vt ſciat̉ quātitas culpe ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hoc verū ē: ſꝫ nō tamēꝓpter hoc ſꝫ ꝓpt̓ erubeſcētiā. ſcꝫ vt erubeſcat ꝓpriā maliciā in ꝯfitēdo: ꝗ nō erubuit creatorem ſuū ī delīquēdo. etꝓpter alias ml̓tas cauſas ſuꝑius tactasAyticulus terciusOnſeq̄nter q̄rit̉. vtꝝ pct̄ꝫ cordis ſit ꝯfitēdū. ꝙſic: videt̉. Precipit̉ em̄ ī decretali de pe. et re.ꝙ ſemel ī ano fideles ꝯfiteant̉ oīa pcta ſua. vtſupͣ ē habitu. ¶ Itē ſic̄ dānificat̉ eccl̓ia pct̄o oris et oꝑis.ita dānificat̉ pct̄o cordis. vn̄ ꝑ pct̄ꝫ cordis delinꝗt̉ ī eccleſiā ſic̄ ꝑ alia. gͦ nō ſufficit recōciliatio de eiꝰ pct̄o facto ſoli deo: ſꝫ reqͥrit̉ ꝙ fiat eccl̓ie. et ita reꝗrit̉ ꝯfeſſio illiꝰ. ¶ It̄ꝯtritio reqͥrit̉ ad hͦ ꝙ remittat̉ pct̄ꝫ oris. ſil̓r ad hͦ ꝙ r̄mittat̉ pct̄m oꝑis: igit̉ ⁊ viceuerſa ad hoc ꝙ remittat̉ pct̄mcordis reꝗͥrit̉ ꝯfeſſio ⁊ ſatiſfactō. ¶ Cōtra. ſic̄ hēt̉ a ioh̓ecriẜ. trilneribꝰ pct̄oꝝ. ſcꝫ cordis oris ⁊ oꝑis. rn̄denttria genera ſatiſfactōis cōtritio ꝯfeſſio et ſatiſfactio. Dicit em̄ ſic.ꝯgit pct̄orem oīa libēter ferre. Inpre ꝯfeſſio. ī oꝑe tota huīlitas. hec ē fruvt ſic̄ tribꝰ ris deū offendiꝰ. ſcꝫ corde oremanu: ita trimōis ſatiſfaciāꝰ. ¶ Itē idē videt̉ ꝑ augꝗ ꝯꝑat tria genera pct̄i tribꝰ molis reſuſcitatis a dn̄odicit em̄ ſic. tres ſūt pct̄i differētie. ī corde. ī facto. ī ꝯſueio: ſcꝫ vt cū ī corde ꝯſentitur libidiniAlia qͣi ꝓlata iā exͣ portā: cū iā in facto libidīs ꝓceditexecutio. tercia cū male ꝯſuetudīs tāꝙͣ mole p̄mit̉ aīmꝰxfēſioīs clipeo armat̉: qͣſi ī ſepulcro hō iā putrēs. Hec ſūt tria genera mortuoꝝ q̄ dn̄s legr̄ ſuſcitaſſehuic igit̉ triplici morti triplici remedio occurrit̉. ꝯtritōeſatiſfactōe. ¶ Itē Aug. vbi pct̄ꝫ orit̉ ibi moriat̉igit̉ pct̄a q̄ ſolūmō oriūt̉ ī corde ibidē debēt mori. ſꝫ tuncmoriūt̉ qn̄ remittūt̉. igit̉ nō ē ncc̄e ad hͦ qd̓ moriāt̉ ꝙ veniāt ī actū cōfeſſioīs. ſꝫ ī corde debēt mori. ¶ Itē Sap̄. xj.ꝑ q̄ peccat ꝗs ꝑ hec et torq̄tur hͦ ē de iuſticia dīna. ſufficitergo iuſticie dīne. ꝙ cū ꝯmittit̉ pct̄m ī corde: ꝙ cor ſolūmo puniat̉: gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē in foro iudicij ita ē. ꝙ nō deducūtur maīfeſta ī iudiciū niſi ea q̄ aliqͦ modo ſūt maīfeſta. vn̄math̓. xviij. Si peccauerit ī te frater tuꝰ corripe eū int̓ teet ip̄m. a ſil̓i videt̉ ī foro pnīe ꝙ pct̄ꝫ ī corde cōmiſſuꝫ qd̓ſcꝫ intuet̉ deꝰ. j. Ro. xvj. deus at̄ ītuet̉ cor. nō dꝫ corripiniſi interiꝰ ī corde. ꝙ ſic̄ ex alia ꝑte qd̓ ꝯmittit̉ vno ſciētedebꝫ corripi vno ſciēte. ¶ Rn̄ſio. ꝙ oē genꝰ pct̄i ē ꝯfitēdūſic̄ p̄cipit̉ i decretali. vn̄ et pct̄a cordis oris ⁊ oꝑis. ¶ Adduo pͥma obiecta dd̓m. ꝙ nō ē intētio ioh̓is criẜ. ⁊ aug.ꝙ penitēs n̄ debeat ꝯfiteri pct̄a cordis ⁊ oꝑis ⁊ ꝯteri ſuꝑpctis oris et oꝑis. ⁊ ſatiſface̓ de pct̄is oris ⁊ cordis: ſꝫ potius de oībꝰ pct̄is reqͥrit̉ cōtritio ꝯfeſſio ⁊ ſatiſfactio. ſedv̓bis ſupͣpoſitis quādā appropriatōꝫ aſſignāt. p̄dictorūꝑtes pnīe ꝑtibꝰ pct̄i quodā mō generali appropriātes. vton̄dat̉ ꝙ ſic̄ tribꝰ mōis ꝯmittit̉ pct̄ꝫ: ſic tribꝰ mōis ſatiſfaciat hō ꝓ pct̄o. ¶ Ad illd̓ aug. vbi orit̉ pct̄ꝫ ibi moriat̉dd̓m ꝙ ītētio aug. ē determīare modū penitēdi iuxta modū delinquēdi. Quidā em̄ peccāt ī occulto. ꝗdā ī publicoꝗ aūt peccāt ī maīfeſto et ſcādalizāt alios. in caſu debētpenā ſubire ī foro pnīe et ī foro iudicij. vn̄ dicunt publicepenite̓. ꝗ aūt ī occulto peccāt ī occulto debēt penite̓. vndecriẜ. Nō tibi dico vt te ꝓdas ī publico neqꝫ apud aliquēaccuſes: ſꝫ obedire te volo ꝓph̓e dn̄i. Reuela dn̄o viā tuam. qd̓ exponēs magr̄ in ſentētijs dīc illd̓ criẜ. non ē itaītelligēdū vt liceat alicui ſi hēat tp̄us ſacerdoti nō ꝯfiteriẜꝫ qꝛ ſufficit vbi crimē occultū ē ſoli deo ꝑ ſacerdotē dice̓⁊ ſemel. nec oportꝫ publicari corā multis qd̓ occultū eſt.qd̓ notauit dicēs. Nō tibi dico vt ꝓdas ī publicū. ſic̄ eīpublica nox a publico eget remedio: ita occulta ſecretacōfeſſione et occulta ſatiſfactōe purgat̉. Iuxͣ hac ſnīamvult aug. dicere. ꝙ pct̄ꝫ moriat̉ vbi orit̉ .i. ſi occultum ſitpct̄m et pͥuatū: occulte ſepeliat̉ et nō ꝓdat̉ ī publicū. velpt̄ dici. ꝙ v̓bū aug. ītelligit̉ ꝙͣtū ad ꝓgreſſū pct̄i .i. vt peccatū nō ꝓcedat: ſꝫ vbi orit̉ ibi moriat̉. nō aūt intelligit̉ꝙͣtum ad emēdā ſatiſfaciēdā. ¶ Ad illud Sap̄. xj. ꝑ quepeccat quis ⁊cͣ. dicendū ꝙ illo verbo nō ſignificat̉ ꝙ preciſe puniendꝰ ē hō in illo ī qͦ peccat: ſꝫ inſinuat̉ dīna iuſticia ex qͣdā cōgruētia punitōis. Pret̓. ex ītellectu illiꝰ pͥbinō hēt̉ ꝙ peccās corde n̄ debeat puniri ore vl̓ oꝑe. īmo qͣdebet puiri corde. ſil̓r ꝙ peccās ore debet ore puīri ⁊ peccās oꝑe debet oꝑe puniri: ſꝫ nō ꝯcludit ꝑ hoc ꝗnētiā alit̓de beat puīri. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ī foro iudicij nō deducūt̉ in iudiciū maīfeſta ⁊icēdū ꝙ ꝯfitēdū ē ſacerdoti non vt hōi: ſꝫ vt ſacerdoti dei ſeu vicario dei et gerentivices eiꝰ. vn̄ ex ꝯfeſſiōeuata nulla fit reuelato ſecretiPret̓. ſecꝰ ē de foro iudicij et de foro penitētie. Foꝝ eī iudicij ē foꝝ iuſticie et dānatōis: forū penitētie ē foꝝ miſericordie ⁊ remiſſioīs. vn̄ ꝑſona cui fit ꝯfeſſio ī foro pnīegerit vices recōciliātis: vn̄ qͣſi amici et familiari manifeſtāda ē ſibi culpa ſuꝑ qua dꝫ recōciliari. ꝑſona v̓o cui ſitꝯfeſſio culpe ī foro iudicij: gerit vices puniētis et dānantis. ꝓpt̓ qd̓ quātūtͣ vitat̉ eius iudiciū et maīfeſtatio delicti ab ip̄opuniēda. vn̄ nō offert ſe iudicio hmōi: ſic̄ iudicio in foro penitētie.Articulus quartusOnſequēter q̄rit̉. vtꝝ ꝗs teneat̉ cōfiteri pct̄aaliena. qd̓ videt̉ ꝑſil̓e ſumptū ab antiꝗs pr̄ibbus ꝗ ꝯfitebant̉ pct̄a patrū ſuoꝝ. vn̄ dan̄. iij.peccauimꝰ et iniq̄ egimꝰ recedētes a te et deligmꝰ in oībus ⁊cͣ. ꝯſtat ꝙ azarias dicēdo ſic nō tūc cōfitebat̉ pct̄aꝓpria: ſꝫ pct̄m alteriꝰ. qꝛ ip̄e n̄ receſſerat a deo. ¶ Itē. neemie. j. Cōfitebor ꝓ pctis filioꝝ iſrl̓ ꝗbꝰ peccauerunt ⁊cͣ.¶ Itē ex caritate pt̄ ꝗs pct̄a ꝓxī deflere ⁊ ꝓ illis pnīamface̓. Sil̓r vr̄. ꝙ poſſit pct̄a aliena ī ꝯfeſſiōe referre. ¶ It̄pct̄m alienū frequēter aggͣuat pct̄m ꝓpriū vt ſi filia ſit cognita a pr̄e carnali vel ſpūali. gͦ cū debeat pct̄m ſuum aꝑte explicare. vidr̄ ꝙ oporteat pct̄a aliena ī ꝯfeſſione ſuareferre. ¶ Itē cōfeſſio nō fit ſolū ī remediū pct̄i p̄teriti: ſꝫin cautelā futuri. ſꝫ frequēter pct̄ꝫ alienū ē alicui cā ſcandali et ruine. vt qn̄ luxurioſus ſollicitat̉ aliquaꝫ de pt̄ocarnis. gͦ ſi penitēs dꝫ exprime̓ occaſiōes pct̄oꝝ ſacerdoti: vt illas euitet ꝑ ꝯſiliū ⁊ auxiliū eiꝰ: vidr̄ ꝙ debeat alienaͣ pct̄a ī cōfeſſiōe referre. ¶ Cōtra. ſuꝑ illd̓ psͣ. dixi cōfitebor aduerſū me iniuſticiā meā dn̄o. Glo. nō aliena.¶ Rn̄ſio. ꝙ nō debēꝰ ꝯfiteri pct̄a aliena niſi ī caſu. ſcilꝫqͣtenꝰ ſt̄ circūſtātie ꝓprij pct̄i. et tūc ita ꝙ nullo mō fiet ꝓditio alicuiꝰ crimīs. ¶ Ad hͦ qd̓ obr̄ de pr̄ibꝰ antiꝗs. dicēdū ꝙ ſic̄ dicit̉ ſuꝑ illud psͣ. Cōfitemī dn̄o qm̄ bonꝰ. nōeſt pia ꝯfeſſio pct̄oꝝ ſine laude dei. vn̄ duo intēdebant inhmōi ꝯfeſſioībꝰ. ſcꝫ ꝯmēdare dīnam iuſticiaꝫ: et excitarediuinā miſericordiā. vn̄ duo ꝓponebāt ī ſuis ꝯfeſſionibꝰdiuinā iuſticiā ī puniēdo illos: et ꝓpriā miſeriā ī ſuſtinēdo penas iuſte īflictas ꝓ pct̄is. vn̄ dan̄. iij. an̄ ꝯfeſſioneꝫp̄mittit̉. iuſtꝰ es dn̄e ī oībꝰ q̄ feciſti nobis: et oīa iudiciatua vera. et poſt. et nūc nō poſſumꝰ aꝑire os. ꝯfuſio ⁊ obꝓbriū facti ſumꝰ ẜuis tuis: et his ꝗ oderūt te ne tradasnos īꝑpetuū: et ne auferas miſcd̓iaꝫ tuā a nobis. hmōiigit̉ ꝯfeſſiōes fiebāt deo et rōne p̄tacta. nec ē ꝯfeſſio ſacr̄alis: de cuiuſmōi intēdimꝰ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ ſil̓e deꝯtritione ⁊ ſatiſfactōe. reſpōdēdū ē ꝙ ſi doleo et cōdoleopct̄o ꝓximi et punio me ꝓ illo: miſericordiā illi īpetro.nec illi iniuriā facio. nec ſic eū accuſo. rn̄ nō ē ſil̓e. ¶ Adaliud dd̓m. ꝙ ſi culpa ꝓpria explicari nō poſſit ſine reuelatōe pct̄i alteriꝰ: bn̄ licet ī caſu tali illud cōfiteri. cautiori tn̄ modo quo pt̄ ſine maīfeſtatōne ꝑſone. vt ſi muliercognita fuerit ab ep̄o ſuo: ſufficit dice̓ ī generali ꝙ cogta fuit a quodā magno p̄lato. ¶ Ad alid̓ qd̓ obr̄. ꝙ dedice̓ ea q̄ valēt ad cautelā futuri. dd̓m ꝙ ī cāu tali lꝫ. ntū tn̄ cauēdū ē et obſeruādū: ne aliqn̄ aliū accuſet ī ꝯfeſſion. Si at̄ vellet ꝗs ad ſui expeditōꝫ ⁊ vtilitatē pct̄ꝫ altriꝰ referre vt ſacerdos ſciret: tutiꝰ eēt cōfitēti extra formā cōfeſſioīs referre et ſacerdoti audire et ꝑquirere.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten