cōtritōꝫ: ideo ne ſe cōmittat diſcrimī vtile ē ei ꝯfiteri. tūqꝛ ꝯfeſſio ē ī p̄cepto. ſil̓r ſatiſfactō. ẜm poſſibilitatē dicoideo ſic cōtritus niſi confiteat̉ et ſatiſfaciat ſi poſſit: erittrāſgreſſor p̄cepti dn̄i. ⁊ ſic ꝓ illo pct̄o trāſgreſſioīs damnaret̉. ſicut ꝓ alijs ſi de his nō fuiſſet cōtritus.¶ Queſtio. lxviij. de cōtriEquitur de quantitate ꝯtritōis de qͣ querūt̉ dn̄o. Prīoquātitate ꝙͣtū ad ītēſionē. Secūdo ꝙͣtūad duratōem.Nembrum primumIrca intēſionē q̄rūt̉ ſeptē. Primū ē vtruꝫꝯtingat ꝯtritōꝫ intēdi. Secūdū vtrū oporteat de oībꝰ pct̄is eqͣliter ꝯteri. Terciū. v.ꝯtritio poſſit eē nimis ꝑua. Quartū vtrūpoſſit eē nim. Quintū vtrū debeat eē maxīa. Sextū dequāt itate ꝯtritōis in ꝯꝑatōne ad penā. Septimū vtruꝫmaioritas ꝯtritōis ſit ẜm maioritatē auerſionis vel cōuerſioniAyticulus primusIrca pͥmū ꝓcedit̉ ſic ad ꝑtē affirmatiuā. Cōtritō ē actꝰ alicꝰ v̓tutis. ſꝫ q̄libꝫ v̓tus pt̄ intēdihͦ ſuppono. ſꝫ v̓tute augmētata et eꝰ actus velmotꝰ augmētat̉. gͦ ⁊cͣ. hͦ pꝫ apoc̄. xxj. ibi. Ciuitas ī qͣdropoſita ē. glo. quatuor latera. fides. ſpes. caritas et oꝑatōq̄ ſunt equalia. Et īfra. quātū diligit tātū oꝑat̉. Ex hͦ artuit̉. ꝙ ẜm quātitatē dilectōis ē quātitas ꝯtritōis. ſꝫ caritas augmētat̉: gͦ ⁊ ꝯtritio. ¶ It̄ in ꝯtritōe nō ſūt niſi duoſcꝫ dolor et gr̄a. ⁊ vnū ē ſic̄ for̄ale: r̄liquū ſic̄ materiale. ſꝫpoſſibile ē ī nobis dolorē intēdi: poſſibile ē etiā gr̄aꝫ augeri. gͦ ⁊cͣ. ¶ It̄ ſi n̄ pt̄ intēdi. gͦ in om̄ibꝰ ē equalis. ſꝫ contritōe exn̄te equali ē equalis iuſtificatō ⁊ gratificatio.om̄es ẜm hͦ eēt eqͣliter iuſti. ¶ It̄ in om̄i actu aīe ī qucōtingit ꝓfice̓ ꝑ aſſuefactōꝫ ⁊ ꝯtinuatōꝫ: ꝯtīgit ip̄aꝫ ītēdi. hͦ pꝫ. ſꝫ ꝓfectꝰ ē ī multiplicatōe ꝯtritōis ⁊ frequētatione. gͦ ⁊cͣ. ¶ Cōtra. nihil intēdit̉ cuiꝰ īpoſitio ē ī termīoSꝫ īpoſitio ꝯtritōis ē ī termīo. qꝛ ꝗ vere ꝯterit̉ plꝰ doletde amiſſiōe dei ꝑ pctm̄. ꝙͣ ſi amiſiſſet om̄e qd̓ ē alid̓ ab eoet ita ī ſūmo. ¶ It̄ nihil intēdit̉ cuiꝰ v̓tus ē īfinita. ſꝫ v̓tꝰꝯtritōis ē infinita cū tollat culpā mortalē q̄ ē infiniti reatus. ¶ It̄ om̄e qd̓ intēdit̉ aūt intēdit̉ ꝑ acceſſum ad verānoīs impoſitōꝫ: vel ꝑ depuratōꝫ a ꝯtrario. ſꝫ ꝯtritio nonintēdit̉ ꝑ depuratōꝫ a ꝯtrario. nā ſtatim cū ē: expellit totaliter oēm culpā. qꝛ hͦ gr̄aꝫ ꝯiūctā. neqꝫ ꝑ acceſſum adīpoſitōꝫ noīs verā: qꝛ eiꝰ īpoſitio ē ī termīo. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫſi intēdit̉. aut gͦ a gr̄a aut a libero arbitrio. A libero ar.nō: qm̄ ꝯtritio ē motꝰ gratuitꝰ. ⁊ talis mēſurat̉ ẜm quātitatē gr̄e. ſꝫ augmētū gr̄e ⁊ caritatis. nō pt̄ eē a li. ar. ſꝫ adeo. Si a gr̄a ꝯtra gr̄a vniformiter mouet li. ar. ꝙͣtū ē deſe: gͦ nō videt̉ intēdere in eo ꝯtritōꝫ. ¶ Pret̓. ẜm illd̓ intēdit̉ intēſio augm̄tū: penes qd̓ ꝯſiſtit rō quātitatis. ſꝫ quātitas ē ex ꝑte materie. rō aut formalis ꝯtritōis potiꝰ cōuenit gr̄e ꝙͣ materialis. ergo ẜm illā nō intendit̉. ¶ Reſpōſio. ꝙ ꝯtritō ē actꝰ ſiue motꝰ v̓tutis hn̄s quātitatē virtutis a v̓tute a quā ē. Un̄ et augmētū ⁊ intēſionē recipitab illo: et ẜm illud a qͦ recipit quātitatē. Un̄ ẜm augmētū caritatis auget̉ ⁊ v̓tꝰ penitētie et ꝯſequēter ꝯtritio auget̉ et intēdit̉. Intelligēdū ē tn̄ ꝙ ſic̄ caritas auget̉ ꝙͣtuꝫad eēntiā ⁊ hͦ a dono gͣtuito: et intēdit̉ ꝙͣtū ad feruorē. ethͦ a li. ar. ſic pt̄ ītelligi ī ꝓpoſito ſcꝫ ꝙ motꝰ ꝯtritōnis feruētior ē ex diſpoſitōe li. ar. Ex equali em̄ gr̄a elicit̉ qn̄qꝫmotꝰ feruētior qn̄ꝫ mīꝰ feruēs ex differēti diſpoſitōne liar. ſꝫ ꝓprie loquēdo efficit̉ maior ſubſtātialit̓ et intēſiuea v̓tute augmētata ex qua recipit quātitatē. vn̄ et intēſior efficit̉ ex augm̄to v̓tutis ex qͣ hꝫ quātitatē: et ex diſpo-ſitōe li. ar. qͦ elicit̉ et exit in eſſe. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obijcit̉ꝙ nihil intendit̉ cuiꝰ impoſitio eſt in termīo ⁊cͣ. dicēduꝫꝙ nomē ꝯtritōis nō ē īpoſitū ī termīo. īmo ex relatōe adv̓tutē et ad li. ar. vt ꝗbꝰ elicit̉ inqͣtū eſt actꝰ ſiue motꝰ pr̄ugeri. nec ſeꝗt̉ ſi ꝯtritꝰ plus dolet de offenſa dei ꝙͣ de aliuo damno alio qd̓ illi poſſet cōtinge̓: ꝙ ꝓpt̓ hͦ ē ſummaſiue nō poſſit intendi. ſic̄ nec ſequit̉. habēs caritatē diligit deū plus ꝙͣ aliꝗd aliud: ergo dilectio dei nō pt̄ augeriin ip̄o. Prepoderatio em̄ ſūma ī his nō poīt ſummū ſimpliciter. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ cōtritio ē v̓tutis infinitequia tollit peccatū qd̓ ē reatus infiniti. dd̓m ꝙ peccatūmortale eſt reatus infiniti duratōe nō intenſione. ¶ Siobijciat̉ ꝙ peccās mortaliter meret̉ penā infinite intēſionis. ſic̄ dicūt quidā infinite duratōis. poteſt dici ꝙ et ſiſit dignus pena infinita intēſione tn̄ dn̄s puniens citracondignū nō infligit tantā. Pret̓. pena nulla pt̄ eſſe infinita intēſione ſimpliciter. Sꝫ qd̓ dicit̉ ꝙ peccās mortaliter meretur pena infinitā: intelligit̉ hac rōne dictum.peccās mortaliter meret̉ redigi ī nihilū. Un̄ ſicut alicꝰentis ad nihilū eſt diſtātia infinita: ſil̓r pct̄or merēdo penam qua redigeret̉ in nihilū dicit̉ mereri penā infinitāqꝛ pena tollēs eē et nō tollēs eē ſe hꝫ quaſi ī infinita diſtantia. Pret̓. cōtritio nō delet pct̄m niſi v̓tute gr̄e q̄ gr̄alicet nō ſit infinita virtute: tn̄ tollit pct̄m qd̓ ē infiniti reatus. nec hoc ē incōueniēs: cū pct̄ꝫ hmōi nō inhereat infinita virtute. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ nō intendit̉ ꝑ acceſſum ad verā noīs impoſitōꝫ ⁊cͣ. reſpōdendū ē ꝑ īteremptōem. intendit̉ em̄ et rōne gr̄e maioris et rōne maioris doloris. primo mō fit v̓tuoſior. ſecūdo fit purior. Cōtritio em̄ qn̄ꝫ virtuoſius diſſentit a malo et hoc ꝑ artum gr̄e. et eſt ī maiori puritate .i. ꝓnitate mīori et hͦ exaugmēto doloris. Dolor em̄ cōtritōis nō tm̄ habꝫ oppoſitum ad culpam ſed etiā ad ſequelas vt ad ꝓnitates peccati. que quodāmodo doloris intēſione ī nobis r̄mittūt̉paulatim et expellūtur. ꝓut dolor eſt purior et intenſiorAcceſſus aūt ad verā impoſitōem nō intendit̉ in hoc ꝙnō habeat verū nomē: ſꝫ qꝛ nō ꝑticipat illud in terminoẜm rōem gratuiti. ¶ Ad illd̓ qd̓ querit̉. an intēdit̉ a gr̄aan a li. ar. ⁊cͣ. dicendū ꝙ ab vtroqꝫ vt ſupͣ tactum eſt. Siem̄ loquamur de intenſione ſeruoris: p̄t dici ꝙ a gratiaet a li. ar. Si loquamur de intēſione eſſentiali: pt̄ dici ꝙa gratia augmētata. Uera em̄ et eēntialis auigmētatioꝓuenit ab augmētato gr̄e. quo augmētato: augzet̉ dolor ronalis ꝑtis qui ē deteſtatōis vel diſplicētie. Et ſi querasvnde veniat? dico ꝙ a deo effectiue: a li. ar. diſpoſitiue: agratia cōpletiue. ¶ Et ſi obijciat̉ ꝙ gratio vniformis eſtet preterea ē forma. dicendū ꝙ ꝙͣuis ip̄a informiter gratificet. dum tn̄ magis a deo influit̉ et habūdantiꝰ daturmagis gratificat. et rurſus ꝙͣuis a gratia cū ſit forma n̄habeat prīcipalit̓ ortū quātitas molis q̄ ē a materia prīcipaliter: habet tn̄ quātitas virtutis que ē a forma. et exhoc genere quātitatis eſt cōtritio quāta.Ayticulus ſecundusOnſequēter querit̉ vtrū intenſiꝰ oporteat devno peccato cōteri ꝙͣ de alio. Et ꝙ ſic videturhiero. Nō ſanat oculū qd̓ ſanat calcaneum.Simile vldr̄ in anthidotis ſpūalibꝰ. ꝙ morboꝝ differētiū differētes debēt eē medicie. gͦ cū cōtritio ſit morboꝝſpūaliū medicīa: differēs debꝫ eēꝝ differētium. etẜm ꝙ morbꝰ gͣuior ⁊ ꝯtritō efficacōr ⁊ maior. ¶ It̄ deūt.xxv. Pro mēſura pct̄i erit ⁊ plagaꝝmodꝰ. Si gͦ modꝰ afflictōis rn̄det mēſure pct̄i: ꝯtrito aūt ē cōueniēs ⁊ debitaafflictō pct̄i. ẜm ꝙ pct̄m ē gͣuiꝰ: ⁊ ꝯtritio ſiue dolor ꝯtrior ē dolor ⁊ debꝫ eē de mortōis debꝫ eē intēſior.tali ꝙͣ de veniali. et hoc qꝛ hoc pct̄m gͣuiꝰ illo. gͦ pari rōeori dꝫ eē dolor gͣuior ꝙͣ de alio mide vno pct̄o r̄nꝰ gͣui. ¶ Itē ẜts ſe dꝫ puīre ꝑ ſatiſfactōꝫgͣuiꝰ peccauitcuius peccat gͣuiꝰari rōe idem. ¶ Itē idē eſt ordo in dolore: qui eſtdꝫ puīre ꝑ cōtri
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten