Queſtiopenitēs confitet̉ peccatū ſuuꝫ in foro ſecreto: videt̉ ꝙ penaſua non debet exire illud foꝝ. ergo nec publicari debet necſolēnizari. ¶ Item ſi nō licet ſacerdoti nutu mīmo peccatum alicuiꝰ qd̓ audiuit in confeſſione reuelare quātūcūqꝫpublicū. quō licet iniūgendo penitētiaꝫ oꝑtū illud mafeſtare. ¶ Item penitētia iniūgenda eſt que defectus reparat ip̄ius penitētis. Uera em̄ penitētia omnes defectuspucit ad ꝑfectum ẜm auguſ. Sed hec penitētia ſcꝫ ſolēnisfacit ꝯtrarium. ip̄m em̄ penitēteꝫ multiplici īnectit defectuLaycus em̄ poſt talē penitētiā nō poteſt fieri clericꝰ. di. l.penitētibꝰ. ergo talis nō eſt iniūgenda. ¶ Rn̄ſio. ꝙ cōnit ⁊ iuſticia requirit ꝙ aliqua penitentia ſit publica ⁊ſolēnis. de peni. di. j. ca. petrus. publica noxa publico egetremedio. ⁊ eſt v̓bum augu. Que autē ſit differētia inter pepublicam ⁊ ſolēnem infra patebit. Ratio autemſultiplex. Una eſt enormitas crimīs ⁊ publicatōeiuſdem. Alia eſt debitum puniēdi. maxima em̄ irreuerentia peccantis maxima confuſione eſt puniēda. Tercia eſtincocuſſio timoris ne ꝯmittatur cōſimile. Congruit em̄ ꝙaliqui puniant̉ tali penitētia. ne alij qui ad conſimile proni ſunt: audeant ſimile attemptare. ¶ Ad pͥmū ꝯtra gͦ dicēdum. ꝙ auguſ. loquit̉ de peccatis tectis ⁊ occultis: hic intēpitur de detectis vtpote publice ꝑpetratis. Pret. hic intenditur de manifeſtatōne pene non de manifeſtatione culpe.¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ exquo confeſſio eſt in ſecreto⁊cͣ. Dicēdum ꝙ de penitētia que iniurngitur in foro ſecretooqui dupliciter. ſcꝫ ꝙͣtum ad actuin iniungēdi: ⁊ ẜm h̓debꝫ exire forum confeſſionis. Non em̄ ſacerdos ex ſedebet iniungere ſibi publice ſed ſecreto ſicut ⁊ ille ſecretoconfitetur. vel poſſumus loqui ꝙͣtum ad actum exequendiquod iniūctum eſt. hoc eſt ꝙͣtum ad ipſum penitētem: ⁊ ſicdebet eam publice agere ſicut ⁊ peccatum eſt manifeſtum.Quod igitur dicitur ꝙ penitētia non debet exire forum illud. Dicēdum ꝙ verum eſt ꝙͣtum ad iniungētem: publicatuuuruta.ri tamē debet ab illo cui iniungit̉. qui ſicut publice offēditpublice debet penitere. ⁊ ẜm hoc intelligitur illud quod dicitur Eccͣi. xx. Ꝙbonum eſt correptum manifeſtare penitentiam. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ ſacerdos nec mīmonutu debet ⁊cͣ. Dicendum ꝙ ſacerdos talem penitentiaminiungēdo non reuelat aliquo modo confeſſionem: ſed illepenitens publice exequendo penitētiam pro peccato publice ꝑpetrato. Si em̄ eſſet peccatū ſuum occultum. licet faceret publicam penitētiam: non ſciretur ex hoc qd̓ peccatuꝫꝯmiſiſſet nec etiam ſi faceret penitētiam ſolēnem. ſed vehementer p̄ſumeretur ꝙ ille aliquod enorme peccatum ꝯmiſiſſet: nec tamē certe ſciretur niſi peccatum illius publicuꝫeſſet. quia quādoqꝫ accidit ꝙ aliquos adiudicatos alicuipene aſſociantur alij ex quadam familiaritate caritatis: etimilē penam ſubeunt cū illis. ſicut fecit dominus ſaluator. de quo Sapiē. x. deſcenditqꝫ cum illo in foueam ⁊cͣ.Ex quo patet ꝙ pena nō eſt ſemꝑ manifeſtatiua culpe: licꝫhoc accidat quādo culpa eſt publica. ¶ Ad vltimū dicēdūꝙ peccatūlicū eſt conſiderare ⁊ inqͣtum eſt peccatū: etinꝙͣtum eſt publice ꝯmiſſum ⁊ in ſcandalum alioruꝫ. vndepeccatū tale eſt agenti demeritoriū ꝯſequēter ⁊ alijs. ratōequa eſt ſibi demeritoriū: penitētia talis defectꝰ illiꝰ reꝑat.ratōne qua ꝯmiſſum in ſcandalū alioꝝ ⁊ demeritū: ꝯpetitpuniri quibꝰ alij edificētur ⁊ deterreant̉. nō ſolūmodo adempus ſed ſemper.Nlembrum ſecundūOnſequēter querit̉ vtrum penitētia publicaſiue ſolēnis ſit iterabilis. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ hocꝙ culpa eſt iterabilis. Iteratō autē culpe nōminuit aliquid de enormitate culpe neqꝫ degrauitate: ergo ſi caute culpe congruebat hmōi piaculumvidetur ꝙ ip̄i iterato congruit idem. ¶ Item culpa ꝓ quaimponitur nō excedit in infinitum alia peccata. ergo ſi inillis ſemꝑ iteratur: videtur ꝙ ī iſta debeat iterari. aut iſlaculpa eſſet in infinituꝫ maior. ſicut eſt de peccato dyaboliquod qꝛ eſt quaſi in infinitū maiꝰ peccato homīs: hmōi nō.lxiiij.remittit̉ ꝑ penitētiam ſicut illiꝰ. ¶ Item iſtud pōt oſtendiratōnibꝰ ſupra poſitis. quia publica peccata penitētia manifeſta debēt expiari. ſicut habet̉ de peni. di. j. petrꝰ. ¶ Itēſemꝑ occultum peccatū occulta penitētia eſt puniēdum: gͦſimiliter ⁊ publicū publica ſemꝑ puniēdum. ¶ Item rationes aſſignate ſupra quare peccatū eſt puniendum publicapenitentia ſcꝫ enormitas crimīs ⁊ publicatō ⁊ debituꝫ puniendi ⁊ incuſſio timoris: ita congruūt cul pe iterate ſicutiniciate. ergo ⁊cͣ. ¶ Contra. di. l. Si quis. §. poteſt ⁊ alit̓intelligi. Eſt em̄ quedaꝫ penitētia que ſolēnis appellatur.que ſemel tm̄ in eccleſia conceditur. de quo Ambro. ait. ſicut vnum eſt baptiſma: ita vnica eſt penitētia. ¶ Item noneſt ſcd̓o locus penitētie. ¶ Item reperiūtur ꝙͣplurimi quiſepius agendam penitentiam putant: qui luxuriantur inxp̄o. Nam ſi vere penitētiam agerēt: nunꝙͣ iterandam putarent. Unica penitētia ibi dicitur irreiterabilis. ¶ Itemſi matrimoniū legitime ꝯtractum.ꝓpter ſacramētuꝫ quodſignificat. ſcꝫ inſe ꝑabilem vnionē īdiuine nature ⁊ humane: non iteratur reſpectu earūdem ꝑſonarum: ergo ſimiliter nec iſtud ſacramētum iterabitur. cum ſignificet eiectōnem primoruꝫ parentum de ꝑadiſo que ſemel tm̄ facta eſt.Rn̄ſio. dicēdum ꝙ iſta penitētia nō iteratur. ⁊ huiꝰ dulex eſt ratio ſcꝫ reuerētia ſacramenti. ſignificat em̄ expulſionem primoꝝ parētum de ꝑadiſo. ⁊ ne quod tanta ſolēnitate celebratum eſt infirmetur ⁊ vileſcat. nanꝙͣ tamē negatur penitētibus penitētia ſicut nec venia. ſicut em̄ dominꝰin futuro ſeip̄m negare non poterit. vt habet̉. ij. Thimo.ſic nec in p̄ſenti vult veniam vel penitētiam denegari. Un̄auguſ. ad macedoniū. Ꝙͣuis caute ⁊ ſalubriter prouiſumſit vt locus humilime penitētie ſemel tm̄ in eccleſia concedatur. ne medicina nimis vtilis nimis vilis haberetur: tamen quotidie peccantibꝰ nunꝙͣ ꝑ penitētiam veniā negat̉.¶ Ad primū ergo dicēdum. ꝙ licet culpa iterata nō eſt minor ſed etiam maior ꝙͣ fuit primo cōmiſſa: non tamen conuenit ꝙ puniatur ſicut illa. In penitentia em̄ ſolenni ſuntquedam conſideranda ex parte peccati: quedam ex partepene. Unde ꝙͣuis congrueret quātum eſt ex parte īmanitatis ſceleris ꝙ ſic puniretur ſcꝫ publice vel ſolēniter: non tamen congruit ip̄i ſolēnitati rationibꝰ p̄tactis. ¶ Ad aliudquod obijcitur. ꝙ culpa non excedit in infinitum. bene concedo. qd̓ vlterius concludit̉: ergo debet penitentia ſolēnisiterari. dico ꝙ non ſequitur. ſed ꝙ penitētia debet iterumdari. Ipſa em̄ ſolēnitas dicit quādam confirmationem ⁊excellētiam. ꝓpter quod repugnat vt inꝙͣtum ſolēnis iteretur. Quod em̄ ſolenniter fit ꝑpetuitatem importat. ⁊ ideorepugnat ei mutabilitas ⁊ ꝑ conſequēs iterabilitas. ſꝫ nōrepugnat quin iterum puniatur ſi recidiuet. debet em̄ puniri tanta pena vt confuſio ſolēnis penitentie in acerbitate ⁊ magnitudine recōpenſetur. ¶ Ad illud quod obijcit̉.ꝙ rationes ſupra aſſignate ⁊cͣ. Dicendum ꝙ etſi conueniunt quātum eſt ex parte penitētie inꝙͣtum eſt penitētia: nōtamē ex parte qua eſt ſolēnis. dicit em̄ Gracianus ꝙ beneiteratur ẜm conſuetudinē quarundam eccleſiarum. quodvt eſtimo intelligēdum eſt de penitētia publica: non de ſolēni inꝙͣtum ꝓprie ſumptum eſt. quia in tali repugnat ſacramentum iteratōni. de peni. di. iij. vbi dicitur illud ambro.reꝑiunt̉ ⁊cͣ. non ẜm generalē ſed ẜm ſpecialē conſuetudinēeccleſie de ſolēni penitētia dictū. intelligit̉ que apud quoſdam ſemel celebrata nō iterat̉.Alembrū terciūOnſequēter querit̉ de his que ad ſolēneꝫ penitentiā exigunt̉. Querit̉ ergo vtrum vir tm̄vel etiam mulier ſunt puniēdi hac penitētiaEt vtꝝ iuuenes vel ſenes tm̄. Et vtrū clericivel layci tm̄. Quo aūt tēpore. quo loco. quo habitu. a quaꝑſona imponēda eſt. ⁊ de qua forma verboruꝫ. ⁊ pro qualipeccato: ⁊ vtrū penitēs tali penitentia poſſit promoueri. ⁊que ſit differentia inter publicam ⁊ ſolēnem penitentiam.¶ Ad primū dicendū. ꝙ tam vir ꝙͣ mulier hmōi penitentia debet puniri. arieutū di. l. penitentes. ⁊. xxxiij. q. ij.