Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtiodo dꝫ fieri ꝯfeſſio gerēti vicē xp̄i īīmo xp̄o ī ipſo ſfeſſio tal̓ dꝫ fieri ī publico: lꝫ pnīa ſate iſta. Un̄ nll̓atiſfactoria debeat qn̄qꝫ publica ꝓpt̓ ſcādala oriunt̉3 ex publica ꝑpetratōe. et hec ē potiſſiua. qͣre prio. i. ſoli ſacerdoti dꝫ fieri ꝯfeſſio. He ſūt cāe. qͣre prinata dꝫ ꝯfeſſio .i. vni fieri .ſ. vitatio ſcādali ml̓tipliciſſingularitas mediatoris. et foꝝ miſcd̓ie r̄cōciliatōis.lrticulus nonusOnſeq̄nt̉ q̄rit̉. vtꝝ ſufficiat ꝯfiteri ſcripto vl̓nūcio. ſic: vr̄: vitā deo nūciare ē ꝯfiteri: dīc glo. ſuꝑ illd̓ psͣ. Deꝰ vitā meā annūciaui tibi. vitā deo nūciat pct̄a deo ꝯfitet̉. Sꝫ nūciare deo ꝯtīgīt ꝯueniēter ſcriptū nūciū. It̄ certiꝰannūciāt̉ que annūciāt̉ ſcripto ꝙͣ que v̓bo. ꝓpt̓ qd̓ iudices vt errēt ī ſentētijs ſiue diffinitōibꝰ: faciūt redigiſcripto illo ſuꝑ quibꝰ hn̄t diffinire ſiue ſnīare. Si vitapct̄oris dꝫ ſacerdoti de nūciari vt de ea corrigēda ſententiet ſiue diffiniat: magis cōgruit denunciet̉ ſcripto ꝙͣp̓bo. Pret̉. nōne ſufficit mutū ſic ꝯfiteri? Cōtra. ſuꝑilld̓ leuit̉ .xxvij. domū ſuā aūt agrū dn̄o vouerit dīcefficaciꝰ et euidētiſſime appae̓t ſine ꝯfeſſione ꝓprie vocispct̄a dimitti. Itē Aug. li. de pe. p̄cepit dn̄s mūdandis vt on̄derēt ſe ſacerdotibꝰ docēs corꝑali pn̄tia ꝯfitēda pct̄a. nūciū ſcripta maīfeſtāda. Et pt̄ q̄rihic de illo ſurdꝰ ē vel mutꝰ vel nat̉alit̓ morio vel moniqcꝰ vel cecꝰ. qūo dꝫ ꝯfiteri pct̄a et ꝗd ſacerdos dꝫ talibꝰfacē̓ accedētibꝰ ad ꝯfeſſione ſciat tl̓es ī mortali. cuꝫīſtructōꝫ. mutꝰ hꝫ oris ꝯfeſſionē. cecꝰpt̄ inſtruicripturā. morio .i. nat̉aliter ideota vl̓ monicus .i. furioſꝰ nullā hꝫ diſcretōꝫ. It̄ q̄rit̉ de his nonhn̄t copiāiiꝰ cui ꝯfiteāt̉ pct̄a. vt ꝗ̄ ſūt ſclaui ſaracenoꝝ. vtrū ſubtractū ſit eis remediū ſalutis. Rn̄ſio.dd̓m nulli hn̄ti vſū ſenſuū copiā ſacerdotis ſufficitꝯfiteri ſcriptū vel nūciū. dūmō hēat noticiā līgue illiꝰ.Si aūt līgua ē illi ignota: bn̄ pt̄ interp̄tem ꝯfiteri. vna ē ex ꝑte ꝯfitētis ille idē peccauit irreuerēter: debꝫniꝗtate ſuā ꝯfiteri cōfuſibilit̓. vn̄ ip̄e dꝫ coraꝫ ſacerdoteꝯfundi. vn̄ Aug. li. de pe. vos peccaſtis: vos erubeſcatis. erubeſcētia em̄ ip̄a ꝑtē hꝫ remiſſioīs. in hoc em̄ ſeip̄m dicit ſacerdoti et erubeſcētiā vincit tīore offenſiſit veniā crimīs. Alia ē. ſcꝫ non nūciū ex ꝑte ſac̄dotis. qꝛ abſolutio dꝫ fieri pn̄ti et abſēti. Ad illd̓ qqd̓ prīo obr̄. ꝯfiteri ē vitā nūciare. dd̓m ītelligitude nūciatōe facta ab ip̄o ꝯfitēte. qd̓ pꝫ qd̓ ſeꝗt̉. deūdocēs: ſꝫ ſe damnās. ī argumēto aūt ē fallacia ꝯſeq̄ntis. Ad illud qd̓ obr̄. certior ē ānūciatio ſcriptū ⁊cͣ. dicēdū bn̄ ī caſu iſto ſufficit certitudo ſnīantis ſꝫ ꝯfitētis. nec ꝗs ſcriptū poſſꝫ ita certificae̓ ſacerdotē cuiꝰ eſtīueſtigare multa et inꝗrere a ꝯfitēte: ſic̄ viuaꝫ vocem.Pret̓. cōfeſſio facta ſcriptū verecūdiā tollit valde neceſſaria ē ꝯfitēti. Ad illd̓ qd̓ q̄rit̉ muto. dd̓m mutūlicꝫ ꝯfiteri ſcriptū ſiue nūciū vel ſignū aliqd̓. et excuſat ncc̄itas inuīcibilis. Surdꝰ aūt bn̄ pt̄ viua vocefiteri: ſꝫ iniūgēda ē illi pnīa ſignū vel ſcriptū. Qūo at̄ſacerdos dꝫ inꝗre̓ īſtrue̓ moriones moniacos. dd̓mnulla hēant lucida int̓ualla nec aliqͦ ſūt capacesinformatōis: dꝫ ſacerdos ip̄e ppl̓s ad exhortatōꝫ ſacerdotis ill̓ or̄oi inſiſte̓. vt dn̄s corda taliū illuſtret: adgl̓ie eiꝰ maīfeſtatōꝫ ſic̄ illuīauit cecū natū illos illuīet. ſimul nihil dꝫ omitte de ꝯtīgētibꝰ ſpectāt ad excitatōem et īuitatōꝫ ad pnīaꝫ. qn talis ſil̓r ſurdos et mutosbꝰ et ſignis ad ꝯgnitōꝫ deuotōꝫ excitet. Adilld̓ qd̓ q̄rit̉ de illo ē ſclauꝰſaracēoꝝ. dd̓m ſufficittalis ꝯfiteat̉ deo deſiderio cōfitēdi ſacerdoti ꝓpoītoītate. vel ſaltē ꝯterat̉ ꝓpoſito ꝯfiēdi etiā ſi ſe nūꝙͣ offerat facultaꝫNembrum ſextumEquit̉ de ordīe ꝯfeſſioīs. q̄rit̉ vtrū ꝯfeſſionccͣrio ſeꝗt̉ poſt iuſtificatōꝫ. ſic: videtur..lxxvij.epto tenet̉ ꝯfiteri. ſꝫ gr̄a abſoluitqꝛ om̄is fidelisptā ī iuſtificatōne tenet̉a tentōe p̄cepti. poſt gr̄aꝫ ſuſceri: abſoluit̉ penitēs aꝯfiteri. Itē in ꝑtibꝰ pnīe priopoſteriore. vn̄ ꝯtritꝰ et ꝯfeſſus abſoluit̉ a ſatiſfactōe.A ſil̓i nec ꝯtritōe a ꝯfeſſiadhuc tēet̉ ꝯfiteri. It̄ agpnīaꝫ p̄cipit̉ a dn̄o Math̓. iij. ſꝫ ī ꝑfectōe pnīe ſūt tria.ꝯtritō ꝯfeſſio ſatiſfactō. peītēs adīplet p̄ceptū penitētia niſi ꝯfiteat̉. peītēs ꝯtritꝰ tēet̉ ꝯfitēi. It̓ adſufficiat ꝯtritō ad iuſtificatōꝫ. ncc̄m ē ꝓpoītū ꝯfitēdi. ſedꝓpoſitū cadit ab efficacia niſi exeat ī actū offerēte ſe oppotuītate. nll̓ꝫ r̄putat̉ oīno deſinit. ſi pcītēs deſinit iuſſꝰ: ncc̄e ē pꝰ iuſtificatōꝫ offerēte opportuītate ꝯfitēivl̓ cadē a iuſticia Cōtͣ. hꝫ iuſticiā hꝫ qd̓ ad ſalutē ēnccͣm. ſꝫ oīs iuſtificatꝰ hꝫ iuſticiā: hꝫ qd̓ ad ſalutē ēnccͣm. ſi ꝯfeſſio ē nccͣia ad iuſtificatōꝫ nec pꝰ iuſtificatōꝫ ē ncc̄iā ad ſalutē. iuſtificatꝰ ad ꝯfeſſiōꝫ tēet̉. It̄ſi iuſtificatꝰ tēet̉ ad ꝯfeſſiōꝫ. aut ꝓpt̓ deletōꝫ culpe: autꝓpt̓ deletōꝫ pene. culpe: qꝛ culpa deleta ē. pene: qꝛtata pt̄ ꝯtritō delet totā penā ſi aliꝗd r̄ſiduū ē: pōtdelē ſatiſfactōꝫ exteriorē. nll̓o tēet̉. It̓ duplex ēfoꝝ .ſ. dei eccl̓ie. ẜm foꝝ dei puīt̉ ꝗs ī purgatorio ml̓togͣuiꝰ ꝙͣ ī md̓o. ẜm foꝝ eccl̓ie ī hac vita. ſꝫ pt̄ ꝗs r̄nūciare iudicō ī foro mīori trāſferat ſe ad foꝝ maiꝰ: licitealiꝗs pꝰ ꝯtritōꝫ pt̄ expectae̓ penā purgatoriā. tēet̉ iudicari ī foro eccl̓ie: nec ꝯfiteri. Rnſio. dd̓m ẜmiuſtificatō dr̄ īfuſio gr̄e ē ſn̄ ꝯtritōne: cōfeſſio nat̉atꝑe ſeꝗt̉ iuſtificatōꝫ. Ad obiecta dd̓m. ꝯfeſſio ē iſtituta ſub p̄cepto. et qꝛ ab p̄cepto abſoluit̉ peītesſuſceptōꝫ gr̄e: ꝯtritꝰ ncc̄e hꝫ ꝯfiteri pꝰ iuſtificatōꝫ. et ſinꝯfitet̉ cadit a iuſticia. Sic̄ nullꝰ pt̄ iuſtificari ſacr̄aꝯtēnit: ſic nullꝰ ī iuſticia ꝑſeuerat ſi pꝰ iuſtificatōꝫ extēptū negligat ꝯfiteri. ſi pt̄ ꝯfitei curat cadit a iuſticia: cadat a ꝓpoſito ꝯfitēdi ſn̄ iuſtificari poteat.Cōcedēdū ꝯfeſſio pꝰ iuſtificatōꝫ ē nccͣia ncc̄itatecepti. Ad illd̓ qd̓ obr̄. hꝫ iuſticiā hꝫ qd̓ nccͣm ēad ſalutē. dd̓m veꝝ ē ſi ꝑſeuerae̓t ī illa. Sꝫ ꝙͣuis ſn̄feſſione poſſit ꝗs iuſticiā adipiſci. tn̄ ī illa p̄t diu ꝑmane re ſine ꝯfeſſiōe qn amittat. ſolū at̄ ſūt nccͣia ad ſali illa nccͣio reqͥrūt̉ ad iuſticie adeptōꝫ: verūetiā illareꝗͥrūt̉ ad habite ꝯẜuatōꝫ. Ad alid̓ qd̓ obr̄. aut ē nccͣiaꝓpt̓ deletōꝫ culpe ⁊cͣ. dd̓m tentōis ē deletio culpevl̓ pene: ſꝫ īſtitutō eccl̓ie. Pret̉. nullꝰ abſoluit̉ ab hac tentōe: quābſoluat̉ a culpa vl̓ a pena. Ad alid̓ qd̓ peītēs ī hac vita ſubiectꝰē foro eccl̓ip̄o p̄t appellae̓. Pret̓. fecit īiuriāeccl̓ie ſi pt̄ ꝯpare̓ tēet̉ niſi īpoſlitas excuſat̉. Nemo ei ad foꝝ purgatorij admittit̉ foꝝ eccl̓ie ꝯtēnit. cuꝫin nll̓o fiatiria pct̄ori: ſi reqͥrat̉ ſatiſfactō de pct̄o ſuoī foro eccl̓iede hoc habitū ē ſupͣ ī prīo ꝓbleumate. Queſtio. lxxviij. de cōfeſſione in comꝑſtōe ad abſoluētem.Onſequēter queritur ꝯfeſſiōe ī ꝯꝑatōe ad abſoluētē. Etcirca q̄rūt̉ duo. Primū ē cui ſit ꝯfitēdūSecūdū ſigillo ꝯfeſſioīs ẜuāde.Membrum primumIrca pͥmū ꝓcedit̉ ſic. Prīo q̄rit̉ vtꝝ ꝯfitēd̓ ſitlaico vl̓ ſac̓doti. Scd̓o vtꝝ ꝓprio ſacdote velalij diſcretiori. Terº vtꝝ p̄t miſſo īferiori. ſcꝫparochiali. pt̄ ꝯfitēi ſuꝑiori .ſ. ep̄o eiꝰ pnīario.Articulus primusIrca pͥmū ſic. Iac̄. vlt̓. Cōfitemī alt̓utꝝ pct̄avr̄a ꝯſtat: oībꝰ loꝗt̉. oēs dn̄t alt̓utꝝ ꝯfitēi ē vnꝰ ꝗſqꝫ alij laicꝰ laico ſic̄ ſac̄doti. It̄gl. dic̄ ibi. tōe qͣlibꝰt ꝯfitē̓i. It̄ ibi gl. alia pct̄avr̄a qͦtidiana leuia gͣuioris culpe īmūdiciā ſac̄dotidāꝰ. Ex hac gl̓. pꝫ. ītēdit iacobꝰ apl̓s ꝯfitēi alterūtrū ſit tm̄ ꝯfitēi It̄ ꝯfeſſio ſit hoī vt ꝯfitēs eru