Queſtiopetualiter ē cōfitēdū ſacerdoti. hͦ ꝑ circūſtantipeccator ꝑniēt̉ damnati ꝑpetualit̓: gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē ad hoc ꝙas pct̄i pu9 ſit meritoriū nō ſufficit tm̄ genꝰ oꝑis ſꝫ etiā modus.Gilx ī ꝯfeſſiōe ad hͦ ꝙ ſit meritoria nō ſufficit actꝰ ꝯfitenrit̉ modꝰ. et ille maxīe ꝗ ē neceſſariꝰ ⁊ cōfitēti etnē audiēti ſcꝫ maīfeſtato circūſtātiaꝝ. ¶ Iteꝫ lexelij addit ad legē nat̉e legē ſcriptā. ſꝫ ī illis ꝯfitebāt̉ct̄i: gͦ et ī lege euāgelij tenēt̉ cōfiteri circūſtantiascū nulliꝰ alteriꝰ poſſet fieri additio. ¶ It̄ Math̓. iij. Facite dignos fructꝰ pnīe hͦ ē ẜm quātitatē. ſic̄ dicit gl. mas gͦ pct̄i maior pnīa faciēda ē. ⁊ ita ſacerdos ꝓ maioto dꝫ iniūgere maiorē pnīaꝫ et ꝓ mīore mīorē. ⁊ itatenet̉ inꝗrē de circūſtātijs aggͣuātibꝰ pct̄m et diminuētibo et cōfitēs tenet̉ cōfiteri illas. ¶ Itē medicꝰ corꝑalis hꝫcōſiderare nō ſolū genꝰ morbi corꝑalis ſꝫ circūſtātias. ml̓tofortiꝰ medicꝰ ſpūalis. hoc aūt nō pt̄ eē niſi eas cognoPret̓ magis dꝫ artare pct̄orē volūtascat ꝑ ꝯfeſſionē.curet̉ ꝙͣ medicū. ſꝫ medicꝰ .i. ſacerdos hꝫ ſcire de circūſtātijs vt ſufficiēter curae̓ poſſit: gͦ ml̓to fortiꝰ et ip̄iꝰ egrieſt illas on̄dere. ¶ Cōtra. Bern̄. qd̓ ꝓpt̓ caritatē inſtitutū ē ꝯtra caritatē obẜuari nō dꝫ. ſꝫ qd̓ fit ī ſcādalū ꝓximfit ꝯtra caritatē: igr̄ cū ꝯfeſſio ſit ꝓpt̓ caritatē inſtituta:nō dꝫ fieri ī ſcādalū ꝓximi. ſꝫ ex ꝯfeſſiōe circūſtātiaꝝ ortur ſcādalū ī multis caſibꝰ. ver bigr̄a. Aliꝗs int̓ficit fr̄eꝫſcꝫ ꝗ erat frater ſacerdotis ex alia ꝑte. vr̄. ꝙ iſte hoīcidanō teneat̉ ꝯfiteri niſi ſimplex hoīcidiū. ⁊ ꝙ nō debeat cōfiteri de circūſtātia fr̄nitatis ne ſcādalizet ſacerdotē ⁊ ꝓuocet eū ad int̓ficiendū ſe. Sil̓is caſus ē ſi cōfitēs cogͦuit neptē ſuā q̄ ē filia ſacerdotis. ī his caſibꝰ vidr̄ ꝙ nō teneat̉ ꝯfiteri circūſtātiā ꝯſāguītatis: ne ſcādalizet ſacerdotē. Sil̓is ē caſus ſi ſacerdos ē lubricꝰ ⁊ ꝓuocet̉ ad luxuriā audiēdo circūſtātias. Sil̓is caſꝰ ē ſi ſacerdos ſitſolitꝰ reuelae̓ ꝯfeſſiōes. ¶ Itē ſi ꝯfeſſio circūſtantiaꝝ eſſetybiumteſciuliomittēda hͦ maxīe eēt ꝓpt̓ ſcādalū. ſꝫ vidr̄ ꝙ nō ꝓpt̓ ſcandalū qꝛ qn̄ magis ſcādalizat factū ꝙͣ circūſtātiā: nō ē dieſſio ꝓpt̓ facti ſcādalū. cū cōfeſſio facti ſit d̓ vete vite. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē ſcādalū ē dictū vel factū mīꝰ rectūp̄bens alijs occaſionē ruine. ad ſcādalū igr̄ duo reqͥrūt̉ſcꝫ ꝙ ſit dictū vel factū mīꝰ rectū: et ꝙ p̄beat occaſioneꝫruine. ſꝫ ꝯfiteri pct̄ꝫ ſuū et circūſtātias aggͣuātes pct̄mnō ē factū vel dictū mīꝰ rectū igit̉ nō ē ſcādalū nec ꝑs ſcādali. ¶ Itē ſi papa cogͦuiſſet aliquā. nō vr̄ ꝙ debēt ꝯfiteiſe fuiſſe cognitā a papa: qꝛ leuit̓. xviij. dicit̉. turpitudīeꝫpr̄is tui nō diſcooꝑies. ibi glo. ꝗſꝗs turpitudine ſpūaliūcarnaliūue cognitor reuelat: totiꝰ legis trāſgreſſor ē. incaritatē em̄ peccat q̄ plenitudo legis ē Ro. xiij. Itē r̄darguit̉ cham qꝛ pr̄is verēda nndata nunciauit fr̄ibꝰ ſuis.fratres ſui. ſcꝫ ſem et iafeth cōmēdāt̉. qꝛ pallio in hūerisīpoſito verēda pr̄is operuerūt Gen̄. ix. vt pꝫ ex bn̄dictōibus ſequētibꝰ. pr̄is at̄ verēda nuda fr̄ibꝰ nūciae̓: ē pct̄mpr̄is ſpūalis alijs reuelae̓. nudata cooꝑire: ē pct̄ꝫ eiꝰ oceg. Quid ē ꝙ filij verēda pr̄is ſuꝑiectis pallijs dorſo auerſi veniēdo oꝑuerūt: niſi ꝙ hoīs ſubditis p̄poſitoꝝ ſuoꝝ ſic mala diſplicēt. vt alijs nota occultent.Ex qͦ videt̉ ꝙ nullꝰ tenet̉ pct̄ꝫ pr̄is reuelae̓. ¶ Pret̓. circuſtatie nō ſūt de eē pct̄i vt vr̄. dͦ qͣi exͣ exn̄tes. vn̄ circūſtātia dr̄ a circū et ſtādo. lꝫ igit̉ pctꝫ ſit ꝯfitēdū. n̄ vr̄ ꝙ c̓cūſtatie ſint ꝯfitēde. ¶ Itē gr̄a oppoīt̉ pct̄o. nec oportꝫ gr̄aꝫꝓportōnari pct̄o. qꝛ mīma gr̄a gͣtū ſcꝫ faciēs: ſufficit adexpellēdū pct̄ꝫ quātūcūꝫ ſit gͣue. quātūcūqꝫ igit̉ aggͣuet̉pctꝫ circūſlātijs p̄exn̄te ꝯtritōe ſufficit ꝯfiteri ip̄ꝫ genuspct̄ī. ¶ Itē nō ē ncc̄e ꝯfiteri circūſlātias niſi vt ſciat̉ matudo pct̄i. Sꝫ vt dic aug. qͣntitas ⁊ magͥtudo pct̄i tm̄ē dini iudicij: igit̉ nō ē hūani. igr̄ nō ē ncc̄e ꝯfiteri pct̄ꝫ vtſciat̉ eiꝰ magnitudo cū nō poſſit ab hoīe ſciri. ¶ Itē trāſlato prīcipali trāſfert̉ illd̓ qd̓ ē ānexū. vn̄ heb̓. vij. Tranſlato ſacerdote ncc̄e ē vt et legis trāſlatō fiat. cū igit̉ pct̄ꝫſit prīcipale circūſtantie v̓o qͣi adiacētia. trāſlato pctō ꝑꝯtritōꝫ et ſatiſfactōꝫ trāſferēt̉ ⁊ circūſtātie. igr̄ nō ē ncc̄eꝯfiteri circūſtātias. ¶ Itē circūſtātie nō auget quātitatēculpe. qd̓ videt̉ ꝑ hoc. ꝙ ī hoīs circūſtātie nō augēt quā-.lxxvij.titatē meriti: ſed quātitas radicis .i. caritas qua cōuertitur hō ī deū. pari rōe cū pct̄ꝫ ſit auerſio a deo: quantitaspct̄i exiſtit ex libidīe cordis n̄ ex circūſtātijs exterioribꝰ.¶ Itē ꝯfiteri circūſlātias ſingl̓ares cū ſint infinite ē īpoſſibile. ſꝫ nullꝰ tenet̉ ad īpoſſibile. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ ſi tenemurad ꝯfeſſionē circūſtātiaꝝ ſic̄ ad ꝯfeſſiōꝫ generis pct̄ī. qͣrevbi p̄cipit̉ ꝙ oēs fideles ꝯfiteāt̉ nō p̄cipit̉ ꝙ ꝯfiteāt̉ circūſlatie. ¶ Itē nec alicubi ī ſcriptura hr̄ p̄ceptū de illoꝝꝯfeſſiōe vt vidr̄ ¶ Rn̄ſio. ad p̄dicta. ꝙ ſic̄ hēt̉ in qͣdā gl.ſuꝑ illd̓ leuit̉. v. iuxta mēſurā pct̄i et eſtīatōꝫ offerent. vtꝓ qͣlitate et q̄ntitate culpe mēſurēt̉ flagella pnīe. et deū..xv. ꝓ mēſura pct̄i erit ⁊ plagaꝝ modꝰ. ꝓpt̓ hͦ ad hͦ ꝙ pene ſiue pnīe mō debito iniūgāt̉ oportꝫ ꝙ ſciat̉ qͣlitas culpaꝝ. Hoc at̄ nō pt̄ fieri niſi ſciāt̉ circūſtātie ꝓpt̓ qd̓ ncc̄eē ad hͦ ꝙ penas ſiue pnīas iniūgāt debitas ſacerdotes ꝙſciāt circūſtātias. Pret̓. qꝛ pct̄or nō erubuit efficacit̉ diuinā pn̄tiā ī peccādo: dꝫ erubeſce̓ pct̄m ſuū penitēdo qd̓maxīe accidit ī ꝯfeſſiōe circūſtātiaꝝ. Circūſtātie at̄ q̄dāſūt ꝑſone. q̄dā negocij et ꝯtinēt̉ ī hͦ v̓ſu. Quis ꝗd vbi quotiēs ꝑ qd̓ cur qūoqn̄. He at̄ circūſtātie pleniꝰ expͥmūt̉ d̓pe. diſ. v. vbi dr̄. cōſideret qͣlitatē crimīs ī loco. ī tꝑe. ī ꝑſeuerātia. ī varietate ꝑſone. et qͣli hec fece̓it tēptatōe ⁊ ip̄iꝰvicij multiplici excuſatōe. oportꝫ em̄ penitētē fornicateꝫẜm excellētiā ſui ſtatꝰ aut officij: aut ẜm modū meretricis et ī mō oꝑis. et qͣlit̓ turpitudīeꝫ ꝑegit ſi ī loco ſacroaut cui debuit excellētiā fidei vt ſūt dopmꝰ dīnoꝝ ⁊ alicͣmultoꝝ. ſi in tꝑe or̄oi ꝯſtituto vt ſūt feſtiuitates ſct̄oꝝ ettꝑa ieiunij. ꝯſideret quātuꝫ ꝑſeuerauerit: ⁊ doleat ꝙ ꝑſuerāter peccauit. ⁊ quāta victꝰ fuit īpugͣtōe. ſūt ꝗ n̄ ſolin̄ vīcūt̉: ſꝫ ſe vltro pct̄o offerūt. nec expectāt ad tēptatōeꝫſꝫ p̄ueniūt volūtatē: et ꝑtractāt ſecū ꝙ ml̓tiplici actōe vicij delectabilit̓ peccauerīt. oīs iſta varietas ꝯfitēda ē etdeflēda. vt cū ꝯgnouerit.ꝙ pct̄ꝫ ē multū. et cito īueniat deum ꝓpiciū. ¶ Ad hͦ qd̓ obr. qd̓ ꝓpt̓ caritatē īſtitutū ē ꝯͣ caritate obẜuari nō dꝫ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ī caſibꝰ dꝫ penitēs pete̓licētiā a ſacerdote ꝓprio ꝯfitēdi alij ſac̄doti pct̄a illa cuꝫſuis c̓cūſtātijs. ſi d̓o n̄ vult dae̓ licētiā: ꝯfiteat̉ gene̓a peccatoꝝ ⁊ taceat circūſtātiasꝓpt̓ ſcādalū. Alij v̓o ſac̄dotidiſcreto ꝯfiteat̉ eaſdē qͣi ꝯſuledo ip̄ꝫ d̓ maioritate pnīe q̄īiūgēda ē ꝓ ill̓ circūſtātijs. vl̓ adeat ſuꝑiorē. ſcꝫ pnīariūep̄i vl̓ ip̄ꝫ ep̄m cui ꝯfiteatur vl̓ alij obtēta licētia ab ip̄o.¶ Ad hͦ qd̓ obr̄ ꝙ qn̄ꝫ magis ſcādalizat factū ꝙͣ circuſtātia. dd̓my ſic̄ dictū ē d̓ ꝯͣfeſſiōe circūſtātiaꝝ. ꝙ qn̄ veheptō d̓ ſcādalo ſac̄dotis ꝙ d̓ licētia ſua dꝫ alij cōt̉ n̄ pt̄ obtinē licētiā: adeat ſuꝑiorē. ſic̄ dictū ē.Pret̓. n̄ ē ſil̓e d̓ ꝯfeſſiōe pct̄i ⁊ circūſtātiaꝝ. qꝛ ꝯfeſſio pct̄iē de v̓itate vite ꝙ n̄ dꝫ omitti ꝓpt̓ ſcādalū. ¶ Ad aliud qd̓obr̄. ꝙ ſcādalū ē factū vl̓ dictū mīꝰ rectū ⁊cͣ. dd̓m ꝙ n̄ ſolūmo vitādū ē ſcādalū actm̄. ſꝫ paſſiuū īfirmoꝝ. vn̄ leuit̓.xix. Nō maledices ſurdo nec corā ceco pones offēdicl̓mGlo. corā ceco offēdiculū pone̓: eſt diſcretā ꝗdē rem agēſꝫ ei ꝗ lumē diſcretōis nō hꝫ ſcādali occaſionem p̄bere. jͣ.coꝝ. viij. Si eſcā ſcādalizat frēm meū nō māducabo carnes ne frēꝫ meū ſcādalizē. Marci. ix. Quiſꝗs ſcādalizauerit vnū de puſillis ill̓ ⁊cͣ. ibi glo. ī bono tꝑe aliqn̄ caudū ē ſcādalū ꝓximi aliqn̄ ꝓ nihilo hn̄dū īquātū poſſūſn̄ pct̄o vitae̓ ꝓxīoꝝ ſcādalū debēꝰ. Si v̓o d̓ d̓itate ſcādalū ſumit̉: vtiliꝰ naſci ꝑmittit̉ ꝙͣ v̓itas r̄līqͣt̉. vn̄ v̓ſꝰ. Scādala n̄ vitāt doctor iudex boͣ vita. Illa notificatō ſcādalū ē factū vl̓ dictū ⁊cͣ. ē ſcādali actiui. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄de ꝯgnita a papa. dd̓m ſn̄ p̄iudicō. ꝙ n̄ dꝫ exp̄ſſe hͦ ꝯfite̓iſꝫ ſb̓ dr̄ia dicēdo ꝯgnita ſū a qͦdā de maioribꝰ p̄latis md̓iUl̓ ſic aliqͦ mō n̄ detegēdo certā ꝑſonā. Eſtīo tn̄ ꝙ tantapoſſꝫ eē p̄ſūptō boītatis ⁊ ſct̄itatis ꝑſōe cui debet ꝯfiteriꝙ ī illo cāu n̄ eēt ei tim̄dū cū viri magne ꝑfectōiſ ꝯpatiūt̉pct̄oribꝰ ⁊ n̄ ſcādalizāt̉ d̓ pct̄is. ⁊ qͣntomagis enormia ſt̄tātomagis ꝯpatiūt̉. ij. coꝝ. xj. Quis īfirmat̉ ⁊ ego n̄ īfirmor. ꝗs ſcādalizat̉ et ego n̄ vror. ¶ Ad alid̓ qd̓ obr̄. ꝙ circūſtātie n̄ ſūt d̓ rē pct̄i. qꝛ ſūt exͣ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ſic̄ ī actu meritorio q̄daꝫ ſūt de ſb̓a actꝰ abſolute. q̄dam nō de ſb̓a abſolute ſꝫ de ip̄o inquātū eſt ordīatꝰ in finē. Similit̓ de actu