Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioitiam ſtatī propter hoccuisftiti. agͣinte.ritioneꝫ. Pre. qꝛ ſatiſfactio ēuit̉ ſi ſatiſfactio ſit ibiſterius ad cōtritōꝫpter hoc ibideꝫ ſit citō: ſꝫ ſequit̉ affuerit aliqn̄.verū eſt. Ad illud.atorio habēt cognitōꝫ ⁊cͣ. Dicendū verū eſt. vnde dolēt diſplicētque ꝑpetrauerūt in offenſaꝫ dei. ſꝫ dolor ille non eſtamentalis neqꝫ ſatiſfactorius cauſam predictam. Ad illud qd̓ obijcit̉. habent ſpem timorē. Dicēdū ſpes timor ſunt cauſe eliciendi ꝯtritionē ſacramētaleꝫ neqꝫ ſatiſfactoriā niſi in ſtatu vie. Pret̉. ē ibi timor pene eterne neqꝫ ſeruilis neqꝫ initialis ſicut in illa:ſͦ tm̄ reuerentie. qꝛ maxime ibi cognoſcūt ꝓpriā ꝑuitatē.ſil̓r ibi eſt ſpes vie ẜm ſpes eſt virtus. Spes .n. eſtcerta expectatio future beatitudīs ⁊cͣ. hec certitudo ẜm eſt exiſtens in via eſt timore: quia eſt ꝯditōe ſcilꝫſi ꝑſeuerauerit. vnde illa certitudo hꝫ innexā certitudine quandā. Spes aūt exn̄tiū in purgatorio eſt certitudoſine timore. vnde certitudo illa ē media inter illā que eſtin via: illā que eſt in patria que eſt certitudo tētionis.vnde ꝙͣtū ad ſunt ſupra ſtatu vie. vn̄ plus timent deꝑſeuerantia finali: immo ſine omni ꝯditōne certi ſunthabituri ſunt vitā eternā. ſunt aūt infra ſtatuꝫ patrie ꝙͣtum ad glorie dilatiōꝫ. ſic hn̄t ſpem ibi timorē ẜm ſunt principiū ꝯtritōnis in via. Ad illud qd̓ obijcity glo. Math̓. xij. ſcꝫ manifeſtuꝫ eſt quedā pct̄a dimittiin futuro. Pōt dici in pluribꝰ locis inueniāt̉ peccata aliqua dimittenda in futuro: hoc arbitrāt̉ ꝗdā debe̓intelligi ꝙͣtū adenā. ꝙͣtū ad illos nulla eſt p̄tacta.Ꝙtum aūt ad illos qui dicūt debere intelligi ꝙͣtū ad culſequit̉ ex aīe ꝯterant̉ in purgatorio.ꝗa illi ponūtilli decedūt veniali meruerūt caritatē in di in purgatorio remittit̉ penā quāitas in qua decedūt pena quā in puriēt: eſt deletōis culpe. aūt ꝯtritio. vnd̓edā pct̄a in purgatorio: ꝓpter oꝑtetQueſtio. lxix. de contriEquitur de cōtritine ꝙͣtū ad obiectū. de quo querūt̉ hec.Primo. vtꝝ ꝯtritio debeat de peccatocōmiſſo. Scd̓o. vtꝝ debeat peccatis penis peccatoꝝ. Tercō. vtꝝ debeatyrmitate de actu. Quarto. vtꝝ de originali ſicutde actuali. Quinto. vtꝝ requirit̉ ꝯtritio de veniali ſic̄ deactuali mortali. Sexto. vtꝝ de peccato qd̓ ꝯmittit̉ ex triſticia. Septimo. vtꝝ de peccato qd̓ ꝯmittit̉ ignorātiā.Octauo. vtꝝ de peccato oblito. Nono. vtꝝ de pct̄o futu. ſi ꝯtritio poſſit de vno ſolo. Nembrū primūUerit̉ pͥmo. vtꝝ debeat penitēs dolē ſiueconteri de peccato ꝯmiſſo. ſic: videt̉ penitēs tenet̉ ad oꝑa fidei. ꝯteri autē decto eſt opꝰ fidei. vn̄ Bern̄. pͥmū opꝰ fideidilectōꝫ oꝑantis cordis ꝯtritio ē. Itē Auḡ. de pnīa.Nunꝙͣ dn̄s aliquē ſanauit queꝫ oīno liberauit. Totūenī hoīeꝫ ſanauit in ſabbato: qꝛ corpꝰ ab infirmitateaīam ab omni ꝯtagione. indicans penitētē oporte̓ ſimuldolere de omni crimīe. Ecce plane habet̉ oꝑtꝫ penitētēdolere de pct̄is. etiā ſatis pꝫ ex. dictis. Cōtra. verūde p̄terito eſt nccͣiuꝫ eiꝰ oppoſitū impoſſibile. ꝯtritō aūteſt a li. ar. inqͣtū ē electiuū: alit̓ .n. eēt meritoria. electioaūt ē ncc̄ioꝝ neqꝫ impoſſibiliū. iſtū peccaſſe: demōſtrato aliqͦ peccauit in aliqͦ tꝑe ſit nccͣiuꝫ eiꝰ oppoſitu impoſſibile: neqꝫ hꝰ neqꝫ eius oppoſiti debet ꝯtritio ſiue diſplicētia: iſti actus ſint liberi ar. inꝙͣtū ē elet eſſe alicuiꝰ cuiꝰ oppoſitū pōt accide̓..lxix. Iteꝫ oīs volūtas ē indiſcreta īmo fatua que appetit impoſſibile refugit nccͣiuꝫ. ſꝫ iſtū peccaſſe eſt nccͣiuꝫ: peccaſſe eſt impoſſibile. Si voluntas penitētis appetit ſepeccaſſe refugit ſe peccaſſe: appetit impoſſibile refugit nccͣiuꝫ. in ē indiſcreta fatua. Itē nulla diſplicentia mali eſt meritoria alicui niſi ſit ẜm ꝯformitatē vlūtatis diuine. malū .n. cuiꝰ diſplicētia ē meritoria diſplicet deo. ſꝫ malū fuiſſe cōmiſſuꝫ ab iſto diſplicet deo.nec ille qui cōmiſit illud debet diſplicere. Itē exn̄tes īcaritate recti dicūt̉. Ecc̄i. j. Recti diligūt te. ſꝫ recti ſunqui dirigūt cor ſuū ẜm voluntatē dei que eſt reſpectu voluntatis nr̄e. ſicut habet̉ ī glo. ſuper illud. Rectos dececollaudatio. ſꝫ dirigi ẜm regulā eſt ꝯformari ip̄i regule. penitentes ſint recti: debēt voluntatē ſuā ꝯformae̓ voluntati diuine: ita velle niſi qd̓ ipſe vult. ſꝫ ip̄e vultpenitentē peccaſſe: quia ſi nollet hoc accidiſſꝫ. ergonec ipſe penitēs debet velle ſeipſuꝫ peccaſſe nec dolerede peccato ſuo. Iteꝫ vera amicitia eſt ideꝫ velle ideꝫnolle in honeſtis ẜm Tulliū. nulliꝰ eſt amicꝰ dei dꝫ voluntas niſi illoꝝ quoꝝ eſt voluntas dei. ſꝫ eiꝰ qd̓ eſtipſum peccaſſe eſt voluntas dei. nec eiuſdeꝫ debꝫ voluntas penitentis. penitēs debet velle ſe peccaſſe. Iteꝫ iſtum peccaſſe eſt verū. ſꝫ omne verū a pͥmaveritate eſt verū: vt ab Auḡ. habet̉.. q. lxxxiij. Itē ſuꝑillud. j. Coꝝ. xij. Nemo pōt dicere dn̄s ih̓s. Glo. Omneverū a quocūqꝫ dicat̉ a ſpūſancto ē. omne aūt qd̓ eſt ama veritate a ſpūſancto dꝫ cuilibꝫ ꝯplacere. penitētidebet placere ſe peccaſſe. Iteꝫ ideꝫ eſt verū bonū peeēntiam. iſtum peccaſſe ſit verū: ip̄m eſt bonū. ſꝫ om̄ebonū eſt ꝓuiſum a deo. Sꝫ dicit augꝰ. Impiꝰ ē cui placet diuina ꝓuidentia. ſi iſti placuerit ſeip̄m peccaſſeimpius eſt. Rn̄ſio. vt ex dictis patet: dolendū ē de peccatis cōmiſſis. Ad illud qd̓ obijcit̉ pͥmo ꝯtra. dd̓min electione gratuita requirit̉ diſcretio que ſit int̓ eligen fugiendū aſſecutio vel fuga ſequēs: ad hec ſequit̉complacētia vel diſplicētia. Si .n. dictaret hoc eſſe bo ꝓcederet vis motiua ad illud aſſequendū tamendiſpliceret: hec electio eēt meritoria. lꝫ ꝙͣtū ad duoma eſt electio nccͣioꝝ vel impoſſibiliū: de illo .n. qd̓ceſſario eueniet vel qd̓ impoſſibile eſt venire: requirit̉diſcretio vtꝝ adipiſcendū ſit vel: neqꝫ executō operisvt habeat̉ vel. tn̄ ꝙͣtum eſt ad tercium qd̓ eſt complacētia vel diſplicētia. vnd̓ lꝫ iſtū peccaſſe ſit nccͣiuꝫ: nihilominus tn̄ cadit ſub libe. ar. electio ꝙͣtū ad actū diſplicentie. Pret̉. non dicit̉ volūtas ſiue li. ar. electiuū: ꝗa ī oībꝰactibꝰ ſuis iudiciū diſcretōis precedit aſſecutōꝫ vel fugā hꝫ complacentiā vel diſplicentiā: ſꝫ dicit̉ electiuū. quiaſua inclinatio eſt nccͣio determīata ad vnā ꝑtem: ſꝫ libere pōt velle hoc ſuū oppoſitū nccͣiuꝫ poſſibile. Adillud qd̓ obijcit̉. voluntas eſt indiſcreta ⁊cͣ. Dicenduꝫ qn̄qꝫ ſic: qn̄qꝫ. eniꝫ omne nccͣiuꝫ ē optabile: neqꝫomne impoſſibile fugibile. nccͣiuꝫ .n. poſſibile de ſui ratōne important nccͣio appetendū fugiendū: immotalia ſunt accidit eis. lꝫ .n. nccͣiuꝫ ſit patreꝫ meū mori hodie euadere mortē impoſſibile: ꝓpter debeo appetēmorteꝫ eius ꝯualeſcentiā refugere. Ad illud qd̓ obijcit̉. nulla diſplicentia mali eſt meritoria: niſi ſit ẜmformitateꝫ volūtatis diuine ⁊cͣ. Dicēdū volūtatis nr̄ead diuinā pōt ꝯformitas vel ꝙͣtū ad exterius volitum:vel ꝙͣtum ad interioreꝫ motū. Prima ꝯformitas reꝙritur ad meritū. meritorie .n. pōt homo velle oppoſitū eiꝰqd̓ vult deus. ſicut dicit Aug. de bono filio deſideratpiu viuat pater eius: cuiꝰ contrariū vult deus. Secūdoaūt conformitas requirit̉ que eſt in volendo illud qd̓ deꝰvult velle illum. vnde lꝫ deus velit iſtū peccaſſe: tn̄vult illū velle peccaſſe ſe. aūt poſita ꝓcedit ẜmformitatē in volito. penitēs .n. nollet peccaſſe. qd̓ deꝰ etiā vult: ſed vult. vnde hec eſt falſa. maluꝫ cuius diſplicētia eſt meritoria diſplicet deo. Ex his patet rn̄ſio ad illud quod ſequit̉ cum dicit̉. recti dirigūt cor ſuūluntateꝫ dei. hoc poteſt eſſe duplicit̓. vel volendo qd̓ ipſe