Queſtionon dicitur actusie motus mixtus cum ſit tam actꝰ naꝙͣ gr̄e. Dd̓m ꝙ qꝛ agere de cōtritōne ꝓprie dicta quemeritoriꝰ. cuiꝰ inqͣtum hmōi ē ꝯſiatio a gr̄a: lꝫ ẜquid eſt a natura. ꝓprie loquēdo dꝫ dici actus virtutis: lꝫẜm quid pōt dici actus naNlembꝝ terciumOnſeq̄nter querit̉. vtrum ſit motꝰ generalisvirtutis vel ſpālis v̓tutis. Ꝙ generalis videtur ſic: eiuſdē virtutis ē gaudiuꝫ ſiue placentia boni: ⁊ dolor ſiue diſplicentia eiꝰ oppoſiti. ſꝫ gaude̓ de bono ſiue placētia boni eſt actꝰ ſiue motus vniuſcuiuſqꝫ v̓tutis: gͦ dolere de oppoſito boni ſiue diſplicētia mali ē actꝰ ſiue motus generalis v̓tutis. ſꝫ diſplicentia ſiue dolere de malo ꝯtritio ē: gͦ ꝯtritio ē motꝰ generalis v̓tutis vel ſpālis. ¶ Item vt hr̄ a ph̓o. bonū ⁊ malū nōſunt in genere ſꝫ ſunt genera alioꝝ. gͦ cū generalitas virtutis eſt a termīo ſiue a bono actꝰ ſiue motꝰ ſui: cū cōtritō ſitactus ſiue motꝰ v̓tutis: cuiꝰ terminꝰ ſiue obiectū eſt maluꝫdeteſtandū: relinꝗtur ꝙ contritio ſit motꝰ ſiue actꝰ d̓tutisgr̄e generalis. Ad hoc valet qd̓ ſup̄tactū eſt. vbi queſitū ēvtrū pnīa ſit in vna vi vel in pluribꝰ. ¶ Contra. cōtritio ēdiſplicentia mali exn̄tis in ꝑticulari ſubiecto. qꝛ in ꝓprioſubiecto inqͣtum hmōi. ſꝫ motꝰ talis eſt v̓iutis ſpālis. gͦ ⁊cͣAd hoc valēt quedaꝫ q̄ tacta ſunt locis ſupra nomin¶ Rn̄. ad hoc pt̄ dici. ꝙ cōtritio ē motꝰ v̓tutis ſpālis elicitiue. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ diſplicentia mali ē actus gneralis. Dd̓m ꝙ ⁊ ſi hoc ſit veruꝫ: diſplicentia tn̄ mali hꝰꝑſone ſiue exn̄tis in hoc ꝑticulari ſubct̄o: eſt motꝰ v̓tutisꝑticularis. Vt em̄ hr̄ ab Amb̓. Pnīa .i. ꝯtritio ē dolor cordis ⁊ amaritudo aīe ꝓ malis q̄ quiſqꝫ cōmiſit. hec em̄ dicitur de pnīa rōne contritōnis. ¶ Sil̓r pōt dici ad aliud. ꝙlicet malū ⁊ bonū ſunt genera alioꝝ: nō tn̄ bonū ⁊ malumẜm ꝙ ſunt determīata circa hͦ ꝑticulare ſubiectū de cuiuſmodi malo eſt ꝑ ſe ⁊ ꝓprie contritio. ¶ Ad illud ꝓbleumaterminandū. valēt ea q̄ tacta ſunt in ꝓbleumate de penitētia. vtrū ſit virtus generalis vel ſpecialis.Nęmbrum quartūOnſeq̄nter querit̉. vtrū ſit motꝰ v̓tutis theologice vl̓ cardinalis. Ꝙ theologice: videturſic: ꝯtritio ē diſplicētia pct̄i inꝙͣtum ē offenſiuū dei. vn̄ vt videt̉ reſpicit deū vt obiectuꝫſcꝫ deū offenſum. gͦ eſt motꝰ theologice v̓tutis. ¶ Pre. cumdr̄. diligo deū offenſuꝫ. ꝑ hoc ꝙ dr̄ diligo: notat̉ motꝰ v̓tutis theologice. ſil̓r vt videt̉ cū dr̄. Ego ꝯteror de deo offenſo: cū ideꝫ ſit obiectū h̓ ⁊ ibi. ¶ Si diceret̉. ꝙ deꝰ offenſusnō eſt hic ob̓m ꝯtritiōis. qꝛ intercipit̉ p̄poſitio. hͦ nihil vr̄:qꝛ ꝯueniēter dr̄ credo in deū offenſum. ⁊ ſpero in deū offenſum: tn̄ ꝑ hͦ ꝙ dico credo. ſpero. nō cauſat̉ motꝰ v̓tutis theicoꝝ. Ad idē valēt q̄ inducta ſūt ad on̄dendū ꝙ pnīaeſt virtꝰ theologica. ¶ Contͣ. videt̉ ꝙ ſit motꝰ v̓tutis cardinalis ſic. dolē̓ et amaricari mēte ꝓ ꝓprijs delictis eſt motꝰv̓tutis iuſticie. ſꝫ pnīa eſt dolor ⁊ amaritudo mentis ꝓ peccatis q̄ quiꝯmiſit vt ſupͣtactū eſt. Hec rō eſt pnīe rōnęcontritōnis: gͦ cōtritio eſt motꝰ iuſticie. ¶ Rn̄. ꝙ ꝯtritio eſttis theologice. qꝛ eiꝰ obiectuꝫ nō eſt deꝰ: ſꝫ potiꝰoffenſa dei. Ad hoc ꝓbleuma valēt q̄ tacta ſunt ſupͣ. vbi q̄ſitū eſt. vtꝝ pnīa ſit virtꝰ theologica. Pōt gͦ dici. ꝙ eſt motus v̓tutis cardinalis .ſ. iuſticie. ſiue pnīe inꝙͣtum ē reducibilis ad iuſticiā. Et hoc hr̄i pōt a glo. ſuꝑ illud pͣs. Sacrificiū iuſticie oblatōnes ⁊ hō. vbi hr̄ ꝗd iuſtiꝰ eſt ꝙͣ vt ꝗſꝗs ſuis pct̄is iraſcat̉ .i. indignet̉: hec indignatio diſplicentia dr̄. Ad hͦ valēt q̄ tacta ſunt ſupͣ. vbi q̄ſituꝫ eſt. an pnīaſit virtꝰ generalis vel ſpālis. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ cudr. diligo deū offenſum. ꝑ hoc ꝙ dr̄: diligo deſignat̉ motv̓tutis theologice. ⁊ ſil̓r cū dr̄ ꝯteror de deo offenſo. Dd̓mꝙ non eſt ſil̓e. qꝛ cū dr̄. diligo deū offenſum. hec ē vera ꝑ ſeqꝛ diligo: nō qꝛ diligo offenſaꝫ illiꝰ. ſꝫ cuꝫ dr̄ ꝯteror de deooffenſo. Hec ē vera qꝛ ꝯteror: ⁊ doleo de eiꝰ offenſa. vbi ꝓprie loquendo aliud eſt obiectum motus huiꝰ ⁊ illius..lxxv.Mlembrum quintumEꝗtur de adimpletōne cōtritionis. Querit̉gͦ vtrū pnīa poſſit impleri in via a penitētibus. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ hoc. contritio eſt cā ſalutis penitētibꝰ. cōtritio dico impleta adminꝰſine qͣ nō. gͦ ſi penitētibꝰ nō negat̉ ſalus ꝑ illa q̄ gerunt̉ abeis in via: relinꝗtur ꝙ cōplete cōterunt̉: ⁊ ita pōt cōtritioimpleri ab eis in via. ¶ Contͣ. Ioel̓. ij. Conuertimi ad mein toto corde vr̄o. hoc reqͥrit̉ ad ſufficientē cōtritionē. ſednō eſt poſſibile in via ſicut nec dilige deū ex toto corde. Utem̄ dīc Aug. ſuꝑ illud ēeūt. vj. Diliges dn̄m deū tuuꝫ expōt dilige̓ dn̄m ex toto corde ſuo intoto corde tuo. 1īat. dilige dn̄m ex toto corde eſt convia. qꝛ ſic̄ ipuerti om̄s ad ip̄m: gͦ eadeꝫ rōne ⁊ ꝯteri in totocorde. ¶ Item Beda. veraciter penite̓ eſt ex totoo corde cōuerti ad deū ⁊ oēm materiaꝫ peccādi reſecare: ſꝫꝫ nullꝰ pt̄ hͦface̓ in via. gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄. ꝙ ꝯtritio q̄ ſufficit ad ſaluteꝫ poimpleri in via. Sꝫ nota ꝙ cōuerti in toto corde ē duplicit̓aut ita ꝙ aīa ẜm totalitatē li. ar. vertat̉ in deū .ſ. ẜm ratōnem ⁊ volūtatē .i. ita ꝙ ꝓ nulla re tꝑali vellꝫ ꝑpetraſſe peccatū. ẜm hūc modū bene pōt impleri in via. Alio mō dicitur ex toto corde cōuerti: ita ſcꝫ ꝙ nulla delectatōne naturalis vel actualis retrahat aliqͦ modo. vel ad tp̄us ab affectōne in deū. ⁊ ẜm hūc modū nō pōt adimpleri in via. Similit̓ dilige̓ deuꝫ ex toto corde dr̄ dupl̓r. ita ꝙ diligat̉ ẜmtotalitatē li. ar. i. ſumme ſiue p̄cipue int̓ oīa: vel ita ꝙ nulla delectatio .ſ. naturalis actualis retrahit alqͦ mō ad tp̄sab affectōne in deū. ⁊ ſic dilige̓ deū ex toto corde nō pōt hōin via: ſꝫ diliget ſic in patria. Sil̓r nec pōt cōuerſio ī totocorde ſic impleri in via: qꝛ ī via accidit nccͣio delectatō naturalis vel accidentalis ſcꝫ venialis vel mortalis. q̄ auertunt vt nō ſit ſemꝑ totalitas affectōis in deū. nec hec totalitas cōuerſionis exigit̉ in ꝯtritōe: ſꝫ reqͥrit̉ totalitas ꝯuerſionis ad deū .ſ. volūtatis ⁊ rōnis. ita ꝙ ſumme afficit̉ addeū ita deteſtando pct̄m: ꝙ ꝓ nulla re vellet illd̓ ꝯmiſiſſe.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ penite̓ veracit̉ ē reſecare materiam ⁊cͣ. Dd̓m ꝙ materia peccādi ē in duplici dr̄ia. qꝛ vel īꝓpinqua diſpoſitōe: vel impotētia vel impoſſibilitate. materia ꝓpinqͣ ſiue diſpoſitio pōt reſecari ne ꝓgrediat̉ in effectum: ſed ꝙ non ſit poſſibilitas ad peccandū non pōt reſecari niſi in confirmatis¶ Queſtio. lxxvj. de ꝯfeſſione in comꝑatōne ad confitentem.Equitur de confeſſione. Et pͥmo ꝑ comꝑatōeꝫ ad cōfitentē.Scd̓o ꝑ comꝑatōeꝫ ad abſoluentē. Tercio de ptāte abſoluētis. ¶ Circa primū q̄runt̉ plura. Primo .ſ. de quidditate confeſſionis. Scd̓o de ncc̄itate ꝯfeſſionis. Tercio de inſtitutione cōfeſſionis. Deinceps de yſu ſiue exercitio cōfeſſionis⁊ de ordine.Nembrum primūD primum. quid ſit cōfeſſio; et pōt deſcribiſic. Confeſſio eſt coram ſacerdote legitimapct̄oꝝ ꝓprioꝝ declaratio. Declaratio cōtraoccultationem. Legitima .i. nō in toto vl̓ inꝑte excuſata. pct̄oꝝ nō bonoꝝ. pctōꝝ ꝓprioꝝ. nō alienoꝝ.psͣ. Dixi cōfitebor ꝯͣ occultatōeꝫ. aduerſuꝫ me ꝯͣ excuſantes ſe. iniuſticiā meā nō alioꝝ corā ſacerdote. nō em̄ ſuffcit ſoli deo cōfiteri. nec oportet coram ppl̓o: quia licet tibiexpediret non tamen populo.Nęmbrum ſecundūOnſequenter querit̉ de neceſſitate confeſſionis. Et primo an ſit neceſſaria. Secundo q̄ſit neceſſaria. Tercio qn̄ ſit neceſſaria.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten