QueſtioEquitur de effectutritōis ꝙͣtū ad purgatōnem reliquiaꝫpeccati. Purgata eī aīa ꝑ gr̄aꝫ a culpa.uedā reliquie peccati remanēt. ſcilicetobtenebratioens. ſordide affectiones.relicte ex operibus peccati. ex quibus ſapor ſupernorū⁊ deſiderium tepeſcit: ⁊ infirmitas qua prona fit anīaalū et difficilis ad bonū. ¶ Querit̉ gͦ hic primo dee exterſionis tenebroſitatis. Secūidu affectꝰ. Tercio de effectuMebrum primumUerit̉ gͦ primo. vtrū deterſio caliginis ſiueilluminatio cognitiue obtenebrate ſit effectus ꝯtritōis. Ꝙ ſic videt̉. qꝛ ſicut elōgatōa prima luce ꝑ culpā obtenebrat ſiue excecat. Sapi. ij. Excecauit eos malicia eorum: ſic approxipenitētie illuminat. Un̄ ſuꝑ illd̓ Iob. ix. Siniuis. Ideo quantoplus deo approxis nr̄as ex eiꝰiundicia agnoſcimꝰ. Ꝙdeo ꝑ dolorē ꝯtritōis: habet̉ a criſo.lutinat ⁊ vnit d̓o: vt penitētis lacrimedicēte. nihilido. Cū flēdo a nobis caligo detergit̉: mūdatisa ꝯſpicimꝰ. Ex hͦ patꝫ ꝙ flendo detergiturta in aīa ex peccatis. ¶otra. pͣs. Cor meuꝫꝯturbatūquit me virtꝰea: ⁊ lumē oculoꝝ meorū ⁊cͣ. vt patet ex glo. Cōturbatio de qua loquit̉ ē ꝯturbatio doloris de peccatis. ad hanc vt patet ex textu ſeꝗt̉priuatio luīs. gͦ videt̉ ꝙ dolor d̓ peccatis ſit cā obtenebratōis et nō exterſionis tenebraꝝ. ¶ Itē dolor ē in vi affectiua. que aūt ſunt ī vi affectiua eliciūt oꝑa que ſunt ꝓprieip̄ius affectiue. ſicut amor actū inflāmatōis circa affectiuā. nō igit̉ videt̉ ꝙ dolor qui ē ī ip̄a affectiua debeat actūilluminatōnis elicere circa cognitiuā. ¶ Rn̄ſio. dd̓m ꝙduplex ē ignorātia ſequela peccati duplicis. Una ē ſequela originalis ẜm aug. dicētē. ꝙ duo ſunt nobis inflicta.ſorātia agēdoꝝ: ⁊ ꝯcupiſcētia noxioꝝ. d̓ hoc greg.Secluſum ab internis gaudijs genus humanū exigenteculpa mētis oculos ꝑdidit. ⁊ quo meritoꝝ paſſibꝰ gradiatur neſcit. Et quia illa que ſunt inflicta hoī ꝓpter peccata primoꝝ ꝑētoꝝ: ſunt quaſi inſita nature nr̄e corrupte.ſcꝫ ignoratiā et infirmitas ⁊cͣ. Deterſio huiꝰ ignorātie ſiue tenebroſitatis nō ē effectus ꝯtritōis. Alia aūt ē ignorātia ſiue obtenebratō ex auerſione actuali a luce prima⁊ hec ē ſequela actualis peccati: hec aūt ignorātia ē erroris iudicij qua malus dicit malū bonū: ponēdo lucē tenebras: ⁊ tenebras lucē Iſa. v. In ꝑpetratōe eī peccati eſtignorātia ī eligēdo. vtpote qn̄ malū eligit̉ bono ꝯtemptopter quā dr̄ malus ignorās. Sequela peccati ꝑpetratiē ignorātia erroris in iudicādo. qn̄ appropriat̉ maluꝫ electu. vn̄ aīa peccatrix obtenebrata ⁊ excecata reprobādūpprobat. ꝓpter qd̓ peccator dr̄ traditꝰ ī ſenſum reprobūRo. ij. vbi glo. vt nihil intelligat niſi qd̓ a ꝓbitate remotū eſt. quos ſua cecitas a veritatis lumine funditꝰ excludit. vn̄ ꝙͣuile quidē ſit peccatū. quātas ſordes contrahitaīa ex peccato. quātū damnū incurrit: neſcit .ſ. cū effectuſꝫ ip̄a vnita vero lumini ꝑ gr̄am ꝯtritōis. ⁊ extergit̉ ignorātia fricatōe doloris ⁊ exterſa caligine illuſtrat̉. ⁊ quāto plus vnitur et plus de peccato aīa triſtatur: plus illuminat̉. Un̄ greg. ī mora. quo vberius culpā deflet̉: eo altior cognitio veritatis aitingitur. quia ad vidēduꝫ internū lumē polluta dudū ꝯſcīa lacrimis baptizata renouatur. Cōcedēdum ē ergo ꝙ ꝯtritōe abſtergit̉ obtenebratōintellectus. qua exterſa illuminat̉ ad ꝯgnoſcēduꝫ ſordespeccati. nō dico ſordes que ſunt culpa: ſꝫ que ſunt ſequele ip̄ius culpe et alia que aīaꝫ damnificāt. ¶ Ad illd̓ qd̓obijcitur quis cōturbatio doloris obtenebrat intellectuꝫ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ ꝯturbatio doloris ī impetu turbatōis obtenebrat. nihilominus dolor ip̄e qui vnit cū lumine vero.lxxj.tenebrā que ē ſequela peccati extergit. ⁊ ſolet poni exemplū tale ad huiꝰ declaratōem. qn̄ aliquis ꝗ mouetur zelomagno circa ſalutē aīaꝝ. videt peccatū alicuius ⁊ manifeſte videt hoc: mouet̉ ira ꝑ zelū ⁊ ex motu ad horā turbatur. ⁊ licet minus clare videat in illa turbatōe: tamenpoſt motū ire videt clariꝰ ꝙͣ ante. ꝗa illa turbatō fuit qͣicolliriū ſpūale. ſic ē in ꝓpoſito. turbatio ex dolore de peccatis ē qͣi colliriū quoddaꝫ qͦ purgatur oculus interior.Uel pōt dici ꝙ verbo pͣs. notatur ꝯturbatio doloris. ibi.Cor meū meū ꝯturbatū a cā: ibi derelinꝗt me virtꝰ mea⁊ lumē oculoꝝ meoꝝ et ip̄m nō ē mecū. ſub hoc ſenſu cormeū ꝯturbatū ē dicit penitēs. ꝗa dereliquit me virtꝰ meapeccato meo exigēte. ⁊ lumē oculoꝝ meoꝝ. hec expoſitiopōt haberi ex glo. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ q̄ ſunt inaffectiua eliciūt actus ſuos circa affectiuā ⁊cͣ. Dicēdumꝙ reuera actus doloris nō ē illuminare. tn̄ qꝛ vnit penitētē vero lumini qui omnē hominē illuminat vt dictū eſt⁊ exponit viſum interiorē et aptuꝫ efficit ad luminis ſuſceptōem extergēdo caliginē: dr̄ illuminare. nō tn̄ cauſaliter: ſꝫ diſpoſitiue. nec ē incōueniēs illud qd̓ ē vnius visanime actu ꝓpriū vis alterius efficere in ip̄a diſpoſitiue.īmo neceſſe ē. qd̓ patet. illuminatio em̄ ꝓprie ē vis cognitiue et amorē efficit in affectiua.Al embrum ſecundumquēter querit̉ d̓ effectu ablutōis. Etquerit̉ ſi ablutio ſordiū q̄ ſunt ī aīa: ſit effectus ꝯtritōis. Ꝙ ſic: vidr̄. Iſa. j. Lauamīet mūdi eſtote ⁊cͣ. Int̓li. Lauamī lacrimispenitētie. ꝑ lacrimas penitētie dolor ꝯtritōis intelligiturdolore gͦ ꝯtritōis abluunt̉ ſordes aīe. ¶ Si diceret̉ ꝙ hocintelligitur d̓ ſordibꝰ culpe: ſunt eī ſordes culpe .ſ. macule: ⁊ ſunt ſordes reliquie .i. affectōes inordinate r̄licte expeccato. Tūc obijcitur ſic. ſordes culpe in primo momēto ꝯtritōis tollunt̉. nec ꝯtritōis virtus ceſſat lota animaa ſordibꝰ culpe. gͦ dolore ꝯtritōis ꝑmanēte in ſua virtuteſi alique reſtant ſordes ī aīa? ꝑ ꝓceſſum tꝑis virtute ꝯtritōis tollunt̉. Itē aīa abluitur a ſorde culpe ꝑ gr̄am. ergoſi dolore ꝯtritōis abluit̉ aīa a ſorde aliqua: hoc erit a ſorde relicta in aīa pꝰ purgatōem ip̄iꝰ a culpa. ¶ Itē iſtarūſordiū ꝯgregatio impedit vltima ⁊ ꝑfectā vnionē aīe cuꝫdeo. illd̓ gͦ qd̓ maxīe vnit ⁊ ꝯglutinat aīam deo hmōi ſordes tollitoc aūt ē dolor ꝯtritōis. Criẜ. ſuꝑ math̓. nihiltinat et vnit d̓o vt penitētis lacrime. ¶ Contra.les ſpectāt ad veterē hoīem. de qͦ ephe. iiij. Deponite vos ẜm priſtinā ꝯuerſatōem veterē hoīem ⁊cͣ. hec vetuſtas et iſte ſordesamouent̉ ī renouatōe hominis interioris. de qͣ eodē. Renouamini ſpūs mētis vr̄e. glo. exponit ſic. Renouamini qͦtidie ſētis vr̄ę .i. ꝑ ſpiritūſanctū qui ducit mētem veſtx hoc patꝫ ꝙ hec amotioſordium ē ꝑ ſpiritūſanctū. īque eſt a ſpūſancto.Illa em̄ renouatio qͦ fitꝯͣ culpe ſed reliquiaꝝ. ¶ Itē ara. Gratia ſola homines liberāt̉ as ſiue cogitandoſiue volēdo ⁊ arit bonū. gͦ ꝑ gr̄amamādo iſtarū ſiore cōtritonis.¶ Rn̄ſio. dd̓me pct̄i relicte ſunt īaīa ex inordīatatatōe circa actꝰ pct̄i. ꝓpter qd̓ ꝯgruit ꝙ dolore affligēte ip̄am aīam q̄ inordinate delectabat̉abluunt̉ dolore inꝙͣ informato a gr̄a.In̄ ī purea pct̄o. gr̄a tollit̉ ip̄a culpa ꝑ ſe: ⁊ ſordes ſiue macl̓eneceſſario maculat ipam aīam ex pn̄tia culpe. Ꝙꝯſequēter inherēt ⁊ culpa deleta remanēt: dicūtur reli⁊ tollunt̉ dolore ꝯtritōis. n̄ tn̄ ſubito: ſꝫ ẜm ꝙ fortiꝰ inrēt ꝓceſſu tꝑis longiore ⁊ dolore vehemētōre. ¶ Ad illudgͦ qd̓ obijcit̉ ꝑ glo. Ephe. iij..Ꝙ ſordes q̄ ſpectāt ad vetrē hoīem ī renouatpiritū ſct̄m amouent̉. Dicēdū ꝙ hoc verū ē inre ⁊ intime oꝑantenihilominꝰ cooꝑat̉ doloilli rōe illiꝰ cooꝑatōnis ꝑ appropriato¶Ad illd̓ qd̓ diciant̉ a malo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten