Queſtioille qui ꝓximū odit ab alijs vicijs ſe corrigit. vna eadēqꝫt ⁊ ex ꝑte arida remanet: qꝛ ſunt ꝗdaciuitas ex ꝑte ꝯpl̓ī quadā viciā reſecāt ī alijs grauiter ꝑdurat. gͦ cū cortio vicioꝝ nō ſit ſigr̄e qua iuſſificat̉ impius (eſt em̄ penitētia correctio male mētis) non videt̉ ꝙad iuſtificatōem impij requirit̉ vniuerſalis expulſio peccati. ¶ Itē albius ē qd̓ ē nigro imꝑmixtiꝰ. vn̄ albedo magis accedit ad ſui terminū. ẜm ꝙ magis elongatur a ſuoꝯtrario. Similiter aliquis magis accedit ad terminumiuſticie. ẜm ꝙ magis elōgatur a peccato. Sꝫ nullus inprincipio iuſtificatōis ē ī termīo iuſticie: gͦ nec oīno elōtatur a peccato. ⁊ ita non ē vniuerſalis expulſio peccati¶ Ad illud qd̓ obijcitur primo ꝯͣ hoc. dd̓m ꝙ nō ē ſimile de ſacramēto baptiſmi ⁊ ſacramēto penitētie. Sacramētū eī baptiſmi accipit̉ ſpūaliter ⁊ ſacramētaliter. vn̄duplicē habet effectuꝫ .ſ. ſpūalem qui ē remiſſio peccati:⁊ ſacramētalē .ſ. impreſſionē caracteris. Penitētia at̄ accipit̉ tm̄ vno mō .ſ. ſpūaliter. Un̄ ſicut in ſacramento baptiſmatis ꝙͣtum ad efficaciaꝫ ſpūalem tollūtur peccataſil̓r in ſacramēto penitētie. ⁊ ſic̄ ibi aīa: ſil̓r hic. Aliꝗ tn̄ponebāt ꝙ ficte penitētes accipiūt ſacramētuꝫ penitētieſacramētaliter: vere penitētes ſpūaliter: qd̓ ego n̄ video¶ Ad verbū greg. pōt rn̄deri ſicut rn̄det magr̄. iiij. ſentē.di. xv. dicēs ſic. Illud greg. pluit dn̄s ⁊cͣ. Nō ad crimīsveniā ſꝫ ad oꝑis pct̄i diſcretōeꝫ referēdū ē. vt eo pars ciuitatis dicat̉ ꝯplui. qꝛ ab actu et delectatōne peccati cuian̄ ſeruiebat mō ceſſat: nō ꝙ eius veniā habeat. vocat̉qꝫilla pluuia talis ꝯſciētia quā ab oꝑe pct̄i reuocat̉: qꝛ exfonte gr̄e dei id cordi inſtillat̉. ¶ Ad illd̓ qd̓ addit̉ ꝙ correctio ē pnīa ⁊cͣ. dd̓m ꝙ correctio ex ceſſatōe ab actu pecti nō ē penitētia: ſꝫ illa que ē correctio male mētis. ¶ Adillud qd̓ obijcitur ꝙ nullus in prīcipio iuſtificatōis elongat̉ oīno a pct̄o ⁊c̄ͣ. Dicēdū ꝙ elōgari a pct̄o ē duobꝰ modis. vel ꝑ elōgatōem ab ipſo peccato ꝙͣtum ad eē ip̄iusvl̓ ꝑ elōgatōꝫ ab ip̄is effectibꝰ ſiue r̄liquijs pct̄oꝝ. Ꝙtūad elōgatōem primo mō ſumptā oīno elōgat̉ in prīcipioiuſtificatōis .i. in iuſtificatōe exiſtēte primo mō: nō autēad elongationem ſecundo modo ſumptam. de hoc ſupravbi tactum eſt. ſi poteſt eſſe contritio de vno peccato tm̄.Nembrum terciumOnſequēter queritur. vtrū requiritur cump̄dictis motus li. ar. Circa hoc querunturduo. Primum eſt ſi motus hmōi requirit̉Secundum ſuppoſito ꝙ ſic: cuius virtutisArticulus primusIrca primū ꝓcedit̉ ſic ad ꝑtem affirmatiuaꝫAug. Qui creauit te ſine te: nō iuſtificabit teſine te. gͦ ad iuſtificatōem impij requirit̉ alis motꝰ ex ꝑte ip̄ius. Sꝫ ꝯſtat ꝙ motus iſte nō ē motꝰ illiꝰ quo ꝯtīgit mereri ⁊ demereri .i. li. ar. gͦ ⁊cͣ. ¶ It̄ bern̄.deus īmittēdo bonā cogitatōꝫ nos p̄uenit īmutādo malā volūtatē: ſibi ꝑ ꝯſenſum nos ꝯiūgit. ꝯiūctio gͦ iuſtificati cū deo que fit ī iuſtificatōne ē ꝑ ꝯſenſum. gͦ cooꝑanteli. ar. ¶ Itē bern̄. opus ſalutis duo requirit .ſ. deū dantēet li. ar. recipiēs. Sꝫ li. aꝛ. n̄ ē recipiēs vt oīno materialenullo mō cooꝑans: gͦ ad opus ſalutis requirit̉ li. ar. cōns: ⁊ ita motꝰ li. ar. ¶ Itē idē pꝫ ꝑ hoc ꝙ iuſtificatioadulti ꝙͣtum ē ex ꝑte ip̄ius in aliquo habūdat a iuſticiaꝑuuli. hec habūdatia ē ꝙͣtū ad ꝯſenſum adminꝰ. ¶ Cōtra. deus iuſtificat ꝑ gr̄am. fidē. caritatē ⁊ iuſticiā q̄ viritas mētis qua deꝰ oꝑat̉tutes ſunt. Sꝫ v̓tus ē bonaī nobis ſine nobis: gͦ iiur ſine aliquo qd̓ fit a nobis. ¶ It̄ ī iuſtificatōe accedit hō ad deū. Sꝫ ioh̓. vj. Nemō venit ad me niſi pr̄ qui miſit me traxerit eū: ſꝫ tractꝰe motꝰ violētus. liberū at̄ arbitriū trahi nō pōt. Un̄ Seneca. Generoſus eſt animꝰ naturaliter ꝯͣ pt̄atem recalci-.lxxijtrās. duci pōt: trahi nequaꝙͣ. gͦ in hmōi tractu n̄ cocſiue mouet̉ li. ar. ¶ It̄ agēs infinite potētie ē potētiſſiagēs. vn̄ potētius aggit ꝙ aliqd̓ creatū. Sꝫ agēs creatuꝫvt lux expellit ſibi inīcōtingēs .ſ. tenebrā ſine aliqͣ cooꝑatōe ex ꝑte ſuſceptibilis .ſ. aeris: ſimiliter videt̉ de potentiſſimo oꝑatore ꝙ expellit incōtingēs ſibi .ſ. tenebrā peccati ſine aliqua cooꝑatōe ex ꝑte nr̄a. ¶ Itē motus iſte li.ar. aut ē meritoriꝰ et informatꝰ gr̄a: aut nō. ꝯſtat ꝙ ē: cuꝫſit motus virtutis gratuite vt pꝫ ex dictis. ſꝫ omnis talis motus ē ꝯſequens iuſtificatōem ⁊ gr̄am. gͦ et ille iuſficatōem ſequit̉. ſꝫ qd̓ ſequit̉ ad aliud eēntialiter nō reꝗrit̉ ad ip̄m vt cā: gͦ male ponit̉ inter iuſtificātia ¶ Rn̄ſiodd̓m ꝙ in iuſtificatōe adulti requirit̉ motus li. ar. nō dipantis: ſꝫ obediētis ad ꝯſenſum. Nō eīco tn̄ ꝙ li. ar. cōratia iuſtificās nolenti recipere ſiue diſſentienti.¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ deus oꝑatur in nobis virtutē ſine nobis ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hoc intelligitur ſine nobis ſil̓facientibus: non tamē ſine nobis .ſ. adultis conſentientibus ſiue obediētibus ad cōſenſum. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ tractus ē motus violentus ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ē tractusviolētie ſiue coactōis: ⁊ hͦ mō n̄ trahit̉ li. ar. nec deus ſictrahit. ⁊ ē tractus inductōis: ⁊ hoc mō trahit deus qrterrēdo qn̄qꝫ ꝑcutiēdo ⁊ alijs modis: ⁊ ſic inducit ꝯſen⁊ de nō volūtario facit volūtariū. Un̄ bern̄. Benignuꝫpater ꝗ oēs vult ſaluos fieri. nullū iudicat ſalute dignūquē ante nō ꝓbauerit volūtariuꝫ. Aliqn̄ tamē terret autꝑcutit vt faciet volūtariū: nō vt ſaluet inuitū. quatenusde malo in bonū mutet voluntatē: trāſferat non auferatlibertatē. Un̄ in hͦ tractu ē aliquid primo qd̓ dei eſt. ꝑ qd̓trahitur iuſtificādus in ꝯſenſum ⁊ in ꝯſenſu iuſtificatur¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ deus ē potētiſſime agens ⁊cͣ. Dicēdum ꝙ motus li ar. nō requirit̉ in iuſtificatōe ꝓpt̓ impotētiam ex ꝑte dei: ſꝫ ꝓpter incōgruētiā ī agēdo. dn̄s em̄in oꝑando nō oīno oꝑat̉ ẜm infinitateꝫ potentie ſue: ſedẜm decētiam ſue ꝓuidētie ⁊ ꝯgruētiam ſuſceptibilis. vn̄qꝛ li. ar. ſiue volūtas libertate quadā gaudet̉ a ſua cōditōe: libera dico et in agēdo et in recipiendo: decet deum⁊ ip̄i ꝯgruit. ꝙ nō detur illi gr̄a ſiue iuſticia niſi ꝯſentiatNō em̄ deceret neqꝫ ꝯgrueret ꝙ illi qd̓ ꝯditū ē in oīmodalibertate a coactōe ꝙ a ſuo ꝯditore cōpelleret̉ ad alicuiꝰgratuiti ſuſceptionē. ¶ Ad illud qd̓ vltimo querit̉. Dicēdum ꝙ hoc argumētū nō valet. iſte motus ē informatusgr̄a. gͦ ſequit̉ iuſtificatōem. quia hec quatuor ſimul ſunttꝑe licet nō natura.Ayticulus ſecundus¶Onſequenter querit̉ cuius virtutis ſit li. ar.oīs eī motꝰ meritoriꝰ ē motus alicuius virtutis. Ꝙ at̄ ſit motꝰ fidei: vidr̄ act̄. xv. dr̄. Fidepurificās corda. Un̄ videtur ꝙ motus oꝑans ad purgotōem que fit ad iuſtificatōem impij ſit motus fidei. ¶ It̄bern̄. amore iuſtificamur. gͦ motus li. ar. ꝑtinēs ad iuſtificatōem ē ex virtute caritatis. ¶ Itē ſine ſpe n̄ iuſtificabitur quis. gͦ ſi ad iuſtificatōem requirit̉ motꝰ li. ar. motus iſte erit a virtute ſpei. ¶ Iteꝫ iuſtificatio ꝑ ſe ⁊ ꝓpriedr̄ ⁊ ē a iuſticia motus. gͦ li. ar. cooꝑans ad iuſtificatōꝫē virtutis iuſticie. ¶ Itē timor dn̄i expellit pct̄m Eccͣi .j.ex hͦ videtur ꝙ motꝰ li. ar. cooꝑans ad expulſionē pct̄i q̄¶ Rnſio. dicūt ꝗdaꝫfit ī iuſtificatōe: dꝫ eē motꝰ tinīꝰ virtutis anīe ſiueꝙ motꝰ li. ar. ẜm ꝙ hic ſumit̉ nō ē vnipotētie ſicut motꝰ terrēdi vel diligēdi ⁊ hmōi: ſꝫ pluriuꝫſic̄ dr̄ de frui et vti ꝙ nō determinant̉ p̄ciſe circa vnā virtutem aīe: ſꝫ circa plures. ſimiliter ē de motu iſto qui eſtin deū et in peccatum. vnde motus li. ar. ẜm ꝙ hic ſumitur neqꝫ ē p̄ciſe vis intellectiue: neqꝫ affectiue: neqꝫ elicitur preciſe imperio fidei neqꝫ imperio amoris vel timoris: ſed exit in eſſe ex intellectu fide illuminato: et timore declinante a malo: et amore accēdente ad bonum: etſpe eleuante ipſum intellectum ad celeſtia. Unde motus iſte ſcd̓m ꝙ eſt in deum: eſt motus affectus timen
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten