ei peccata multa. que eſt. Ardor caritatis in ea rubiginēdelictoꝝ combuſſit. vn̄ etſi ꝑfectꝰ qn̄qꝫ edificet lig. fe. ſti.ſtatim ardore caritatis vel alio aliquo remedio delet. iuxta illud ꝓuer. xxiiij. Septies in die cadit iuſtus ⁊ reſurgit. cadit in caritate ꝑ veniale: ⁊ reſurgit de caſu venialimō predicto. Si aūt ꝯtingeret aliquē ꝑfectū decedere cūreatu venialis. qd̓ dicit Augꝰꝰ. ꝙ qui edificāt au. ar. ⁊ lapides p̄ci. ⁊cͣ. intelligenduꝫeſt vt frequēt̉ ⁊ in pluribꝰ: ⁊nō ſemꝑ. Uel pōt dici vt dicit̉. ꝙ aliud eſt edificare ſuperfundamentū lig. fe. ſti. ꝙͣ venialia cōmittere. Tūc auteꝫdicunt̉ venialia ſupedificari: qn̄ in vſuꝫ vel in habitū cōuertunt̉. nō aūt qn̄ cōmittunt̉: ſicut accidit de dilectionevxoris ⁊ filioꝝ ⁊ hmōi. ⁊ ſine tali habitu ⁊ vſu bn̄ pōt eēhō ⁊ maxīe ꝑfectus: ꝙͣuis ab actu peccati nō pōt cauere.vtputa que ex ſubreptione vel ignorātia oriūt̉. lꝫ gͦ nō ſitaliꝗs qui nō peccet: multi tn̄ ſunt qui non edificāt lig. ſe.ſti. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ videt̉ ẜm expoſitōeꝫ Amb̓.ꝙ qui edificat lig. fe. ſti. deſtruit fundamentū: ⁊ non edificat ſuꝑ fundamentū. Pōt dici ꝙ mali docentes poſt apoſtolos edificant lig. fe. ſti. ſuꝑ fundamentū auditoruꝫ aduos ꝑuenit doctrina maloꝝ. Uel pōt dici. ꝙ qui taliterꝯcent: nō dicūtur mali malicia culpe mortalis qua ſubuertit̉ fundamentū: ſed quia deficiūt ꝙͣtū ad ꝑfectionē doctrine. iuxta illd̓ augͦ. defectus boni nomē mali accepit.¶ Ad aliud dd̓m. ꝙpreclara doctrina eſt de fide ⁊ morilia doctrina eſt ei ꝯtraria. vnde n̄ eſtbus. ſꝫ nō quelibet ancc̄e lignū fe. ſti. eē ꝯͣria: lꝫ aliꝗd habeat vanitatis. ¶ Adillud apl̓i. ſi oꝑtum eſt euangeliū noſtꝝ ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙapl̓us intendit de doctrina ſua que fuit preclara. qꝛ ducens in hereditateꝫ preclarā: nō fuit oꝑta alicui .i. n̄ credita: niſi his qui fuerūt in ſtatu ꝑeuntiū. vtpote incredulis: qui ſplendoreꝫ veritatis nō vident merito ꝑfidie excecantis. vt habet̉ in glo. Doctrina aūt ſignata ꝑ lignuꝫfe. ſti. nō eſt doctrina oꝑta: neqꝫ in hac ſignificatōe ſumitur. vn̄ rō iſta nihil facit ad ꝓpoſitū. ¶ Ad illud qd̓ querit̉ de doctrina vana ⁊ friuola que ſignat̉ ꝑ lig. fe. ſti. ẜmAmbro. aut eſt vera ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙ vana ⁊ friuola doctrina pōt eē de falſis. ⁊ talis doctrina induit ratōeꝫ cremabilis ſcꝫ lig. fe. ſti. qn̄ immiſcet̉ peccatuꝫ. Qn̄. nͨ aliꝗsdoctor docet verū cū peccato. vt ſi nimis ſit ꝑtinax in ſententia ſua: ⁊ eam velit omni modo defendere ⁊ alioꝝ doctrine preferre. aut ſi dimittat vtiliora ⁊ minꝰ vtilia doceat: vt videat̉ nouoꝝ inuētor. In hoc caſu a vanitate docētis ⁊ eoꝝ que docent̉ dicit̉ doctrina vana ⁊ friuola. autetiā ſi erubeſcat puram doctrinā theologicā doce̓ ſb̓ v̓bistheologicis. ſꝫ vult videri ph̓us ⁊ ſumit verba phyſica: ſicut multi faciūt vt videant̉ ph̓i. qui ſignati ſunt ꝑ illos d̓quibꝰ dicit̉. ij. Mach̓. iiij. patrios ꝗdē honores nihil habentes: grecas glorias optimas arbitrabant̉. De quibꝰdicit̉ Iohel̓. iij. Filios iuda vendidiſtis filijs grecoruꝫ. ⁊ſic lꝫ doctrina ſit de veris: nihilominꝰ cōcurrentibꝰ p̄dictis pōt eē vana. ¶ Ad illud qd̓ querit̉. qualiter poſſit falſum doceri meritorie ⁊cͣ. Dicūt ꝙ cōtingit qn̄qꝫ aliquemdocere falſum meritorie: nec eſt vana ⁊ friuola doctrina.quia nō eſt immixtū peccatū. ⁊ eſt illa actio a ſpūſancto.ſcꝫ ⁊ caritate mouente ad hoc. nō tn̄ ſequit̉ ꝙ ſpūſſanctꝰdoceat falſum: immo neganda eſt hec. ſpūſſanctꝰ docet falſum. qꝛ omīs docens a ſermone intelligibili: incipit ⁊ ꝓcedit ad ſermoneꝫ ſenſibileꝫ. Sp̄us aut ſanctus n̄ inſpirat intelligentiam falſi in aīa doctoris. cum ipſe ſciat illud quod docet̉ eē falſum: quia nec ip̄e doctor hoc doceretſi ſciret eſſe falſum illud. ſꝫ ſpūſſanctus ſine inſpirationefalſi mouet docentē ad docendū falſuꝫ: ꝓut docere falſuꝫinduit rōneꝫ boni. qꝛ ſpūſſanctꝰ mouet ad bonū. ¶ Ad illud qd̓ vltimo obijcit̉ de inſufficiēti diuiſione edificioꝝ.Dicendū ꝙ vt sͣ. tactū eſt: vno intellectu illi dicunt̉ edificare auꝝ ar. la. pre. qui faciūt bona oꝑa quecūqꝫ: dumodo fiant immunitate peccati. Alio mō dicūt̉ illi ſoli edificare auꝝ ar. la. pre. qui faciunt opera excellentia: cuiuſmodi ſunt viroꝝ ꝑfectoꝝ oꝑa. Scd̓ꝫ primū intellectū eſtdiuiſio ſufficiens: qꝛ quicūqꝫ ſuꝑedificat fundam̄to ſuꝑ-edificat bona oꝑa in immunitate peccati: aut cū cōmixtion peccati. omne .n. opus bonū aūt eſt oīno purū ſcꝫ ſine peccato: aut hꝫ peccatū immixtū. Scd̓ꝫ ſecūdū intellectū nō eſt ſufficiēs. ⁊ ſic ꝓcedit ipſa obiectio.Articulus quartꝰOnſequēter querit̉ de purgatōe illoꝝ .ſ. lignifeni ſtipule. Circa hoc querūt̉ qͣtuor. Primūeſt. vtꝝ purgent̉ ꝑ ignē purgatoriū: dico ꝙͣtūad penam. Secūdum eſt. vtꝝ illa purgatio eſt ꝑ ignē materialeꝫ: an ſpūaleꝫ. Tercium. vtrum vnus citius purgabit̉ ꝙͣ alius. Quartū. vtꝝ facta purgatōe ſtatiꝫ euolatpurgatus ſcꝫ ante iudiciū generale.Ꝙͣtū ad primū pro .§. j.cedit̉ ſic. j. Coꝝ. iij. Uniuſcuiuſqꝫ opus quale ſit ignis ꝓbabit. Glo. duos ignes legimꝰ futuros. vnū eternū quoeternaliter punient̉ reprobi: qui ſequet̉ iudiciū. alterumqui precedet quo exuret̉ facies mundi hꝰ: qui emūdabiteos qui ſupedificauerūt lig. fe. ſti. ¶ Item augꝰ. ī enche.Poſt hanc vitaꝫ incredibile nō eſt: nōnullos fideles perignem quendaꝫ purgatoriū: quantomagis minuſue ꝑeūtia bona dilexerunt: tanto tardius citiuſqꝫ ſaluari. vndenō fruſtra illa tria diſtinxit apl̓s: lignū fe. ſti. que illi edificant. qui etſi aliena nō rapiūt: rebꝰ tn̄ infirmitati ꝯceſſis aliqua dilectioni inherent. qui ẜm ſuos amandi hecmodos diutius vt lionū: minꝰ vt fenū: vel minimū vt ſtipula igneꝫ ſuſtinebūt. Ex his ptꝫ rō ꝙ peccata predictaꝑ igneꝫ purgatoriū purgabunt̉. ¶ Contra. qd̓ aliud purgat hꝫ oppoſitōꝫ aliquo modo ad illud qd̓ purgat. ſꝫ pēapene ſiue ignis purgatorius reatui nō opponit̉. gͦ aīa a reatu ꝑ igneꝫ ſiue penaꝫ purgatoriā nō purgat̉. ¶ Iteꝫ qd̓eſt cremabile ſiue purgabile: aut eſt reatus aut macula aliqͣ relicta in aīa ex ipſa culpa. nō reatus: quia reatus nōeſt niſi obligatio ad penaꝫ. hoc nō ponit aliꝗd ad purgādum: ſꝫ potius debitum ſoluendi penam. Si macula aliqua. aut illa eſt natura aliqua ⁊ tūc bona ⁊ a deo: ⁊ tuncnō eſt purgabilis. aut nihil: ⁊ tunc ſil̓r nō eſt purgabil̓.¶ Iteꝫ .j. Coꝝ. iij. vbi apl̓us determīat de purgatiōe venialium dicit. Saluus erit ſic tn̄ qͣi ꝑ igneꝫ. ibi glo. Iſtignis eſt temptatio tribulatōis de qua ſcriptū eſt. Uaſafiguli probat fornax: ⁊ hoīes iuſtos temptatio tribulationis Eccͣi .xxvij. Sꝫ ꝯſtat ꝙ ignis iſte nō eſt purgatoriꝰ.gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio. dd̓m ꝙ ſicut habet̉ ex glo. j. Coꝝ. iij. Etxxj. di. iiij. ſent̉. vbi recitant̉ ſnīe ſanctoꝝ. ꝙ ex hoc ꝙ edificant lignū fe. ſti. deſcendūt cū quibuſdaꝫ cremabilibuspurgabunt̉ igne purgatorij. ¶ Ad hoc qd̓ primo obijcit̉ꝯtra. dd̓m ꝙ etſi ignis purgatorius nō opponat̉ reatui:tn̄ inqͣtū data eſt ſibipſi virtus purgādi aīas a reliopeccati aliquibꝰ: ignis purgatoriꝰ ⁊ ipſa aīa hn̄t quomodo illud genus oppoſitōis que eſt inter actiuū ⁊ paſſiuū. vnde ignis purgatorius non dicit̉ purgare penā ſiuereatū ad que tenet̉ ex cōmiſſione peccati: ſꝫ ipſaꝫ aīaꝫ aliquo modo maculatā ex peccato cōmiſſo. Pret̉. nō ſemꝑcuratio ꝑ ꝯtrariū: ſꝫ qn̄qꝫ ꝑ ſimile. Un̄ Grego. in moraMos medicine eſt vt aliqn̄ ſil̓ibꝰ aliqn̄ ꝯtrarijs ꝯtrariacuret. naꝫ ſepe calida calidis: ſepe aūt calida frigidis: friida calidis ſanare cōſueuit. vnde pōt dici. ꝙ nō ncc̄e eſtīam ſemꝑ purgari ꝑ ꝯtrarium illi a quo purganda eſt:qn̄qꝫ purgat̉ ꝑ ſimile. maxime cū eius purgatō ē d̓ obatōe. qd̓ eſt in ꝓpoſito. Aīa eniꝫ edificando lig. fe. ſti.deſcendens in purgatoriū obligata eſt ad penam. abſoluitur aūt ab iſta obligatōne ꝑ penaꝫ quaꝫ ſuſtinet ī purgatorio. Iſta aūt abſolutio purgatio dicit̉: que maxīe cōuenit fieri ꝑ ſimile. maxime eniꝫ ꝯuenit abſolui a debitopene ꝑ ſuſtinentiaꝫ pene. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ cōbuſtibile ſiue purgabile in aīa aut eſt reatus aut macl̓a ⁊cͣ.Dicūt ꝙ vno modo dr̄ macula reatus: ⁊ ſic nō dicit quadam deformitatē in aīa: ſꝫ debitū pene ẜm quantitate delicti. Alio modo dicit̉ quedaꝫ deformitas ꝯtracta ex ipſopeccato cōmiſſo. Ad hoc gͦ qd̓ obijcit̉. ꝙ reatus nō ponit