ꝗ fornicatꝰ eēt cū aliqͣ. et poſtea ille idē. vellet ꝯtrahē cuꝫſorore illiꝰ quē fornicarie cōꝯgnouit ī facie eccl̓ie illiꝰ ſac̄dotis. ncc̄e hr̄et ſacerdos illli ꝯtractui ꝯſētire: et ita mortalit̓ peccae̓t vt videt̉. cū eos nō poſſet repellē: eo ꝙ nonpoſſꝫ pct̄m alteriꝰ denudare. ¶ Itē vt vult Bern̄. qd̓ ꝓpt̓caritatē īſtitutū ē n̄ ē ꝯtra caritatē obẜuādū. gͦ qd̓ ē ꝓpt̓ſacr̄m īſtitutū nō ē ꝯtra ſacr̄m obẜuādū. ſꝫ celatio ſiue ſigillatio ꝯfeſſioīs īſtituta ē ꝓpt̓ ſacr̄m: gͦ nō ē obẜuādumꝯtra ſacr̄m. ſcꝫ ꝯtra mr̄imoniū. reuelāda ē gͦ confeſſio nefiat īceſtuoſū malū. ¶ Iteꝫ cū bonū cōitatis p̄ferat̉ bonoſingularis ꝑſone. cū occultatio pct̄i cedat ī bonū illiꝰ ꝙdeliquit: denudatio v̓o in bonū totiꝰ cōitatis. vr̄ ꝙ in tali articl̓o: denudatō hēat eꝗtatē et occultatō iniꝗtatē. ſic̄iniquū ē bonū ſingularis ꝑſone defēdere in detrimētumcōitatis. caſus poſſꝫ eē talis. ſi aliꝗs ꝑpetraſſet homicidiū et illud hoīcidiū īponeret̉ alicui cōitati ab aliqͦ principe ꝗ intēderet ip̄aꝫ cōitatē deſtruere ꝓpt̓ illd̓ hoīcidiū.cui ſi īnoteſcēt ꝙ aliqͣ ſingularis ꝑſona illud homicidiūcōmiſiſſet: ꝑceret cōitati. ¶ Itē ſi aliꝗs ꝯfeſſus cuidā ſac̄doti eēt pct̄a ſua. et int̓ illa cōfeſſus eēt hereſim de qͣ n̄ peniterēt. īmo ꝓpoīt ꝙ ī odiū eccl̓ie īficiet qͦſcūꝫ poterit īficere. vidr̄ ꝙ ſacerdos debeat reuelae̓ ꝯfeſſionē illā ne alhe retico corrūpāt̉. ¶ Pret̓. hec celatio cōfeſſioīs pͥuatāhꝫ vtilitatē tm̄: ſcꝫ ad ſacr̄m pnīe. reuelatio d̓o cōfeſſioīshꝫ publicā vtilitatē. ¶ Pret̓. ſic poſito ꝙ ita hereſis illafit ꝯͣ oīa ſacr̄a. ſꝫ p̄ferēda ē publica vtilitas pͥuate: gͦ melius ē reuelae̓ illā ꝯfeſſionē ꝙͣ celare. ¶ It̄ aliꝗ canonici delicētia ſui decam ꝯfeſſi ſūt alicui bono viro pct̄a ſua. ſcꝫhomicidie et bigamīe ꝑ q̄ facti ſūt irregulares. poſtmod̓volūt ꝓmoueri ad ſacros ordīes. vidr̄ ꝙ ī hoc cāu dꝫ ille ꝗ audiuit ꝯfeſſionē illas reuelae̓ decano. hoc em̄ expedit ip̄is canonicis ꝗ ꝑ hoc impediēt̉ ne peccent mortalit̓ſuſcipiēdo ordīes. ¶ Itē ī correctōe fraterna nō dr̄ proditor crimīs ꝗ illud reuelat bono viro ꝗ pt̄ ꝓdeſſe et nō obeē. ergo cū decanꝰ ſit talis: ei reuelādū ē pct̄ꝫ canonicoꝝvt ꝓſit eis corrigēdo. ¶ Itē aliꝗs decanꝰ ſcit ꝑ ꝯfeſſionēquedā de canoīcis ſuis eē hoīcidā. et talis inſtāter petitꝙ ille canonicꝰ ꝓmoueat̉ ī ſacerdotē: cū hēat p̄bēda ſac̄dotalē et eccl̓ia hēat paucos ſacerdotes. vr̄ ī hͦ cāu ꝙ dcanꝰ tenet̉ eū mittē ad ordīes: aut dice̓ qͣre nō mittit. ſꝫ n̄tenet̉ mitte̓: qꝛ peccae̓t mortalit̓. cū ſciat eū eē irregularēergo tenet̉ dicē̓ qͣre nō mittat. et ita tenet̉ ī hͦ cāu reuelaēꝯfeſſionē. ¶ Cōtra. d̓ pe. diſ. vj. ſacerdos. vbi dr̄. Sacerdos an̄ oīa caueat ne de his q̄ ei ꝯfiteāt̉ pct̄a ſua alicui recitet ꝙ ea cōfeſſus ē. nō ꝓpinꝗs nō exͣneis neqꝫ ꝙ abſit ꝓaliqͦ ſcādalo. Nā ſi hͦ fecerit dānat̉. et oībꝰ diebꝰ vite ſueignomīoſus ꝑegrinādo ꝑgat. ¶ Itē. iij. q. vij. ſacerdos vtſapiēs et medicꝰ ꝑfectꝰ pͥmū ſua pct̄a dilue̓ ſciat ⁊ poſteaaliena detege̓ ⁊ ſanae̓ et nō publicae̓. ¶ Itē exͣ li. v. d̓ pe.et remiſ. Oīs vtriuſqꝫ ſexꝰ. ibi dr̄ caueat oīa de v̓bo autſigno alio qͦuis mō aliqͣtenꝰ ꝓdat pct̄orē. ¶ Itē nullū ſecretū ē denudādū. cū ī denudatōe ꝓditio apparēt. ẜm qd̓hēt̉. xxij. q. v. de forma fidelitatis vbi dr̄. ꝙ de forma fidelitatis ē ſecretū nō de nudae̓. qꝛ illi ꝗ ꝓdūt ſecreta alicꝰẜm leges capite puniūt̉. ſꝫ qd̓ in ꝯfeſſiōe reuelat̉ ſecretūē. gͦ ꝗ reuelat illd̓ reatū īcurrit decapitatōnis ſpūalis. ſcꝫſeꝑatōis a ſuo capite ꝙ ē xp̄c. ¶ Rn̄ſio. ꝙ ꝯfeſſio ſcr̄alisnullo mō ē reuelāda. nullo cāu. nulla cā. huiꝰ ml̓tiplex ērō. Una rō ē ꝯgruitatis. ſcꝫ talis. ẜm ꝙ ī vna ꝑſona diſtīguit̉ duplex hō īterior ⁊ exterior: diſtīguit̉ duplex forū. ſcꝫ īteriꝰ qd̓ ē ꝯſcīe. ⁊ hͦ foꝝ attēdit̉ ꝙͣtū ad ea q̄ habida ſūt qͣi ꝯſiliū ⁊ ſecretū. et exteriꝰ qd̓ ē exꝑiētie. hͦ foruꝫattēdit̉ ꝙͣtū ad ea q̄ deducēda ſūt ī malū. vn̄ ſic̄ hͦ duplexfoꝝ ꝯgrua diuiſiōe ē diſtīctū: ſic eōgruit ꝙ illd̓ qd̓ ē d̓ foro iteriori. ſcꝫ cōſcīe: nō deducat̉ ī foꝝ exterioris exꝑientie. qd̓ fieret ſi pct̄m cōfeſſū reuelaret̉. Alia rō ē honeſtatis qꝛ qd̓ ī cōfeſſiōe dicit̉ ſecretū ē. ſecretū autē occultarehoneſtū ē: qꝛ ad fidelitatē ꝑtinet. vt hēt̉. xxij. q. v. vbi dr̄.Qui dn̄o ſuo fidelitatē iurat: iſta ſex dꝫ ſꝑ ī mēoria hr̄eincolumē. tutū. honeſtū. vtile. facile. poſſibile. Incolumene ſit in damnū ſcꝫ ſuo dn̄o de corꝑe ſuo. tutum ne ſit eiin damnū ex ſecreto ſuo. honeſtū ne ſit ei ī damnū de poſſeſſionibꝰ. facile vel poſſibile ne id qd̓ dn̄is ſuis leuit̉ facere poterat faciat eis difficile: ne ve id qd̓ poſſibile eratreddat eis īpoſſibile. Alia ē rō tentōis ſiue ncc̄itatis. qꝛꝓhibitū ē ne ꝗs alteriꝰ reuelet cōfeſſionē vt ex ſupͣdictispꝫ. Alia ē cā vtilitatis. ſcꝫ amor cōfeſſioīs: et ne reddat̉cōfeſſio odioſa. Si em̄ ſacerdotes alioꝝ cōfeſſiōꝫ reuelarēt: odirēt īmo abhorrerēt hoīes ſacr̄m cōfeſſioīs. ¶ Adillud gͦ qd̓ prīo obijcit̉ ꝯtra hͦ. dd̓m ꝙ tētio qn̄ꝫ ē ex obligatōe iuris poſitiui. qn̄ꝫ ex obligatōe iuris nat̉alis. cuꝫergo dicit ꝙ ꝗlibꝫ magis tenet̉ ad ꝓpriā vtilitatē ⁊cͣ. dicēdū ꝙ hͦ nō ē verū de tentōe ꝙͣtū ad ius poſitiuū. Cōesem̄ ꝑſone vt ſacerdotes ⁊ iudices ꝙͣtū eſt de tentōe iurispoſitiui ad multa tenēt̉: q̄ ſūt alijs vtiliora ꝙͣ ſibi. Scd̓ꝫaūt obligatōꝫ iuris nat̉alis forte plꝰ tenet̉ ꝗs ad ꝓpriaꝫvtilitatē ꝙͣ alteriꝰ. ſic̄ ẜm dictamē nat̉e plꝰ diligit homoꝓpriū bonū ꝙͣ alteriꝰ. Scd̓m ergo tentōꝫ obligatōis prime. plꝰ tenet̉ ſacerdos celare delictū cōfitētis ꝙ ip̄e cōfitens. ẜm obligatōꝫ ſecūde tentōis plꝰ cōfitēs ꝙͣ ſac̄doſꝫ qꝛ ſacerdos obligatōe iuris poſitiui tenet̉ ad celādū q̄audiuit ī cōfeſſiōe ſacr̄ali ſil̓r obligatōe iuris nat̉e .ſ. neſit ꝓditor ſecreti ſui cōmiſſi. fortiori rōe tenet̉ ad celādūſibi cōmiſſū ꝙͣ peccans ad celādum qd̓ ē ab eo ꝑpetratū¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ ſacerdos vel ep̄s ī officio iſto ſꝑ ē loco dei. vn̄ nō diſtīguit̉ ī ſacerdote eē loco dei abeſſe locoep̄i. vn̄ cū ep̄us licētiat aliquē ad audiēdas cōfeſſiōes ponēdo eū loco ſui: poīt eū loco dei. et iō ſacerdos nō pt̄ referre qd̓ audit ī ꝯfeſſiōe niſi ſoli deo et nō ep̄o. qꝛ ep̄us n̄poſuit eū loco ſui vt ē ep̄us: ſꝫ vt ip̄e erat loco dei. et ideopoſtꝙͣ iſtū poſuit loco dei: nō dꝫ pct̄a ꝯfitētis niſi ſoli d̓oreuelae̓. qꝛ ſi reuelae̓t poſtea ep̄o: nō reuelaret ep̄o tandeo. ſꝫ potiꝰ tāꝙͣ hoī. qꝛ ep̄s neſciret id vt deꝰ. ſꝫ potiꝰ vthō. Argumētū aūt ꝓcedit ac ſi ſacerdos rōe alterius ſitloco ep̄i: ⁊ rōe alteriꝰ loco dei ī cāu ꝓpoīto. qd̓ n̄ ē veꝝ. vn̄n̄ valꝫ argum̄tū. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ nihil dꝫ obligarealiquē ex qͦ ſeꝗt̉ īcōueniēs ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ad obligatōeꝫ q̄ fitꝑ ꝯfeſſionē nullū ſeꝗt̉ īcōueniēs. qꝛ celatio pct̄i facta ī cōfeſſiōe n̄ facit ſacerdotē magis ſciētē ad hͦ ꝙ poſſit illucdice̓ ꝙͣ an̄: cū ꝑ cōfeſſionē nihil ſciat ſic̄ hō: ſꝫ ſolūmō ſic̄deꝰ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ ex hͦ ſeꝗt̉ īcōueniēs. dd̓m ꝙ veeēt ſi talis occultatio poſſꝫ denudari. ſꝫ qꝛ n̄ pt̄ denudaricū ſit occultatio dei. ſic̄ nullū dicit̉ īcōueniēs qꝛ deꝰ n̄ reuelat delicta pct̄oꝝ: ſic nullū dd̓m ē ſeꝗ incōueniēs ex fꝙ ſacerdos celat pct̄a ꝯfitētiū. vn̄ ⁊ ſi p̄ſtiterit iuramētū⁊cͣ. ſecue̓ pt̄ dice̓ neſcio nec ꝑiurat qꝛ iuram̄tū n̄ obligatillū ad deū: niſi qd̓ nouit vt hō nō vt deꝰ. qꝛ ſupͣ deū nll̓sē. vn̄ ꝓ nullo p̄cepto obediētie ꝓ nullo iuram̄to vel ꝑiculo dꝫ illd̓ dice̓. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de ꝯtractu inceſtuoſo.dd̓m ꝙ nulla rōe dꝫ ſacerdos cōfeſſionē auditā detegereſꝫ dꝫ ei ꝗ ꝯfeſſus ē diſuadere. nec ꝯtrahat cū ꝑſona tali.Si aūt nullo mō velit ceſſare. ſꝫ inſtāter petat ꝙ mr̄imoniū celebret̉: differat quātū pt̄. Si aūt oportꝫ ꝙ fiat velꝓpt̓ ſcādalū ppl̓i vel ꝓpt̓ coactionē ſuꝑioris. ꝯſiliū ē vt faciat ꝑ vicariū. tū vt cōtrahēs occulte cōfūdat̉: tū ꝓpt̓ criminis horrorē et vt illi horror incutiat̉. ſi tn̄ ille ī ꝑſonappria faciat: nō credo ꝙ peccet dūmō vltra ſe nō offeratſꝫ qͣſi coactꝰ hoc faciat. Poſito aūt ꝙ ep̄us excōicet oēsillos ꝗ ſciūt. qͣre nō debeat hic eē mr̄imoniū et non indcāt. nō dꝫ ſacerdos iſtā formidare excōicatōꝫ: qꝛ ip̄e neſcit vt hō ſed vt deus. ad quē nō extendit̉ excōicatio hec¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ꝓpter ſcādalū inſtitutū nō ē ſacramētū obſeruādū. dd̓m ꝙ verū ē. ſꝫ hoc nō hꝫ locū hicqꝛ ſi ille reuelet ꝯfeſſionē vt impediat mr̄imoniū illicitifacit ꝯtra ſacramētū pnīe qd̓ eſt maiꝰ malū ꝙͣ illd̓ maluꝫillicitū. Qd̓ em̄ dr̄ qd̓ ꝓpt̓ ſacr̄m inſtitutū ē: nō ē ꝯtra ⁊intelligēdū ē in eodē gene̓. ꝓpter hͦ aūt ſacr̄m pnīe ⁊ ꝯfeſionis vt ſit amabile īſtitutū ē: ne ſigillū ꝯfeſſioīs infringat̉. vn̄ nulla rōne infringēdū ē: vt malū in maiore honeſtate obſeruet̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ bonum cōitatisdebet p̄ferri bono ſingulari ꝑſone ⁊cͣ. dicendū ꝙ occultatio ꝯfeſſioīs nō tm̄ ē bonū ꝯfitētis. ſed etiā bonū omniū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten