Que ſtiotua ſint tibi remiſſa. ꝙ ſemꝑ laboeas ita neac ſi nō eſſent tibi indulta. ẜm illd̓g. Bonaꝝ mēloſcē vbi culpa nō ē. Et hͦ vult v̓būn eſt ibi cuzuis ꝑ penitētiā ⁊cͣ. Qd̓ aūt dicityſid̓. ſubſequētiſine intermiſſiōe flere neceſſe ē. expoſitū ē ſupͣ in conſiiili. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ mēs nunqͣꝫ debet eē ſine anchora ⁊cͣ. verū ē oīno: ſcꝫ vt neqꝫ actu neqꝫ habitu illa teneat̉ vt ꝑ ꝓcellas tēptationū inundātiū rapiat̉ ꝑ deuiapiclitet̉. Pret̓. hec nō valet. Aīma nō debꝫ eē ſine anpora .i. metu: ergo nō debet eē ſine metu remiſſioīs pct̄icū metus de lapſu futuro ſit neceſſariꝰ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ ſicut innocētia ſemꝑ refugit pct̄m ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ſemꝑrefugit actu vel habitu ſimiliter penitētia refugit pct̄m⁊cͣ. Dicēdū ꝙ ſemꝑ refugit actu vel habitu. ſil̓r penitētiarefugit pct̄m factū actu vel habitu. Ex hoc at̄ nō ſequit̉ꝙ ſemꝑ actuali afficit̉ dolore. ¶ Ex his ptꝫ rn̄ſio ad vltiiū ex iſta ꝑte. qꝛ cū querit̉. vtrū ſemꝑ dolēdū ſit. Dicenꝙ ſemꝑ eo modo quo dictū ē ſuꝑ ſcꝫ in recordatōneſe dei. vel ſemꝑ actu vel habitum̄ autē rōnesꝑ alia ꝑte poſite vident̉ ꝯcludere ꝙ ꝯtritio ceſſanda ē etqͣ eſt ſemꝑ dolēdū. Rn̄dendū ē ad illas. ¶ Ad primū gͦqd̓ obijcit̉ ꝙ debet ex ſꝑe gaudere. dd̓m ꝙ veruꝫ ē. nec exhoc ſeꝗt̉ qn ſit ſemꝑ dolēdū eo mō qͦ tactū ē. ¶ Ad illd̓ qd̓obijcit̉ ꝙ ꝑfecta caritas ⁊cͣ. dicēdū ꝙ caritas ꝑfecta foris mittit timorē ſcꝫ ſeruilē. ꝗ hꝫ penā .i. timore pene gehēnalis mittit foras. ſcꝫ inqͣꝫtum ad imperiū. timor em̄pene gehēnalis nō imperat habēti ꝑfectaꝫ caritatē. notem̄ facit q̄ facit imperio talis tīoris: ſꝫ potiꝰ amoris. ex hͦtudine pt̄ inferri ꝙ ꝑfecta caritas foris mittitdolorē .ſ. ꝯtritōis: licꝫ ſit penalis et afflictiua. qꝛ dolor cōtritōis ſtat cum caritate ꝑfecta: timor ſeruilis nequa¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ poſt ſufficientē ſatiſfactōꝫ nullūſentit nociuū ⁊cͣ. dicendū. ꝙ nō ē verū. penitēs em̄ vehemētius affligit̉ ex recordatōe pct̄i p̄teriti ꝙͣ exiſtēs ī peccato ex exiſtētia pn̄tis. duē ſenſus. quidā ſpūalisTiſt. fcal̓it pn̄tiam rei que.ſꝫ ſufficit ꝙ ſit in mēoit et cognoſcit illd̓Om̄is ꝗ viderit tediſtātia rei ī ſe abnō videt̉: ſic peccaicū diſtat. Cum em̄ pecīa. vn̄ nō ſentit ſpūaliteror volūtarie aſſūptus. vtci. et iſte dolor nō cauſatur abniſi ꝑ accidēs. ſed cauſat̉ a volūtate mortēte. et qꝛ refugit qd̓ accidit: neceſſe eſt dolereſicut ſi ego vellē vehemēter infirmari te. ſi tu infirmareris. dolorē: qꝛ ego nollē me peccaſſe et ideo me peccaſſe doleo. Un̄ de dolre cauſato a volūtate. nō oportet ꝙ illd̓ ꝑlet ſit pn̄s affectu nec effectu nec reputatōne: ſꝫu certo. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ ſimile de cōfeſſion ⁊cͣ. dicendū ꝙ dolor cōtritōis pt̄ dici ꝓut ē quedā ꝑspenitētie ecōtrario diuiſa ꝯtra cōfeſſionē et ſatiſfactōemet hoc mō ſumpta ē purgatiua culpe mediāte gr̄a q̄ ꝓprieeſt purgatiua. et ſic ſumpta cōtritōe ſufficit ſemel cōteride pct̄is cū volūtate ꝯfitēdi et ſatiſfaciēdi. de illis tꝑe etloco ſe offerētibꝰ. Alio mō dici pt̄ dolor ꝯtritōis motꝰ interior volūtariꝰ cui ſe ſubijcit aīma penitēs. ſic̄ qn̄ꝫ paſſiōībꝰ corꝑalibꝰ. et dolor iſte ē pena ſatiſfactoria īpetratiua augmēti gratie ⁊ glorie. et ad hūc doloreꝫ tenet̉ ſemꝑdum viuit. licꝫ n̄ ad ſemꝑ: ſꝫ ꝓ loco et tꝑe ꝯgruētibꝰ. Primo mō dictus dolor ē ſacramētalis ꝓprie et ꝑ ſe. qꝛ ille ēeffectiuꝰ remiſſioīs culpe: ad quē ſolumō ſemel tenet̉ penites. ad aliū ꝗ nō ē ſacramētalis ꝑ ſe ⁊ ꝓprie ſꝫ ē illicitꝰex aliqͦ habitu v̓tutis: tenet̉ ſemꝑ ſꝫ nō ad ſemꝑ. ¶ Ex hispꝫ rn̄ſio ad obiectū ꝙ ad ꝯtritōꝫ ſacramētalē n̄ tenet̉ penites ſꝑ. ſic̄ nec ad ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactōꝫ. Pret̉. nō ē ſil̓ede cōtritōe ⁊ alijs. malū em̄ ſꝑ debꝫ diſplice̓. nō ſil̓r oportet ꝙ penitēs illd̓ ſꝑ ꝯfiteat̉ nec ꝙ ſꝑ ſatiſfaciat pro illo.Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ ꝯtritio ē medicīa ⁊cͣ. dd̓m ꝙ cō.lxviij.tritio ſacramētalis ē medicīa curatiua: cōtritio ſequenselicita ex habitu v̓tutis ē medicina ꝯſeruatiua et melioratiua. Medicina ſecūda n̄ dꝫ ceſſae̓ ſanitate recuꝑataſͦ prima: admīꝰ qͣꝫtū ad actū curatōis. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcitur. ꝙ ꝯtritio ē pena ⁊cͣ. dd̓m ꝙ nūqͣꝫ pct̄or ſe tātū pōtpuīre ꝗn maiori pnīa ſit dignꝰ ẜm rigorem iuſticie. et qꝛhomo ſibi rigidꝰ debꝫ eē ⁊ alijspius: nūqͣꝫ tātū ſe afflidit. dūmō rōnabilit̓ ſegit ꝑ cōtritōꝫ ꝙ culpabiliter exceaffligat. qꝛ etſi nō ſit delene ſenſibilis: valet tn̄ adſuſceptōꝫ gr̄e ꝑfectōrisCōtritioque attēdit̉ in diſplicētia pct̄i ſꝑ reqͥrit̉ ſaltē īdolor ſenſibilis non ſireꝗͥrit̉ maxīe a ꝑfectaudierūtterna illud qd̓audiuit maigdalena. Remittūt̉ct̄a tua Luc̄.ſic̄ vult Bern̄. ſuꝑ Can̄eſt ſi nō ſit ꝯtinuſio: nō de dolore ꝗ ēpaſſioīs ſine reſpiratdeprimat̉deſperamptōꝫ. ¶ Ad illd̓qd̓ querit̉ an ſit dolēdū ꝓ ꝯmiſſione culpe. dd̓m ꝙ et proꝯmiſſione culpe et damnatōe pene. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉.ꝙ om̄ia cooꝑant̉ īſonum ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ſic̄ nō ſunt faciēdain ala vt bona eueniāt: ſic noc gaudēdū ē de malis qꝛ ꝓuidentia ſūma ex illis bonū elicit. ꝙ em̄ ex malis bona ꝓueniāt. hoc nō ē ex illis ꝗ mala ꝑpetrāt: ſꝫ ex dīna ꝓuidētia. Peccator em̄ quātū in ſexū inhonorat. p̄mia bonoꝝ diminuit: et ip̄ꝫ vniuerſū deordīat. Sil̓r dolēdū eſtde pena. ſꝫ diſtinguēdū ē qͣꝫtū ē pena acta et aſſumpta vtinflicta. pena acta ē illa quā ſibi ꝗlibꝫ agit ꝑ pct̄m. vt eſtincorruptō naturaliū. ſpoliatioratuitoꝝ ⁊ hmōi penainflicta vel aſſūptē pena a ſacerdote ſibi iniūcta. ⁊ veꝝē ꝙ de iſta dꝫdē nō d̓ alia. īmo ſemꝑ dū viuit hꝫ materiā dolēdi. qꝛ diY nō ſolū dolendū ē qꝛ peccauit: ſꝫqꝛ v̓tute ſe priuauit. et licꝫ culpa nō ſit pn̄s ī ſe: ſemꝑ tn̄pn̄s ē in effectu ſcꝫ qͣꝫtū ad hͦ. ꝙ ſe gratuitis priuauit. etita meritū ſuū diminuit. vn̄ ſꝑ hꝫ materiā dolēdi et hͦ ratione incertitudīs. qꝛ neſcit hō vtrū pct̄ꝫ ſit ſibi dimiſſūet ſcit bene ꝙ pct̄m cōmiſit. ¶ Ad illud qd̓ dicit Ambro.ꝙ nihil habet qd̓ erubeſcat ⁊cͣ. dicendū ꝙ hoc intelligendum eſt qͣꝫtū ad eē pct̄i. nihil em̄ habꝫ in ſe .i. nullū peccatū habet in ſuo eē: licet alio mō vt tactū ē. ¶ Ad illudqd̓ dicit anſhel̓. dicendū ꝙ et ſi venia qn̄ꝫ reduceret leticiā ⁊ ſecuritatē: adhuc reſtaret materia dolēdi ſcꝫ ſeq̄lepct̄i. vt pena acta: amiſſio tēꝑis: recorrectio offenſe dei.¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de certitudīe dimiſſioīs vt de baptizatis. dd̓m ꝙ etſi ſint certi de r̄miſſiōe pct̄i qͣꝫtū ad penā⁊ culpā. adhuc hn̄t materiā dolēdi ſcꝫ r̄cordatōꝫ offenſedei. dānū ꝓpriū qd̓ īcurrer̄t ex amiſſiōe gͣtuitoꝝ. ⁊ debilitatōe nat̉aliū. Pret̉. ꝙ dr̄ ꝙ oīs pena remittit̉ in baptiſmo. ītelligēdū ē de pena īiūgēda ab eccl̓ia. pene at̄ acte q̄attēdūt̉ ex peioratōe naturaliū nō ita reſtaurāt̉ quī oībꝰdiebꝰ bn̄ hn̄t materiā dolēdi. ſic̄ adā ſi ꝑ mille milia ānorum vixiſſet. nūqͣꝫ tātū iuſtificatꝰ fuiſſet. ꝙ veniſſet ī ſtatū in qͦ fuit ante. ¶ Ad illud aug. doleas ⁊cͣ. dd̓m ꝙ gaudiū illud nō impedit qn ſꝑ ſit dolēdū. eo mō qͦ dictū ē ſcꝫhabitu vel actu. vel tꝑibꝰ debitis ⁊ certis.Ꝙtum ad ſecun .§. ij.dum. Utrum expedit continue dolere. Ꝙ ſic: videtur. ꝙꝛſi dolere de peccatis cōmiſſis eſt bonum ꝑ ſe. diutius dolere eſt magis bonum: et ſemper dolere adhuc magis. bonum enim diuturnius eſt melius et magis eligendum.¶ Item dolere de peccatis ſuis beatum reddit penitentem ſcilicet ī via. Math̓. v. Beati qui lugent. glo. Luctus ꝓ peccato vel deſiderio celeſti conſolatōem meretur. ꝓpter hoc ꝓpoſuit ꝓpheta dolere quaſi cōtinue propeccatis dicēs. Lauabo ꝑ ſingl̓as noctes lectū meuꝫ ⁊cͣGlo. ad lr̄aꝫ. In lecto plorabo ꝓ pct̄is. Lacrimis meisſtratū meū rigabo. gl. ibid̓ dīc alijs v̓bis. vmbre lacrīaꝝcumulū pct̄oꝝ diſſoluā. vt poſt meſſis virtutū ſuccreſcat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten