Nota ꝙ dicit ſingulas noctes. ex his ptꝫ ꝙ multū expedit ꝯtinuare dolore ꝓ pct̄is. ¶ Cōtra. ad phil̓. iiij. Gaudete in dn̄o ſemꝑ. glo. nō ad horā ſꝫ ſemꝑ. et poſt hͦ a deonobis neceſſariū ē ꝙ iterū dico gaudete ex hoc patet. ꝙgaudere in dn̄o ē neceſſariū vite ⁊ ſemꝑ gaude̓. Sꝫ hūcmodū gaudēdi impedit dolor interceptꝰ ⁊ maxīe dolor cōtinuꝰ: igit̉ ꝯtinue dolere nō expedit. ¶ Itē Ecc̄i. xxx. Triſticiā longe expelle a te. Et poſt ſubdit̉ ratio qͣre expellidebet dices. multos em̄ occidit triſticia ⁊ nō ē vtilitas inilla. Ecce plane habet̉ ꝙ nō expedit dolere ſcꝫ multū: qꝛmortē inducit ſine aliqͣ vtilitate. ¶ Iteꝫ Ecc̄i. xxxviij. Itriſticia feſtinat mors et cooꝑit virtutē .i. obſcurat. ¶ Ft̄ꝓuerb̓. xviij. Spūs triſtis exiccat oſſa. glo. a pinguedinecaritatis. ¶ Reſpōſio. ꝙ dolere de pctīs ꝑpetue multuꝫexpedit. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ impedit ꝯtinuatōꝫ gaudendi in dn̄o ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ nō ē verū. vt pꝫ ex glo. phil̓.iiij. apl̓us oſtendit ibi ꝙ nō eſt gaudendū in ſeculo. ſed īdn̄o: qꝛ hec gaudia incōpoſſibilia ſunt. vn̄ glo. ibi. Sic̄nemo pt̄ duobꝰ dn̄is ſeruire: ſic nemo pt̄ in ſeculo gaudēet in dn̄o. gaudiū aūt in dn̄o nō impedit dolorē de pct̄oīmo expedit ad illud: tollēdo illa que gaudium illud impediūt. ¶ Ad alid̓ dd̓m. ꝙ illd̓ Ecc̄i. xxx. triſticiā lōge expelle ⁊cͣ. Et illd̓ ml̓tos occidit triſticia. Et illd̓ ecc̄i. xxxviij. A triſticia feſtinat mors ⁊cͣ. Intelligit̉ de triſticia ſeculi. q̄ mrotē oꝑatur vt pꝫ ex glo. nō de dolore penitētie.Ꝙͣtum ad terciumᵐ. §. iij.querit̉ de cōpoſſibilitate doloris et gaudij qua poīt aug.dicens. doleas: ⁊ de dolore gaudeas. Et querit̉ an dolor ⁊gaudiū ſimul poſſūt eē in ꝯtrito. ꝙ ſic: vidr̄ ex v̓bo aug.ſupͣdicto. doleas ⁊cͣ. ¶ Cōtra. nullꝰ ẜm eandē vim pt̄ moueri diuerſis motibꝰ in ſpē. ſed eadē vi qua ꝗs moueturmotu gaudij mouet̉ motu doloris. qꝛ in cōcupiſcibili: ergo nullꝰ ſil̓ mouet̉ his duobꝰ motibꝰ. cū gaudiū ⁊ dolorẜm ſpēm differāt ⁊ motꝰ eorūdē ſil̓r differūt. motꝰ eī ẜmfines nūerant̉. ¶ Itē ſenſus nō eſt ſil̓ ꝯtrarioꝝ. gadiumet dolor ſunt ꝯtraria: ergo nō ꝯtingit aliquē ſil̓ affici gaudio et dolore. Hoc etiā vult bern̄. dicit em̄ ī omel̓. x. ſuꝑecc̄i. c. x. Qui laborat in gemitu ſuo. poterit ne ſiml̓ ī deilaudibꝰ exultare? quonā modo in ore gemētis et dolētisſonabit? ꝑiter illud yſa. Gratiarūactio ⁊ vox laudis. qͣidiceret nequaꝙͣ. ¶ Rn̄ſio. dicūt quidā ad hoc. ꝙ doloret gaudiū ſil̓ ſunt in ꝯtrito. nō vt ꝯtraria: ſꝫ vt inſeꝑabiliter mixta. ⁊ ꝓpter hāc ꝯmixtionē luctꝰ dicit̉ refice̓. Un̄reg. Luctu ſuo aīa paſcit̉: cuꝫ ad ſuꝑna gaudia flendoſubleuat̉. et intus quidē doloris ſui gemitꝰ tolerat: ſꝫ eorefectōis pabulū ꝑcipit quō vis amoris ꝑ lacrimas emanat. et hoc ē quaſi generale in via. qꝛ in patria ē gaudiūoīno ſine admixtione ꝯtrarij. in inferno dolor ſine admixtione gaudij. Aliter dicūt alij. ꝙ ſil̓ ſunt dolor et gaudium ſcꝫ dolor actualis de pct̄o. et gaudiū habituale de dolore. Item dicūt quidā. ꝙ dolor de pct̄o ē in li. ar. ẜm cōuerſionē ad inferiꝰ. gaudiū ẜm ꝯuerſionē ſuꝑioris peccatoris ad ſuꝑiꝰ. Quidā ſic ẜm quādā glo. in leui. iiij. queeſt. Aīa dolet ſpūs gaudet. eſt gͦ dolor ex ꝑte qua eſt aīa:gaudiū ex ꝑte qua ē ſpūs. Idem aūt ē aīa qd̓ ſpūs. Sedſpūs dicit̉ id qd̓ eſt: aīa eo ꝙ aīat ẜm aug. Et ſic inꝙͣtuꝫeſt actꝰ corꝑis et viuificat illd̓: illi inſunt ſenſus et ſic dolet. inꝙͣtum id qd̓ eſt: gaudet. ¶ Ex his ẜm iſtos patꝫ reſponſio ad obiecta. qꝛ motꝰ ꝯtrarij nō ſunt ẜm eandemvim ẜm illa que dicta ſunt: neqꝫ ſenſus aliꝗs ē ꝯtrariorū. Pret̓. dicūt ꝙ ſumpto ſenſu paſſiue ſil̓ ſentit et mouet̉ motibꝰ ꝯtrarijs. actiue nequaꝙͣ. qd̓ nō intelligo niſiforte motꝰ cōtrarij dicāt̉ motꝰ ꝯmixti. cuiuſmōi ſūt illide ꝗbꝰ ſupͣ tactū ē. Licꝫ at̄ iaꝫ aliqͣ tacta vera ſint: tn̄ qꝛnō plane manifeſtāt ꝓpoſitū. ¶ Aliter vidr̄ dd̓m ſcꝫ ꝙ dolor et gaudiū ꝓut ſunt in ꝯtritōne. nō ſunt ꝯtraria īmoſibinuicē ſubiecta. et qꝛ dolor iſte materia ē gaudij: et dedolore gaudiū. nō pt̄ vnū eē ſine altero. ſed dolor et gaudiū ẜm ꝙ ſunt affectōes ꝯtrarie nūqͣ pn̄t ſil̓ in eodem eēet preterea gaudiū ꝓprie nō appellat̉ ibi affectio aliquaſꝫ magis ꝯplacētia quedā. qꝛ cū dolet ꝗs dolor dꝫ ſibi placere. qꝛ aliter n̄ meret̉ illo. Sꝫ qd̓ dīc bern̄. ꝙ n̄ pn̄t ſil̓ eēdolor ⁊ gaudiū. loꝗt̉ ẜm ꝙ ſunt affectōes cōtrarie et diſtincte. nō ẜm ꝙ ſunt ī ꝯtritōe: īmo loꝗt̉ de gaudio ꝯtemplatōis de bonis ſibi a deo collatis: ⁊ de dolore aīe dolētis de pct̄is. que n̄ pn̄t ſil̓ eē. ꝓpt̓ qd̓ dicit̉ ꝗ laborat in gemitu ſuo poterit ne ſil̓ in dei laudibꝰ exultare? vn̄ dicit̉ibidē infra. Que adhuc ī triſticia ē aīa bn̄ficio n̄ gaudetſꝫ indiget. habet ergo vnde preces offerat n̄ vnde referatgrātes. qūo em̄ recolet beneficiū qd̓ nō accepit? Ex hispatet rn̄ſio ad illa quia in iſto cōcurſu doloris et gaudijneqꝫ eadeꝫ vis mouet̉ diuerſis motibꝰ ẜm ſpēm. neqꝫ ſenſus eſt ſimul ꝯtrarioꝝ vt ex dictis patet.Ayticulus terciusOnſequēter querit̉ vtrū aīe ī purgatorio ꝯteruntur de pct̄is ſiue teneant̉ ꝯteri. ꝙ ſic: vidr̄ꝑ hoc. ꝙ ſolūmodo ſeꝑatis a deo ꝑ culpā placent ꝓpria pct̄a. ergo illis īꝗbꝰ habitat deꝰ ꝑ gr̄aꝫ ꝓpriapeccata diſplicēt. hoc aūt eſt cōteri. Sed aīme in purgatorio habēt gr̄am: ergo ⁊cͣ. ¶ Item aīe in purgatorio dolent de dilatōne glorie. ergo cauſa dilatōnis diſplicet illis. Prouer. xiij. Spēs que differt̉ affligit aīam. ¶ Iteꝫꝯtritio ē dolor volūtariꝰ de ꝓprio peccato ita deſcribit̉.ſꝫ aīmabꝰ in purgatorio ineſt dolor talis. ¶ Itē ſatiſfactoordinata ſemꝑ p̄ſupponit ꝯtritionē. ſꝫ in purgatorio ſatiſfaciūt aīe. ergo ꝯterūt̉. ¶ Itē pena purgatoria eſt ſatiſfactoria ꝓ peccatis ꝯmiſſis. ſꝫ nullo mō eēt ſatiſfactoria niſi diſplicerent pct̄a. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē in purgatorio cognoſcūtaīe pct̄a ſua ⁊ damnū qd̓ ꝑ peccatū incurrerūt et habentgr̄am informantē. ergo ncc̄e habent dolere. Om̄e eī vtēsrecta rōne habēs tantā materiā dolēdi et exiſtēs in ſtatudolendi dolet. ¶ Itē cū aīme exiſtētes ī purgatorio n̄ ſūtin ſtatu ꝯp̄hēſoris. ⁊ n̄ ſunt deterioris ꝯditōis ꝙͣ cū erātiūcte corꝑibꝰ. neceſſe ē ꝙ habeāt ſpem et timorē adſed hec ſunt cauſa ſufficiēs ad dolorē ꝯtritōnis habēdū. ⁊poſita cā ponit̉ effectꝰ. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item Math̓. xij. Non dimittet̉ neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in fut̉o. glo. manifeſtū eſtquedā pct̄a dimitti ī futuro. ſꝫ nunꝙͣ culpa actualis ſineꝯtritōne dimittit̉. ergo ⁊cͣ. ¶ Cōtra. aīe exute a corꝑibꝰn̄ ſunt ī foro eccl̓ie militātis. in nullo eī ſunt ſubdite nectenent̉ illi. ergo n̄ eſt ratio aliqua quare debeāt ꝯmūicae̓ſacramētis illiꝰ. et ita nec ſacramēto penitētie et ita n̄ tenent̉ ꝯteri. ¶ Iteꝫ. yſid̓. Compūctio eſt hūilitas mentiscū lacrimis veniēs ex recordatione peccati ⁊ timore iudicij. ſꝫ exiſtēs in purgatorio nō timet iudiciū. ergo ⁊cͣ.¶ Itē tanta poſſet eē cōtritio ꝙ ſufficeret ad deletionempene. igit̉ ſi aīme in purgatorio ꝯterunt̉. tāta poſſet eē earum ꝯtritio ꝙ oīno purgarent̉ a pena. et ſi hoc: non punirent̉ ẜm exigētiam peccatoꝝ ſuoꝝ qd̓ videt̉ incōueniens. cum ſtatus ille ſit ſtatus ſoluēdi penā ẜm merita incarne. ¶ Rn̄ſio. dicendū ꝙ ſtatus ille ē ꝓprie ſtatꝰ merēdi. ſtatus purgatorij ē ꝓprie ſtatꝰ ſoluēdi. ſtatus patrie ēꝓprie ſtatus recipiēdi. Inde eſt ꝙ ī via penitētia ē meritoria remiſſionis culpe et dimiſſionis pene. ꝓpter quodcontritio ſacramētalis ꝓprie reſpicit ſtatū vie vbi ꝓprieeſt ſtatꝰ merēdi. et quia ſtatus purgatorij ē ꝓprie ſtatꝰ ſoluendi. aīme in purgatorio ſunt abſolute a rōne merendiet ſunt in ſtatu ſoluēdi. penitēs em̄ abſoluit̉ a debito pene eterne in contritōne. et obligat̉ pene tꝑali. qͣ n̄ ſolūtain via. exiſtit debitor pene ſoluēde ī purgatorio. nō eſt gͦibi ꝯtritio ſiue dolor ſacramētalis nec dolor meritoriusſꝫ potius ſolutoriꝰ. ¶ Ad illa q̄ obijciūt̉ ꝯtra hec ſcꝫ. ꝙ illdiſplicēt mala ſua p̄terita. ⁊ ꝙ dolent de dilatōe gl̓ie ⁊cͣet ꝙ ꝯtritio ē dolor volūtariꝰ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ etſi hec vera ſūtnō ꝯterūt̉ neqꝫ eo mō quo ꝯtritio eſt ſacramentalis neqꝫeo modo quo ꝯtritio eſt ſatiſfactoria. Ratio aūt huiuseſt repugnantia ſtatus. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ ī purgatorio ſatiſfaciunt anime. dicendum ꝙ etſi ſit ibi ſatiſfactio .i. ſolutio pene debite. non tamen eſt ſatiſfactio ſa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten