Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Alembrū octauumOnſequēter querit̉. vtꝝ requirit̉ ꝯtritio depeccatis oblitis. Et primo. ſi pōt ꝯtritiode peccatis oblitis. Scd̓o. ſi ſufficiat cōtritio generalis. Tercio. ſi ſufficit ꝯtritio deobliuione.Articulus primꝰIrca primū ad ꝑteꝫ affirmatiuā ſic ꝓcedit̉. Etſi peccatū oblitū ſit: nihilominꝰ ipſa aīa ledit̉ ipſo. ipſa leſio ip̄am illata remanet inaīa. ſꝫ dolor eſt ſenſus leſionis. etſi peccatū traditum ſitobliuioni: nihilominus aīa habeat ꝗd doleat ex illo. vnd̓aīa informata gr̄a pnīe: hꝫ vn̄ doleat de peccato oblito. Iteꝫ actus aīe ſpiritales reflectunt̉ ſuꝑ ſe ſuꝑ ſui oppoſita. Pōt .n. aīa ſcire ſe aliꝗd: ſil̓r ſcire ſe neſcire aliꝗd. Sil̓r pōt aīa ſcire ſe peccaſſe: ſcire ſe pct̄m ſpirituiobliuioni tradidiſſe. ſꝫ pct̄m ſuū obliuioni tradidiſſe ē ma. aīa dolere debet de malo: maxīe grām hꝫ penitēdi. ita vt prius. Contra. de illo qd̓ nullo cadit innoticiā pōt aliquo ꝯtritio. pct̄m aūt oblitū noncadit in noticiā. ⁊cͣ. Rn̄ſio. peccatū duobꝰ modispōt oblitum. vel ita peccati ſic oīno tradit̉ obliuiōi:habet̉ tn̄ noticia ꝯmiſſiōis peccati. ſic̄ accidit qn̄qꝫ aliquis oblitus ē peccatū ſuū. vnde tn̄ ꝯſtat ſibi pct̄mmiſit aliqn̄ illud ſciuit. Uel ita eſt actꝰ peccati traditus eſt obliuioni noticia ꝯmiſſionis. vt qn̄ ꝗs ſic̄ neccogitat vel ꝯgnoſcit ſe peccaſſe: ſic nec recordat̉ ſe vnꝙͣ ſciuiſſe. ſꝫ peccaſſe de peccato oblito primo dolenduꝫ eſt etiā de ipſa obliuione que ſue negligentie eſt imputanda. nec tn̄ de peccato oblito inꝙͣtumī hmōi requirit̉ cōtritio aliqua. tn̄ qꝛ innoteſcit peītēti qn̄qꝫ ſciuit ſe peccaſſe: ſic quodāmodo memorat̉ ſe peccaſſe: ncc̄ia eſt illitritio. Ad hoc qd̓ obijcit̉. oblita nullo modo caduntin noticiā ⁊cͣ. Dicendū primo modo oblita aliquocadūt in noticiā. de illis nccͣia eſt ꝯtritio. Secūdooblita cadūt. vnde nec de illis requirit̉ ꝯtritio aliquaniſi in generali: eo quo dolendū eſt general̓r de oībusillis quoꝝ exiſtit memoria ſpecialis. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ alia ꝑte. lꝫ peccata ſint oblita: nihilomīꝰ exiſtitleſio in aīa ⁊cͣ. Dicendū in aīa penitēte talis leſioeſt culpa: ſꝫ pena. ita contritio ꝓprie ſit de culpa: illaleſio eſt materia cōtritōis ſed potius ꝯtritōis naturalis ſcꝫ vel gratuiti ſatiſfactorij. Ad aliud qd̓ obijcit̉.actus ſpūales reflectunt̉ ſuꝑ ſe ⁊cͣ. Dicendū illa ratioconcludit ꝓpoſitū de illo cuiꝰ actus peccati eſt oblitꝰ: ſedſcientia nequaꝙͣ. De tali aūt dictum eſt ncc̄e hꝫ dolerede peccato oblito.rticulꝰ ſecūdusOnſequēter querit̉. vtꝝ ſufficit generalistritio de peccatis oblitis. Et videt̉ ſic. quiaſpēalis noticia peccati ꝯtritio ſpēalis ī qͣdāꝯuertibililate ſe hn̄t. ſpēalis .n. noticia reꝗͥrit ſpēaleꝫtritionē. nec pōt cōtritio ſpēalis niſi ſit noticia ſpēalispct̄i. tenet̉ quis dolere oblitis in ſpēali. ſuffic̄ proeis dolere in generali. Itē nihil qd̓ eſt in ptāte li. ar. īpedit oꝑationē gr̄e. ſꝫ obliuio facit recordari peccatoꝝoblitoꝝ in ſpēali eſt in ptāte li. ar. impediatoꝑationeꝫ gr̄e ſic nec iuſtificatōꝫ impij: relinquiturſufficit cōtritio generalis. Iteꝫ.. Io. iiij. Si reprehenderit nos eor noſtrū: fiduciā habemꝰ. ꝗcꝗd petierimus accipiemꝰ. ſꝫ dicit̉ Io. ix. deus pct̄ores audit.ſi reprehenderit nos cor noſtrū iuſti erimꝰ. ſꝫ pōt eſpeccatū oblitū de quo reprehēdet nos cor nr̄m. manēte obliuione peccati pōt quis iuſtificari. Item dicitAmbro. ſi fides deſit pnīa releuat. Et exponit mgr̄ inſen. fides .i. conſcīa. penā iniunctā pōt purgari quisa peccatis quoꝝ hꝫ fidē .i. conſcīaꝫ. remittūt̉ oblitaſine ſpēali ꝯtritione. ita vt prius. Item ſuꝑ Math̓.viij. dicit augꝰ. Aut deꝰ oblita ignoſcit: aut ad memoriāreducit. ſꝫ multi ſunt quibꝰ nūꝙͣ ad memoriaꝫ reducūt̉.ita vt prius. Contra. ꝯtritio generalis venialiū tollit culpam penā ſꝑ. ſuppono. multomagis contritōgeneralis de mortalibꝰ tollet culpā pena ē eterna.illa aūt pena manet ſine culpa. nullius pct̄i mortal̓ſufficit ꝯtritio generalis. Iteꝫ quotienſcūqꝫ ꝗs reducitad memoriā peccatū mortale de quo ſcit ſe ꝯfeſſumnec cōtritū nec ꝯtritōne generali: tenet̉ confiteri dolere.ſꝫ ſi eēt contritōꝫ generalē precedentē ab illo liberatus purgatus: plus purgari tenet̉. ⁊cͣ. Itē nihil increaturis ē ita pn̄s aīe vt ipſa aīa. at̄ ſunt pn̄tia aīe patent aſpectui illius in ꝯuerſione illius ſupͣ ſe. ſꝫ de pctisque aīe nota ſunt ſufficit generalis cōtritio. ⁊cͣ.aūt ſunt pn̄tia videt̉ ex glo. ſuꝑ illud Hiere. xvij. Peccatuꝫ iuda ſcriptū eſt ſtilo ferreo ⁊cͣ. que eſt. An̄ꝙͣ peccatūfaciā: nulla in corde meo peccati imago verſat̉. autemconſcīa peccati imaginē ſumpſerit: habeo formā illius:an̄ oculos cordis mei delicti pompa depīgit̉. Et infra eodeꝫ. Nudabit̉ pectoris mei conſcīa aꝑto corde videbūt̉lr̄e pct̄oꝝ. Itē. j. Coꝝ. iiij. Nihil mihi conſcius ſuꝫ ⁊cͣ.Glo. quia pōt latere qd̓ neſcio. ꝓpter peccatū latēs poteſt quis eſſe iuſtificatꝰ. ſꝫ hoc eſt peccatū oblitū.quantūcūqꝫ quis conterat̉ in generali ſemꝑ lateat peccatū qd̓ neſcit .ſ. peccatū oblitū. ⁊cͣ. Iteꝫ queritur deverbo hoc. ſi qui ſibi nihil eſt cōſcius facit qd̓ in ſe eſt vtſit iuſtus. qꝛ ſinit aliꝗd in aīa vnde hr̄et remorſumconſcīe. tn̄ pōt latere qd̓ neſcit. ita eſt iuſtus. videtur pōt aliꝗs facere qd̓ in ſe eſt: tn̄ dānabit̉. Rn̄ſio. dd̓m vt. peccatū pōt oblitū ꝙͣtū ad actuꝫ: ꝙͣ ad certitudinē cōmiſſionis: vel ꝙͣtū ad vtrūqꝫ. De peccato aūt oblito primo requirit̉ ꝯtritio ſpēalis. rōne eniꝫqua penitēs certus eſt ſe cōmiſiſſe peccatuꝫ: lꝫ ignorauerit eſt peccatū: requirit̉ ꝯtritio ſpēalis ex conuerſioneipſius aīe ſuꝑ certitudinē cōmiſſionis pct̄i talis. vn̄ qͣtenus eſt in hac ꝯuerſione deſcenſus ad peccatuꝫ ſpēale. lꝫneſciat̉ quid: requirit̉ ꝯtritio ſpēalis. De peccato ſecūdomodo oblito diſtinguendū eſt. qꝛ pōt oīno actus peccati datus ſit obliuioni noticia cōmiſſionis. ita ſcilꝫneqꝫ actus neqꝫ noticia aliquo habet̉ ī memoria: īmopenitus eſt euacuata. ita ſcꝫ neqꝫ aliquo modo illis ledat̉ conſcīa. vel pōt actu peccati noticia ꝯmiſſinis euacuata eſt memoria: tn̄ penitēs ex ꝯſideratōe ꝓpriefragilitatis ꝓnitatis credit ſe cōmiſiſſe peccata aliqͣtradidit obliuioni. ꝙͣtū ad hoc hꝫ remorſuꝫ conſcīe. Inprimo caſu requirit̉ cōtritio ſpēalis de iſtis quorū extatmemoria: de oblitis cōtritio generalis. lꝫ .n. de illisſit memoria aliqua neqꝫ remorſus aliꝗs: tn̄ qꝛ pct̄a mortalia remittunt̉ ſine cōtritione ſpēali vel generali: deneceſſitate requirit̉ ꝯtritio de illis ſaltē generalis. Poneaūt aliquē ꝯmiſiſſe aliqͣ mortalia ea omīa dediſſe oīnoobliuioni ſine p̄exn̄ti cōtritōne. ita nec de illis haberetremorſuꝫ aliquē conſcīe: eſt ponere illū extra ſtatuꝫ ſalutis. In ſecūdo aūt caſu requirit̉ ſimpl̓r ſpēalis ꝯtritō diillis quoꝝ eſt recordatio ſpēalis. de oblitis quodāmōſpēalis .ſ. quatenꝰ hꝫ ꝯſcīaꝫ ſe illa cōmiſiſſe. Remordenteenī conſcīa ex ꝯuerſione aīe ſuꝑ illa aliqͦ: ſpēal̓r iuxtamodū ꝯuerſionis remorſionis requirit̉ ꝯtritio quodāmodo ſpēal̓r rn̄dens. vnde incōgrue poſſet diuiditritio ſingularē. ſpēaleꝫ. generalē. ita ſingularistritio rn̄derꝫ peccatis ſingl̓arit̓ ꝯſideratis. Spēalis: peccatis indiſtincte ꝯſideratis. vtpote oblitis: ſuꝑ ꝗbꝰ certitudine quadā preueniēte eſt remorſus conſcīe. generalit̓de omnibꝰ quibꝰ deus fuerit offenſus. Si obijciat̉ ꝯͣ. ꝯtritio debet ꝑpetrationi pct̄i rn̄dere. ita ſic̄ ſingularit̉ cōmittit peccatū: ſil̓r penitēs tenet̉ ſingl̓arit̓ cōteri deillo. Dicendū penitēs ſꝑ tenet̉ ad ſingularē ꝯtritiōꝫ deomnibꝰ mortalibꝰ: ſꝫ tenet̉ ad ſemꝑ. ſicut .n. p̄ceptū affirmatiuū obligat ſꝑ ſed ad ſꝑ: ſic hec tentio ſꝑ ligat hꝫ ad ſꝑ. ſicut preceptū de honore exhibendo parētibꝰlꝫ ſemꝑ obliget: tn̄ ſi nunꝙͣ exhibeat̉. vt qn̄ nūqͣ ſe offert