ꝙ cōſulit̉ eis ꝙ nō debēt ꝯtinere ꝓpt̓ aliquē defectū corruptōis nat̉alis. ⁊ ſic īfirmitas et ignorātia qͦdāmō ſūt volūtarie. vn̄ qͦ ad hͦ ꝙ ſūt volūtarie ſūt ꝯfitēde.Ignorātiaem̄ ꝓut ē ſimplicit̓ pena īflicta ꝓ origīali. licꝫ ſit qn̄ꝫ radix ſiue origo pct̄i: nō ē ꝯfitēda. neqꝫ īfirmitas neqꝫ malicia. ſcꝫ ꝓut īfirmitas dīc ī habilitatē ad bonū ⁊ maliciaꝓnitatē ad malū. hec gͦ inquātū ſūt talia nullo mō volūtaria nō ſūt ꝯfitēda: qꝛ hec cōfeſſio magis excuſaret peccatorē ꝙͣ accuſae̓t. Pret̓. recordatio iſtoꝝ inquātū ſūt pene ſimplicit̓. ī ꝯfeſſiōe pct̄i qͥdāmō infūdit pct̄ꝫ ī illū cuiꝰiuſticia inflicta ſūt. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙygͣuiꝰ peccatꝗ peccat ex īfirmitate ꝙͣ ꝗ ex ignorātia ⁊cͣ. ⁊dd̓m ꝙ hͦ ē. qꝛfaciliꝰ pt̄ caueri a pct̄o īfirmitatis ꝙͣ igrantie. qd̓ eī ignorat̉ eē pct̄ꝫ nō cauet̉. grauiꝰ aūt peccat ex ſtudio ꝙͣ ꝗ ex īfirmitate. qꝛ pct̄m ex ſtudio ē ex certa malicia. vn̄ nō excuſat̉ ex ignorātia: qꝛ certitudīeꝫ hꝫ. nec ex īfirmitate: qꝛoīno ē volūtaria. Eſt em̄ ex malicia volūtatis q̄ culpa ē.nō ex malicia nat̉e corrupte q̄ pena ē. ſtudiuꝫ aūt pct̄i .i.qn̄ aliꝗs ſtudioſe peccat ſꝑ ē ꝯfitēdū. qꝛ hec ꝯfeſſio nō excuſat ſꝫ accuſat ꝯfitētē et illū ſolū. ¶ Ad hͦ qd̓ obr̄. ꝙ radices faciūt ad augmētū pct̄i ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ē loꝗ̄ de quātitatepct̄i abſolute: ⁊ ī comꝑatōe. qd̓ aūt grauat pct̄ꝫ abſolutecōſideratū .i. genꝰ pct̄i ē ꝯfitēdū. ſic̄ ī ꝯfeſſiōe fornicatōisq̄ aggrauat pct̄m fornicatōis ſūt ꝯfitēda. Sꝫ cū dicit̉ grauiꝰ peccat̉ ⁊ īfirmitate ⁊cͣ. notat̉ grauitas comꝑatiue. nōtat̉ em̄ ẜm comꝑatōꝫ vniꝰ generis pct̄i ad alid̓ genꝰ pct̄i¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ ignorātia ⁊ īfirmitas diuinaꝫexcitāt miſericordiā. dd̓m ꝙ hͦ verū ē. qꝛ citiꝰ miſeret̉ ill̓ꝗ peccāt ex ignorātia et īfirmitate: ꝙͣ ꝗ ex certa malicia ⁊ſtudio. ſꝫ nō oīa q̄ excitāt dīnā miſericordiā ꝑ ſe debēt exprimi ī cōfeſſiōe: nec etiā qͦcūꝫ mō ꝓlata excitāt dīnā miſericordiā. qꝛd̓ pꝫ. oꝑa de genere bonoꝝ excitāt dīnā miſericordiā. notn̄ debet dici ī ꝓpria ꝯfeſſiōe. ſicut dixit illephariſeꝰ. Gr̄as ago tibi dn̄e. qꝛ nō ſū ſic̄ ceteri hoīes ⁊cͣLuc̄. xviij. Infirmitas igit̉ ⁊ ignorātia nō ſūt ꝯfitēda licꝫexcitāt dīnā clemētiā: qꝛ excuſant ip̄ꝫ penitēte ⁊ tolluntcām erubeſcētie. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ hō recognoſcēsſuā ignorātiā ⁊ īfirmitatē huīliat ſe ⁊cͣ. dd̓m ꝙ recognoſcere ſe ignorātē et īfirmū ē huīliare ſe: ſꝫ nō ī caſu ꝓpoſito. qꝛ recognitio ſue ignorātie ⁊ īfirmitatis inquātū ſūtorigo ſiue cā pct̄i. cōfeſtim ē excuſatō q̄dā. vn̄ magis extollit ſe ī hͦ cāu ꝙͣ huīliet. Humiliatō at̄ accepta deo ī cōfeſſiōe ēn̄accuſatōe ꝓpria et plena detectōe pct̄i ſine aliqua excuſatōe. psͣ. Nō declines cor meū ē verba maliciedas excuſationes ī peccatis.Ayticulus nonusOnſequēter querit̉. Utꝝ tēptatōes ſint ꝯfitēde. ꝙ ſic: videt̉. qꝛ ml̓tograuiꝰ peccat ꝗ mīmomotu expoīt ſe pct̄o ꝙͣ ꝗ violēter īpulſus. Sigͦ illa ſūt ꝯfitēda q̄ oꝑant̉ ad augmētū et diminutōꝫ pct̄iHoc aūt faciūt tēptatōes: gͦ tēptatōes ſūt ꝯfitēde. ¶ IteꝫIac̄. j. vnuſꝗſqꝫ tēptat̉ a cōcupīa ſua abſtractꝰ ⁊ illectꝰ.Glo. tēptat̉ a ſemeip̄o. tēptatōes igit̉ ſūt a nobiſmetip̄isq̄ morte pct̄i īducūt. Si gͦ mala q̄ a nobio ſūt maxīe ſuntꝯfitēda: gͦ tēptatōes ſūt ꝯfitēde. ¶ Cōtra. nihil ē ꝯfitēdūniſi genꝰ pct̄i aut circūſtātia. ſꝫ tētatō n̄ ē genꝰ pct̄i. hͦ cōſtat: ne qͣꝫcircūſtātia: Circūſtātia em̄ adiacet pct̄o.an̄cedit aliud inquātū hmōi nō adiacet illi. cū igit̉ tētio an̄cedat pct̄m: n̄ adiacet pct̄o. ¶ Itē ꝯfiteri ſe peccaſex tēptatōe tn̄ ex cāu vel ignorātia vl̓ īfirmitate ē magisexcuſae̓ ſe ꝙͣ accuſare. ſꝫ excuſatō pct̄oꝝ ē magnuꝫ viciū.vn̄ ſuꝑ illud psͣ. Oſtiū circūſtātie labijs meis. dr̄. et hocoſtiū pone: vt nō excuſem pct̄m meū qd̓ ſūmū viciū dn̄at̉ī hoīe. ¶ Rn̄ſio. ſuꝑ illd̓ pͣsͣ. Ab occultis meis mūda meGlo. occulta mala ſūt q̄ ꝓcedūt a ꝓpria volūtate: alienaq̄ ab aliena vt a volūtate dyaboli. dd̓m igr̄ ꝙ tēptatōesnō ſūt ꝯfitēde niſi qͣtenꝰ ſūt aliqͦ mō volūtarie. vn̄ qn̄ ꝗsexpoīt ſe volūtarie tēptatōibꝰ. vt faciūt ꝗ vadūt ad ſpectacula vt videāt mulieres de ꝗbꝰ poſtea tēptāt̉. ꝯtra qͦsIob. xxxj. pepegi fedꝰ cū ocl̓is meis vt ne cogitarē ꝗd devirgine. vel cū mīme reſiſtit̉ vel luctat̉ ꝯͣ tēptatōꝫ que exhoc volūtaria interp̄tat̉. vl̓ qn̄ ſine oī tēptatōe exponit ſepct̄o. ſi hmōi expoſitio aliqͦ mō dicēda ē tēptatio de qͦ aſſumēda ē pnīa. īmo ſūt ꝗ̄ nō ſolū nō vincūt̉: ſꝫ vltͣ ſe pct̄oofferūt. nec expectāt tēptatōꝫ: ſꝫ p̄ueniūt volūtatē. nō igr̄ſūt tēptatōnes ꝑ ſe ꝯfitēde ſꝫ ꝑ accidēs. ſcꝫ ẜm ꝙ aliqͦ mōſūt volūtarie modis ſupͣdictis vel ſi ꝗ ſunt alij. ¶ Ex hispꝫ rn̄ſio ad obiecta. qꝛ cū dicit̉ ꝙ ꝯfitēde ſūt: qꝛ ex illis ēaugmētū vel diminutio pct̄i. dd̓m ꝙ hͦ nō ē niſi qꝛ minorvel maior ē lucta. vel qꝛ volūtaria ē expoſitio tēptatōi vl̓qꝛ p̄ueīt̉ volūtas nec expectat̉ tēptatō. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄.phō tēptat̉ a ſemetip̄o ⁊cͣ. dd̓m ꝙ a ſemetip̄o pt̄ eē duoꝑ modis. vel a corruptōe ꝓpria vel aliūde ꝯtracta: ⁊ inquātū ſūt hͦ mō a ſe: nō ſūt ꝯfitēde qꝛ hmōi ꝯfeſſio excuſaret et nō accuſae̓t. vel ſi ꝗs īpone̓t pct̄ꝫ ſuū īfirmati ꝓvel a ꝓpria volūtate aliqͦ mō vt tactū ē. ⁊ inquātū ſuimō a ſemetip̄o ſūt ꝯfitēde: qꝛ hec ꝯfeſſio n̄ excuſat ſꝫ accuſat. ¶ Ad hͦ qd̓ obr̄. ꝙ tēptatio nō ē genꝰ pct̄i nec circumſtātia ⁊cͣ. dd̓m ꝙ īmo ꝓut noīe extenſo ſumit̉ circūſtātiavn̄ vbi nūerāt̉ circūſtatie ꝯfitēde de pnīa diſ. v. nūeraturp̄uentꝰ tēptatōi ſiue volūtaria oblatio ad pct̄ꝫ ⁊ lucta ſiue reſiſſētia tēptatōi. ¶ Ad hͦ qd̓ ohijcit̉. ꝙ tēptatōes nonadiacēt pct̄o ſꝫ an̄cedūt. dd̓m ꝙ circūſtātie n̄ ſolū ſequūt̉actū pct̄i vel ꝯcomitāt̉ ſꝫ an̄cedūt. ⁊ hͦ īportat hͦ vocabulūcircūſtātia qd̓ dicit̉ a circūſtādo. et q̄ p̄cedūt ⁊ ꝯcomitāt̉actū pct̄i et ſequūt̉ circūſtātie dici p̄n̄t ⁊ ſunt ꝯfitēde. vn̄ysͣ. xiiij. Perdā babilonie nomē ⁊ reliquias ⁊ ꝓgeniē etgermē. babilon cōfuſio pct̄i ducēs ad ignomiā. Ecc̄. iij.q̄ debet deſtrui oīno. ita ꝙ nomē nō relinqͣt̉ .i. noticia aliqua. vn̄ et reliquie debēt deſtrui .i. circūſtātie ſeq̄ntesgenies .i. p̄cedētes et ip̄ꝫ germē .i. ip̄i actꝰ pct̄i cū circūſtātijs ꝗbꝰ deformat̉ et germīat ī culpā. ¶ Ad hͦ qd̓ obijciꝙ ꝯfiteri ſe peccaſſe ex tali tēptatōe ē excuſare pct̄m ſuūpatet reſpōſio.Nembrum terciumOnſequēter q̄rit̉. vtꝝ ꝯfitēde ſint circūſtātie. Et prīo q̄rit̉ ī generali. vtꝝ ſint ꝯfitēdecircūſtatie. Secūdo q̄ ſint ꝯfitēde. Tercioꝗbꝰ ſint ꝯfitēde. Quarto de comꝑatōe circumſtātie ad genus peccati.Articulus primusp̄cipit̉ ꝯfiteIrca primū ſic ꝓcedit̉. In canōe jdiſ. vj. Quiri diſcreto ſacerdoti. vn̄ de pn̄ia dvult ꝯfiteri pct̄a vt īueniat gr̄aꝫ: q̄rat ſacerdotē ſciētē ſolue̓ ⁊ ligare. ne cū negligēs circa ſe extiterit: negligat̉ ab illo ꝗ eū miſericordit monet et petit: ne ābo infoueā cadāt ſꝫ niſi eēt circūſtātie ꝯfitēde cū eqͣlis pt̄atisſit ſacerdos ſimplex ⁊ lr̄atus: et eqͣlis v̓tutis ſint clauesiſtiꝰ et illiꝰ: nulla eēt vtilitas magis ꝯfitendi iſti ꝙͣ illi.¶ It̄ ſcīa īformat iudiciū. vn̄ nō p̄t̄ eē ꝯueniēs iudiciū dequātitate pct̄i niſi p̄ueniat cognitio eaꝝ q̄ faciūt ad imaginē pct̄i. ſcꝫ circūſtātiaꝝ. cognitio hoꝝ n̄ pt̄ eē ſine ꝯfeſſione. igr̄ ⁊cͣ. ¶ Itē q̄dā circūſlātie auget pct̄ꝫ q̄dā diminuūt. ¶ Ad hͦ igr̄ vt ſciat ſacerdos recte iudicae̓ ⁊ ſine errore de quātitate pct̄i oportꝫ ꝙ ſciat circūſtātias. hoc atnō pt̄ eē niſi penitēs ꝯfiteat̉ illas. ¶ Itē in lege moyſi eomō qͦ ꝯfitebāt̉ ꝑ oblatōes ꝯfitebāt̉ circūſtantias pct̄oꝝ.vn̄ leuit̉. v. Aīa q̄ peccauerit ꝑ ignorātiā feceritqꝫ vnū exhis q̄ ī lege ꝓhibēt̉ et pct̄i rea ītellexerit iniꝗtate ſuā. offerat arieteꝫ īmaculatū. ecce ꝙ ex oblatōe ꝑpēdebāt̉ circūſtātie pct̄oꝝ. multo fortiꝰ ⁊ ī tꝑe euāgelij qd̓ maioremhuīliatōꝫ p̄cipit et ꝑfectiorē ſūt ꝯfitēde. ¶ Itē int̓ alia eſtꝯfeſſio nccͣia ꝓpt̓ duo. ſcꝫ erubeſcētiā ex ꝑte ꝯfitētis: ⁊ iudiciū diſcretū ex ꝑte ſacerdotis. ſꝫ ꝯfeſſio circūſtātiaꝝ pl̓oꝑat̉ ad vtrūqꝫ p̄dictoꝝ ꝙͣ cōfeſſio generis pct̄i. igit̉ ⁊cͣ.Itē qn̄ꝫ magis aggrauat circūſtātia ꝙͣ ip̄ꝫ genꝰ pct̄i vtſi ꝗs in ꝯtemptū corꝑis xp̄i hr̄et corpꝰ xp̄i ī ore vel mau:dū aliqd̓ pct̄m carnis ꝯmittit. igit̉ genꝰ pct̄i ē ꝯfitēdū eſcircūſlatia magis vt videt̉. ¶ Itē oē illud ꝓ qͦ puniēdꝰ ē