Queſtiooſitū. ¶ Iteꝫ hoc idem videt̉ ꝑ meſtꝝ. iiij. ſentē.em̄ hoc ideꝫ videtur ꝑ hoc. ꝙ hꝰ vite moleſtie multediūt efficaciā gr̄e: vtpote ꝓnitas ad malū. tēptationes de his que ſūt ꝯtraria gr̄e: ⁊ hmōi alia. ſꝫ nihil taliūexiſtit poſt mortē. gͦ nō erit aliqd̓ impedimentū efficaciegr̄e. ex qͦ gͦ mō hꝫ virtutē delēdi culpā: ⁊ tūc habebit ſil̓r¶ Itē gr̄a poſt mortē eſt in maiori ꝓpinꝗtate ad ſuū vltiniuꝫ qd̓ eſt gl̓a: ꝙͣ ante. qd̓ igit̉ pōt ante pō. ¶ Item gr̄a ꝑfecta que eſt gloria nullū patit̉ ſecumctum .ſ. neqꝫ culpe neqꝫ pene. gͦ quantomagis approximat ſue ꝑfectioni: tantomagis poteſt in deletioneꝫ hmōidefectuum: ⁊ ita vt prius. ¶ Item gr̄a poſt morteꝫ pōt inliberationeꝫ a pena. ſꝫ virtus gratie eſt magis ordinataꝑa ꝙͣ a pena. gͦ pōt poſt mortē in liberaad liberatōꝫ a culiContra. ſuꝑ illd̓. j. Io. v. Eſt peccatūtioneꝫ a culpa. ¶ad mortē. Glo. qd̓ ī hac vita nō corrigit̉: fruſtra poſt mortem eius venia poſtulat̉. gͦ nulla poſt mortē ibi culpa purzabit̉ ibi. ¶ Itē Damaſ. Quod hoībꝰ mors: hoc ē angelis caſus ⁊ econuerſo. ſed angeli poſt caſum a nulla culpa poſſunt liberari. gͦ nec homines poſt morteꝫ. ¶ Itemrego. in dyalogo. Talis in iudicio quiſqꝫ futurus eſtalis de corpore exiuit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item liberū ar. mediumeſt inter ꝓfectum in bono ⁊ liberationē a malo culpe. ſedpoſt morteꝫ non poteſt in bono ꝓficere. gͦ nec a culpa aliqua reſurgere. ¶ Item facilius eſt labi in veniale ꝙ liberari a veniali. ſꝫ poſt morteꝫ non poteſt homo venialitereccare. gͦ nec a veniali reſurgere. ¶ Iteꝫ veniale ī nobison eſt niſi ratione fomitis. ſꝫ fomes aufert̉ in mortē: nōpoſt morteꝫ. gͦ ⁊ veniale. ¶ Iteꝫ in purgatorio nō erit cōtritio vel confeſſio nec locus merendi. gͦ aūt ibi n̄ remittitur culpa: aut remittet̉ peccatum ſine penitentia. ¶ Iteꝫiguſti. de ciui. dei. Credimus ꝙ homini poſt hāc vitaꝫīadditur nouū meritum nec noua remiſſio culpe: ſeddatur ei meritum vel pena ẜm ꝙ meruit in vita preſenti.¶ Rn̄ſio. ꝙ de hoc qd̓ hic querit̉ diuerſi diuerſa ſentiūt.Quidam .n. ſicut magr̄ in ſenten. ⁊ ꝙͣplures alij dicunt.culpa venialis remittitur in purgatorio: ſicut vidēturaucͣtes sͣ. tacte ſonare. ⁊ dicunt quidam ꝙ illa glo. intelenda eſt de mortali: fruſtra poſt morteꝫ eius veniā poſtulatur. Uel fiat vis in hoc ꝙ dicit. qd̓ in hac vita n̄ corrigit̉: verum eſt vel in ſe vel in merito. Qui aūt cum veniali decedit: lꝫ in ſe non corrigat̉: meruit tamen ꝑ caritatēcorrigi in qua decedit. ⁊ poſt hunc ſtatuꝫ liberari ab hisque retardant premiū caritatis. ¶ Ad illud qd̓ obijciturde morte homīs ⁊ caſu angeli. dicunt ꝙ hec ſimilitudo attenditur ꝙͣtum ad liberi ar. inuertibilitateꝫ. vel ꝙͣtuꝫ adpeccatum mortale: non ꝙͣtum ad omīa. Nam mali angoli pn̄t in penis ꝓficere ꝙͣuis non pn̄t a malo reſurgere. ꝑoppoſituꝫ ratione boni meriti preteriti boni hoīes pn̄t amalo eripi: ꝙͣuis non pn̄t in malū labi. quia in bono ī qͦmoriunt̉ ſunt confirmati. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de gregͦdd̓m ꝙ ſicut ipſemet ſubiungit: illd̓ intelligit̉ ꝙͣtum aralia: non ꝙͣtum ad venialia. quia ipſemet excipit illa. ¶ Item ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ li. ar. teneret mediuꝫ ⁊cͣ.Dicendū ꝙ falſum eſt pro ſtatu illo. In ſtatu eniꝫ illo p̄parantur omnia ad ingreſſum in gl̓aꝫ ꝑ impedimēti remotioneꝫ: que ſunt peccatum veniale ⁊ reatus pct̄i. vnd̓lꝫ non ſit tunc ſtatus ꝓficiendi in merito: eſt tamen ſtatꝰdelendi. hec impedimenta ad que ſufficit pn̄tia gr̄e ⁊ voluntaria ſufficientia pene ⁊ adiutorium meriti preteriti.¶ Ad illud qd̓ obijcitur. ꝙ facilius eſt labi in maluꝫ ⁊cͣ.Gicendū ꝙ verum eſt ꝙͣtum ad libe. ar. vertibilitatem: n̄ꝙͣtum ad omneꝫ ſtatum anime. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur.ꝙ ablato fomite aufertur veniale. Dicendū ꝙ hoc veruꝫeſt inꝙͣtum ad poteſtatē peccandi de futuro: nō tn̄ oꝑtetauferri veniale prius ꝑpetratū. nō eniꝫ illd̓ qd̓ tolſit cauſam ſemꝑ tollit effectū: ſicut in multis pꝫ exēplis. deſtructo .n. cultello non ꝓpter hoc plaga tollit̉ inflicti. ¶ Alijaūt dicūt. ꝙ poſt hanc vitā n̄ remittit̉ peccatū ꝙͣtū ad culpam: ſꝫ tm̄ ꝙͣtū ad reatū. dicūt .n. ꝙ triplex eſt gr̄a. ſcꝫ baptiſmalis. pnīalis. ⁊ finalis. Prima dn̄at̉ in aīa ex vir-.lxv.tute ſacramēti. ⁊ oīno omnepeccati tollit. Scd̓a exſubiectōne ⁊ ꝯformitate li. ar. adgrām. ⁊ hec tollit omnemortale: non aūt omne veniale. Tercia ex ꝑfecta ſubiectione ⁊ ꝯformitate oīm viriū aīe ad ip̄aꝫ grām. ⁊ hec tollit omne veniale. Cum enim anima iam ſeꝑatur a carneiam ꝓnitates ⁊ ꝑturbatōnes que inerant aīe ex carne recedūt: ⁊ potentie aīe tranquillant̉ ⁊ gr̄e ſubijciūt̉: ac perhoc venialia delent̉: ſiue ſint in ꝑte rōnali ſiue ſenſibili.⁊ ita nullū veniale dimittit̉ poſt hanc vitā: ſꝫ in illo inſtāti in quo dici pōt. hec finalis gr̄a dn̄iuꝫ ſibi vēdicat ⁊ oēꝫexpellit culpā. Huiꝰ aūt ꝓnitatis receſſus ⁊ ꝑturbationū quietatio ꝓuenit ex diminutione ꝯcupīe q̄ eſt ī ip̄a excorruptione. de qua. ix. Sap̄. Corpꝰ qd̓ corrupit̉ agguataīam. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝯformatō potentiaꝝ aīe ⁊ earūdē ſubiectōipſi gr̄e ad que ſequit̉ ꝑfecte gr̄e dn̄atio in aīa ⁊ peccativenialis deletio. ¶ Ad cuius euidētiā nota. ꝙ cupiditasqͣ ꝗs hn̄s xp̄m in fundamēto: bonū ꝯmutabile nimis diligit eſt peccatū veniale. Iſte aūt exceſſus amoris ꝓueīt exꝯcupīa corruptōis. que lꝫ qn̄qꝫ minuat̉: nūꝙͣ tn̄ ī vita iſtaoīno aufert̉ niſi ex p̄rogatiua gr̄e. hoc accidit ⁊ valde raro: ſicut fuit in beata virgine. ẜm aūt ꝙ magis minuit̉ ⁊oꝑatio gr̄e ꝑfectior eſt: ⁊ magis inualeſcit ꝯͣ pct̄m. Qn̄ gͦꝯcupīa iſta eſt in vltima diminutōe: vt in fine hoīs habetis grām: ⁊ gr̄a exit in actū ꝯpletioreꝫ ⁊ ꝑfectioreꝫ. qꝛ gͦ īvltimo tꝑe eſt completa extinctio ꝯcupīe. ⁊ eſt ꝯpleta ⁊ ꝑfecta oꝑatio gr̄e. ⁊ ita potiſſime pōt tūc in deletōꝫ venialis. ¶ Scd̓ꝫ hoꝝ opīoneꝫ rn̄dendū eſt ad obiecta ꝯͣ hancꝑtem. Ad hoc gͦ quod primo obijcit̉. ꝙ ꝗ peccat in ſpiritūſanctū nō remittet̉ ei neqꝫ ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙ hoc magisdicit̉ ad expreſſioneꝫ indignitatis peccātis ⁊ ineptitudinis ad veniam: ꝙͣ ad expreſſioneꝫ remiſſionis pct̄i. nō eīꝑ hoc ꝙ dicit̉ peccatū in ſpm̄ſanctū eſſe irremiſſibile negat̉ ptās omnipotētis .ſ. ꝙ nō poſſit remittere tale peccatū: ſꝫ potius negat̉ idoneītas ⁊ notat̉ indignitas ex parte peccātis. ¶ Si obijciat̉ ꝙ eadeꝫ rōne qͦdlibꝫ peccatuꝫmortale debet dici irremiſſibile. Dicendū ꝙ nō. In peccatis .n. q̄ fiūt ex ignorātia ⁊ infirmitate: ipſa pct̄a n̄ ſuntoīno volita. vn̄ quantū eſt de nō volito in peccātibꝰ: tātūeſt in eis de poſſibilitate ⁊ aptitudine ad remiſſiōꝫ. Sedpeccantibꝰ ī ſpm̄ſanctū qd̓ fit ex pura malicia: ipſuꝫ peccatū eſt oīno volitū. quia gͦ peccatū in ſpm̄ſanctū ē ex ſtudioſa malicia: in ipſis peccātibꝰ nihil ē idoneitatis ſiuedignitatis ad remiſſioneꝫ. Hoc gͦ verbū ꝗ dixerit ⁊cͣ. nōremittet̉ neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. cuius intellectus eſt. peccans hoc peccato: hic oīno eſt ineptus ⁊ indignus vt ei remittat̉ culpa: ⁊ in futuro vt eī remittat̉ pēa.nihil facit ad ꝓpoſitū. Ꝙ aūt intelligit̉ ꝙͣtū ad remiſſiōꝫin futuro. pꝫ ꝙ verbū hoc exprimit̉ de pct̄o ī ſpm̄ſanctuꝫqd̓ niſi remittat̉ ꝙͣtū ad culpa in pn̄ti: nunꝙͣ remittet̉ infuturo. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ glo. Grego. ꝙ quedā ꝑueculpe relaxant̉ in futuro. Dicendū ꝙ hoc intelligi debetꝙͣtum ad relaxationeꝫ pene ⁊ inſinuat̉ verbo Grego. ꝙpeccata leuia ſiue venialia nō ſꝑ remittūt̉ ꝙͣtū ad reatuꝫin hac vita: ſꝫ quedā multū grauāt ip̄am aīam in alia vita. quia cum hoc ꝙ aīe ꝓpter illa grauibꝰ penis exponūt̉a gaudio eterno elongant̉. ¶ Ad aliam glo. que dicit. ꝙquedam leuia in hac vita non ſunt remiſſa ⁊cͣ. Dicendūꝙ hoc intelligitur ꝙͣtum ad plenam remiſſioneꝫ que fitin remiſſione pene ⁊ culpe. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ Auḡ.de vera ⁊ falſa penitētia. Dicendū ꝙ cum dicit̉ ꝙ cōſtatquedam in futuro remitti ⁊cͣ. intelligendū eſt ꝙͣtū ad remiſſionē pene. qd̓ patet ꝑ hoc ꝙ ibi diſtinguit̉ int̓ remiſſioneꝫ que fit ꝑ baptiſmū ꝑ que facta fit remiſſio a culpā⁊ pena: ⁊ remiſſioneꝫ que fit in futuro. ¶ Aliter ad hocrn̄dent quidaꝫ ſubtilius intuentes: dicentes. ꝙ magiſterin ſenten. ⁊ alij qui dicunt ꝙ veniale deletur poſt hac vitam: intelligi pōt ſic. Ideꝫ inſtans eſt qd̓ ꝯtinuat tempvite ⁊ poſt vitam. ⁊ ita illud inſtans eſt inſtans tꝑis povitam: ſicut tꝑis vite in quo. ẜm hunc modū videt̉ ꝙ recipitur gratia maior remoto ꝓhibente: ⁊ ꝑ ꝯn̄s delet̉ venialis culpa ⁊ pēa ſoluit̉ ī purgatorio. ⁊ ſic rn̄dēt ad oīa