiōes ⁊ freq̄nt̓ nolētibꝰ ſacerdotibꝰ ꝑrochialibꝰ. ſꝫ ꝯſtat ꝙ ſic laborat vtiliter ſibi ⁊ alijs: gͦ cōfeſſio illa efficaciā hꝫ ⁊ nō fit fruſtra.Si dicēt̉ ꝙ ⁊ ſi aliꝗ ꝯfiteāt̉ ſuꝑioribꝰ p̄t̓miſſis īferioriilomīꝰ tenēt̉ ꝯfiteri ꝓprijs ſacerdotibꝰ. Cōtra. cōfeſiori ⁊ abſolutꝰ. aut ē vere abſolutꝰ aūt n̄. Si verenō tenet̉ iteꝝ abſolui de eodē ī eodē foro. Siꝰ. ꝯͣ abſolutꝰ ē ab illo ꝗ pt̄atē hꝫ habitunō ē vereaqꝛ a ſacerdote. ⁊ actu: qꝛ claues hꝫ nō ligatas. ¶ Itē nait fruſtra. ml̓to fortiꝰ nec ille ꝗ ē ſupͣ naturāſcꝫ ſpūſſct̄us. nec gr̄a ſpūſſct̄i. gͦ adhibe̓ duo r̄media ſpūſſct̄i. circa idē qn̄ alteꝝ ē efficax vnū ſuꝑfluū ē. gͦ ſiꝗs cōfeſſus ē alicuoris ⁊ maioris ptātis ⁊ ab eo abſocōfiteri cauſa abſolutōis recipiēde.idet̉. ¶ Itē qd̓ valerēt pͥuilegia dn̄i paſꝑ eēt neceſſe ad alios recurre̓. ¶ Itē an̄ collatōeꝫ eccl̓ie ꝑrochial̓ ep̄us habuit pt̄atē abſoluēdi oēsprochianos. nec aliꝗs aliꝰ potuit illos abſolue̓ niſi dataeēt illi pt̄as ab ep̄o. ſꝫ ī collatōe nihil pt̄atis ſue ē ip̄i ſubj: gͦ ptꝰ collatōꝫ pt̄ oīm ſi vult audire ꝯfeſſionē. īmoſoluēdi illos ſibi retine̓. ¶ Itē ep̄us inhialis nō dat pt̄atē abſoluēdi vniueribi caſus qͦs vult. Ponat̉ gͦ ꝙ aliꝗs cōmiabſolutō ꝑtinet ad ep̄m. talis fruſtra cōoſſit ip̄m abſolue̓. ¶ Itē retinēdoibꝰ caſibꝰ. r̄tinet ſibi pt̄atē abvtpote illas q̄ ſolūmō peccauer̄t īvidet̉ p̄t ſibi aliqͣ de cā retine̓ aliquā ꝑīmodo a ſe ⁊ illa ſolue̓ a debito ꝯfitēdi¶ Rn̄. ſine p̄iudicō melioris ſnīe. ꝙ ſūmꝰ2 ⁊ alij īferiores pn̄t licētiare aliquē vt ꝯfiteat̉ie̓ eū a tentōe ꝯfitēdi ꝑrochiano ſuoqꝛ ſi pōt ꝑdare licētiā ꝑrochiano ſuo confitēticuicūqꝫ voluerit ⁊ ſoluē a tentōe ꝯfitēdi ſibi ſimpl̓r ⁊ adtp̄us ẜm qd̓ ē rōni ꝯſonū: cur hͦ nō pt̄ ep̄us cuiꝰ ē ꝑrochianus. hoc pone̓: eēt pone̓ ep̄m nō habe̓ oēm pt̄atē ī ſubditos. quā hꝫ ſimplex curatꝰ. ¶ Ad illd̓ gͦ qd̓ pͥmo obijcit̉ꝑ decretalē. ꝙ ꝗliblelis tenet̉ ꝯfiteri ſemel ī āno ꝓprioſacerdoti. diceiꝰ dr̄ multipl̓r. vno mō ⁊ ꝓprijſſime ſac̄dos ꝑrochial̓ ꝗ admīſtrat ſac̓mēta: ⁊ cui ꝯmiſſa ēcura ſpūal̓ ꝑrochisIlio mō .ſ. coīori dr̄ ſuꝑior ordinariꝰ ꝓpriꝰ ſacerdos. ꝗ ꝓpria aucͣte vl̓ officō gerit curamprochianꝝ .i. oīm ꝗ ſūt ī ſua dioceſi. vt ep̄s. talista ꝙ p̄latꝰ ordīariꝰ pt̄ abſoluē ſubditos. Coīſſimo mō pōtdici ꝓpriꝰ ſaceos ꝗcūqꝫ pt̄ penitētē reciꝑe ad ꝯfeſſioneꝫ⁊ illū abſoluē̓ aucͣte ſiue pt̄ate ꝯmiſſa a ſuꝑiori. qͣles ſūtpnīarij dn̄i pape ⁊ īferioꝝ ep̄oꝝ: ⁊ illi ꝗbꝰ a dn̄o papa cōceſſuꝫ ē pͥues. Pōt gͦ dici ſiue ꝯfeſali ſiue ſuꝑiori ordīario vt ep̄o.lxxviij.cōfeſſus ē ſacerdoti ꝓpprio: nec tenet̉ alij cōfiteri. ⁊ maxīeſi aliqͣ de cā ep̄us abſoluerit eū a tentōe cōfitēdi ip̄i inferiori. debꝫ tn̄ face̓ ꝙ illi īnoteſcat a qͦ abſolutꝰ ē in ſcādalivitatōeꝫ. De iſtis at̄ ꝗ abſoluūt ex pt̄ate ꝯmiſſa nō ordinaria diſtēguēdū ē. qꝛ aūt aucͣtas ſiue pt̄as ē ei ꝯmiſſa aſuꝑiori ordīario ſimpl̓r: aut ī caſu. Si ſimpl̓r: tūc iudicādū ē ſicut de ordīario. ſic̄ ptꝫ de his ꝗ̄ ſūt pnīarij dn̄i pape ⁊ īferiores ep̄oꝝ. Si ſit ꝯmiſſa ī caſu: ſic̄ illis ꝗ obtenta alicꝰ pͥuilegij vtpote p̄dicatoribꝰ ꝗ habēt pt̄atē audiendi illos ꝗ veniūt ad illoꝝ ẜmonē: qꝛ vt oppinor talibꝰ data ē pt̄as audiēdi ꝯfeſſiōes nō in p̄iudiciū ſacerdotum ⁊maxīe bonoꝝ. ſꝫ potiꝰ in fauorē fideliū ⁊ excitatōꝫ audiēdi v̓bū dei. ⁊ ꝓpt̓ ignorātiā ⁊ negligētiā et alios defectusip̄oꝝ ſacerdotū: nō credo ꝙ p̄ſbiteri iure ſuo p̄uent̉. Un̄exiſtimo. ꝙ ꝑrochiani quātūcūqꝫ ⁊ qͦtiēſcūqꝫ talibꝰ ꝯfiteant̉: tenēt̉ ſacerdotibꝰ ꝓprijs ꝯfiteri. ſi ab illis reꝗͥrāt̉ necalit̓ ſint ꝯtēti. ⁊ hͦ dico ſemel ī āno. ¶ Ad hͦ igit̉ qd̓ obijcit̉ꝙ tenet̉ ꝯfiteri ꝓprio ſacerdoti. dicēdū ꝙ veꝝ ē ſumēdo ꝓpriū ſacerdotē ẜm ꝙ ꝓpriꝰ ꝯplectit̉ modos an̄ dictos. ẜmat̄ ꝙ ītelligit̉ oīno de ꝑrochiali: ſic n̄ ē oīno veꝝ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ debꝫ cogͦſce vultū pecoris ſui ⁊cͣ. dicēdūip̄e tenet̉ audire nec alio ꝯfiteri. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉. ꝙ dꝫobedire ⁊cͣ. dicēdū ꝙ n̄ egredit̉ t̓mīos obediētie ſi ꝯfitetp̄lato ſuꝑiori vl̓ alij licētia ip̄iꝰ. ſic̄ nec ille ꝗ p̄t̓miſſa volūtate pͥoris adimplet volūtatē abbatis. ¶ Qd̓ at̄ dictūeſt. illi ꝗ abſoluūt ab illis ꝗ obtētu p̄uilegij alicꝰ hn̄t pt̄atē abſoluēdi illos ꝗ audiūt illos ī p̄dicatōibꝰ: nihilomīꝰtenēt̉ ꝯfiteri ſuis ꝑrochialibꝰ ſi hͦ reꝗrat̉ ab ip̄is. ⁊ poſſꝫextra hͦ obijci. ſic̄ ſupͣ dictū ē ſeu obiectū ē. aut ē vere abſoluti ⁊cͣ. pōt dici ꝙ qꝛ hmōi p̄uilegia ſine dubio dant̉fauorē clauiū. nō ex hͦ ſoluūt̉ ꝑrochiani a tentōe qͣ tenēt̉ſuis ꝑrochialibꝰ inſtitutōe eccl̓ie. Nec ē ſil̓e de pt̄ate talium et de pt̄ate ordinarioꝝ: cū talibꝰ ſit data pt̄as ad tēpus ⁊ in fauorē ſpāleꝫ. Ad hͦ intelligēdū qꝛ hmōi abſolutionis depēdūt a iudicō ſuꝑioꝝ. Si eī diſcernat ſuꝑior aquo ē ꝯceſſa pt̄as hmōi ꝙ abſoluti ab ep̄o vel ab illis ꝗbus data ē ptās ab eodē nō debeāt recurre̓ ad ſuos ꝑrochiales: nō tenēt̉. Si aūt illd̓ decernat: ⁊ ad illd̓ tenēt̉ ꝓpter hͦ ncc̄e eēt pnīarijs ſuꝑ hoc certificari ab ordinarijtEt ſil̓r confeſſos illis ſuꝑ eodem certificare.Nembrum ſecundumOnſequēter querit̉ de ſigillo confeſſionisobẜuādo circa qd̓ q̄rūt̉ plura. Primū eſt.vtꝝ poſſit cōfeſſionē ſibi factā in caſu reueare. Scd̓m ē vtꝝ pct̄m qd̓ cōfitēs ꝓponitfacere: teneat̉ ſacerdos celare. Terciuꝫ vtꝝ illud qd̓ ſcitduobꝰ modis. ſcꝫ vt hō et vt deꝰ: poſſit reuelare. Quartum vtꝝ confitēs eū poſſit licētiare vt reuelet.Ayticulus primusIrca pͥmū ꝓcedit̉ ſic. ꝯſtat ꝙ occultatō n̄ ē niſi ꝓpt̓ vtilitatē ꝯfitētis ſꝫ ꝗlibꝫ magis tenet̉ adꝓpriā vtilitatē ꝓcurādā ⁊ obẜuādā ꝙͣ alteriꝰgͦ ſi ꝯfitēs nō tenet̉ ꝓpria pct̄a celare: videt̉ ꝙ nec ſac̄dos¶ Itē qd̓ īnoteſcit vicario pt̄ ⁊ īnoteſce ꝑ vicariū illi cꝰ ēvicariꝰ. eo ꝙ ī oībꝰ ꝑſonā eꝰ gerit. gͦ cū ſac̓dos ſit loco ep̄i⁊ etiā loco dei ⁊ ꝑſonā vtuſqꝫ gerat. ī cuſtodia gregis ſibi ꝯmiſſi. videt̉ ꝙ ſic̄ ip̄e ptꝰ ꝯfeſſionē pt̄ pct̄a cōfitētis d̓onūciare int̓cedēdo ꝓ ipſo: ꝙ ſil̓r poſſit illa eadē pct̄a ep̄oreuelare: ⁊ ip̄e ep̄us ꝗ paſtor ē ⁊ pr̄ eiꝰ ꝓ ip̄o apud dn̄mint̓ pellet. ¶ Item nihil debꝫ aliū nccͣrio obligare ſi illaobligatō ducat ad incōueniēs aliqd̓. Sꝫ ſi ſacerdos nōpoſſet pct̄a cōfitētis reuelare. frequēter ſeq̄ret̉ iſta incōueniētia. ſcꝫ ꝑiuriū ⁊ cōſenſus in pct̄m mortale ⁊ hmōi.Si em̄ aliꝗs p̄ſtitiſſet iuramētū alicui de dicēdo verū. etpoſtea p̄cipit̉ eidē vt dice̓t ſi ſciret tale pct̄m ī tali ꝑſonaqd̓ ip̄e pͥmo audiuit ī cōfeſſiōe. cū n̄ poſſꝫ pct̄m de tegere:ncc̄e habe̓t ꝑiurare. ¶ Itē ſi audiuiſſꝫ aliquē in cōfeſſiōe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten