Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nouit īfirmitatē eiꝰ et paſſibilitatē ꝯplexionis. poſteaſibi reiteret̉. ſil̓r erit medico ſpūali. exqͦ nouit peccata alicuiꝰ generalit̓: poſtmodū iterū generalit̓ īnoteſcat. oportꝫ igit̉ ꝯfiteri oīa pct̄a āno. Itē ꝯfeſſiofit ꝓpt̓ abſolutōꝫ et ſatiſfactōꝫ. ergo illoꝝ pct̄oꝝ ēnabilis ꝯfeſſio qͦꝝ p̄ceſſit abſolutio ſatiſfactio ē ꝯpleta Rn̄ſio. ſine piudicio dicēdū. ꝗlibꝫ tenet̉ ſingulānis vniuerſalit̓ ſingl̓a pct̄a ꝯfiteri. Si aūt ſingul̓ ānispateret̉ recidiuū. et totiēs mutaret ꝯfeſſore: eſtīoteneret̉. ſꝫ ſi ſollicite digne facit ꝗs pnīam de pcīismiſit al̓s ꝯfeſſis: tenet̉ ad ānualē ꝯfeſſionē de eiſdem.Si at̄ qn̄ꝫ vellet hr̄et curā aīe ſue. ꝯfiteret̉ ſibi generaliter vt magis diligēter agnoſcet vultū pecoris ſui etilli ꝯfiteri p̄ciꝑet: credo deberet obedire. Dicēdū ergoꝓprio ſacerdoti īmediate hꝫ curā aīe ſue. tenet̉ om̄iamel pct̄a ꝯfiteri: ſi fuerit reꝗſitꝰ. niſi obſtet aliqd̓ ſpālevt ſupͣ tactū ē. Facta at̄ ſemel ꝯfeſſiōe ſua fidelit̓ n tenet̉illi eidē āno ſingl̓a ꝯfitēi: ſꝫ ſufficit ꝯfiteri illa ꝯmiſitin illo āno. et hoc ītelligit̉ decretalis ſuꝑiꝰ allegataẜm modū magr̄oꝝ. Ad illd̓ qd̓ obr̄. ē dimidiādaꝯfeſſio. dd̓m ꝯfiteri ea de ꝗbꝰ non ē facta ꝯfeſſio aliaſubticere de ꝗbꝰ ē facta mētio dicto ē dimidiae̓ꝯfeſſionē. Sꝫ tūc dimidiat̉ qn̄ fit ꝯfeſſio aliqͦ et ſubticet̉aliꝗd qͦꝝ ſi alterutrū taceat̉ īanis reputat̉ ꝯfeſſio alterius. Ad aliud dd̓m. lapſus ade et reſurrectō xp̄i ponūt̉ ī exēplū ꝙͣtū ad pct̄a mortalia et ꝙͣtū ad pnīaꝫ eorū ꝗbꝰ p̄ceſſit ꝯfeſſio vel ſatiſfactō. aut ſi ītelliē pct̄is ꝯfeſſis ꝙͣ ꝯfeſſis: potiꝰ īdicat illd̓ exemplū ꝯſiliū ꝙͣ p̄ceptū. ꝙͣuis em̄ teneamur āno generalit̓ ꝯfiteri: tn̄ illis de pct̄o nouit̉ exierūt expediretmaxīe: ſi freq̄ns ꝯfeſſio ꝯfuſionē ẜm deū ē induce̓t dolorē. Sil̓r oībꝰ expediret. Ad vltimū dd̓m. putatiop̄dicta īſinuat nobis ſuꝑflua amputāda ſingl̓is annis ī nobis oriūt̉. a prīcipio ī nobis orta ſūt. amputādā dico ſolū ꝯfeſſione: ſꝫ ceſſatōe. et inſinuat̉ ex ſimili ꝓpoſito. In purgatōe em̄ vinee tollit̉ niſi ſuccreuerūt ī anno illo putant̉.Articulus quartus¶Onſeq̄nt̓ qͣrit̉. An penitēs pꝰ r̄cidiuū teneat̉ꝯfiteri oīa pct̄a ſua. ſic: videt̉ hoc. ẜmreg. vnū pct̄ꝫ diſpōīt ad aliud. ita ē alteriꝰ pct̄i ſubſeq̄ntis. Sꝫ pct̄i reuelāda ē in ꝯfeſſione. qꝛaliter pt̄ medicīa ſiūalis ſibi ꝯueniēter mīſtrari. ſic̄rꝑiscurare infirmitatē: niſi infirmitatis ſibiīnoteſcat. Itē ī ꝯfeſſiōe pct̄i eſt qͣlitas etquātitas attēdēda. Qualitas at attēdit̉ ꝙͣtū ad genꝰ. ſcꝫvtrū ſit ſpūale pct̄m vel carnale. Quātitas aūt attendiꝙͣtū ad dr̄ias pct̄oꝝ et circūſtātias aggͣuātes. vt ſi peccatū ē carnale: attēdendū ē. vtrū ſit ſimplex fornicato vl̓adulteriū vl̓ īceſtꝰ. It̄ ꝙͣtū ad circūſtātias qͦtiēs qūovbi peccauerit. ſꝫ nccͣio ꝯfitēdū ē genꝰ pct̄i ſiue qͣlitas:pari rōe ꝯfitēda ē quātitas. ſꝫ quātitatē pt̄ ꝯfiteri niſi pct̄a p̄terita ꝯfiteat̉. neceſſe ē igit̉ tm̄ pct̄m qd̓recidiuauit: ſꝫ et̄ pct̄a p̄terita vidēt̉ pct̄ꝫ ſubſequēs aggrauare ī ꝯfeſſiōe reuelet. Un̄ ſic̄ valeret ꝯfeſſio ſi diceret̉ peccaui exprimēt genꝰ pct̄i: ſic vr̄ debeatvalē ꝯfeſſio vbi tota qͣntitas exprimit̉. qd̓ pt̄ niſipct̄a p̄terita reuelēt̉. Itē ſi ꝯfiteret̉ alia pct̄a. ſeq̄rēt̉quedā incōueniētia. Si em̄ ꝯfiteret̉ aliꝗs niſi pct̄mqd̓ recidiuat: ſacerdotē deciꝑet ſeip̄ꝫ. ſacerdotē: qꝛ nonpoſſet ſcire. vtruꝫ pct̄or an̄ extitiſſet vel īnocēter vixiſſet.īmo ncc̄e hr̄et int̓p̄tari in ꝑtē meliorē. credēdo īnocenter vixiſſet. et ita puīret ip̄ꝫ de pct̄o ꝓut ē recidiuū: ſꝫſolūmō ꝓut ē ſimplex pct̄ꝫ. et ita puniret̉ īgratitudine collate gr̄e remiſſe culpe. Seip̄ꝫ et̄ videret̉ deciꝑeqꝛ ſubintellecta ꝯditōe abſoluat̉ ī ꝯfeſſiōe. ſcꝫ ſi īiūctāpnīaꝫ ꝑfecerit: videt̉ ſit abſolutꝰ: ſuffecerit anteꝙͣ paſſus ſit recidiuū. ita videt̉ decipit ſeip̄ꝫ niſi to ꝯfiteat̉. in caſu nihil valeat ſibi ſua ꝯfeſſio. Si at̄ponat̉ an̄ ſatiſfecerit pct̄is ꝯmiſit an̄ recidiuuꝫ.adhuc videt̉ teneat̉ ad illoꝝ ꝯfeſſionē. qꝛ pnīa ē donūdei. hoc ē dubiū. vn̄ ſi de prioribꝰ ꝯmiſſis ſufficiēter penituerit: hoc fit ex ſpēali dono dei. Si pꝰ hoc donū ſpeciale recidiuauit. duplicit̓ peccauit. ſcꝫ oꝑatōꝫ et ingratitudīeꝫ. Ad igr̄ grata eēt deo ſua ꝯfeſſio. neceſſefuit cōfiteret̉ et pct̄m̄ ingͣtitudīs oꝑatōis. pct̄ꝫ ingͣtitudīs potuit ꝯfiteri niſi cōfeſſis pctis prioribꝰ: ⁊cͣ. Cōtra. exͣ de pe. re. vbi exprimit̉ tētio ꝯfitendi. ibi.Oīs vtriuſqꝫ ſexꝰ hēt̉ qs tenet̉ ꝯfiteri oīa pct̄a niſiſemel ī āno. qͦtiēſcūꝫ ꝯfitet̉ poſt recidiuū tenet̉ om̄iapct̄a ꝯfiteri. etiā ſi pluries ī āno recidiuet pluries cōfiteat̉: ſꝫ tm̄ ſemel ī āno. Itē ī alijs ſacr̄is ſic ē. eadē hoſtia pluries ꝯſecrat̉ nec eadē ꝑſona pluries baptizat̉et ſic de alijs. videt̉ nec idē pct̄m de ſemel ſufficiēterꝯfeſſus ē teneat̉ iterū ꝯfiteri. Itē pct̄a ꝯfeſſa ſufficienter puīta manēt neqꝫ ꝙͣtū ad culpā. nec penā ergo talia ſūt ꝯfitēda. Itē de pnīa diſ. j. ncc̄e ē vt ſel̓ſacerdoti ꝯfeſſi fuerimꝰ denuo ꝯfiteamur. ſꝫ lingua cordis carnis apud verū iudicē ea iugit̓ ꝯfiteri debemꝰ. Rn̄ſio. q̄da opinio fuit. oportꝫ ꝯfiteri pct̄ꝫ nſi pct̄m qd̓ nouit̉ ꝑpetrauit. nimis videt̉ ꝯſcīas ampliare. pct̄m nouit̉ ꝑpetratū pena poſſit pct̄i p̄teriti. nec ſacerdos ſufficiēter pt̄ de pct̄o nouit̉ ꝑpetrato iudicare: niſi cām nouerit qͦdāmō fuit pct̄ꝫ p̄cedēs. poſito recidiuauerit in idē pct̄m ẜm genꝰ illi qd̓ an̄ ꝑpetrauerat. nec adhuc ſatiſfecerat. Propt̓ alit̓ dd̓m ē. et diſtiguēdū ē hic et ꝙͣtū ad ſacerdotē et ꝙͣtū ad ꝯfitētē. ꝙͣtūad ſacerdotē. qꝛ aut ē idē ſacerdos cui cōfitet̉ pct̄m qd̓recidiuauit cui ꝯfeſſus erat pct̄a p̄terita: aut ē ideꝫ.Itē ex ꝑte ꝯfitētis. qꝛ aut ſatiſfecerat p̄teritis an̄qͣ recidiuaret aut. Dicēdū ē ſine p̄iudicio. ſi penitēsfiteat̉ illi cui an̄ recidiuū fecerat cōfeſſione ſiue ꝑegeritpnīam ſibi iniūctā ſiue: debꝫ pct̄a retroacta ꝯfiteri. ſꝫiſtīguēdū ē. Si em̄ ꝑegerit pnīaꝫ: ſufficit ī gene̓ rōne ingratitudīs ea ꝯfiteri. ſi ꝑegerit: dꝫ ea exp̄ſſiꝰ ꝯfiteri.qꝛ de vtriſqꝫ dꝫ pnīaꝫ ſuſciꝑe ẜm tn̄ arbitriū ſacerdotis.Si ſacerdos hēat ī mēoria pct̄a et circūſtantias al̓seidē ꝯfeſſus ē. et penitēti indicauerit: ſufficit pct̄a illaꝯfiteri ī gene̓ ingͥtitudīe ſua. em̄ pt̄ ſufficiēter cōfiteri ingͣtitudīeꝫ. niſi cognoſcat corā ſacerdote bona ſibi dn̄s gratis ꝯtulit: et offēſas qͣs miſericordit̉ indulſit.Si v̓o ꝯfiteat̉ alicui nouo ſacerdoti tenet̉ oīa ꝯfiteri ſiueꝑegerit pnīaꝫ de illis ſiue non. qꝛ nec alit̓ vultū pecorisip̄e cognoſce̓t. mores em̄ p̄teritos pt̄ ꝗs diſcerne ſtatuꝫhoīs de fut̉o. quo ſcꝫ ip̄ꝫ heat rege̓. Debꝫ penitēs intitudīeꝫ ſuā ſufficiēter maīfeſtare. vn̄ dꝫ ꝯfiteri admicircūſtātias ſaltē ī gene̓: maxīe libidīs ꝯtēptus. Hecaūt duo. ſcꝫ quātitas ꝯtēptꝰ et libidīs in omī pct̄o ſūt notāda: et īgratitudo maxīe ī recidiuo. Ad primū dd̓m decretalis p̄tacta obligat ſolūmō ad ꝯfitēdū pctm̄miſſū ī illo āno. ita ſcꝫ nll̓ꝰ differat ꝯfeſſiōꝫ ſuā: qn̄ ſal ſcl̓ ꝯfiteat̉ ī āno. maxīe tali tꝑe vt ſine offēſa accedatad ſacr̄m cōioīs. Ad alid̓ qd̓ obr̄ alijs ſacr̄isfit hmōi iteratio. dd̓m ſecꝰ ē de ſacr̄o alijs. qꝛ ad ſacr̄m ꝑfecte īpleat̉ reꝗͥrit̉ ꝑfecta deteſtatō pct̄i ꝯmiſſiUn̄ qn̄ hoc ceſſat vt qn̄ ꝗs patit̉ recidiuū iterāda ē pnīa ſic ē ī alijs ſacr̄is. ſtatī exercita forma debita intētōe recta et alijs reqͥrūt̉ adimpleta ſūt. Ad illud qd̓obr̄. pct̄m p̄teritū neqꝫ manet ꝙͣtū ad culpā neqꝫ ꝙͣtuꝫad pena. dd̓m ſi manet ꝙͣtū ad penā niſi ad quaꝫobligat̉ penitēs rōe ſuſceptōis pnīe a ſacerdote īiūgentemanet tn̄ ꝙͣtū ad tentōꝫ deteſtatōis ꝑpetue. Ad illudqd̓ obr̄. ē ncc̄e denuo ꝯfiteri ⁊cͣ. dd̓m. generalit̓ ītelligi dꝫ: ſꝫ ſolēt excipi qͣtuor caſꝰ ī ꝗbꝰ oportꝫ īte ꝯfiteri. Unꝰ ſi ſacerdos cui cōfitetur eſt imꝑitꝰ. tuncem̄ eius licentiam alteri confiteatur perito. de pe. diſ.vj. ca. j. Qui vult cōfiteri pct̄a vt inueniat gratiam ⁊cͣ.vt ſupͣ. et ca. placuit. Alius contemptu ſatiſfactionisvnde decre. de pe. diſ. iij. ſi apl̓us. infra. vbi dolor finit̉deficit et pnīa. ſi at̄ pnīa finit̉ ꝗd relīꝗt̉ de venia? Tādiu