Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

⁊cͣ. Dicēdū hoc intelligēdū ē de malo culpe cꝰ deletōis ꝯiūcta ꝓpria ē gr̄a at̄ impedit qn pena informatagr̄a ſit deletōis pene. Si aūt querat̉ vtꝝ deleanturin toto vel ī ꝑte ante infuſionē gr̄e qd̓ videt̉ hoc qd̓ dic̄greg. Mali aliqn̄ vna victa nequicia pedē ſauant alteraregnāte. hoc aūt pōt intelligi de culpa mortali. neqꝫ poſtinfuſionē gr̄e: tūc penitēs ſit dicēdꝰ malus. Pre.Si querat̉ vtrū ſubita ē eaꝝ ablutio ſic̄ ablutio ſordisculpe. dd̓m multiplex ē lotio. Una que ē ſubita. alteraque ē ſucceſſiua. Illa que ē ſubita cōcomitat̉ infuſionemgr̄e: ſucceſſiua pōt antecedēs vl̓ ſubſequēs. antecedēsvt qn̄ gr̄am gratiſdatā deflet peccatū ſuum. pͣs. Lauabo ſingulas noctes ⁊cͣ. Poſt ſequit̉ alia lotio que ē gr̄am gratumfaciētem que abluit cor ab omni maculaculpe mortalis. Ad hāc lotōem ſequit̉ tercia lotio que ēreliquiaꝝ. Prima aūt lotio ē ꝑticularis. de hac intelligit̉ verbū greg. qd̓ ē. mali aliqn̄ vna victa nequicia ⁊cͣAltera ē vniuerſalis. quia illa fit deteſtatōe oīm peccatoꝝ. de qua Iſido. lacrimis purgāda ſunt vicia geſſimus: vt mādata mētis acie. id quod querimus ꝯtemmur. Tercia que ē reliquiaꝝ pōt ꝑticularis vnſalis. Ex his patꝫ rn̄ſio ad primū. qꝛprima lotio ē anteinfuſionē gr̄e. Hoc aūt ē in attrito quidolet: ſꝫ vniuerſaliter de oībꝰ peccatis. ſic dolendo aliā maculā pena delet .i. aliā affectōem inordinatā quā habuit: qn̄ peccatū illud qd̓ deteſtatur exercuit. Ad aliud patꝫ reſpōſio quia illa lotio que ē reliquiaꝝ ē ſucceſſiua.Mebrum terciumEꝗtur de effectu ꝯtritōis que ē ſanatio aīeCirca hoc plura querunt̉. Primū ē de poſſibilitate ſanatōis. Secūdū merito ſanatōis. Terciū de cauſa ſanatōis. Quartuꝫde ordine ſanitatis. Quintū de ſanatōis.Articulus primusRimo querit̉ vtrū aīa poſſit ſanari ab egritudine quā incurrit ex peccato. ſic: videt̉ per. aliter fruſtra exercerent̉ ſacramēta .ſ. baptiſmꝰ penitētia alia. ad ſanādum morbos ſpūalesſunt inſtituta. Itē idē patꝫ ex ſentētijs ſct̄oꝝ. dicit eniꝫaug. oculus mētis egere quouſqꝫ fidē ſanet̉. Cōtramorbus ſpūalis neceſſario mortē inducit. morbus autēſpūalis ē peccatū mortale vel effectꝰ eius: quo exiſtēte neceſſario morit̉ aīa: ſꝫ talis morbus eſt incurabilis. Sidiceret̉ hoc ē verū in ſpūalibꝰ. tūc pōt queri. quareꝯtingit curare morbū letalē ſpūalem corꝑalē. Iteꝫquare mors ſpūalis cōpatit̉ ſecū egritudinē etiā inſanabilē: mors corꝑalis cōpatit̉ ſecū egritudinē corꝑalem Reſpōſio. dd̓m ꝯtingit aīam ſanari ab egritudineſpūali. Ad illud qd̓ obijcit̉ morbus ſpūalis neceſſario inducit mortē ⁊cͣ. dd̓m ſi neceſſario mortē inducat: nihilominus ē curabilis. nec ē ſimile de morbo corporali ſpūali. Aīa de ſui natura ē immortalis: incurrit tn̄ mortē accidētalē peccatū ex ſeꝑatōne illius viteaccidētalis. ſicut aīa habꝫ primū qd̓ ē ei naturaleeēntiale. ſecūdū qd̓ ē illi accidētale .ſ. gratuitū: ſimiliter habꝫ vitā duplicē naturalē accidētalē. Secūda vita quā ſortit̉ ex vniōe deo qui ē vita aīe. priuat̉ egritudinē ſpūalē. hec aūt egritudo qꝛ diſſoluit naturale ſꝫ ſolūmodo accidētale: ē curabilis. Accidētiū ē adeſſe et abeſſe p̄ter ſubiecti corruptōem. infirmitas corꝑalis diſſoluit infirmū ꝙͣtū ad eſſe naturale ꝓpter qd̓ talisegritudo ē curabilis. Ex his patꝫ quare mors ſpūal̓cōpatit̉ ſecū egritudinē. qꝛ mortua ē aīa ex priuatōe vite ſue ē deꝰ: adhuc manet in eo vita ſua naturalis eſſential̓. In viribꝰ tamē debilitata ē hec debilitatio cauſata ē ſe ex illa morte. vn̄ hic mors accidētalis ē debilitatōis naturaliū. vn̄ mors hmōi egritudo referunt̉ ad idē. mors reſpicit vitā et accidētale: egritudo aūt naturale. Pre. egritudo corꝑalis et mors circa-idē accidunt idē reſpiciūt .ſ. naturale. egritudo ordinata ē ad mortē ſicut ad ſuū terminū. ſic ē de morte egritudine ſpūali ſꝫ ꝯtrario.Ayticulus ſecundusOnſequēter querit̉. vtruꝫ aliꝗs mereri poſſitſanatōem aīe. ſic: videt̉ Mar. vij. vbitur de ſurdo muto ſuꝑ illd̓ verbū. Apprehdēs ſeorrum. dicit glo. hiero. Seorſum a turbulētisgitatōibꝰ actibꝰ inordinatis ẜmonibuſqꝫ incōpoſitiseducit̉: qui ſanari meret̉. Ex patꝫ aliꝗs pt̄ ſaluatmereri. Itē ex hac glo. pꝫ hec eductio ē ī ſanatōe alactu pct̄i. ſine gr̄a gratūfaciēte pt̄ meritū huiꝰ ſantōis. ab actu pct̄i educi ſiue ceſſare pt̄ an̄ infuſiogr̄e. Cōtra. aug. oculus mētis eger ē quouſqꝫ fideiſanat̉. ſꝫ nullus pt̄ fidē mereri ē gr̄a p̄ueniētenullus meret̉. meritū ſupponit gr̄am. nullus p̄t mereri ſanatōeꝫ ꝯcomitat̉ fidē. Rn̄ſio. dd̓m. duplexſanatio mētis. Una ē a pct̄o infuſiōeꝫ gr̄e. ſecūda ab īfirmitate pct̄i. hāc duplicē ſanitateꝫ diſtīguit aug. ī li. dci. dei. xiiij. vbi dic̄. aliud ē telū infixū deme̓. alid̓ v̓o qd̓ īeo factū ē vulnꝰ ſanare. pͥma ſanatio ē cām languorisr̄mouere. qd̓ fit indulgētiā pct̄oꝝ ē gr̄am gratū faentē. ſcd̓a ip̄m lāguorē remoue̓. de ecci. x. languor ꝓlixor gͣuat medicū. Qd̓ dr̄. fidē ſanat̉ oculꝰ mētis. ſi ſumat̉ fides gr̄a fidei: ſic ea ē ſanitas primo dictaſi motu fidei: ſic ſanat̉ aīa fidē a ſeq̄la pct̄i ē ignorātia. Primā ſanatōꝫ nullꝰ meret̉ ẜm meritū dr̄ li. ar gr̄aꝫ informato. Scd̓am pt̄ mereri. Qd̓ at̄ dr̄.mar. ī glo. educi a t̓bulētis cogitatōibꝰ. ſumit̉ eductōtm̄ ceſſatōe a pct̄o: ſꝫ et̄ habilitatōne viriū ad bonasactōes. .ſ. vires fuer̄t adiute per malas. hec autem habilitatio ē per exercitium bonorum operū informatoruꝫgratia. ſic hec eductio non poteſt fieri ſine gratia.Ayticulus terciusOnſequēter querit̉ de ſanatōis. Et pͥmorit̉ an hec ſanatio ſit virtutes. Secundo anſit per partes penitentie.Circa primū proce.§. j.dit̉ ſic. vt habet̉ a greg. aug. habet̉. ij. ſenten̄. vbi atur de gr̄a. fides niſi adiūcta fuerit caritati ſanat.ita caritas ſanat: v̓tus. Cōtra. iſta egritudo de quaaīa ſanāda ē. ē incōtīgēs v̓tutibꝰ. īmo v̓tus ſecū patit̉ iſtā infirmitatē: virtutes fit ſanatio egritudīsilliꝰ. Itē q̄dā egrittudo ē veniale. q̄dā mortale: ſꝫ virtꝰ ꝯpatit̉ ſecū veniale: multo fortiꝰ infirmitatē relictaꝫ exveniali. Itē q̄rit̉ qͣre ſanatio attribuit̉ fidei. Iuxta illd̓aug. oculus mētis eger ē quouſqꝫ ſanet̉ fidē. Rn̄ſio duplex ē ſanatio ſic̄ tactū ē .ſ. ab ip̄a culpa: ab infirmitate ē ſeq̄la culpe. hec duplex ſanatō tāgit̉ ibi. Quiꝓpiciat̉ oībꝰ iniꝗtatibꝰ tuis. ecce ſanatio ab iniꝗtate ēidē qd̓ culpa. Un̄ glo.piciat̉ omībꝰ iniꝗtatibꝰ tuis easremittēdo .ſ. gr̄am. Qui ſanat oēs infirmitates tuas.ecce ſanatio infirmitatis.glo. poſt remiſſioneꝫ et̄ ſanatoēs infirmitates tuas vel languores tuos: qꝛ corpꝰ infir ē. ex lāguore multa ſuggerūtur aīe. carnalia deſideria titillāt. ꝗbuſdā capit̉ aīa. Ex hac glo. pꝫ ex hac īfirmitate naſcit̉ quedā facultas ꝯcupīe ad malū. Prete.ex hac infirmitate ē inhabilitas oꝑandi bonū. Ꝙtū aūtad inhabilitatē oꝑandi bonū ſanant virtutes: per quasmagis ac magis habilitamur ad bonū. quia ex habilitatōne ad bonum tollitur facilitas ſiue pronitas ad malum. adminus ꝙͣtum ad aliqd̓: virtutes ſanatur infirmitas ꝙͣtum ad ꝓnitatē ad malum ꝙͣtuꝫ ad aliquid. vbivirtutes habēt efficaciam ſanādi infirmitatem ꝙͣtum advtrūqꝫ defectum. primo tn̄ ꝙͣtum ad habilitatem ad bo. ſecūdo ꝙͣtū ad facilitate ad malū. dico tamē oīno.Unde nota. ꝓnitas ꝯcupiſcētie. qn̄qꝫ tantū inclinatur bonū ꝯmutabile p̄ponit̉ ī appetitu bono incommuta