Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioIrticulus quintusOnſequēter q̄rit̉. vtꝝ pct̄a venialia ſint cōfitēda. ſic: videt̉ diffinitōꝫ ꝯfeſſioīs ē.feſſio ē volūtaria ꝓprioꝝ pct̄oꝝ ꝓnūciatio ſacerdoti facta. ecce dr̄ pct̄oꝝ ſine determīatōne: oīm: et venialiū. Itē Aug. Si cepiſti fluctuarejotū: ne plāgas ruinā. ſꝫ motꝰ hmōi ſcꝫ fluctuatōnis ē pct̄m veniale: tenet̉ ꝗs ad ꝯfeſſionē veīalis. It̄Iac̄. vlt̓. Cōfitemī alterutrū pct̄a. Glo. pct̄a fiūt ex igͦrātia vel ex īfirmitate hūana ꝯmittūt̉. dicit et p̄cipit alterutrū ꝯfiteri. ſꝫ ꝯſtat pct̄a hmōi ſūt venialia. Itemalia glo. ſuꝑ illd̓. Cōfitemī alterutrū pct̄a vr̄a qͦtidianaet leuia. Itē Iac̄. v. Si ī pct̄is fuerit dimittēt̉ ei. Glo.neqꝫ ſine emēdatōe et ꝯfeſſione pct̄a queūt dimitti. vn̄ reCōfitemī alterutrū pct̄a vr̄a ⁊cͣ. et indulgētur in vnctōe extrema ſine ꝯfeſſiōe dimittūt̉. ſꝫ hmo:ſūt venialia. Itē Ro. xij. Qui miſeret̉ ī hilaritate. Gl.hec miſeratio ē qͦtidiana medicīa qͦtidianis. et ſi leuioribꝰ: tn̄ vulneribꝰ multis. iudiciū em̄ ſine miſcd̓ia fiet eiq fecerit miſericordiā. Iac̄. ij. ex hac glo. pꝫ. venia.lia ſūt vulnera aīe. et dīc greg. ſi medicātis oꝑā expectaſoportꝫ vt vulnꝰ detegas. Igit̉ veniale ſit vulnꝰ. oportet detegat̉ medicāti .i. ſac̓doti. ſꝫ ſit ꝯfeſſionē. It̄Aug. ad felicianū. neqꝫ ea dimitti nob̓ volūꝰ dimiſſa ībaptiſmo dubitāꝰ ſꝫ illa vtiqꝫ hūane fragilitati ꝙͣuispua: tn̄ crebra ſubrepūt. collecta ſi ꝯtra vos fuerīt itagraue pct̄ꝫ. ſi pct̄avos grauabūt opprimēt ſic̄rauāt et opprimūt ſūt ⁊cͣ. Item v̓tus dꝫ reſpōdere vmbre. ſꝫ īoblatōes venialibꝰ ꝗbꝰoblatōibꝰ ꝯfitebapct̄a. igit̉Itē venialia ꝯtingitādia: caue ne obruarisula poſt naufragiū: relinꝗt̉ tenet̉ ad ꝯfeſſionevenialit̓ ē debitor pene. ſꝫ nulli inem̄ ē iudex īportꝫ pct̄ꝫ īfligēda ē pēadēs deū tenet̉ ſatiſface̓ de offenccās venialit̓ offēdit deū.g. dꝫ ꝯfiteri de veīalibꝰ. ſil̓r ſatiſfaItē pt̄as clauiū extēditurꝯfiteri veīalia.a veīalia. iudiciū mortaliū venialiū ſpectat ad habētes claues. iudiciū at̄ de hmōi pt̄ niſip̄cedat ꝯfeſſio: igit̉ ⁊cͣ. Itē p̄lati mediatores ſūt int̓. ſb̓ditos et deū. deut̓. v. Ego ſeq̄ſter mediꝰ fui inter deūvos. priꝰ ergo hꝫ ſubditꝰ ſubire iudiciū ſacerdotis ꝙͣ iudiciū dei. gradatim em̄ oportꝫ aſcēde̓ ī iudicio. prius adiudiciū mīoris: deinde ad iudiciū maioris. igit̉ pt̄asclauiū ē ſacerdotū extēdit ſe ad venialia. priꝰ debēt venialia diſcuti iudicio ſacerdotū ꝙͣ iudiciū dei. ſꝫ cōſtatveniūt ad iudiciū dn̄i. igit̉ ⁊cͣ. Itē maiora hn̄t diffiniria maioribꝰ iudicibꝰ mīora a mīoribꝰ. vn̄ exo. xviij. Quicꝗd maiꝰ fuerit referāt ad te et ip̄i tātūmō mīora iudicēt.igit̉ veīalia mīora ſint int̓ illa qͦꝝ ē iudiciū. illa p̄ciue debēt referri ad mīores iudices .i. ſacerdotes. It̄Ioh̓. .v. Pater iudiciū dedit filio. filiꝰ aūt petro deditiudiciū ꝙͣtū ad qd̓ ſpectat ad claues Mat .xvj. alij.pl̓is Ioh̓. xx. Igit̉ vicarioꝝ bt̄i petri et alioꝝ apl̓oꝝ ēdicare de oībꝰ ſpectāt ad claues. cuꝫ venialia ſinthmōi. ⁊cͣ. Itē medicꝰ corꝑm cōſulit̉ tm̄ de moribꝰꝑiculoſis. ſꝫ etiā de prauis diſpoſitōibꝰ diſponunt adbos ꝑiculoſos. igit̉ incōꝑabilit̓ fit magis ꝓuidē ſacerdoti ſpūali corꝑali: magis ꝯſulēdꝰ ē medicusſpūalis de diſpoſitōibꝰ an̄ morbū ꝑiculoſū ſpūalē ꝙͣ medicꝰ carnalis. igit̉ ⁊cͣ. Itē ſatiſface̓ de pct̄o veīali ē opꝰuſticie. igit̉ teneemur ad id: teneamur ad oꝑa iuſticieſꝫ ſatiſfactio dꝫ fieri arbitriū ſacerdotis: igit̉ ⁊cͣ. Itē puniēdꝰ ē pct̄or pena et̓na: puniēdꝰ ē arbitriotis. ſꝫ reprobi puniēdi ſūt venialibꝰ pena ꝑpe: ⁊cͣ. Itē ponat̉ aliꝗs peccet niſi veīaliter.tat tenet̉ ꝯfiteri admīꝰ ſemel ī āno. niſi de pct̄o.lxxvij.veniali: igit̉ ⁊cͣ. Itē vt hēt̉ ab aug. difficile eſt iudicareint̓ veniale mortale. ſꝫ ī difficilibꝰ iudicijs recurrēdū ēad iudiciū ſacerdotū. iudiciū em̄ eoꝝ ſpectat ad claues.deut̓. xvij. Si difficile ambiguū apud te iudiciū proſpexeris int̓ ſanguinē ſanguinē. cauſā et cauſam. leprāet leprā. et iudiciū intra portas tuas videris v̓ba variari: ſurge et aſcēde ad locū quē elegerit dn̄s deꝰ tuꝰ. venieſqꝫ ad ſacerdotes leuitici generis ⁊cͣ. iudiciū aūt illudfit ī ꝯfeſſiōe: ⁊cͣ. Itē veniale pct̄m tēdit ad dānificationē: emēda venialis dꝫ fieri iudicio eccl̓ie. hmōi at̄ iudiciū ncc̄e ē p̄cedere ꝯfeſſionē. ꝓbatō medie. mēbra eccleſie vniūt̉ fide oꝑāte dilectōꝫ. motꝰ aūt fidei ſurſum ē:motꝰ aūt venialis ē deorſū. hic aūt ē gr̄e: hic corruptōis. igit̉ ſimul et ſemel mouet̉ aīa motibꝰ ꝯtrarijs: tendit ad diſſolutōꝫ eoꝝ fide mouēt̉ ſurſum .i. ī dHec aūt ſunt mēbra eccl̓ie. tedit ergo ad diſſolutōeꝫbroꝝ eccl̓ie: et ita ad dānificatōꝫ eccl̓ie. Itē pct̄m̄ de oportꝫ pct̄orē iudicari et reddē rōem ī iudicio ē ꝯfiten. ſꝫ de venialibꝰ ī iudicio iudicabit̉ et reddet rōem peccator. Math̓. xij. de om̄i v̓bo ocioſo ⁊cͣ. Cōtra. pnīa ēſecūda tabula poſt naufragiū. pct̄m veīale naufragiūeſt: igit̉ ē neceſſe ꝯfiteri nec eo peniteri. Item ẜmſct̄os. ī purgatorio remittūt̉ veīalia: igr̄ oportꝫ ea hicꝯfiteri. Itē pct̄a venialia ſunt ī ꝓhibitōe: igit̉ eorūremediū ꝯtritio ſcꝫ ꝯfeſſio ſatiſfactio ē in p̄cepto. Itē extra eccl̓iam ē ſalꝰ intra eccl̓iaꝫ ē damnatōſolū mortale excludit̉ ab eccl̓ia veniale. igr̄ ſolūmo nccͣia ē ad ſalutē recōciliatio poſt mortale. Iteꝫ īꝯfeſſiōe iniūgit̉ pena ꝯfitēti. ſꝫ ē ꝓportio pct̄i ad pct̄m:eadē eſt ꝓportio pene ad penā. ſͦꝫ pct̄i mortalis ad veniāle nulla ē ꝓportio: ergo nec pene ad penaꝫ. ſꝫ q̄libet penatꝑalis ē ꝓportōnalis pene iniūcte a ſacerdote mortaliquātūcūqꝫ ſit magnū. ſꝫ pct̄m mortale ē in ꝓportionale veniali: igit̉ pena hmōi pene illiꝰ ſed ſi ꝯfeſſio reꝗͥreret̉veniali. pena ſit iniūgēda ꝯfitēti: ſeq̄ret̉. pena veīalis eēt ꝓportōnalis pene mortali qd̓ ſit falſu: igit̉ et illud ex ſeꝗt̉ ⁊cͣ. ſcꝫ ꝯfitēda ſint venialia. Itē veīalianeqꝫ auferūt caritate neqꝫ minuūt. qꝛ ſi ſic: ꝯſequēs minuerēt p̄miū. et ita dānificarēt aīam ī aliqͦ eterno: eteſt falſum. qꝛ veniale vertet̉ tm̄ ī penaꝫ tꝑalē. ſaluabit̉ſine ꝯfeſſiōe venialiū. Itē peccās venialit̓ dānificateccl̓iam ī aliqͦ. fides viua facit eccl̓iaꝫ tollat̉ necminuat̉ veniale.peccās venialit̓ tenet̉ ſubire foꝝeccl̓ie ꝯfeſſionē.Rn̄ſio. ꝯfeſſio venialiū ē incepto: qꝛ de ſui natura ſūt venialia. vn̄ ſe poſſūt veniaꝫaſſequi. ſcꝫ ſine ꝯfeſſiōe facta ſacerdoti vel pnīaꝫ incer vel alijs multis modis. Ꝙͣuis aūt de rōe ſui generis ſit ncc̄e ꝯfiteri illa. vtile tn̄ ē. qꝛ pena illis debita minuit̉ ex vi clauiū. Et etiā alie ſunt vtilitates. ſcꝫ cauteſaꝯtra lapſū ī mortale: et ꝯſeruatio puritatis aīe. Hoc aūtgeneralit̓ de venialibꝰ diciū ē. In caſu tn̄ ꝯtingit tenet̉ ea ꝯfiteri. vt qn̄ dubiū ē de aliqͦ. vtꝝ ſit veīale vl̓ motale. vn̄ niſi peniteat ſic̄ de mortali ꝯmittit ſe diſcrimī.ideo dꝫ ꝯfiteri ſic̄ hꝫ ī ꝯſcīa. et relinq̄re iudicio ſacerdotis. vtꝝ ſit veīale vel mortale. Pret̓. qn̄ꝫ tenet̉ talia ꝯfiteri ꝓpt̓ ſtatutū eccl̓ie qd̓ ē. oīs fidelis ſemel ī āno tenet̉cōfiteri etiā qn̄ hꝫ mortale ī ꝯſcīa neqꝫ ī veritate. ſꝫ hoc ē ꝓpt̓ genꝰ pct̄i: ſꝫ ꝓpt̓ p̄ceptū. Ad ꝓbleuma ꝓpoſitū rn̄dendū. duplex ē tētio. ſcꝫ ncc̄itatis expeditōiUna ē qua omiſſa ē ſalꝰ: alia ſine ē ſalꝰ expedit tn̄ad ſalutē. Tētio aūt ncc̄itatis ē duplex. vna omiſſa eſtcaſus ī culpā. qꝛ ſit trāſgreſſio p̄cepti. hac tentōe tenet̉quilibꝫ fidelis ſemel ꝯfiteri ī āno ẜm dicit̉ de pe. re.oīs. Alia ē tētio ncc̄itatis omiſſa reſurgit̉ a culpaet hac tentōe tenemur cōfiteri mortalia. tentōe aūt eſtexpeditōis tenemur cōfiteri venialia. expedit em̄ vt cōfiteamur venialia. cōcedimꝰ rōes ꝗbꝰ on̄dit̉ tenet̉ cōfiteri venialia tentōe ncc̄itatis. Ad qd̓ prīo obr̄ diffinitōꝫ pnīe. dd̓m pct̄a abſolutē dicta et maxīe indiffinitōe pct̄i dicūt̉ mortalia. In diffinitōibꝰ em̄ ſolentponi ea ſe et ſimpliciter dicūt̉. vn̄ ī diffinitōe ꝯfeſſio-