Queſtioin ꝙ reddere rōnem intelligit̉ in ſuſtinētiaſaiiiſi pͥus ſatiſfecerīt. vel dies iudicij dr̄pene .i. penā: ſil̓r nintrat ſecū iudiciū ꝯſcīe. ī qͦ rep̄hēdit ſeI peccator it ſaltē ī generali de verbis ocioſis et de alijs venialibꝰ. vel pt̄ dici ꝙ intelligēdū ē de v̓bis hmōi qn̄ ſunttali vel qn̄ ꝓferunt̉ ex libidine mortali.Articulus ſextusquēter querit̉ vtrū aliꝗs tenet̉ ad ꝯfeſſionē pct̄ōꝝ oblitoꝝ: ⁊ videt̉ ꝙ ſic. qꝛ negligentia cōmittit̉ pct̄o obliuiōis. igit̉ cū negligentia nō patrocinat̉ negligēti: ad idē tenet̉ ad qd̓ anꝙͣ eratlegliges. ſꝫ an̄ tenebat̉: gͦ ⁊ poſt. ¶ Itē illa pct̄a neceſſe ēquoꝝ ꝯfeſſione neglecta puniretur ꝗs ī inferno.robi punient̉ ī inferno ꝓ neglecta ꝯfeſſiōe pct̄orū: gͦ pct̄a oblita ſunt ꝯfitēda. duplex eī malū accipit ex obliuiōe pct̄i .ſ. negligētia qͣ tradit̉ obliuioni: ⁊ obſſionis ſequēs. vn̄ ſicut ebriꝰ duplices habebitmaledictōes. ſil̓r tradēs obliuioni duplici de cā puniturr negligētiā ⁊ ꝓpter obmiſſionē. ¶ Cōtra. ſic̄ dicitn̄s indulget peccata oblita ſine cōfeſſione: ⁊ reducit illa ad memoria. Si indulget ſine ꝯfeſſione: nō tenet̉qs ad illoꝝ ꝯfeſſionē. ſi reducit ad memoriā: n̄ ſunt oblitj. ¶ Item nullus tenet̉ ad impoſſibile: ſꝫ peccata oblitaelapſa ſunt a memoria. ſꝫ talia ꝯfiteri ē impoſſibile: cumſulla poſſint ꝯfiteri niſi q̄ habent̉ ī memoria. ¶ Rn̄ſio.ꝙ n̄ tenet̉ ꝗs ad ꝯfeſſionē oblitoꝝ ꝓut oblita niſi ī generali. qꝛ ſi hͦ teneret̉ ad impoſſibile. Si aūt reducunt̉ admemoriā: tenet̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ nō patrocinat̉gētia ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ verū ē. nec ī caſu ꝓpoſito patrocinat̉. lōge em̄ gͣuiorē pena ſuſtinebit ꝓ oblitis: ꝙͣ ſuſtinētꝓ eiſdē ſi eēt ꝯfeſſa ſpāliter. qꝛ ī erubeſcētia ex ꝑte ꝯfitētis dimittit̉ de pena debita ex v̓tute clauiū ⁊ ex ꝑte audientis et iniūgētis pnīam. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ negligētiaq̄ fuit cā obliuionis puniet̉. ⁊ ꝓ omiſſione ꝯfeſſionis ſil̓rſi eēt ꝯfeſſus vt dictū ē. nec tn̄ ſequit̉ ꝙgͣuiꝰ puniet̉t̓ ꝯfiteri illa dū n̄ habent̉ ī memoria. ¶ Ad vltimumobijcit̉ ꝙ illa tenet̉ oēs ꝯfiteri: ꝓ quoꝝ ꝯfeſſiōe omiſlo. dd̓m ꝙ hͦ verū ē ſi occurrāt memorieſa puniet̉ īiArticulus ſeptinusOnſequēter querit̉. vtrū ꝯfitēda ſint peccatacōmiſſa ꝑ ignorātiā. ꝙ ſic: videt̉ ꝑ ſimile ſumptū a cōmiſſis ꝑ infirmitatē. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē aug.de ꝯfeſſ. iō erat inſanabiliꝰ pct̄m qd̓ me nō peccare arbitror. gͦ pct̄m cōmiſſum ex ignorātia ē gͣuius. qꝛ inſanabis pctō cōmiſſo ex certa ſcīa: gͦ ꝯfitēdū ē. quāto eī pct̄mis magis ē ꝯfitēdū. ¶ Iteꝫ oē illud pct̄m ꝓpter qd̓ reobat̉ peccator a deo: ē ꝯfitēdū. tale ē pct̄m cōmiſſum exgnorātia: qd̓ patꝫ. ꝙ dr̄. j. coꝝ. xiiij. Ignorās ignoraturorari ibi ē a deo reprobari. Idē videt̉ ꝑ ambro. dicēauiſſime peccat ꝗ ignorat ſe peccare. ¶ Itē Lamechpunitꝰ fuit diuino iudicio ꝓpt̓ homicidiū ignorāter commiſſū. vt Gen̄. v. vn̄ ꝯſtat. ꝙ ſi inſtituta fuiſſet ꝯfeſſio tꝑeſuo: tenēt̉ ad ꝯfeſſionē pct̄i homicidij. ¶ Itē ignorātia eſtmalū. malū v̓o additū malo nō diminuit malū. ſcīa autēbona ē: gͦ addita malo diminuit. gͦ maiꝰ ē peccatū cōmittere ignorāter ꝙͣ ſciēter. gͦ peccās ex ignorātia tenet̉ maiori emēde ꝙͣ peccās ex ſcīā. Si gͦ peccās ex ſcīa tenet̉ ademēdā q̄ fit ꝯfeſſione ⁊ ſatiſfactōe ⁊ peccās ex ignorātia.gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē in veteri legi ẜm legē fiebat ſatiſfactio ꝓ pct̄oꝑ ignoratiā. vt pꝫ Leuit̉. v. Sil̓i mō videt̉ ꝙ ī lege nouadebeat fieri ſatiſfactio ꝓ eodē: ſed ſatiſfactio dꝫ fieri ẜmarbitriū ſacerdotis ad qd̓ nccͣria ē ꝯfeſſio. gͦ ⁊c̄. ¶ Contra. nihil ē ꝯfitēdū niſi qd̓ imputat̉ ad culpa: ſꝫ cōmiſſuꝫſoratiā nō tibi imputat̉ ad culpā qꝛ ignoras: gͦ ⁊cͣ.Itē oīno inuolūtarie cōmiſſa: nō ſunt ꝯfitēda: ſimilit̓videt̉ ꝙ cōmiſſa ignorāter n̄ ſint ꝯfitēda. īmo fortiori ralorātia ſit inuīcibilis q̄īqꝫ volūtas vl̓ habitusiūꝙͣ. cū nihil inſit in pt̄ate nr̄a. ſic eī volūtas q̄ ē vis fine.lxxvij.virtus aīe ⁊ volūtas q̄ ē habitꝰ vel actꝰ illius inuīcibiliseē n̄ pōt. ¶ Itē vt habet̉ ab aug. Si qua nupſerit viro alteriꝰ mulieris neſciēs ⁊ ſꝑ neſciat: nūꝙͣ erit ex hͦ adulteraqd̓ dꝫ intelligi adhibita debita diligētia ad noticiā veritatis talis. gͦ n̄ tenet̉ ꝯfiteri ſe cōmiſiſſe adulteriū. Cauſa aūt huiꝰ ē. qꝛ ꝑ ignorātiā cōmiſit: gͦ ⁊cͣ ¶ Rn̄ſio. dd̓mē ꝙ pct̄a ꝑ ignorātiā cōmiſſa n̄ ſunt ꝯfitēda. niſi aliqͦ mōpoſtea innotuerit illi ꝗ ea cōmiſit ſe peccaſſe ī illoꝝ ꝑpetratōe. hoc aūt pꝫ ex exēplo aug. sͣ poſito de muliere queigͦrāter nupſit viro alteriꝰ. Un̄ dico ſine p̄iudicio. ſi aliꝗs ꝑ ignoratiā cōmiſit pct̄m mortale ⁊ n̄ adhibita diligētia ſufficiēti: lꝫ ex hͦ peccauerit mortalit̓: dūmō ſꝑ ꝑſiſtatī igͦrātia illa ſiue neſciētia: nūqͣ tenebit̉ ꝯfiteri illud ſpeciali ꝯfeſſione. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ poſt. ꝙ cōmiſſa tenetur ꝯfiteri ꝑ infirmitatē et maliciā ⁊cͣ. dd̓m ꝙ n̄ ē ſil̓e. qꝛigͦratia tollit neceſſitatē ſiue debitū ꝯfitēdi. ſola eī cognita ſūt ꝯfitēda. nulla eī rō vel ius dictat ignorata vel neſcita inqͣtū talia ſpāli ꝯfeſſione eē ꝯfitēda. expedit tn̄ cōfiteri talia mō generali. ¶ Ad alia q̄ ſequūtur. dd̓m. ꝙ hͦargumētū n̄ valet: hͦ pct̄m ē ꝑiculoſius illo. vel hͦ pct̄m ēmaiꝰ illo. gͦ magis ꝯfitēdū: niſi addat̉ alijs paribꝰ. Quātūcūqꝫ eī peccatū ſit ꝑiculoſum vel gͣue: n̄ obligat ad ꝯfitēdū ſi ſit ꝑ ignorātiā cōmiſſum: niſi poſtea aliqͥ fiat cogͦtū. qꝛ vt tactu ē: ſolūmō cognita ſunt ꝯfitēda. ¶ Ad hͦ qd̓pct̄m ꝓ qͦ reprobat̉ pct̄or dꝫ ꝯfiteri. dd̓m ꝙ hͦ verū ē ſi aliqͦ mō innotuerit alit̓ n̄. ¶ Ad illud qd̓ obr̄. ꝙ lamech ⁊cͣ. dd̓m ꝙ punitꝰ fuit iuſte. qꝛ peccauit n̄ adhibitadiligētia quā debuit ne homicidiū cōmittēt. Pre. licꝫ igͦrāter homīcidiū cōmitte̓t: tn̄ veritas facti ſtatim ſibi innotuit. ꝓpt̓ qd̓ illd̓ cōfiteri debuit: ſi pct̄a eē ꝯfitēda inſtitutū fuiſſet. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ī lege veteri fiebat ſatiſfactio ꝓ pct̄o ꝑ ignorātiā ī gene n̄ deſcēdēdo ad aliqd̓ſpeciale pctm̄. Cuiꝰ rō fuit. ꝙ exiſtētes ſub lege illa maxime erāt ī tenebris ignorātie: ⁊ ml̓tiplicit̓ peccabāt ꝑ igrātiā. nec habebāt a lege. vn̄ poſſent oīno ſibi caue̓ a pecato huiꝰ. n̄ ſic ē de exiſtētibꝰ ſub lege euāgelij. ī qͣ ita clareſcūt q̄ ſūt nccͣria ad ſalutē. ꝙ adhibita ſufficiēti diligētia oēs pn̄t caue̓ ſibi a pct̄o ꝑ ignorātiā. Pre. bene ꝯcedꝙ ꝓ peccatis ꝑ igͦrantiā cōmiſſis debeat fieri ſatiſfactiogeneralis .ſ. ꝯtritōe generali ⁊ ſatiſfactōe: ſic̄ fiebat ī leghoſtiaꝝ oblatōe. dꝫ eī penitēs time̓ ne peccauerit ꝑ igͦrātiā. ⁊ de hmōi cōmiſſis dole̓. ſi qͣ ſint ⁊ ꝯfiteri. Pre. ī legeofferebat̉ ꝓ pct̄o ꝑ ignorātiā cōmiſſo. qn̄ īnotuit ꝙ eratpct̄m. Un̄ Leuit̉. v. Aīa q̄ peccauerit ꝑ ignorātiaꝫ ⁊ pct̄irea intellexerit iniꝗtatē ſuā ⁊cͣ. Et ſil̓r tenet̉ penitēs modernis tꝑibꝰ cognita ꝑ ignorātiā cōfiteri.Ayticulus octauusOnſeq̄nt̓ q̄rit̉ vtꝝ ꝯfitēde ſint radices pct̄oꝝſcꝫ igͦrātia. īfirmitas. malicia. ꝙ ſic: vr̄. gregpct̄m tribꝰ modis cōmittit̉. Nam aūt igͦrātiaaūt īfirmitate aut ſtudio ꝑpetrat̉. ⁊ gͣuiꝰ ꝗdeꝫ īfirmitateꝙͣ igͦrātia: ſꝫ ml̓togͣuiꝰ ſtudio ꝙͣ infirmitate peccat̉. ecce ꝙẜm radices pct̄oꝝ diſtīguit̉ qͣntitas pct̄i maior ⁊ minor.Si igr̄ q̄ faciūt ad augmētū ⁊ dimīutōeꝫ pct̄i ſūt ꝯfitēda⁊cͣ. ¶ It̄ ꝯfeſſio īfirmitatis ⁊ igͦrātie ꝓuocāt d̓inā miſericordiā. vn̄ dd̓. ꝯfitēdo pct̄m ſuū dixit. Miſerere mei dn̄eqm̄ īfirmꝰ ſū. Et apl̓s. .j. thīo. j. Miſcd̓iaꝫ dn̄i ꝯſecutꝰ ſūqꝛ igͦrās feci. ſi gͦ qͦꝝ cōfeſio d̓inā miſcd̓iaꝫ excitat ſūt cō⁊cͣ. ¶ It hō recogͦſcēdo ſuā igͦrātiā ⁊ īfirmitatē⁊ malicia hūiliat ſe: ſꝫ quāto ꝯfeſſio ē huīlior tāto deo acceptior: gͦ vr̄ ꝙ hec ſint cōfitēda. ¶ Cōtra. ī ꝓgreſſu pct̄iineſſe p̄mo erūpūt pͥmi motꝰ. ſecūdo delectatio. t̓cio ꝯſenſus. ⁊ tūc ē cōſūmatū pct̄m ī delectatōe ſi fuerit vicioſa:ſꝫ motꝰ n̄ ſūt nccͣrio cōfitēdi ſi n̄ cōſequat̉ delectatō. Cuma pct̄o ꝙͣ motꝰ: minꝰ cōfitendigit̉ radices magis differ̄ſūt ꝙͣ motꝰ. igr̄ ⁊cͣ. ¶ Ad hͦ dd̓m. ꝙ radices n̄ ſunt ꝯfitēde niſi quatenꝰ ſūt volūtarie. vt qn̄ ē ignorātia affectata.vl̓ qn̄ īfirmitas cōplacet vt ex his habeat̉ licētia q̄dā peccādi. ſic̄ aliꝗ nolūt ire ad ẜmōes ne r̄uocēt̉ a volūtate peccādi ꝑ maīfeſtatōꝫ pc̄ti ⁊ pene d̓bite eid̓. ſil̓r placꝫ aliꝗbo