beſcat de pct̄is ſuis et erudiat̉ ab eo cui ꝯfitet̉ ⁊ cogͦſcatplagā pct̄i ſui ⁊ ad ml̓tiiplicatōꝫ int̓ceſſoꝝ. ſꝫ freq̄nt̉ plꝰerubeſcēt ꝗs ꝯfiteri laicoꝯ familiari ꝙͣ ſacerdoti. et freq̄nter meliꝰ ſciret laicꝰ .i. nō ordīatꝰ inſtrue̓ penitētē ꝙͣ ſacerdos. et plꝰ qn̄ꝫ valet oratio laici ꝙͣ ſacerdotis. gͦ ꝯfitēdo laico meliꝰ aſſeq̄ret̉ penitēs finē ꝯfeſſioīs ꝙͣ ꝯfitēdo ſacerdoti. gͦ videt̉ ꝙ magis eēt ꝯfitendū laico ꝙͣ ſacerdoti.¶ Itē ꝯfeſſio ncc̄itatis. et rōe īſtitutōis ⁊ rōe p̄cepti. ergocū dn̄s ꝑ ſacr̄a nō artet viā ſalutis: vidr̄ ꝙ dn̄s debuit oībus dare pt̄atem audiēdi ꝯfeſſionē: et ecōuerſo ꝯfitendicuilibet. ¶ Itē magr̄ dīc. iiij. ſent̉. ſi deſit ſacerdos. ꝓxīovel ſocio faciēda ē ꝯfeſſio. hͦ n̄ dicēt niſi eēt ꝯfitēdū alijſacerdoti. ¶ Cōtra. Aug. de pe. diſ. vj. Qui vult ꝯfitepct̄a ſua vt īueniat gr̄aꝫ: q̄rat ſacerdotē ⁊cͣ. gͦ videt̉ ꝙ cōfiteri alij nō ſufficiat. ¶ Itē d̓itas dꝫ rn̄dere figure. ſꝫ ī lege nullꝰ iudicabat̉ mūdatꝰ a lepra nec recipiebat̉ ī caſtraꝑ alicuiꝰ iudiciū quātūcūqꝫ eēt ſapiens niſi ꝑ iudiciū ſacerdotis. ergo vr̄ pari rōe ꝙ nullꝰ poſſit recōciliari peītētem eccl̓ie niſi ſolꝰ ſacerdos. ſꝫ ꝯfeſſio ordīat̉ ad hͦ: gͦ ⁊cͣ.¶ Itē ꝯfeſſio ordīata ē prīcipalit̓ ad abſolutōꝫ. ſꝫ ptās ligādi data ē prīcipalit̓ ſummo pontifici. ſcꝫ petro et alijsapl̓is et ꝑ illos alijs ſacerdotibꝰ: gͦ ab illis ſolis pt̄ fieriabſolutio. ergo ip̄is ſolis dꝫ fieri ꝯfeſſio. ¶ It̄ ſi alijs ſufficit ꝯfiteri: ergo fruſtra cōceſſa ē pt̄as abſoluendi ſacerdotibꝰ. ſi ergo nō ē fruſtra ꝯceſſa: pꝫ igit̉ ⁊cͣ. ¶ It̄ ꝗd confert ꝯfiteri illi q nō hꝫ pt̄atē abſoluēdi. ¶ Rn̄ſio. ꝙ multiplex ē pt̄as abſoluendi ſicut dicūt ꝗdā. Quedam ē auctoritatis: et hec ē ſoliꝰ dei. Alia eſt excellētie: et hec ē xp̄ihoīs. Alia ē cōmiſſioīs ſiue mīſterij et hec eſt ſacerdotiscui ē cōmiſſa pt̄as abſoluēdi ī ſuſceptōe ordīs ſacerdotalis. Alia ē ex merito vite: et hec ē viroꝝ ſct̄oꝝ. Alia ē exv̓nitate fidei: ⁊ hec ē oīm fideliū. Hi duo modi vltimi potiꝰ dicūt īpetratōꝫ abſolutōis vel īploratōꝫ ꝙͣ efficaciāvel iudiciū. Dicēdū ergo ꝙ licꝫ īmo expedit qnꝫ cōfiteripct̄a ſua alij ꝙͣ ſacerdoti. vt ſcꝫ iuuet̉ ab eo vel orōe vl̓ inſtructōe: vt erubeſcat pct̄a ſua et huīliet̉ ꝯfeſſione tali: etſic mereat̉ erubeſcētia ⁊ huīliatōe. ſꝫ hec ꝯfeſſio nō ē ſacͣmētalis licet ſit opꝰ v̓tutis: ſꝫ illa ſolū q̄ ordīata ē ad r̄cōciliatōꝫ q̄ fit ꝑ abſolutōꝫ ⁊ ligatōꝫ. qͣꝝ pt̄as ē ſolis ſacerdotibꝰ tdita. vn̄ ꝯfeſſio ſolis ſacerdotibꝰ ē faciēda. ¶ Siobijciat̉ ꝙ exqͦ laici ꝑfecti ſil̓r fideles ꝗcūqꝫ pn̄t abſolueex merito vite ⁊ vnitate fidei vt dictū ē: vr̄ ꝙ ſit cōfeſſioſacr̄alis. dd̓m. ꝙ abſolutō illa ē īpetratio abſolutōis velīploratio. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ illud iaco. vlt̓. Confitemi alterutrū ⁊cͣ. dicūt ꝗdā ꝙ hͦ ītelligi pt̄ de veīalibꝰ q̄ n̄ē ncc̄e ꝯfiteri vt hēt̉ ex glo. Sꝫ qꝛ iſtis v̓bis bt̄i iac̄. inſtituta ē ꝯfeſſio ſacr̄alis vel ꝓmulgata. Alit̓ dd̓m ē. ꝙ ꝯfeſſio fit dupl̓r. ſcꝫ ī generali vt qn̄ ꝗs dīc ſuū hfiteor. et inis dic pct̄a ſua. ī vtraqꝫ haꝝ cōfeſſionū ē alt̓natio ſꝫ ī ꝯfepāli ē alternatio ꝙͣtū ad ſolos ſacerdotestū ad oēs. ergo ē ſenſꝰ. Cōfitemī alteruſalit̓ vnꝰ alteri et ecōuerſo ꝯfeſſiōe generalitrū .i. vniualteri ſcꝫ ſacerdos ſacerdoti ī ſpāli. et ītelligēdū ēꝙ ẜm bedā loꝗt̉ de mortalibꝰ et veīalibꝰ. vno em̄ ⁊ eodēvbo ſignat̉ vtrūqꝫ: ſcꝫ ꝯfeſſio mortaliū ⁊ venialiū. ⁊ ꝯtīet̉p̄ceptū et cōſiliū. ꝯſiliū ꝙͣtū ad veīalia: p̄ceptū ad mortalia. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ de erubeſcētia īſtructōe ⁊ orōe. dicēdū ꝙ ī oībꝰ argumētis ē ꝯſeq̄ns ꝓ eo ꝙ n̄ accipit totācām nec et̄ prīcipalē cāꝫ q̄ ē recōciliatō faciēda eccl̓ie. etiō oēs ab inſufficiēti ꝓcedūt de ꝯfeſſiōe ẜm ꝙ ē ſacr̄ꝫ: tn̄vere ꝯcludūt ꝙ vtile ē et̄ aliqn̄ ꝯfiteri nō ſacerdoti. ¶ Adilld̓ qd̓ obr̄. ꝙ cū ſit ncc̄itatis debuit oībꝰ cōmitti. dd̓mꝙ n̄ oportuit nec debuit. nō debuit: qꝛ abſolue̓ dic actuꝫalicꝰ ꝑſone aucͣtatē hn̄tis. n̄ et̄ oportuit: qꝛ nullꝰ volenshr̄e ſacerdotē et eo carēs priuat̉ ſalute: ſufficit eī ſibi volūtas cōfitēdi. ¶ Ad illd̓ qd̓ dic magr̄ ī ſent̉. dd̓m ꝙ nō ēfaciēda cōfeſſio ſocio vel ꝓxīo vt ſic ſuppleat̉ cōfeſſio facienda ſacerdoti ſiue cōfeſſio ſacr̄alis: ſꝫ vt volūtas cōfitētis ꝓbet̉. et maīfeſtat̉ illū totū feciſſe qd̓ ī ſe fuit. et et̄ vtiuuet̉ et mereat̉ ẜm modū p̄dictū. ¶ Ad illd̓ qd̓ q̄rebat̉.ꝗd cōfiteri ꝯfert peītēti ꝓxīo. pꝫ rn̄ſio ex p̄dictis. Pret̓.reg. tāta ē vis ꝯfeſſioīs vt ſi deeſt ſacerdos ꝯfiteat̉ ꝓxīoſi ille cui ꝯfitebit̉ pt̄atē ſoluēdi n̄ hēat: ſit tn̄ dignꝰ veniex de ſiderio ſacerdotis: qꝛ ſocio ꝯfitet̉ turpitudīem crimīs. ⁊ hoc hēt̉ de pe. diſ. vj.Ayticulus ſecundusOnſeq̄nt̓ q̄rit̉. vtrū ꝯͣ volūtatē ꝓprij ſacerdoAtis poſſit ꝗs ꝯfiteri alij diſcretori. Et vr̄ ꝙ ſicde pe. di. vj. c. placuit vt deīceps nll̓i ſacerdotū liceat quēlibꝫ ꝯmiſſū alij ſacerdoti ad pnīaꝫ ſuſcipeſine eiꝰ cōſenſu cui ſe priꝰ cōmiſit. niſi ꝓ ignorātia illiꝰcui peītēs priꝰ ꝯfeſſus ē. ꝗ d̓o ꝯͣ hͦ ſtatutū facē̓ tēptauerit.gradꝰ ſui ꝑiculo ſubiacebit. ¶ Itē de pe. diſ. vj. Qui vulcōfiteri pct̄a vt īiliat gr̄aꝫ. q̄rat ſacerdotē ſciētē ſolue̓ ⁊gligētes circa ſe extiterit: negligat̉ ab illigare. ne dū nedit monet et petit ne ābo ī foueā cadāt.lo ꝗ eū miſericoret de pe. diſ. vj. c. ſacerdos. Ꝙ at̄ dīc vt penitēs eligat ſacerdotē ſciētē ligare et ſolue̓. vr̄ eē ꝯͣriū ei qd̓ ī canoībꝰ īuenit̉. vt nemo ſcꝫ parochianū alteriꝰ iudicae̓ p̄ſumat. ſꝫaliud ē fauore vel odio ꝓpriū ſacerdotē cōtemnere qd̓ ſacris canoībꝰ ꝓhibet̉: aliud cecū vitae̓. Ex his v̓bis canonis vr̄ quēlibꝫ peītētē cōfiteri poſſe alij ſacerdoti a ꝓpriodūmō hͦ n̄ faciat ex cōtēptu ꝓprij ſacerdotis vel fauore alteriꝰ: ſꝫ ſolū ꝓpt̓ maiorē illiꝰ diſcretōꝫ. ¶ It̄ Bern̄. qd̓ excaritate īſtitutū ē ꝯͣ caritatē obẜuari nō dꝫ. A ſil̓i qd̓ inremediū pct̄oꝝ īſtitutū ē: ꝯͣ remediū obẜuari n̄ dꝫ. ſꝫ eſtꝙ ſac̄dos ꝓpriꝰ ſollicitet ml̓ierē ꝯfitētē ſibi. vn̄ ſi ꝯfiteat̉ei ē ī ꝑiculo: igr̄ ſi n̄ tenet̉ ſe ꝑiculo ꝯmitte̓: n̄ tenet̉ illi cōfiteri. ¶ Cōtra. hēt̉ exͣ li. v. d̓ pe. ⁊ re. c. oīs. vbi dr̄. Oīsvtriuſqꝫ ſexꝰ fidelis poſtꝙͣ ad ānos diſcretōis ꝑuenerit:oīa ſua ſolꝰ pct̄a ſaltē ī āno ſel̓ fidelit̓ ꝯfiteat̉ ꝓprio ſacerdoti. et infra. Si ꝗs tn̄ alieno ſacerdoti voluerit iuſta decā ſua cōfiteri pct̄a: licētiā priꝰ poſtulet et obtineat a proprio ſacerdote. cū alit̓ ip̄e illū nō poſſit abſoluē̓ vl̓ ligae̓.¶ Itē ꝓuerb̓ .xxvij. diligēter agnoſce vultū pecoris tuihͦ p̄ceptū datū ē p̄latis. ſꝫ vultū pecoris .i. ꝯſciam ſubꝯgnoſce̓ n̄ pt̄ niſi ꝑ ꝯfeſſionē. fruſtra gͦ datū eēt hͦ p̄ceptūniſi ſubditꝰ tenēt̉ ip̄i pct̄a ſua ꝯfiteri. ¶ It̄ p̄poſiti ſiue ſacerdotes reddituri ſūt rōꝫ ꝓ aīabꝰ ſubditoꝝ vt hēt̉ vltīoad heb̓. ꝓpt̓ qd̓ ſubditi tenēt̉ eis obedire. dr̄ eī ibi. obedite p̄poſitis vr̄is ꝑ oīa: ip̄i em̄ ꝑuigilāt qͣi rōꝫ r̄ddituri ꝓaīabꝰ vr̄is. Ex his duo ſequūt̉. vnū ē ꝙ ī oībꝰ debēt illiobedie̓. Alid̓ ē ꝙ ꝯͣ volūtatē eoꝝ n̄ debēt alicui pct̄a ſuacōfiteri. īmo aliud ē ꝙ debēt ſtatū ſuū illis iudicae̓. alit̓em̄ nō tenēt̉ rōꝫ redde ꝓ aīabꝰ illoꝝ. ¶ Rn̄ſio. ꝙ nullꝰdꝫ ꝓpria aucͣte cōfiteri alij. ita vt oīno ſubtrahat ſe a cōfeſſione faciēda ꝓprio ſacerdoti. vn̄ ſi ꝗs velit oīno alijaꝓprio ſacerdote cōfiteri. aut hͦ faciat obtēta licētia a proprio: aut ſi nō pt̄ obtinē ab illo obtīeat a ſuꝑiore. vl̓ cōfiprio: et pꝰ alij diſcretōri quē elegerit: vl̓ hēat ꝓpoſiēdi illi. ¶ Ad illd̓ qd̓ prīo obr̄. ꝙ n̄ dꝫ ſuſcipi ab illo ad ꝯfeſſionē ſine ꝯſenſu ꝓprij niſi ꝓpt̓ ignorātiā ⁊cͣ. dicēdū ꝙ hͦ verū ē nec tūc niſi obtēta licētia a ſuꝑiore vl̓ facta priꝰ ꝯfeſſiōe ꝓprio ſacerdoti: vel ip̄o exn̄te ī ꝓpoſitoꝯfitēdi eidē. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ ſi vult īueīre gr̄aꝫ q̄ratſacerdotē ſciētē ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ loco canon īſtruit qd̓ ē vtilenō p̄cipit qd̓ ē ncc̄e. Et vr̄ ex v̓bis canoīs ꝙ loqͣt̉ ī cāu vtqn̄ ſuppetit facultas electōis. vt ſi ꝗs eēt ꝑrochianꝰ pluriū ſacerdotū vel alicuiꝰ eccl̓ie vbi eēt pl̓es ꝯfeſſoēs. vl̓ꝙ intelligit̉ de hoīe ꝗ ē ī ſua libertate an̄qͣ cōmiſit ſe alicui ſacerdoti. tali em̄ expedit elige̓ prudētiorē et meliorēquē pt̄. vel pt̄ dici vt ſupͣ. ſcꝫ ꝙ dꝫ q̄rere ſacerdotē ſciēteꝫ⁊cͣ. obtēta licētia ab eo ꝗ pt̄ dare vel alia facere q̄ dei ſūt¶ Ad illud qd̓ obr̄. ꝙ ſi nō int̓ueniat odiū vel ꝯtēptꝰ picōfiteri alij ſacerdoti ꝙͣ ꝓprio. dd̓m ꝙ ſi liceat elige aliudiſcretiorē ꝙͣ ꝓpriū ſacerdotē n̄ int̓ueniēte odio vel ꝯtemptū. ſic̄ dicit canon: nō tn̄ exeꝗͣ qd̓ p̄eligit̉ cōfitēdo illi niſi obtēta licētia. ſic̄ ſuꝑiꝰ dictū ē. vl̓ alia vt ſupͣ. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ ſi ſacerdos ſit ꝯſuetꝰ ſollicitare ml̓ieres ſibicōfitētes et hͦ ꝯſtiterit certo exꝑimēto: pn̄t mulieres illemaxīe q̄ timēt ſe expone̓ ꝑiculo ꝯfiteri ſuꝑioribꝰ vel alijs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten