Queſtio⁊ ſic motus li. artritio v̓o ad ſpiritmſanctū. Primuꝫētia pr̄is: ⁊ ſic in iuſtificatōe impip̓o ⁊ vltimū ſunt a poē veſtigiū ⁊ oꝑatio totiꝰ trinitatis. ¶ Aliter dixerūt alijſcꝫ ꝙ cū motus ſit duplex .ſ. reſpectu agētis: ⁊ ſic actio. ⁊reſpectu patiētis: ⁊ ſic paſſio. ex gr̄a infuſa aīe hꝫ aīa zelū quēdā iuſticie aſtringēdi ſe delinquētē: ⁊ illa actio dr̄hic motus li. ar. ⁊ ſequit̉ immediate gr̄am. ⁊ ꝯtritio terpaſſio ſic̄ nomē ꝯtritōis dicit. ⁊ ita hecciū .ſ. ē afflictiua ꝑſunt idē: ſic̄ idē meotꝰ ē actio ⁊ paſſio. ⁊ differūt ſicut actōet ei rn̄dēs paſſio. ⁊ p̄cedit ſecūdā ⁊ ſequit̉ terciā ſic̄ actōpaſſionē. hec aūt opinio nō videt̉ approbāda. cū ꝯtritionō ſit ſolūmō paſſio: īmo potiꝰ ꝙͣtū ad eius eſſe formale.dicēda ē actio vt ex dictis pꝫ. ¶ Alij aūt dixerūt ꝙ motꝰli. ar. appellat̉ motus fidei. quia ad hoc ꝙ quis doleat depeccato qd̓ fit ꝑ motū ꝯtritōis: nccͣrio ē vt habeat ſenſuꝫꝯtrarij. ⁊ hoc ē ꝯgnoſcēdo deū offenſuꝫ ꝑ peccatū ſuū. vn̄neceſſe ē aliquā ꝯgnitōem p̄cedere oēm dolorē ⁊ motumhmōi appellamꝰ motū li. ar. ꝑ fidē. ¶ Alij dixerūt ꝙ motus li. ar. ꝯſiſtit in aſſenſu gr̄e. ꝗ aſſenſus ē neceſſariꝰ adiuſtificatōneꝫ. qꝛ nō dat̉ gr̄a aīe diſſentiēti. In his videt̉mihi magis vltime aſſentiendum. vt dicat̉ motus li. ar.ꝯſentire in aſſenſu gr̄e ex inſtinctu fidei. maxīe ꝙͣtum adillos articulos qui ſunt remiſſio pct̄oꝝ. retributio meritoꝝ. q̄ inſinuant̉ in his articulis. Qui bona egerūt ibūtin vitā eternā. qui d̓o mala in ignē eternū. Cōtritio aūtꝯſiſtit in diſplicētia ⁊ deteſtatōe peccati eo mō quo sͣ tactū ē. Sic gͦ patꝫ motꝰ li. ar. ⁊ ꝯtritōis ad inuicē ad infuſionē gr̄e. vt motꝰ li. ar. dicat̉ ꝯſiſtere in aſſenſu gr̄e que ēpͥma in his que requirunt̉ adiuſtificatōem impij. ꝯtritōī diſplicētia pct̄i ⁊ deteſtatōe. ⁊ licꝫ vtrūqꝫ ſit motꝰ li. ar.differēter tn̄ ꝙͣtum ad ſubſtātiā motꝰ ⁊ ꝙͣtum ad terminos quia motus li. a2. ē ad bonū: motus ꝯtritōis a malo. ¶ Ad illd̓ qd̓ querit̉ de ordine. dd̓m ꝙ illa nō ordināt̉ẜm ꝙ efficaciā habēt maiorē ī iuſtificādo: ſꝫ ẜm ordinemꝯgruētie maioris ad impij iuſtificatōem. Primo eī ponitur infuſio gr̄e a qua motꝰ li. ar. ⁊ motꝰ ꝯtritōis informātur ⁊ efficiūtur gratuiti. deīde ponit̉ motꝰ li. ar. quo gr̄oaſſentit̉. tercio cōtritio qͦ peccato diſſentit̉. Ad hec aūt .ſ.gr̄e infuſionē: aſſenſum gͣtuitū gr̄e: ⁊ diſſenſum gratuitūa peccato. ſequit̉ peccati expulſio. natura dico non tꝑe.his eī ordo ꝯgruit vt primo numeret̉ iſtud qͦ alia gratificant̉. ſecūdo illud qͦ bonū placꝫ. tercio quo malū diſplicet. vltimo qd̓ accidit ex hisNembrum terciumOnſequēter querit̉ de ordine ꝯtritōnis adexpulſionē peccati. ⁊ videt̉ ꝙ ꝯtritō p̄cedatſicut cā p̄cedit effectū. ¶ Itē ſi lumē nō poſſet induci in aerē niſi aere ad hͦ cooꝑante.nō ſolū lumis inductio p̄cederet expulſionē tenebre: ſꝫ et̄actus aeris: ſꝫ ſic ē in ꝓpoſito. gͦ ſi motus li. ar. ꝗ ē ꝯtritōreꝗͥrit̉ ad hoc ꝙ gr̄a introducat iuſtificatōem ꝑ expulſionē peccati. pꝫ ꝙ n̄ ſolū infuſio gr̄e p̄cedit expulſionē pct̄iſꝫ etiā ꝯtritio. ¶ Itē ſi ꝯtritio ſequeret̉ culpe remiſſioneꝫcū remiſſa ciuſtꝰ: gͦ etiā ſi nō ſequeret̉nccͣrio p̄cedit. ¶ Iteꝫ ſiꝯſtat ꝙ actꝰ deteſtatōiseā p̄cedered̓ ē tota cā: ita qd̓ eſtadiuuatiuitio ē motus a li. ar. adiuuās gratuiti ⁊ faciēs.ꝫ ꝙ ē prior. ¶ Cōtra.is ꝯtritōis ē īatus: ſꝫ gr̄a prius naturalit̓priꝰ naturaliter ē hō gractū ꝙͣ accidēus ꝙͣ ꝯtritus: ſꝫ eē gratificatū ſequit̉ pct̄i expulſionem:gͦ ⁊ ꝯtritio q̄ ꝓuenit ab aīa gratificata. ¶ Itē ꝯtritō ē motus meritoriꝰ. ſꝫ oīs motus meritorius ꝓcedit a radicemūdata. gͦ cū radix mūdet̉ ꝑ peccati expulſionē: patet ꝙexpulſio pct̄i p̄cedit ꝯtritōem. ¶ Itē ꝯtritio ē opos bonūſꝫ opꝰ bonū p̄cedit habitꝰ bonꝰ. gͦ prius aīa naturalit̓ habilitat̉ ꝙͣ ꝯterat̉: ſꝫ impoſſibile ē aīam intelligere habileꝫad bonū niſi expulſa cupa: gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio. ꝙ aliquoruꝫopinio fuit. ꝙ r̄miſſio culpe an̄cedēt ꝯtritōꝫ. ⁊ qd̓ remiſ..lxxiij.ſio culpe iuqͣtū ē vnū de illis que ꝯcurrūt ad iuſtificatōimpij: nō dr̄ ꝙͣtū ad ablatōem macule: ſꝫ ad remiſſionepene vel ſequele ablatōem: ſꝫ hec opinio minꝰ recta vidr̄qꝛ ꝯtritio nccͣria ē ī ip̄ius gtr̄e infuſiōe. vn̄ natura p̄ceditpcti expulſionē. Un̄ aliter ⁊dicūt quidaꝫ. Cōtritio pt̄ diciip̄e motꝰ inſtātaneꝰ doloris gr̄a informatꝰ. primo purgatiuꝰ culpe qui reſpicit pct̄m inqͣtū ē pct̄m: ⁊ ē et̄ reſpectuoīm inꝙͣtum ſunt dei offenſiua. Uel pt̄ ꝯtritio dici actꝰſucceſſiuus diſcurrēs ꝑ peccata ſingula. Primo mō dct̄aꝯtritio p̄cedit remiſſioneꝫ culpe natura nō tꝑe. qꝛ tꝑe ſiſunt infuſio gr̄e ⁊ motꝰ li. ar. ⁊ ꝯtritō ⁊ pct̄i remiſſio. ſubordine tn̄ cauſalitatis vel nature. inqͣtū at̄ ꝯtritio ē actꝰſucceſſiuꝰ ſequit̉ peccati remiſſionē. Et licꝫ hec diſtinctōcōpetat huic materie ⁊ ẜm veritatē ſic ſumit̉ ꝯtritio dupliciter: qꝛ ex ip̄a nō rn̄det̉ ad obiecta. Aliter dd̓m .ſ. ꝙꝯtritio primo mō dicta in vna ꝯſideratōe p̄cedit: in aliaſequit̉. Ad huius euidētiam nota. ꝙ aīa deteſtādo pct̄mdiſponit ſe adgr̄am ſuſcipiēdā. gr̄a v̓o adueniēs in aīaꝫqꝛ illa deteſtatio erat quaſi diſpoſitio media ad gr̄am introducēdā ꝑ naturā: priꝰ reſpicit illā deteſtatōem ꝑ illaꝫculpā delēdā. ⁊ ita ex reſpectu gr̄e ad illā deteſtatōem eſtꝯtritio: ex reſpectu gr̄e ad culpa ē remiſſio culpe. ⁊ iō cōtritō ꝑ natura p̄cedit expulſionē culpe. Et ponit̉ ad hocexemplū tale. Intelligat̉ aer obtenebratꝰ ex pn̄tia nubiūnec nubes ille expelli pn̄t qn obtenebrēt niſi ꝑ motuꝫ aeris ⁊ lumīs irradiatōem. Ad hoc eī ꝙ aer recipiat pͥmāillumīatōem: oꝫ ſimul cū ſolis irradiatōe ꝯcurrere vētūet poſt ad ꝑfectā reſtitutōem lumīs oporteret adhuc ventū ſequi qui nubes expelleret: ꝑ hūc modū pt̄ intelligi d̓ꝯtritōe ⁊ infuſione gr̄e. ita tn̄ ꝙ cauſalitas actiua ex iſtaꝑte attribuēda ē irradiatōi ſolis: ſil̓r ex alia ip̄i infuſiōigr̄e. ¶ Ad illd̓ gͦ qd̓ obijcit̉ ī ꝯtrariū. ꝙ motꝰ ꝯtritōis eſtgr̄a informatꝰ ⁊ ita a ſubiecto informato. ⁊ ꝙ ē meritorius ⁊ ita ꝓcedit a radice mūda. ⁊ ꝙ ē actꝰ bonus ⁊ ita ꝓcedit ab habitu bono ⁊cͣ. dd̓m ꝙ actus informari pt̄ a gr̄adupliciter. Uno mō ẜm ꝙ gr̄a ip̄m motū ẜm ſubſtātiammotus ꝓducit in eſſe. mouēdo li. ar. ad bonū. ⁊ tūc veruꝫē ꝙ aīe gratificatio et mūdatio et habilitatio ad bonumtalē actu p̄cedit. Alio mō actus informat̉ a gr̄a nō ꝓducēte ip̄m ſꝫ adueniēte ip̄i aīe. vt qn̄ li. ar. eſt ī actu ꝯſonogr̄e. tūc etiā adueniēs li. ar. ī actu ſil̓ prūqꝫ tꝑe informatſcꝫ potētiā ⁊ actū. priꝰ tn̄ natura actū ꝙͣ potētiā ſic̄ diſpoſitōem intermediā. ⁊ de tali nō ē verū ꝙ ſequat̉ mundationē vel informatōeꝫ. īmo p̄cedit ⁊ ordinat̉ ad remiſſionēculpe qd̓ quidē nō facit aliquis actus a gratia eductusꝓut dr̄ gratūfaciēs. Nā etiā ille actꝰ qͦ aīa ſe diſponit eſta gratia ẜm ꝙ gratia dicit aliquid gratiſdatū. quia li. arbi. nō ſe diſponit ad gratiā gratum facienteꝫ ſine aliquogratiſdato. ⁊ ſic patēt tria obiecta.¶ Queſtio. lxxiiij. de differētia et ꝯueniētia attritōnis ⁊ ꝯtritōis.Equitur de cōtrition ꝙͣtum ad ordinē. Circa qd̓ querēdaſunt tria. Primū eſt de ordine ip̄ius adgratie infuſionē. Secūdū de ordine ip̄iad pct̄i expulſionē. Terciū de ordīe ip̄iad attritōeꝫ. Et qꝛ s ꝓximo determīata ſunt q̄dā. ex ꝗbꝰpt̄ haberi t̓minatio duoꝝ. reſtat querē de tercio. ¶ Circaqd̓ pn̄t q̄ri pl̓a. Primū ē ſi idē ſit attritio qd̓ ꝯtritio. Secudū ē vtrū atiritio nccͣrio p̄cedat ꝯtritōeꝫ. Terciū vtꝝattritio ſtet vel ſtare poſſit cū ꝯtritōe. Quartū vtrū attritio poſſit fieri cōtritio.Nembrum primumUerit̉ gͦ pͥmo vtrū idē ſit attritio qd̓ cōtritio. Ꝙ ſic: vidr̄ per hͦ. ꝙ qn̄ ꝗs atteritur depct̄is: dolore n̄ ſoluto ſꝫ ꝯtinuato: infundit̉aliqn̄ gr̄a vt ē ꝯtritō. Sꝫ ī ꝯtinuis cōtinuiCtes ē pnitas. xt dic̄ ph̓s: gͦ vitꝰ mopſē a ttricō ⁊ atritō. 1It
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten