Queſtiolū. ¶ Iteꝫ Augꝰ. de pnīa. Nemode penis eſt dolen̄ eternā immortalē incorruptibilēqꝫ deſiderat: niſieū vite hꝰ temꝑalis mnrtalis corruptibiliſqꝫ peniteat. ſꝫhec vita eſt penalis cuius penalitas eſt homī inflicta ꝓpt̓peccata. quicꝗd .n. patimur: pct̄a nr̄a meruerūt. Si ergoptꝫ nos dolere ⁊ penitere de hmōi penis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē naura deteſtat̉ omne illud qd̓ eſt illaꝫ vicians ⁊ deprauāsbmōi aūt eſt pena. ſꝫ virtus ē animi habitꝰ nature modorōni ꝯſentaneꝰ. gͦ virtus deteſtat̉ penam hmōi. ſꝫ de om̄ieo dolendū eſt ſi accidat qd̓ virtꝰ deteſtat̉. gͦ ⁊cͣ ¶ Rn̄ſio.ꝙ ꝯtritio ꝑ ſe ⁊ ꝓprie ꝙͣtum eſt de nccītate culpa reſpicitpenaꝫ aūt nō niſi ex ꝯſequēti. vtpote illud qd̓ ē culpe annexum. lꝫ eniꝫ aliqn̄ ꝯſideratio damnoꝝ que accidūt exꝑpetratōne dolendi materiā inducit ⁊ etiā dolorēo eſt de nccītate ꝯtritōnis īmo potiꝰ ex abūdāti.hoc tn̄ nCū .n. gr̄a gͣtiſdata excitat ad ꝯſideratōꝫ damnoꝝ peccati. ⁊ ꝯſequēt ad dolendū de iſtis: ille dolor nō ē ꝯtritōis lꝫquodā modo diſpoſitiuꝰ ad illū. ſꝫ dolor ille qui ē de cōtēptu dei ⁊ auerſione ab illo quē inducit gr̄a gͣtūfaciens eſtꝯtritionis: nec ſine hͦ eſt gratificatio cū deo. ¶ Ad illd̓ qd̓primo obijcit̉. ꝙ pena elongat a deo ⁊cͣ.icendū ꝙ penanon elongat actiue: ſꝫ dicit̉ elare rōne ſtatus. qꝛ ſtatꝰglorie nō cōpatit̉ ſtatū pene. vnde pena non ꝑ ſe elōgat adeo: ſꝫ potius peccatū ꝓpt̓ qd̓ inflicta ē. Pret. ē approximare deo dupl̓r .ſ. ꝑ gr̄am ⁊ ꝑ gl̓am. pena autē elongat adeo ꝙͣtum ad appropinquatōꝫ ꝑ gloriā: culpa ꝙͣtū ad apropinquatōꝫ ꝑ gr̄am. Gloriaeniꝫ non compatit̉ ſecuꝫenam ſicut nec gratia culpaꝫ: ſꝫ pena non elongat a deoꝙͣtum ad approximatōꝫ ꝑ grām. de tali aūt elongatōe eſtꝓrie dolendū :olore ꝯtritionis. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙaīa refugit nocumentū ⁊cͣ. Dicendū ꝙ hec rō cōcludit ꝙdolendū eſt de pena peccati. ⁊ hoc verum eſt. qꝛ nō cōcludit quia dolendū eſt dolore cōtritōis: immo argumentuꝫpeccat ẜm conſequēs. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de offenſa ⁊receſſu a deo ⁊cͣ. Dicendū ꝙ receſſus a deo ꝓprie culpa ēcui annexa eſt pena. ſicut receſſus a ſummo bono hꝫ penam adiunctam. ꝓpter queꝫ ſcilꝫ receſſum dolenduꝫ ē ꝓprie dolore contritōis: nō ꝓpter penam annexam ꝓprie.De offenſa aūt dei dicendū ꝙ duplex eſt. actiua ſcilꝫ quāpeccator offendit deū. ⁊ paſſiua qua deus offendit̉. offenſa aūt actiua eſt ꝑ culpā ⁊ ꝓpter culpaꝫ. vn̄ offenſa hmōieſt de teſtanda ꝓpter culpam: ⁊ ita culpa magis. qꝛ vnūquodqꝫ ꝓpter qd̓: illud magis. Sumendo aūt culpā paſſiue eo modo quo dicit̉ deum offendi. poſito ꝑ impoſſibileꝙ offenſus eſſet ſine culpa: nō tantū eēt dolendū ꝓ offenſa quantū dolendum eēt ꝓ culpa quā offendit̉. Si .n. deꝰeēt offenſus erga me ſine culpa mea. ponat̉ hͦ ꝑ impoſſibile: non tantū debereꝫ dolere de illa ꝑ ſe quantuꝫ de culpāmea: quia neceſſario ad culpaꝫ mea ſequit̉ offenſa dei. ⁊actiua a me offendente: ⁊ paſſiua dei offenſi. ⁊ plꝰ debeodolere de multis alijs malis paribꝰ ꝙͣ de vna. offenſa aūtdei paſſiua nō eſt aliud ꝙͣ punitio offendentis. vnd̓ ſicutmagis dolendū ē de culpa ꝙͣ de punitiōe culpe: ſic magisde culpa ꝙͣ de offenſa paſſiua. Cumobijcit̉ ꝙ maxīe dolendū eſt de offenſa dei. Dicendū eſt ꝙ hͦ verum eſt de offenſa actiue ſumpta: hoc eſt de culpa offendente. offenſaaut actiua qua offendo ꝓpter culpa eſt: ⁊ ꝓpter culpā deteſtanda. ⁊ ita precipue culpa. quia vbi vnū ꝓpter alterūvtrobiqꝫ vnum tm̄. ¶ Ad iſtud qd̓ dicit Augꝰ. ꝙ dolēdūnon ſolum eſt ꝗa peccauit ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ hec aucͣtas ⁊ cōſimiles ſunt intelligende nō de nccītate ꝯtritōis: ſꝫ ex ꝯſequenti. quia enī culpe mortali ē annexa pena: principal̓r⁊ ꝓprie dolendū eſt de culpa ⁊ ex ꝯn̄ti de pena. ⁊ dolor iſtenō eſt ꝯtritionis de neceſſitate: ſꝫ eſt dolor ex abundanti.Pret̓. hͦ verbū augͥ. dolendū eſt ⁊ de dolore purgādū ⁊cͣ.pōt ſic intelligi. ꝙ dolore purgandū eſt peccatuꝫ: qd̓ oīmiſtaꝝ penaꝝ erat origo. dolore dico ſacramētali ꝙͣtuꝫ adculpa: ſatiſfactorio ꝙͣtū ad penā debitā pct̄o. ¶ Ad illudaug. Nemo vitam eternaꝫ ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙ nō ſumit̉ ibivita mortalis ⁊rruptibilis ẜm ꝙ ē penalis tm̄: ſꝫ ẜneſt vicioſa. q. d. debet ꝗ vult recte penitere: de om̄i eo qd̓.lxix.ꝯͣmiſit in hac vita mortali ⁊ corruptibili dolere. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ pena viciat naturā ⁊ deprauat ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ eſt pena actiua quaꝫ ſcꝫ ſibi agit homo qn̄ peccat:⁊ ē pena aſſumpta vel inflicta. de hac pena ſcꝫ aſſumptavel inflicta ſemꝑ eſt gaudendū: alit̓ eniꝫ nō eēt ſatiſfactoria. De pena actiua diſtinguendū eſt. qꝛ pōt ꝯſiderari īꝙͣtū eſt leſiua nature tm̄: vel inqͣtū ē iuſte inflicta ordinatione diuine iuſticie que nūqͣ relinꝗt peccatū impunitū.nec in aliquo inſtanti ꝑmittit dedecus peccati ſine decoreiuſticie. Primo mō ꝯſiderata penā ſemꝑ eſt de ea dolēdū.qꝛ inqͣtū eſt talis ſolūmodo ē nocēs ⁊ nō ꝓmouēs. Scd̓oaūt mō ꝯſiderata gaudendū eſt de ea: qꝛ a deo iuſte infligit̉ ꝓpt̓ aliqd̓ bonū eliciendū ex ea. ¶ Ad hͦ qd̓ ſubdit̉. ꝙvirtus deteſtat̉ hmōi penā: ꝓpt̓ qd̓ de ea dolendū ē. Dicēdū ꝙ hͦ ē verū. bn̄ enī dolēdū ē de ea inqͣtū tātū leſiua nature: nec ꝓpter hͦ ſequit̉ ꝙ de ea debet eē vt tactū ē. Nec ēꝯtra hͦ qd̓ obiectū eſt ꝓ alia ꝑte. ſcꝫ ꝙ om̄e illd̓ qd̓ iuſte īfligit̉ eſt gratant̉ ſuſtinendū. qꝛ tactū ē de pena actiua īꝙͣtū ē iuſte inflicta a deogaudēdū ē de pena ſatiſfactoriaſiue iniūcta a ſacerdlus dubitat qn̄ de ea ſit gaudendum.¶ Nlembrū terciūOnſequēter querit̉: cum duo ſint in peccato .ſ. actus ⁊ difformitas: an debeat eē ꝯtritio de vtroqꝫ. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ hoc. ꝙ vtrunqꝫrequirit̉ ad ꝑpetratōꝫ peccati actualis. adeē .n. peccati actualis requirit̉ actus: ob qd̓ dicit̉ actuale⁊ deformitas ob qd̓ dicit̉ peccatū. de peccato actuali dolēdū eſt ꝓprie. ¶ Iteꝫ ſicut meritoria actio duo ꝯcernit ſcꝫip̄am naturā actōnis ⁊ eiuſdeꝫ informatōꝫ: ſic pct̄m duoſcꝫ ipſaꝫ actōꝫ ⁊ deformitatē. ſꝫ ꝯtritio ꝓprie eſt de peccato. gͦ debet eē de actōe ⁊ de deformitate. ¶ Itē qꝛ mala facimus mali ſumꝰ. factio gͦ mala eſt quare mali ſumus. ſꝫde cauſa noſtre malicie ꝑ ſe debemꝰ ꝯteri. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē qd̓de actu ſolo videt̉: de illo ꝓprie dolēdū ē in emēda de quoerat delectatio in culpa. ſꝫ ex actu pct̄i ꝓprie ē delectatio n̄ex deformitate. gͦ de actu ꝓprie debet eē dolor ſiue ꝯtritio.¶ Iteꝫ eſt peccatū ꝯmiſſionis ⁊ omiſſionis: ⁊ ꝯtritio reſpondēs vtriqꝫ. ſꝫ ꝯtritio rn̄dens pct̄o omiſſiōis ē dolor deactu omiſſo ⁊ ſimpl̓r de actu. gͦ ꝯtritio rn̄dēs pct̄o omiſſionis eſt dolor de actu omiſſo ⁊ ſimpl̓r de actu. ¶ Contra.Omne qd̓ a deo ē ẜm ꝙ hmōi bonū eſt. nec de aliquo talirequirit̉ ꝯtritio. ſꝫ omīs actio ẜm ꝙ hmōi a deo eſt. gͦ ⁊cͣ.¶ Iteꝫ hoc ideꝫ pꝫ ꝑ exemplū. dare elemoſynā ē bonū ingenere. hoc bonū deformat̉ qn̄qꝫ ꝑ circūſtātiā: qua vt qn̄elemoſyna dat̉ ſcient̓ malis ad malos vſus: ⁊ ribaldis ꝙexpendūt elemoſynā in oꝑbꝰ luxurie. ꝯſtat ꝙ dās elemoſynā nō hꝫ ncc̄e ꝯteri de hͦ ꝙ dedit elemoſyna: ſꝫ de hoc ēmale dedit. ⁊ ita nō requirit̉ ꝯtritio de ipſa ſub̓a actꝰ: ſede ip̄a deformitate. ¶ Rn̄ſio. ſicut habet̉ ab Auḡ. qd̓ dicit naturā corruptā duo dicit. actōꝫ ſcꝫ ⁊ maliciā. de malicia aūt ꝓprie ⁊ ꝑ ſe dolendū eſt: de actōe aūt nō niſi inqͣtūmala. vnde qꝛ a mala actōe nunꝙͣ pōt malicia ſeꝑari: iōde mala actōne inqͣtū mala dolendū. ſꝫ ſi poſſet deformitas ⁊ malicia a ſub̓a actōis ſeꝑari: de illa in ſe nunꝙͣ eētdolendū. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. qd̓ de pct̄o actuali nccͣioꝯcernit actū ⁊ deformitatē debet eē ꝯtritio ⁊cͣ. Dicenduꝫꝙ hͦ verū eſt rōne qua deformitas ipſa quodāmodo ceditin vnū cū ſub̓a actōis: de ip̄o actu deformato dolēdū ē. ſꝫnō d̓ actu niſi rōne deformatōis. Ex hͦ pꝫ rn̄ſio ad alia q̄ſequūt̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ de illo ꝓprie dꝫ eē ꝯtritode qͦ erat delectatio. Dicendū ꝙ nō eſt verū. cū .n. in pct̄oſit auerſio a deo ⁊ ꝯuerſio ad creaturā: ꝓprie ⁊ ꝑ ſe ē delectatio ex ꝯuerſiōe. cū ꝯtritio ꝓprie ē de auerſiōe vel ꝯuerſione inꝙͣtū illa ſit auerſio. ⁊ ita magis de auerſione. quiavnūqͦdqꝫ ꝓpt̓ qd̓: illud magis. vn̄ dolor ſacr̄alis ꝓprie refert̉ ad auerſionē: ſatiſfactoriꝰ ad delectatōꝫ ꝯuerſionis.nec hͦ dico ꝙ dolor ſatiſfactoriꝰ n̄ ſit de auerſiōe: ſꝫ ꝗa illoſatiſſit ꝓprie de ip̄a delectatōe. ¶ Ad illd̓ qd̓ vltimo obijcit̉. dd̓m ꝙ omiſſio n̄ reſpicit actū ſimpl̓r ⁊ abſolute: ſed
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten