mala preterita plangere ⁊ iteꝝ plangenda nō ꝯmitte̓ ẜmAmb̓. gͦ ⁊ ꝯtritio eſt ſolūmodo de p̄teritis. ¶ Ad pͥmū qͦqd̓ obijcit̉. ꝙ pct̄i ſunt tres drn̄tie ⁊cͣ. Dicendū ꝙ ꝯtritoreſpicit pct̄m in ſua generalitate: ſꝫ ſolūmodo pct̄m vt eſtꝑpetratū ſcꝫ in affectu vel effectu. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ꝑ verbū Hiero. de pct̄o Arrij futuro ꝙ deberet de illo cōteri. Dicendū ꝙ etſi pct̄m eius ſit futuꝝ ī effectu. qꝛ multis erit cā caſus in hereſim: pn̄s eſt tn̄ ī ſuo eſſe ⁊ ſimpl̓rnō aūt eſt futuꝝ ſimpl̓r. vn̄ lꝫ deberet ꝯteri de pct̄o ſuo ſidatū eēt illi ꝙ poſſet penitere: nō oꝑtꝫ illū ꝯteri de illo īꝙͣtum futuro ſimpl̓r: ſꝫ inqͣtū futuro in effectu aliqͦ. nō tn̄oꝑtꝫ aliquē ꝯteri de pct̄o inqͣtū eſt futurū ſimpl̓r: ſꝫ inꝙͣtu futuro in effectu ꝑuerſionis ⁊ caſus alioꝝ. Lꝫ gͦ in caſu aliqͦ oꝑteret aliquē ꝯteri de pct̄o futuro in effectu aliqͦnō tn̄ oꝑtꝫ aliquē ꝯteri d̓ pct̄o inqͣtū eſt futuꝝ ſimplicit̓.Pret̉. hoc argumentū nō valet. augmētabit̉ ſua pena: ḡ⁊ ſua culpa. Si .n. aliꝗs fornicator ꝗ cū multis ꝑſoīs dānandis peccauerit multos hēbit tortores in pena: vtpote quos habuit ꝯſolatores in culpa: nō ꝓpt̓ hͦ ſeꝗt̉ ꝙ peccata fornicationū ſuaꝝ augmentēt̉ in inferno. Lꝫ gͦ oporteret Arriū ꝯteri de peccato aliqͦ in futuro in effectu: nōtn̄ oporteret eū ꝯteri de pct̄o aliqͥ futuro ſimpl̓r: ſꝫ potiꝰde peccato pn̄ti ſimpl̓r ⁊ futuro ẜm ꝗd .ſ. in effectu aliqͦ.¶ Ex his pꝫ in ꝑte rn̄ſio ad illud qd̓ querebat̉ de peccato primi hoīs. lꝫ enī ille cuius peccatū eſt in alijs cā pecandi impoſteꝝ debet dolere ꝓ eo ꝙ illi peccāt cā ip̄ius:nō tn̄ tenet̉ dolere dolore ꝯtritōis: īmo d̓ ꝓprio peccato requirit̉ ꝯtritōis dolor. ⁊ eo acerbior ⁊ intēſior ꝙ fuit alijscā peccati. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de homicida. Dicendūinteriorē illud idē volēdo. in foro ꝯſcīe iudicādus eſt ꝑpetrator pct̄i homicidij: nō ꝓ morte futura ſꝫ ꝓ culpa pn̄te.ꝙͣtū tn̄ ad penas ꝯn̄tes: vtpote irregularitateꝫ ⁊ hmōi.etiā ꝙͣtū ad foꝝ ciuile n̄ iudicat̉ homicida anteꝙͣ morfuerit vulneratꝰ. In tali gͦ caſu nō imputat̉ qd̓ futurū: ſꝫtius qd̓ eſt¶ Articulus ſecūdusOnſequēt̉ querit̉. vtꝝ de rōne cōtritōis ſit reſpicere futuꝝ. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ ratōꝫ pnīe quaꝫponit Amb̓. que eſt. Pnīa ē mala p̄terita plāgere ⁊ iteꝝ plangēda nō cōmittere. Sil̓r alie plures ſuntaſſignate a ſanctis q̄ ſil̓r futuꝝ reſpiciūt. vt pꝫ in. iiij. ſen.⁊ ex rōnibꝰ sͣ. poſitis. ſꝫ hec ratio ⁊ alie ꝯſil̓es ſunt ip̄iuspnīe ꝙͣtū ad illā ꝑteꝫ que eſt cōtritio: cuiꝰ ꝓprie eſt peccata deflere. gͦ ipſa reſpicit futuꝝ. ¶ Contra. vniꝰ ꝯtritōnisnō eſt niſi motꝰ vnus. ſꝫ ſi moueret̉ ad preteritū ⁊ futurūcum hec ſint diuerſa ⁊ diſparata: ncc̄e eēt ꝙ moueret̉ diuerſis motibꝰ ⁊ nō vno. ¶ Rn̄ſio. ꝙ eſt loꝗ̄ de pnīa vt eſtſacr̄m vel vt eſt virtus. vt eſt ſacr̄m: ſic eius veritas cōſiſtit in tribꝰ ꝑtibꝰ eius que ſunt ſatiſfactio. ꝯfeſſio. ꝯtritio.⁊ ſic ſolū reſpicit preteritū de quo ſolū ē ſatiſface̓. ꝯfiteri.⁊ cōteri. Scd̓ꝫ aūt ꝙ eſt virtus cū d̓ veritate oīs virtutisſit ſubiecto inſeꝑabiliter inherere: ſic eſt illius reſpice̓ adfutuꝝ. quelibꝫ .n. virtus ad hoc ꝙ vere inſit importat ꝓpoſitū certū ꝑſeuerandi. nec ẜm theologos caſtus dice̓t̉qui nō ꝓponeret cōtinere imꝑpetuū. ⁊ ſil̓r de alijs. Indeeſt ꝙ nō eſt vere penitēs qui nō hꝫ ꝓpoſitū nūqͣ recidiuādi. ⁊ ſic inherentia ip̄ius inqͣtū eſt virtus bn̄ reſpicit futurū. ipſa tn̄ vt eſt ſacr̄m nō: qꝛ ꝓ futuro nō ē ꝯterendumnec cōfitendū nec ſatiſfaciendū. ſꝫ inqͣtū eſt virtꝰ reſpicitfutuꝝ cauendū: qꝛ virtus nō pōt eē cū ꝓpoſito cōtrarij ſicut viciū pōt eſſe. Per hec pꝫ rn̄ſio ad obiectū. ¶ Si obijciat̉ ꝙ vnius virtus vnus ē motꝰ. Dicendū ꝙ hͦ veruꝫ ēde motu ꝓprio ⁊ eēntiali quo mouet in finē ꝓpriū: ſed nihil impedit plures eē illiꝰ vt ē ad cauendū ꝯͣrio.¶ Nembrum decimūquēter querit̉. ſi cōtritio poſſit eſſe devno pct̄o ita ꝙ nō d̓ alio. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ ſi-mile de morbo corꝑali. Cū enim ꝯtritio ſit medicina morbi ſpūalis: videt̉ ꝙ ſicut ꝯtingit in morbis corꝑalibꝰ vnicurari ſine alio. ita in ſpūalibꝰ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ hoc videtur ꝑHiero. dicentē ſuꝑ illud Math̓. ix. hͦ genꝰ demoniorū īnullo pōt expelli niſi inne ⁊ ieiunio. Medicīa cuiuſcūqꝫ vulneris adhibenda eſt ei. nō ſanat oculū qd̓ ſanatcalcaneū. Ieiunio paſſiones corꝑis: or̄one ſanāt̉ peſtesmentis. gͦ ſi ꝯtritō eſt medicina reſpectu pct̄i: alia erit reſpectu vniꝰ ⁊ alia reſpectu alteriꝰ. gͦ de vno poterat eſſeita ꝙ nō de alio. ¶ Iteꝫ ꝯtingit in caſu cōfiteri vnū peccatū ⁊ meritorie ſine alio: vtpote qn̄ ille cui fit cōfeſſio nonhꝫ ptātē abſoluendi niſi de aliꝗbꝰ minoribꝰ. in hoc caſumeritorie ꝯtingit confiteri aliqͣ pct̄a alicui cū ꝓpoſito cōfitendi alia maiora alij qn̄ ſe offert opportunitas. Sil̓it̓cōtingit meritorie ſatiſfacere ꝓ vno ⁊ n̄ ꝓ alio eodē tꝑe.Sil̓r videt̉ ꝙ cōtingat cōteri de vno ita ꝙ tūc nō de alio.¶ Contra. cū in ꝯtritōne remittit̉ culpa. ſi cōtingeret cōteri de vno ſine alio: cōtingeret abſolui ab vno pctō mortali manente alio. ꝯtra qd̓ dicit augꝰ. ſcꝫ ꝙ quedā impietas infidelitatis eſt ab eo qui iuſtus ⁊ iuſticia ē: dimidiāſperare veniā. de hoc habet̉ ſatis de peni. di. iij. ſunt plures. ¶ Rn̄ſio. ad hoc dicūt quidā. ꝙ ꝯtritio pōt dici vnomodo dolor momētaneꝰ gr̄a informatus. qui eſt pͥmo purgatiuus culpe ⁊ reſpicit peccatū ſimpl̓r: ⁊ qͣntū peccatuꝫdiſplicet deo ⁊ eſt eius offenſiuū. ⁊ hͦ mō eſt oīm peccatorū vna ꝯtritio ⁊ ſimul. nec eſt contritio tm̄ vniꝰ ſed oīm.Alio mō pōt dici motus quidā ſucceſſiuꝰ diſcurrens perdiuerſa ſiue ſingula peccata. iuxta illud pͣs. Lauabo perſingulas noctes lectu meū lacrimis meis .i. ꝑ ſingl̓a pecata. Et ſic pōt eſſe cōtritio de vno ꝙ n̄ de alio: ẜm ꝙ vnūcōfitet̉ pͥmo: poſtea aliud ẜm ꝙ occurrūt memorie. ¶ Sꝫlꝫ hac diſtinctione veritas exprimat̉: nō tn̄ eſt vt videturad ꝓpoſitum. qꝛ queſtio eſt vtꝝ contingat conteri de vnopeccato ſolo .i. de vno cū voluntate ꝑmanēdi in alio. noneniꝫ eſt intentio queſtionis vtꝝ contingat vno motu contritionis moueri actu ſuꝑ ſingula peccata vel diuerſis:nec ad hoc ſunt rōnes poſite. Unde alit̓ videt̉ dd̓m. ſcilꝫꝙ nunꝙͣ contingit cōteri de vno peccato cū cōplacētia alterius. eo eniꝫ ꝙ cōtritio nō eſt ſine gratia gratū facienteque nunꝙͣ eſt cū ꝯplacētia pct̄i: nūqͣ cōtingit ꝯteri d̓ vnoniſi ſit contritio general̓r de omnibꝰ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ primo. ꝙ ſit ꝑ ſimile de morbo corꝑali. Dicendū ꝙ n̄eſt ſimile. medicina .n. morbi gr̄a eſt gratū faciēs: que nōcompatit̉ ſecū aliquā culpā mortalē. Pret̓. gr̄a gratūfaciens nō eſt ſine virtutibꝰ que connexionē hn̄t indiſſolubileꝫ. vnde gratia nullū ſecū compatit̉ mortale. nō ſil̓r ēde medicina corꝑali. nō enim vna eſt oīm morboꝝ curatiua: ſꝫ vna vnius altera alterius. ¶ Ad illud Hiero. nō ſanat oculū ⁊cͣ. Dicendū ꝙ illa diſtinctio Hiero. inqͣtū refert̉ ad curatōꝫ morboꝝ ſpūaliū. magis reſpicit ꝯuenientiam cōgruitatis ꝙͣ neceſſitatis. In morbis .n. ſpūalibꝙͣtum ad curatōꝫ morbi ⁊ ꝙͣtuꝫ ad culpā eſt vna oīm medicina ſcꝫ gratia ꝙͣtum ad curatōꝫ a reatu cōgruit ꝙ cōtraria cōtrarijs curent̉: nō tn̄ eſt ncc̄e. Si aūt calcaneuꝫ⁊ oculus cōueniret in aliqͦ ex cuiꝰ diſcraſia ſiue exceſſu īequalitatis vtrūqꝫ infirmaret̉: poſſet coīs vtriqꝫ medicinaͣ adhiberi. ſꝫ rōne quā differūt nō pōt. pct̄a aut omīa īvna rōne cōueniūt. qꝛ inqͣtū peccata ſunt dei offenſiua. ⁊ſic vna oīno ⁊ pōt ⁊ ē medicina. ſcꝫ dolor gr̄a informatſiue potius gr̄a doloreꝫ informās. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ꝑ ſimile de cōfeſſione ⁊ ſatiſfactōe. Dicēdū ꝙ ꝯfeſſio vniꝰpeccati cū volūtate nō cōfitendi aliud nō ſufficit. ſil̓it̓ eſtde ſatiſfactione. nec tn̄ eſt ſil̓e de his ⁊ cōtritiōe. Cōfeſſioenim ⁊ ſatiſfactio reꝗrūt diuerſas opportunitates tēpolocoꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ ad hoc ꝙ in actū vel eē ꝑducāt̉. quas norequirit contritio. Pret. nō cōtingit vna ꝓlatione omīapeccata cōfiteri. nec vno oꝑe de omnibꝰ ſatiſfacere: ſicutvna doloris affectōne cōteri. de his que valēt ad hāc materiā tanget̉ in queſtione de confeſſione ⁊ ꝓbleumate dedimidiatione cōfeſſionis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten