tit. vnde ſi talis accedat ad ſacr̄m altaris ſine aliqͦ dolorp̄cedēte. lꝫ n̄ remordeat eū ꝯſcīa: peccatū ꝯmittit. vn̄ dicoꝙ attritio vel contritio p̄exigit̉ in iuſtificatōe illiꝰ ꝗ peccauit venial̓r. ⁊ ſic ad iuſtificatōꝫ requirit̉ p̄cedēs attritōvel ꝯtritio in adulto ꝓ veniali vel mortali. ⁊ hͦ in generali vel ſpēali. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obijcit̉ pͥmo .ſ. virtus ē bōaqͣlitas ⁊cͣ. Dicendū ꝙ deus facit virtutes ī nobis ſine nobis ſimul faciētibꝰ: nō tn̄ ſine nobis dolentibꝰ de pct̄is ſiadulti ſumus. hͦ infra planiꝰ tanget̉. ¶ Ad aliud qd̓ obicit̉. ꝙ iuſticia reſpicit meritū ⁊cͣ. Rn̄dent ꝗdaꝫ ꝙ iuſtificatio nō reſpicit meritū p̄cedens ſꝫ ſubſequēs. Sꝫ ꝯͣ. cuꝫmiſcd̓ia reſpicit miſeriā p̄exn̄teꝫ nō ſequēteꝫ: iuſticia debet reſpicere meritū ſil̓r p̄exn̄s. ſi hec eſt recta differentiaquā ponit Bern̄. Dicendū eſt gͦ ꝙ iuſticia reſpicit meritū congrui ſimul exn̄s: ſꝫ nō meritū ꝯdigni niſi ſubſeq̄nsreſpicit. Bern̄. aūt loquit̉ de iuſticia dei diſtinguens int̓iuſticiā ⁊ miſcd̓iaꝫ: ẜm quā iuſticiā reddet vnicuiqꝫ promeritis. ⁊ hͦ qn̄ plene iuſtificabunt̉ in gl̓a. ⁊ miſcd̓ia q̄ reſpicit miſeria q̄ eſt qn̄ primo recipimꝰ grām. ſꝫ nō intelligendū eſt de noſtra iuſticia que fit in iuſtificatōe. ¶ Ad lqd̓ obijcit̉. ꝙ in peccatore nullū meritū p̄cedit iuſtificatoneꝫ. Dicendū ꝙ hͦ verum eſt de merito ꝯdigni: qꝛ nullobono gratuito dignꝰ eſt. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ꝯtritionō eſt ſine gr̄a ⁊c̄. Dicendū ꝙ ꝯtritō ꝓprie ſumpta nccͣiaeſt ad iuſtificatōꝫ vt ſimul exn̄s: nō tn̄ p̄exn̄s vt tactuꝫ ē.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ motu timoris ⁊ amoris tolliturpeccatū ⁊cͣ. Gicendū ꝙ in peccato ſunt tria. actō mala: ⁊ipſa macula interior: ⁊ ſequela. Actio mala expellitur timore: qꝛ malus ceſſat a malo oꝑe timore pene. Maculatollit̉ ꝯtritione rōne gr̄e que ꝯcernit̉. Sequela tollit̉ ardore caritatis. vnde dicūt. ꝙ timor ſe hꝫ ad iuſtificationēvt preꝑatio. contritio vt oꝑatio. caritatis ardor vt ꝯſummatio.¶ Nlembrū terciūOnſequēter querit̉. vtꝝ ꝯtritō hꝫ efficaciāiuſtificādi a culpa. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ hͦ. ꝙ perꝯplacentiā ſiue ꝯſenſuꝫ volūtatis introdita eſt culpa ⁊ ꝯſeruat̉ in eſſe. ſꝫ ſi oppoſituꝫeſt cauſa oppoſiti: ⁊ ꝓpoſitū eſt cauſa ꝓpoſiti. gͦ ſi dꝫ tolliculpa: neceſſe eſt ꝙ tollat̉ ꝑ diſplicentiā ſiue diſſenſuꝫ voluntatis. hic aūt diſſenſus ꝯtritio eſt. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item idē videtur ex gloſis p̄tactis in ꝓbleumate immediate p̄cedenti ¶ Contra. ꝯtingit nō iuſtificatū eē ꝯtritū. vn̄ hec ſimulpn̄t eē in eodeꝫ ꝯtritio ⁊ culpa. gͦ ꝯtritio nō hꝫ virtutē expellendi culpa. Probatio pͥme. Greḡ. dicit. Quiſꝗs peccata plangit nec cauſaꝫ deſerit: cor quideꝫ ꝯterit ſꝫ humiliari cōtemnit. gͦ lꝫ contritio requirat̉ ad iuſtificatōiꝫ: p̄ttn̄ nō iuſtificatus eē ꝯtritus. ¶ Rn̄ſio. dd̓m ꝙ cōtritiourgat a culpa. ſꝫ hͦ vt tactū eſt rōne gratie que ꝯcernit̉.Ad verbū Greḡ. dd̓m. ꝙ ꝯtritio ſumit̉ coīter ⁊ ꝓprieCōīter ẜm ꝙ noīat coīter omēꝫ doloreꝫ de peccato. Proprie ẜm ꝙ noīat tm̄ doloreꝫ de peccato informatū ⁊ cauſatū ex gratia gratū faciēte. ẜm gͦ ꝙ ꝯtritio ꝓprie ſumpta īportat contritōꝫ oīm peccatoꝝ ſimul. ⁊ ꝑ hͦ grām gratūfacientē ſibi coniūctaꝫ: ſic ꝯtritio hꝫ virtutē purgandi aculpa. nō tn̄ rōne doloris importati: ſꝫ potius rōne gr̄e vttactū eſt. ⁊ hͦ modo nō ſumit̉ ꝯtritio in verbo Grego. ẜmaūt ꝙ contritio importat ꝯtritōꝫ peccatoꝝ qualēcūqꝫ: hͦmodo eſt contritō ſine iuſtificatōne: primo modo noͣ. ⁊ hͦmodo ſumit̉ a Grego.¶ Nlembrū quartuOnſequenter queritur. vtꝝ contritio habeat virtuteꝫ iuſtificandi a pena. Et primo.vtrum a pena eterna. Secūdo. vtrum a pena tranſitoria ſiue temꝑali.Articulus primusno querit̉. vtꝝ ꝯtritio rōne ſcꝫ qua eſt pēahꝫ ptāteꝫ ꝯmutandi penam eternaꝫ debitammortali in temꝑaleꝫ. Ꝙꝛ ſic: videtur ꝑ hoc. ꝙ peccatū efficit̉ in aīa ꝑ inordinata delectatōꝫ. Ncc̄e eſt gͦ ꝙ pēa eterna cuiꝰ debitrix eſt aīa ꝑ pct̄m: tollat̉ ꝑ aliqua penaꝫ. ſedgratia non hꝫ penā. gͦ cū in ꝯtritione ſiue iuſtificatōe tollat̉ illa pena eterna ſiue reatus illiꝰ: ncc̄e ē ꝙ tollatur ꝑpenā. cū tūc n̄ ꝯcurrat pena aliqua niſi illa que ē ꝯtritōisrelinquit̉ ꝙ ꝯtritōe tollat̉ ſiue purgat̉ pena ⁊ ꝯtritōe inꝙͣtum eſt pena. ¶ Itē deus nō relinꝗt peccatū impunitūaut .n. hō punit: aut deꝰ. vn̄ Auḡ. in li. de peni. Peccataſiue ꝑua ſiue magna ſint impunita eē nō pn̄t. qꝛ vel hoīepenitente: vel deo iudicāte plectūt̉. vn̄ niſi peccatū puniatur ab hoīe tꝑal̓r: puniet̉ a deo eternal̓r. In ꝯtrito autēnō punit̉ eternal̓r. gͦ punitio dei eterna recōpenſat̉ punitione homīs tꝑali. ſꝫ ſola ꝯtritiōe punit̉ hō vt pena nccͣiaad ſaluteꝫ. gͦ pena cōtritōis recōpenſat̉ pena eterna. gͦ cūpena eterna nō ita remittit̉ qn̄ contritus ſit debitor penetꝑalis: pena cōtritōis mutat̉ pena eterna in tꝑalē. ¶ Itēnulla pena eſt ita efficax ad diminuendū penam debitaꝫpeccato ſicut illa q̄ eſt ꝯtritō. ſꝫ illa pena tꝑali remittiturpęna eterna. gͦ multo fortiꝰ iſta. Mediū ptꝫ ꝑqͣndā glo.Ioſue. vij. vbi loꝗt̉ de punitōe Achor. in qͣ dr̄.Agnoſcat̉illa pena hoīeꝫ fuiſſe punitū: ne puniret̉ impoſterū. ſꝫ cōſtat illum fuiſſe puniendū impoſterū pena eterna. gͦ videtur ꝙ illa pena relaxata fuit ſibi in pena eterna. ¶ Cōtͣ.In iuſtificatōne impij primū eſt infuſio gr̄e. ſecūduꝫ motus li. ar. terciū ꝯtritio. quartū pct̄i ꝯmiſſio. gͦ infuſio gr̄ep̄cedit natural̓r contritōꝫ. ſꝫ in infuſione gr̄e efficit̉ penitens dignus vita eterna. gͦ ante contritōeꝫ eſt dignꝰ vitaeterna. ⁊ ita ante ꝯtritōꝫ eſt abſolutus pena eterna. Nōeniꝫ pōt eſſe ſimul dignus vita eterna ⁊ debitor pene et̄ne. nō gͦ ex ꝯtritione mutat̉ vita eterna in tꝑaleꝫ. ¶ Itemꝓprie ⁊ ꝑ ſe culpā mortalis delet̉ ꝑ grām. ſꝫ cuiꝰ ē delerecauſaꝫ: eius eſt delere effectuꝫ nccͣio coniūctuꝫ. Pēa aūteterna ē nccͣio adiuncta peccato mortali vt effectus cauſe. ſꝫ culpa deletur ꝓprie ⁊ ꝑ ſe ꝑ grām. gͦ ⁊ pena eterna.¶ Iteꝫ finiti ad infinitum nulla eſt ꝓportio. ſꝫ pena et̓nainfinita eſt: dolor ꝯtritōnis finitus. gͦ dolor ꝯtritiōis n̄ hꝫpoſſe ſuꝑ illū qui eſt infinitus. gͦ nō hꝫ poſſe tollēdi illd̓gͦ nō tollit̉ ſiue cōmutat̉ ꝑ illum. ¶ Rnſio. dd̓m ꝙ dolorꝯtritōis eſt duplex .ſ. ip̄ius ꝑtis ſenſualis ſiue inferiorisꝑtis rōnis: ⁊ iſte dolor eſt finitus. ⁊ ip̄ius ꝑtis ſuꝑiorisqui ē diſſenſus volūtatis ab ip̄o peccato. ⁊ iſte diſſenſuseſt cū actuali vel deteſtatione habituali peccati ſine fine.gr̄a gͦ ꝑ ſe loquēdo dimittit̉ culpa: ſꝫ gr̄a cū diſſenſu perꝑtue volūtatis ⁊ deteſtatōe peccati ſine fine remittit̉ reatpene eterne. nō tm̄ ex vi ip̄ius volūtatis: ſꝫ ex gr̄a cū hacvoluntate. Un̄ fuerūt aliꝗ qui dixerūt ⁊ nō ſine rōne. ꝙgr̄a ꝑ ſe hꝫ quendā effectum ⁊ aliū ẜm ꝙ coniūgit̉ cuꝫ dolore ſpūali ſiue volūtate deteſtandi peccatū. terciuꝫ ẜm ꝙdolori ſenſibili. quartū ẜm ꝙ ꝯiungit̉ dolori cōpaſſionis ſiue miſcd̓ie qua penitēs effundit ſe circa oꝑapietatis adiunctis ieiunio ⁊ or̄one. Effectus aūt gratieẜm ſe eſt delere culpā. ẜm ꝙ adiungit̉ ei dolor hītualis vl̓actualis ipſius volūtatis cū deteſtatōne p̄tacta delet reatum pene eterne. ẜm ꝙ adiungit̉ ei dolor ſenſibilis deletpenam purgatoriaꝫ ſub ꝯditione. ſcꝫ ſi dolor ille ꝯueniētrn̄deat. ẜm ꝙ adiungit̉ oꝑbus miſcd̓ie ⁊ ſatiſfactōis: q̄in tribus p̄dictis conſiſtit delet penam tꝑalē. ¶ Ad illudgͦ qd̓ obijcit̉. ꝙ illud qd̓ delet cauſaꝫ ⁊cͣ. Dicendū ꝙ reuera gratia delet̉ cauſa .i. peccatū. ⁊ gr̄a cum volūtate deteſtandi peccatū ꝑpetuo deletur reatus ip̄ius pene. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉. ꝙ nō eſt ꝓportio ⁊cͣ. Dicendū ꝙ verū eſt.eſt tn̄ quedaꝫ cōgruitas voluntatis deteſtandi peccatuꝫſine fine ad penam ſine fine. quia infinitū accipit̉ h̓ duratione nō intenſione. cauſalitas aūt deletōis reſidet penes grāꝫ. ſꝫ voluntas requirit̉ hic ex ꝑte illius cui remittitur reatus. ¶ Si aūt obijce̓t̉ ꝯtra hͦ. ꝙ gratia finita eſt.⁊ finiti ad infinitū nulla eſt ꝓportio ⁊cͣ. Pōt dici qtia hꝫ quandaꝫ infinitatē quantū in ſe eſt. quia inꝑpetua eſt ⁊ immortalis Sapi. j. ¶ Ex his ptꝫ rn̄ſio adillud qd̓ obijcit̉ primo. ꝙ in infuſione gratie efficit̉ peni
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten