Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

beſcat de pct̄is ſuis et erudiat̉ ab eo cui ꝯfitet̉ cogͦſcatplagā pct̄i ſui ad ml̓tiiplicatōꝫ int̓ceſſoꝝ. ſꝫ freq̄nt̉ plꝰerubeſcēt ꝗs ꝯfiteri laico familiari ꝙͣ ſacerdoti. et freq̄nter meliꝰ ſciret laicꝰ .i. ordīatꝰ inſtrue̓ penitētē ꝙͣ ſacerdos. et plꝰ qn̄ꝫ valet oratio laici ꝙͣ ſacerdotis. ꝯfitēdo laico meliꝰ aſſeq̄ret̉ penitēs finē ꝯfeſſioīs ꝙͣ ꝯfitēdo ſacerdoti. videt̉ magis eēt ꝯfitendū laico ꝙͣ ſacerdoti. Itē ꝯfeſſio ncc̄itatis. et rōe īſtitutōis rōe p̄cepti. ergo dn̄s ſacr̄a artet viā ſalutis: vidr̄ dn̄s debuitbus dare pt̄atem audiēdi ꝯfeſſionē: et ecōuerſo ꝯfitendicuilibet. Itē magr̄ dīc. iiij. ſent̉. ſi deſit ſacerdos. ꝓxīovel ſocio faciēda ē ꝯfeſſio. dicēt niſi eēt ꝯfitēdū alijſacerdoti. Cōtra. Aug. de pe. diſ. vj. Qui vult ꝯfitepct̄a ſua vt īueniat gr̄aꝫ: q̄rat ſacerdotē ⁊cͣ. videt̉fiteri alij ſufficiat. Itē d̓itas dꝫ rn̄dere figure. ſꝫ ī lege nullꝰ iudicabat̉ mūdatꝰ a lepra nec recipiebat̉ ī caſtra alicuiꝰ iudiciū quātūcūqꝫ eēt ſapiens niſi iudiciū ſacerdotis. ergo vr̄ pari rōe nullꝰ poſſit recōciliari peītētem eccl̓ie niſi ſolꝰ ſacerdos. ſꝫ ꝯfeſſio ordīat̉ ad: ⁊cͣ. Itē ꝯfeſſio ordīata ē prīcipalit̓ ad abſolutōꝫ. ſꝫ ptās ligādi data ē prīcipalit̓ ſummo pontifici. ſcꝫ petro et alijsapl̓is et illos alijs ſacerdotibꝰ: ab illis ſolis pt̄ fieriabſolutio. ergo ip̄is ſolis dꝫ fieri ꝯfeſſio. It̄ ſi alijs ſufficit ꝯfiteri: ergo fruſtra cōceſſa ē pt̄as abſoluendi ſacerdotibꝰ. ſi ergo ē fruſtra ꝯceſſa: pꝫ igit̉ ⁊cͣ. It̄ ꝗd confert ꝯfiteri illi q hꝫ pt̄atē abſoluēdi. Rn̄ſio. multiplex ē pt̄as abſoluendi ſicut dicūt ꝗdā. Quedam ē auctoritatis: et hec ē ſoliꝰ dei. Alia eſt excellētie: et hec ē xp̄ihoīs. Alia ē cōmiſſioīs ſiue mīſterij et hec eſt ſacerdotiscui ē cōmiſſa pt̄as abſoluēdi ī ſuſceptōe ordīs ſacerdotalis. Alia ē ex merito vite: et hec ē viroꝝ ſct̄oꝝ. Alia ē exv̓nitate fidei: hec ē oīm fideliū. Hi duo modi vltimi potiꝰ dicūt īpetratōꝫ abſolutōis vel īploratōꝫ ꝙͣ efficaciāvel iudiciū. Dicēdū ergo licꝫ īmo expedit qnꝫ cōfiteripct̄a ſua alij ꝙͣ ſacerdoti. vt ſcꝫ iuuet̉ ab eo vel orōe vl̓ inſtructōe: vt erubeſcat pct̄a ſua et huīliet̉ ꝯfeſſione tali: etſic mereat̉ erubeſcētia huīliatōe. ſꝫ hec ꝯfeſſio ē ſacͣmētalis licet ſit opꝰ v̓tutis: ſꝫ illa ſolū ordīata ē ad r̄cōciliatōꝫ fit abſolutōꝫ ligatōꝫ. qͣꝝ pt̄as ē ſolis ſacerdotibꝰ tdita. vn̄ ꝯfeſſio ſolis ſacerdotibꝰ ē faciēda. Siobijciat̉ exqͦ laici ꝑfecti ſil̓r fideles ꝗcūqꝫ pn̄t abſolueex merito vite vnitate fidei vt dictū ē: vr̄ ſit cōfeſſioſacr̄alis. dd̓m. abſolutō illa ē īpetratio abſolutōis velīploratio. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ illud iaco. vlt̓. Confitemi alterutrū ⁊cͣ. dicūt ꝗdā ītelligi pt̄ de veīalibꝰē ncc̄e ꝯfiteri vt hēt̉ ex glo. Sꝫ qꝛ iſtis v̓bis bt̄i iac̄. inſtituta ē ꝯfeſſio ſacr̄alis vel ꝓmulgata. Alit̓ dd̓m ē. ꝯfeſſio fit dupl̓r. ſcꝫ ī generali vt qn̄ ꝗs dīc ſuū hfiteor. et inis dic pct̄a ſua. ī vtraqꝫ haꝝ cōfeſſionū ē alt̓natio ſꝫ ī ꝯfepāli ē alternatio ꝙͣtū ad ſolos ſacerdotes ad oēs. ergo ē ſenſꝰ. Cōfitemī alteruſalit̓ vnꝰ alteri et ecōuerſo ꝯfeſſiōe generalitrū .i. vniualteri ſcꝫ ſacerdos ſacerdoti ī ſpāli. et ītelligēdū ē ẜm bedā loꝗt̉ de mortalibꝰ et veīalibꝰ. vno em̄ eodēvbo ſignat̉ vtrūqꝫ: ſcꝫ ꝯfeſſio mortaliū venialiū. ꝯtīet̉p̄ceptū et cōſiliū. ꝯſiliū ꝙͣtū ad veīalia: p̄ceptū ad mortalia. Ad illd̓ qd̓ obr̄ de erubeſcētia īſtructōe orōe. dicēdū ī oībꝰ argumētis ē ꝯſeq̄ns eo accipit totācām nec et̄ prīcipalē cāꝫ ē recōciliatō faciēda eccl̓ie. et oēs ab inſufficiēti ꝓcedūt de ꝯfeſſiōe ẜm ē ſacr̄ꝫ: tn̄vere ꝯcludūt vtile ē et̄ aliqn̄ ꝯfiteri ſacerdoti. Adilld̓ qd̓ obr̄. ſit ncc̄itatis debuit oībꝰ cōmitti. dd̓m oportuit nec debuit. debuit: qꝛ abſolue̓ dic actuꝫalicꝰ ꝑſone aucͣtatē hn̄tis. et̄ oportuit: qꝛ nullꝰ volenshr̄e ſacerdotē et eo carēs priuat̉ ſalute: ſufficit ſibi volūtas cōfitēdi. Ad illd̓ qd̓ dic magr̄ ī ſent̉. dd̓m ēfaciēda cōfeſſio ſocio vel ꝓxīo vt ſic ſuppleat̉ cōfeſſio facienda ſacerdoti ſiue cōfeſſio ſacr̄alis: ſꝫ vt volūtas cōfitētis ꝓbet̉. et maīfeſtat̉ illū totū feciſſe qd̓ ī ſe fuit. et et̄ vtiuuet̉ et mereat̉ ẜm modū p̄dictū. Ad illd̓ qd̓ q̄rebat̉.ꝗd cōfiteri ꝯfert peītēti ꝓxīo. pꝫ rn̄ſio ex p̄dictis. Pret̓.reg. tāta ē vis ꝯfeſſioīs vt ſi deeſt ſacerdos ꝯfiteat̉ ꝓxīoſi ille cui ꝯfitebit̉ pt̄atē ſoluēdi hēat: ſit tn̄ dignꝰ veniex de ſiderio ſacerdotis: qꝛ ſocio ꝯfitet̉ turpitudīem crimīs. hoc hēt̉ de pe. diſ. vj.Ayticulus ſecundusOnſeq̄nt̓ q̄rit̉. vtrū ꝯͣ volūtatē ꝓprij ſacerdoAtis poſſit ꝗs ꝯfiteri alij diſcretori. Et vr̄ ſicde pe. di. vj. c. placuit vt deīceps nll̓i ſacerdo liceat quēlibꝫ ꝯmiſſū alij ſacerdoti ad pnīaꝫ ſuſcipeſine eiꝰ cōſenſu cui ſe priꝰ cōmiſit. niſi ignorātia illiꝰcui peītēs priꝰ ꝯfeſſus ē. d̓o ꝯͣ ſtatutū facē̓ tēptauerit.gradꝰ ſui ꝑiculo ſubiacebit. Itē de pe. diſ. vj. Qui vulcōfiteri pct̄a vt īiliat gr̄aꝫ. q̄rat ſacerdotē ſciētē ſolue̓gligētes circa ſe extiterit: negligat̉ ab illigare. ne nedit monet et petit ne ābo ī foueā cadāt.lo miſericoret de pe. diſ. vj. c. ſacerdos. at̄ dīc vt penitēs eligat ſacerdotē ſciētē ligare et ſolue̓. vr̄ ꝯͣriū ei qd̓ ī canoībꝰ īuenit̉. vt nemo ſcꝫ parochianū alteriꝰ iudicae̓ p̄ſumat. ſꝫaliud ē fauore vel odio ꝓpriū ſacerdotē cōtemnere qd̓ ſacris canoībꝰ ꝓhibet̉: aliud cecū vitae̓. Ex his v̓bis canonis vr̄ quēlibꝫ peītētē cōfiteri poſſe alij ſacerdoti a ꝓpriodūmō faciat ex cōtēptu ꝓprij ſacerdotis vel fauore alteriꝰ: ſꝫ ſolū ꝓpt̓ maiorē illiꝰ diſcretōꝫ. It̄ Bern̄. qd̓ excaritate īſtitutū ē ꝯͣ caritatē obẜuari dꝫ. A ſil̓i qd̓ inremediū pct̄oꝝ īſtitutū ē: ꝯͣ remediū obẜuari dꝫ. ſꝫ eſt ſac̄dos ꝓpriꝰ ſollicitet ml̓ierē ꝯfitētē ſibi. vn̄ ſi ꝯfiteat̉ei ē ī ꝑiculo: igr̄ ſi tenet̉ ſe ꝑiculo ꝯmitte̓: tenet̉ illifiteri. Cōtra. hēt̉ exͣ li. v. pe. re. c. oīs. vbi dr̄. Oīsvtriuſqꝫ ſexꝰ fidelis poſtꝙͣ ad ānos diſcretōis ꝑuenerit:oīa ſua ſolꝰ pct̄a ſaltē ī āno ſel̓ fidelit̓ ꝯfiteat̉ ꝓprio ſacerdoti. et infra. Si ꝗs tn̄ alieno ſacerdoti voluerit iuſta de ſua cōfiteri pct̄a: licētiā priꝰ poſtulet et obtineat a proprio ſacerdote. alit̓ ip̄e illū poſſit abſoluē̓ vl̓ ligae̓. Itē ꝓuerb̓ .xxvij. diligēter agnoſce vultū pecoris tui p̄ceptū datū ē p̄latis. ſꝫ vultū pecoris .i. ꝯſciam ſubꝯgnoſce̓ pt̄ niſi ꝯfeſſionē. fruſtra datū eēt p̄ceptūniſi ſubditꝰ tenēt̉ ip̄i pct̄a ſua ꝯfiteri. It̄ p̄poſiti ſiue ſacerdotes reddituri ſūt rōꝫ aīabꝰ ſubditoꝝ vt hēt̉ vltīoad heb̓. ꝓpt̓ qd̓ ſubditi tenēt̉ eis obedire. dr̄ ibi. obedite p̄poſitis vr̄is oīa: ip̄i em̄ ꝑuigilāt qͣi rōꝫ r̄ddituriaīabꝰ vr̄is. Ex his duo ſequūt̉. vnū ē ī oībꝰ debēt illiobedie̓. Alid̓ ē ꝯͣ volūtatē eoꝝ debēt alicui pct̄a ſuacōfiteri. īmo aliud ē debēt ſtatū ſuū illis iudicae̓. alit̓em̄ tenēt̉ rōꝫ redde aīabꝰ illoꝝ. Rn̄ſio. nullꝰdꝫ ꝓpria aucͣte cōfiteri alij. ita vt oīno ſubtrahat ſe afeſſione faciēda ꝓprio ſacerdoti. vn̄ ſi ꝗs velit oīno alijaꝓprio ſacerdote cōfiteri. aut faciat obtēta licētia a proprio: aut ſi pt̄ obtinē ab illo obtīeat a ſuꝑiore. vl̓ cōfiprio: et pꝰ alij diſcretōri quē elegerit: vl̓ hēat ꝓpoſiēdi illi. Ad illd̓ qd̓ prīo obr̄. dꝫ ſuſcipi ab illo ad ꝯfeſſionē ſine ꝯſenſu ꝓprij niſi ꝓpt̓ ignorātiā ⁊cͣ. dicēdū verū ē nec tūc niſi obtēta licētia a ſuꝑiore vl̓ facta priꝰ ꝯfeſſiōe ꝓprio ſacerdoti: vel ip̄o exn̄te ī ꝓpoſitoꝯfitēdi eidē. Ad illd̓ qd̓ obr̄. ſi vult īueīre gr̄aꝫ q̄ratſacerdotē ſciētē ⁊cͣ. dd̓m loco canon īſtruit qd̓ ē vtile p̄cipit qd̓ ē ncc̄e. Et vr̄ ex v̓bis canoīs loqͣt̉ ī cāu vtqn̄ ſuppetit facultas electōis. vt ſi ꝗs eēt ꝑrochianꝰ pluriū ſacerdotū vel alicuiꝰ eccl̓ie vbi eēt pl̓es ꝯfeſſoēs. vl̓ intelligit̉ de hoīe ē ī ſua libertate an̄qͣ cōmiſit ſe alicui ſacerdoti. tali em̄ expedit elige̓ prudētiorē et meliorēquē pt̄. vel pt̄ dici vt ſupͣ. ſcꝫ dꝫ q̄rere ſacerdotē ſciēteꝫ⁊cͣ. obtēta licētia ab eo pt̄ dare vel alia facere dei ſūt Ad illud qd̓ obr̄. ſi int̓ueniat odiū vel ꝯtēptꝰ picōfiteri alij ſacerdoti ꝙͣ ꝓprio. dd̓m ſi liceat elige aliudiſcretiorē ꝙͣ ꝓpriū ſacerdotē int̓ueniēte odio vel ꝯtemptū. ſic̄ dicit canon: tn̄ exeꝗͣ qd̓ p̄eligit̉ cōfitēdo illi niſi obtēta licētia. ſic̄ ſuꝑiꝰ dictū ē. vl̓ alia vt ſupͣ. Ad aliud dd̓m. ſi ſacerdos ſit ꝯſuetꝰ ſollicitare ml̓ieres ſibicōfitētes et ꝯſtiterit certo exꝑimēto: pn̄t mulieres illemaxīe timēt ſe expone̓ ꝑiculo ꝯfiteri ſuꝑioribꝰ vel alijs