delectatio ſit in inſtāti. dicendū ꝙ hoc nō dicit̉ qꝛ inſtāscōmetiat̉ delectatōni: cū delectatō ſit paſſio mulcebrisip̄ius aīe: et habet ꝑtē extra ꝑtem. vn̄ requirit ꝯmēſuratōem tꝑis. ſꝫ hoc dicit̉ ꝓpt̓ cōtinuatōem delectatōis ⁊ ꝑmanētiā ſine interruptione. ẜm quē modū loq̄ndi dicūt̉q̄ inceſſanter ⁊ ꝯtinue fiūt ī quolibꝫ inſtāti fieri. hoc aūtnō eſt qꝛ eſt p̄ciſa cōmēſuratio inſtātis reſpectu motuuꝫhmōi: ſꝫ potiꝰ rōne ꝯtinuatōis illoꝝ ⁊ īceſſatōis. ¶ Ad hͦꝙ obijcit̉ ꝙ aīa habet quaſdaꝫ oꝑationes ſupͣ tēpus ⁊cͣ.dicēdū ꝙ actōes dicūtur eē ſuꝑ tēpus. qꝛ ſubiacet variationi tēporis: ſicut ſubiacēt oꝑa nature īferioris. que ẜmtꝑis variationē ⁊ mutationē variationi ſubiacēt et mutationi. Alio mō dicuntur eē ſupͣ tp̄us. qꝛ mēſurationeꝫtꝑis tranſcendūt .i. non mēſurātur a tꝑe. ſic̄ ſunt quidaꝫactus deiformes ꝗ ratione ſue imꝑtibilitatis ⁊ ſimplicitatis ſunt ſine ſucceſſione nec temꝑe mēſurantur. Prīoūtur actiones gratuite eē ſupͣ tp̄us: ſecūdo mōnō. Multe em̄ actiones grate deo temꝑe mēſurantur.Articulus ſecundusAtur ꝯteri in hac vita. Et primo q̄ritur de tenOnſequēter q̄ritur vtrū penitens ſemꝑ teneatione ncc̄itatis. Secundo de tentione vtilitatis. Tercio occaſionaliter de ꝯpoſſibilitate gaudij et doPrimum oſtenditur. §. j.ſic. dicit aug. ī tractatu de penitētia. ꝙ penitētia ē quedādolentis vindicta ſemꝑ puniēs ī ſe qd̓ dolet ꝯmiſiſſe. ¶ It̄aug. Penitere ē penā tenere. vt ſemꝑ puniat ī ſe penitendo: qd̓ ꝯmiſit peccādo. ¶ Itē aug. ī tractatu de penitētiahic .i. penitēs ſemꝑ doleat ⁊ de dolore gaudeat. et non ſitſatis ꝙ doleat ſꝫ ex fide doleat: et nō ſemꝑ doluiſſe doleat.ꝑ hoc videtur ꝙ penitēs ſemꝑ debet dolere. ¶ Itē Aug.in eodē. vbi dolor finitur: deficit et penitētia. ſi v̓o deficit⁊ penitētia ꝗd relinquitur de venia? ergo videtur ꝙ ſi n̄ſit ꝯtinuus dolor. non ē ſperādum de venia. ¶ Itē Ecc̄i.v. de ꝓpiciatu pct̄oris noli eē ſine metu. ergo de ꝓpiciatu pct̄oꝝ ſemꝑ ē timēdū. ſꝫ n̄ pt̄ eē timor de ꝓpiciatu niſiſit incertitudo dimiſſionis. ſꝫ hec incertitudo malū pn̄seſt. ſꝫ dolor ē de malo pn̄ti: ergo ſemꝑ ē dolēdū. ¶ Itē yſi.ij. de trini. c. xij. Ꝙuis ꝑ penitētiā ꝓpiciatio pct̄oꝝ ſit: ſine metu tn̄ hō eē non debet. qꝛ penitētie ſatiſfactio diuīotm̄ penſatur iudicio n̄ hūano. ꝓinde qꝛ miſeratio dei occulta ē: ſine intermiſſione flere neceſſe ē. ¶ Iteꝫ dic greg.ꝙ anchora mētis ē pondus timoris. ſꝫ mens nūꝙͣ debeteē ſine anchora ſua: et ita nunꝙͣ ſine timore et ita vt priꝰ¶ Itē ſic̄ ſe habꝫ vera innocētia ⁊ ꝑſeuerans ad pct̄m defuturo: ita prītētia ꝯtra pct̄m de p̄terito. ſꝫ ꝑſeuerās ī innocētia ſemꝑ refugit pct̄m ne fiat: ergo et penitētia peccatū factū. ¶ Itē ſic̄ culpa ē velle peccare: ita culpa ē velle peccaſſe. ſꝫ homo ſemꝑ tenet̉ nolle peccare: ergo ⁊ nolle peccaſſe. ſꝫ ex hoc ꝙ non vult peccaſſe ⁊ peccauit generatur dolor: gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē aūt ſemꝑ dolēdū ē aūt nō ſꝑ. Siſemꝑ: habeo ꝓpoſitū. ſi n̄ ſemꝑ: aut ita ꝙ nunꝙͣ qd̓ nullꝰponit: aut qn̄qꝫ ſic qn̄qꝫ non. tunc queritur qn̄ ſic et qn̄non. Et n̄ videtur qͣre magis ī vno tꝑe ꝙͣ ī alio: ⁊ ita ſēꝑ.¶ Contra. deutro. xxiiij. nō accipies loco pignoris īferiorem et ſuꝑiorē molā .i. nō auferas alicui timorē ⁊ ſpemergo xp̄ianꝰ aliqn̄ debet eē in timore: aliqn̄ ī ſpe. ſꝫ cū eſtin ſpe gaudet. Un̄ Ro. xij. ſpe gaudētes. ⁊ cū gaudet nōdolet: ergo n̄ debet eē ī ꝯtinuo dolore nec ꝯtinue conteri.¶ It̄. j. ioh̓. iiij. Perfecta caritas foras mittit timorē qm̄timor penā hꝫ. eadeꝫ ratione ꝑfecta caritas foras mittitdolorē qm̄ dolor penā habꝫ ⁊ aliꝗs penitēs ꝑfectā hꝫ caritatē: gͦ ille nullū dolorē hꝫ. ¶ Itē aliꝗs peccat mortalit̓ ⁊poſtea peītuit ⁊ ſatiſfecit ſufficiēter. ⁊ lōgo tꝑe abſtinuita pct̄o. iſte nullū nocumētū ſentit ī ſe. ⁊ dolor ē ſenſus reinociue ſiue diſcōueniētis: gͦ iſte nullū dolorē hꝫ. ⁊ tn̄ bōꝰeſt: gͦ n̄ tenet̉ ꝯtinue ꝯteri. ¶ Itē ꝯtritio ē vna ꝑs penitentie vt confeſſio ⁊ ſatiſfactio. ſꝫ nō oportꝫ ſemper confiterineqꝫ ſatiſfacere: gͦ nec ſꝑ conteri. ¶ It̄ contritio ē medicina. hͦ contīgit hoīeꝫ ꝑfecte eē ſaluatū vtputa ſi baptizat̉vel et̄ ſi ꝑfecerit penitētiā condignā qͦ oēs defectꝰ reducitad ꝑfectu. gͦ ſi poſt recuꝑationē ſaītatis ceſſat vſꝰ medicine: dꝫ igit̉ ceſſare contritio. ¶ Itē contritio ē pena qͣ peccator ſe punit. gͦ eſto ꝙ ſufficiēter ſit puītꝰ ꝓ pct̄o. tunc ſiampliꝰ puīt ſe ꝑ contritionē: puīt ſe ſupͣ condignū ſꝫ hͦ n̄ē ncc̄e ſꝫ potiꝰ vidr̄ impiū ⁊ crudele. ¶ Iteꝫ Bern̄. dolorbonꝰ ē ſi n̄ ſit continuꝰ. mel em̄ abſintheo admiſcēdū eſt.ergo n̄ ſꝑ ē dolēdū. ¶ It̄ ſi ſemꝑ ē dolendū. hoc ē. aut ꝓ cōmiſſione culpe: aut hoc ē ꝓ debito pene. Non ꝓ cōmiſſion culpe. qꝛ culpa n̄ ē cum remiſſa ſit in iuſtificatione.Si dicat̉ ꝙ dolēdū ē de pct̄o remiſſo hͦ n̄ videt̉. cū oīa coopent̉ ī bonū electis Ro. viij. ⁊ et̄ ip̄a pct̄a vt hēt̉ ex glo.Pret̓. ex hoc gl̓ificabit̉ deꝰ ī patria. Si ꝓ debito pene.Aut pene eterne: aut tꝑalis. Non eterne. qꝛ hec ī iuſtificatione dimittebat̉. Neqꝫ tꝑalis: qꝛ de illa n̄ ē dolēdū cūſit meritoria. Si em̄ doleret de pena inflicta a ſacerdoten̄ mereret̉ ex illa. ¶ It̄ Amb̓. d̓ peītētia. Nihil hꝫ qd̓ erubeſcat cui pct̄m dimiſſū ē. Et ſi ꝗd n̄ hꝫ qd̓ erubeſcat itanihil habet quod doleat. ¶ Itē Anſhel̓. ī meditationibꝰConſolatio. leticia. ſecuritas. nolo vos: reſpuo vos niſipena peccati reduxerit vos. ſꝫ hͦ aliqn̄ poſſibile ē ꝙ pct̄mdimittat̉: gͦ aliqn̄ ē gaudēdū ⁊ letādū. n̄ gͦ ſꝑ tenetur adcontritionē. ¶ Si dicas ꝙ īmo ē. qꝛ nunꝙͣ ſumꝰ certi dedimiſſione pct̄i. ideo ad minus ꝓpter cautelam ſemꝑ dolendum ē. Contra. ponamꝰ ꝙ aliꝗs adultus ꝗ multa cōmiſerit peccata baptizetur. talis debet eē certus ꝙ oīapct̄a dimittūtur ſibi ⁊ pena pct̄oꝝ: ergo n̄ plus dꝫ dolerede peccatis. ¶ Item dicit Aug. doleas ⁊ de dolore gaudeas. ſi ergo aliqn̄ eſt gaudēdū nō ſemꝑ eſt dolendū. ¶ Reſponſio dicendū ꝙ ſempiterna debꝫ eē diſplicētia ⁊ deteſtatio. ſemꝑ em̄ debet pct̄ori peccatū ſuū diſplicere. et hͦpluribꝰ rationibꝰ. Una ē qꝛ r̄ceſſus a malo dꝫ eē ꝑpetuꝰAd hoc em̄ ꝙ aliꝗs ſit finaliter bonꝰ: neceſſe ē ꝙ finaliter malū deteſtetur. Si em̄ alicui malū ſuū placeret: bonus non eēt. Alia ratio eſt. qꝛ ad penā ꝑpetuā fuit obligatus. peccator em̄ qꝛ debitor fuit pene eterne pct̄o ſuoexigente: debet peccatū deteſtari ꝑpetuo. Tercia ratio ēquia ille qui fuit bonū eternū ab eo fuit derelictꝰ. et heceſt potiſſima ratio. Un̄ greg. ſuꝑ iob. xiiij. ibi. Aīa ip̄iꝰſuꝑ ſemetip̄o lugebit ⁊cͣ. dicit. Dignū eſt vt in ſe ſꝑ merores inueniat: ꝗ in ſe relicto creatore gaudia que rebatDicendū eſt ergo ſic̄ vult hugo. ꝙ dn̄s ſoluēs penitētema culpa: ligat eū vinculo ꝑpetue deteſtationis eiuſdem.vnde tenetur malū qd̓ fecit ſemꝑ deteſtari. Sꝫ qꝛ tentiotalis ē p̄cepti affirmatiui. qd̓ ſemꝑ obligat ſed n̄ ad ſꝑ:ideo dico ſemꝑ tenet̉ conteri. ſed n̄ ad ſemꝑ: ſꝫ ꝓ loco ettēpore cum recogitat mala ſua in ꝗbꝰ offendit deū. vndeobligatio iſta ē ꝑpetua. ſꝫ n̄ continue exequēda: ſꝫ qn̄ penitens recordat̉ pct̄oꝝ ſuoꝝ ꝗb deū offēdit. ¶ Aucͣtesergo ꝗbꝰ dicit̉. ꝙ penitēs debet ſemꝑ dolere. ītelligi debꝫde temꝑibꝰ certis. ſic̄ intelligr̄ illud .j. theſſa. v. Sine intermiſſione orate .i. horis certis ⁊ ſtatutis. Ul̓ intellicſemꝑ conteri ⁊ dolere: ꝗ finalit̓ conterit̉ et dolet. ẜm ilUt indulgētiā quā ſꝑ optauerūt ⁊cͣ. Cōſtat em̄ ꝙ nullꝰſꝑ et cōtinue optauit īdulgētiā: ſꝫ dr̄ ſꝑ optaſſe ſi finalit̓optauit. Ex his pꝫ rn̄ſio ad tres pͥmas aucͣtes. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ vbi dolor finit̉ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ doloreꝫ finiript̄ intelligi duobꝰ mōis. Uel ꝑ interemptōꝫ actuū bonorū. vel ꝑ ꝑpetratōꝫ pct̄i. qn̄ em̄ aliquis congruo loco ettꝑe occupat ſe circa bona oꝑa. et hac interueniēte occupatōne ceſſat a dolore de pctis: ꝓpter hoc n̄ deficit penitētia. ſꝫ qn̄ finit̉ dolor eo ꝙ interuenit occupatio pct̄i: tūcdeficit penitētia. ⁊ tūc nihil relinꝗt̉ de venia. Uel pt̄ dici qn̄ deficit dolor oīno ex īcuria vl̓ negligētia: tūc deficitpenitētia. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ Ecc̄i. v. d̓ ꝓpiciatu peccatoꝝ ⁊cͣ. Pt̄ dici. ꝙ ſapiēs ibi diſſuadet p̄ſūptōꝫ de indulgētia pctōꝝ ſuoꝝ. ꝗdā em̄ ita p̄ſumūt ꝙ n̄ curāt aliꝗd facere ad purgatōꝫ eoꝝ: ꝗbꝰ ꝑſuadet ſapiēs ne tātum p̄ſumāt ꝙ ſint peītꝰ ſine mētu de ꝓpiciatu pct̄oꝝ. qͣſi diceret
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten