Queſtioet locū et tp̄s ⁊cͣ. Cōtra. ſacrilegiū ē grauiꝰgit̉ ꝯfitēdū ē vt prīcipale: adulteriū vꝯfitēde ſūt circūſtātie aggͣuan¶ Rn̄ſio. ſine p̄ēptꝰ pct̄i. ⁊ cui dictat ꝯſcīaꝯtēptū pct̄i maiorē eē ex circūſtātia aliqͣ: tenet̉ illā ꝯfitēiā vt eſtīo n̄ ſufficiēter dolet de pct̄o. ¶ Ad⁊ ſi nō ꝯfiteitēde ſūt ſolū ille q̄ trahūt ī aliud genꝰpctī. dicēdū ꝙ nō: ſꝫ he et alie. nec videt̉ mihi ꝙ q̄ trahūtpct̄i inquātū tales ꝯfitēde ſūt ⁊ dicēde circūnt qͣi forme pct̄oꝝ ⁊ ꝑ ſe deformātes actū peciedē carnes ī qͣdrageſima ⁊ cognoſce̓ ſuā ī eocleſia cū hēat copiā alioꝝ locoꝝ. comede̓ em̄ carnes nō ēgnoſce̓ ſuā: ſꝫ comedē̓ tꝑe tali ⁊ tali loco cogͦſcē pct̄ꝫ ē. Pꝫ igit̉ ꝙ deſigͣta ꝑ q̄ dico tali tꝑe ⁊ tali locodeformāt actꝰ p̄dictos ⁊ faciūt actꝰ pct̄i. nec cōꝯgͦſcē ſuā īeccl̓ia ē fornicari nec adulteriū nec ꝯmitte̓ īceſſtu: ſꝫ potius ſacrilegiū. vn̄ hoc ꝙ dico ī eccl̓ia ē illd̓ ſolū ꝙ defor̄atactū: et ita ꝙ facit illū actū eē actū pct̄i diſtinctu ab alijsſpēbꝰ pct̄i. n̄ vr̄ mihi dicēda circūſtātia. ſꝫ forma pct̄i poAyticulus terciusOnſeq̄nt̓ q̄rit̉. vtꝝ oēs tenēt̉ ad ꝯfeſſiōeꝫ circūſtātiaꝝ. aut aliꝗͣ ſic. aut aliꝗ noͣ. Ꝙ oēs: vr̄eiſdē rōibꝰ ꝗbꝰ on̄dit̉ ꝙ circūſtātie ſūt ꝯfitend̓. qꝛ d̓ pnl̓a di. vj. vbi dr̄. Qui vult pct̄a ꝯfiteri vt īueīatgr̄aꝫ: q̄rat ſacerdotē ſciētē ſolue̓ ⁊ ligae̓ ⁊cͣ. vt ſupͣ. ecce ꝙvniuerſalit̓ dr̄. Qui vult ⁊cͣ. ¶ It̄ ſic̄ iſte penitēs ncc̄e hꝫy recte iudicet̉ de qͣntitate pct̄i ſui. Sil̓r et ille et ita degulis. igr̄ ⁊cͣ. ¶ It̄ nccͣia ē huic erubeſcētia ꝓ pct̄o. etvt iuſta pena ſibi īponat̉. ſil̓r et illi. ſꝫ ꝓpt̓ hͦ ncc̄iā ē ꝯfeſſio. igit̉ ⁊cͣ. ¶ Itē oībꝰ ncc̄e ē face̓ dignos fructꝰ pnle. ſcꝫẜm quātitatē culpe ad qd̓ reqͥrit̉ ꝯfeſſio circūſtātiaꝝ⁊cͣ ¶ Cōtra. plꝰ tenet̉ fidel̓ vel ſaltē eq̄ ad ꝯfeſſiōꝫ fideipctor. ſꝫ ad ꝯfeſſionē fidei exp̄ſſaꝫ ⁊ diſtīctā n̄ tenēt̉ oēsētes ſiue magis diſcreti: a ſil̓i vr̄ ꝙ lꝫ oēsſionē pct̄oꝝ ſuoꝝ nō tn̄ oēs tenēt̉ ad ꝯfeonē exp̄ſſā et diſtīcta circūſtātiaꝝ. igr̄ nō oēs tenēt̉ ad cōfeſſionē exp̄ſſā ⁊ diſtīctā circūſlātiaꝝ. ¶ Qd̓ ꝯcedimꝰ. d̓cēdū igit̉ ꝙ ē vl̓is tentio ꝯfitēdi ⁊ticl̓aris. vl̓is ꝙͣtū adpct̄ꝫ ſiue genꝰ pct̄i. oēs em̄ tenēt̉. ſcꝫ ſapiētes et īſipiētespct̄i ſiue pct̄a ſua ꝙͣtū ad gene̓a pct̄oꝝ. ꝑtiū ad circūſtātias pct̄i. nō em̄ tenēt̉ oēscti et īſtructi qͦꝝ dictat cōꝗlibꝫ tn̄ reꝗſitꝰ a ſacerdote ⁊ īſtrufiteri. Dicēdū igit̉ ꝙ ſimces cū neſciātct̄a n̄ tenēt̉ eas ꝯfiteri: niſiꝯfiteri pct̄a vt īueīat gradd̓m ꝙ hͦ nō diſacerdotitias cōfeſſas ⁊pct̄i pnīaꝫ ꝯpct̄a et pct̄oꝝ ciiētē vt pct̄a codēter genera poꝝ ⁊ circūſtā⁊ ad hec ꝯfitēda illos īſtruat. et iuxͣ qd̓ expenīas īiūgat. hlt aucͣtas ſupͣdicta cumſerat qui ſciat ſoluere et ligareſcire em̄ ſoluere et ligare eſt ſcire oſſendere que requirūtur ad ſolutōꝫ a pct̄o ⁊ ligae̓ eū pnīa ꝯpetēti. ¶ Ad alid̓qd̓ obr̄. ꝙ ſic̄ iſte ncc̄e lꝙ recte iudicet̉ de pct̄o ſuo ⁊cͣ.dd̓m ꝙ hͦ verꝓpt̓ hͦ ncc̄e ēꝯfiteat̉ ꝑ ſe ſi n̄ ſit diſcretꝰ ⁊ edoctꝰſꝫ ꝙ ꝯfiteat̉ illas r̄ꝗſitꝰ a ſacerdote ⁊ īſtructꝰ. ꝓpt̓ eī ignorātiā ⁊ ſimplicitate ſb̓ditoꝝ p̄ceptū ē ſac̄dotibꝰ vt ſintitijs pct̄oꝝ. vn̄de pe. ⁊ re. ſacerdos ſit diſcretꝰcautꝰ vt ī ore ꝑiti medidici ſuꝑinfūdat vinū ⁊ oleū vulneribꝰ ſautiati. diligēterīqres ⁊ pct̄oris circūſtātias et pct̄i. ꝗbꝰ prudēt̉ ītelligaqͣlē dꝫ ei p̄be̓ ꝯſiliū: et cuiuſmōi remediū adhibē diuerſisexꝑimētis viēdo ad ſanandū egotū. Ex his pꝫ qūo ad.lxxvij.alia rn̄dēdū ē. qꝛ lꝫ vnicuiqꝫ ncc̄ͣia ē erubeſcētia ſiue ꝯfeſſio ꝓ pct̄o. et ꝙ ꝯfeſſio ſua ſit meritoria ex mō cōfitēdi ꝙattēdit̉ ī ꝯfeſſiōe circūſtātiaꝝ. ⁊ facē dignos fructꝰ peītētie. n̄ tn̄ ncc̄e ē ꝙ vnuſꝗſqꝫ ꝯfiteat̉ ꝑ ſe circūſtātias peccatoꝝ ſuoꝝ: ſꝫ ꝙ vel ꝑ ſe ſit diſcretꝰ vel edoctꝰ. vel ꝯfiteat illas reꝗſitꝰ et īſtructꝰ a ſacerdote. Si at̄ ſit tāta ſimplicitas ꝙ nō videāt̉ circūſtātie ſibi alicꝰ pōderis. nec reꝗͥſitꝰfuerit nec īſtructꝰ a ſacerdote: nō tenet̉ ad ꝯfeſſionē circuſtātiaꝝ. ¶ Si at̄ obijciat̉ ꝙ ignorātia iuris nullū excuſat. hec at̄ ignorātia vr̄ eē iuris. Rn̄ſio. ꝙ n̄ ē ignorantiaiuris ꝙͣtū ad oēs circūſtātilicꝫ forte ꝙͣtū ad qͣſdaꝫ. hͦinfra pleniꝰ patebit.Ayticulus quartusOnſeq̄nt̉ q̄rit̉ de ꝯꝑatōe circūſtātie ꝯfitendead genꝰ pct̄i. Et prīo q̄rit̉. Quid ē ꝯfītēdū ī caſu vt circūſtātia ⁊ ꝗd vt actus pct̄i. Cū circaeūdē actū ꝯtingat mihi peccae ⁊ ml̓ta genera pct̄oꝝ ꝯmittere. videt̉ ꝙ q̄cūꝫ ſūt ibi deformātia ⁊ faciētia nouū genꝰ pct̄i: ꝯfitēda ſūt vt pct̄a. verbigr̄a. v̓go aliqͣ tͣdita nuptui. ſtatī pꝰ ꝯſenſū exp̄ſſuꝫ ꝑ v̓ba de pn̄ti. trāſfert ſe adfrugē melioris vite ⁊ ꝯuolat ad religionē. pꝰ cognoſcit̉a fr̄e ꝓprio carnali. ꝯſtat ꝙ cogͦſcēs ea ī hͦ cāu ꝯmittit ſtuprū: adulteriū: īceſtū ⁊ ſacrilegiū. ꝯmittit igit̉ multa genera pct̄oꝝ ī vno ꝯcubitu. Oīa igit̉ hec ꝯfitebit̉ vt pct̄aqꝛ qͣ rōe hͦ: et illd̓. ⁊ ita nullū ꝯfitebit̉ vt circūſtātiā. ¶ Sidiceret̉ ꝙ ī caſu ꝓpoſito n̄ ē niſi vnū pct̄ꝫ: qꝛ vno actu ſingulari n̄ pt̄ fieri niſi vnicū pct̄ꝫ. Cōtra ponat̉ ꝙ aliꝗs volēs deflorae̓ v̓ginē ⁊ deflorādo int̓ficiat. ꝯſtat ꝙ vno actuſingulari ꝯmittit ſtuprū ⁊ hoīcidiū q̄ ſūt dr̄ſa gene̓a peccatoꝝ. ¶ Rn̄ſio. ſine p̄iudicio. ꝙ vno actu ſingulari nōꝯmittit̉ niſi vnū pct̄ꝫ. cū eī ad eē pct̄i reꝗͥrit̉ actꝰ et deformitas. ad eē pct̄i multiplicis reꝗͥrit̉ ncc̄io ml̓tiplex actꝰdeformatꝰ. vn̄ cū vnicꝰ actꝰ ml̓tiplicit̓ deformet̉ nō ē niſivnicū pct̄ꝫ tn̄ ml̓tiplicit̓ deformatū. vn̄ poſito ꝙ aliquisꝯgnoſcat ſororē ſua v̓gīem ductā ī vxorē ⁊ moīalē. nō cōmittit niſi vnū pct̄ꝫ. ¶ Ad hͦ qd̓ obr̄. ꝙ eadē rōne ꝑpetraadulteriū ꝑpetrat īceſtū ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ꝯmittit ſacrilegiū eoꝙ violat mulierē deo ꝯſecratā. alia at̄ n̄ ſūt dicēda pct̄a ſꝫcircūſtātie pct̄i. vn̄ ꝯmittit ſacrilegiū cū v̓gīe ⁊ ꝯſāguīea⁊ ducta ī vxorē. ¶ Si q̄rat̉ adhuc ſic. ꝯſtat ꝙ corrūpit viꝫginē nō ſuā: gͦ ꝯmittit ſtuprū. ſil̓r ꝯmittit adulteriuꝫ. ſil̓rinceſtū. Hec at̄ ſūt pct̄a dr̄ſa: gͦ peccat pct̄is dr̄ſis. Dicendū ꝙ nō ſejt̉: ſꝫ ſeꝗt̉ ꝙ multis mōis peccat peccādo vnopct̄o. ſi pct̄o ſacrilegij qd̓ ē maximū ⁊ p̄cipue deformansactū pct̄i. iudicādū ē em̄ pct̄ꝫ a ꝯditōe q̄ maxīe deformatī eodē gene̓. ¶ Si obijciat̉ ꝙ circūſtātia aliqn̄ magis grauat pctꝫ ꝙͣ illd̓ qd̓ deordīat vt qͣi forma. Dicēdū ꝙ hͦ accidit qn̄ illd̓ qd̓ ē qͣſi forma ⁊ circūſtātia nō ſūt eiuſdē generis. ſic̄ ſi aliꝗs fornicat̉ ī eccl̓ia iuxta corpꝰ xp̄i vel ſuꝑ altare ꝯſecratū. ſꝫ qn̄ ſūt eiuſdē genēis ſic̄ adulteriū ſtuprūīceſtꝰ ⁊ ſacrilegiū: ab illo qd̓ ē qͣi maxīe deformās ⁊ aggͣuās pct̄m dꝫ iudicari. ¶ Si obijciat̉ ꝙ qn̄ ꝯmittit̉ adulteriū ī eccl̓ia ⁊ ꝯmittit̉ ſacrilegiū. nihilomīꝰ ſic̄ dictū eſtpeccatum hoc iudicandum eſt adulterium et non ſacrilegium. ſed eſt circumſtantia aggrauans et confitendaeſt quaſi circumſtantia. in alio caſu dicitur ſacrilegiumpeccatum: et adulterium circumſtantia. et ſic confuſequandoqꝫ dicitur peccatum quandoqꝫ circumſtātia. Dicendum ꝙ in vno iſtorum caſuum cōmittitur ſacrilegiūex fedatōne loci conſecrati: in alio ex cognitione perſone conſecrate et fedatione. perſona cognita et fedata eſtmateria actus. vnde eſt ſubſtantialis actui locus in qͣefficitur. feditas huius eſt omnino extra actum. vndedatio rei ſacre in vno caſu magis intranee et eſſentialius reſpicit actum peccati ꝙͣ in alio. ꝓpter quod ī vno iudicatur forma peccati. in alio circumſtantia. ¶ Ad hͦ qd̓obijcit̉. ꝙ ꝗ deflorando virginem int̓ficit illā vnico actuſingulari cōmittit duo peccata. Dicēdū ꝙ nō ē veꝝ qꝛ lꝫ