inuenit locū penitētie. eo ꝙ nō expedit vel ip̄is qui penitētvel etiā alijs qui exemplo eoꝝ corrigunt̉. Unde poſt verbailla Hiero. in prologo ſequit̉. Nam ꝑ ignis ſimilitudineꝫquē in p̄dictas gentes īmittendū p̄dixit: grauē ac irreuocabilem dei iram ad euerſionē earudem ciuitatū ꝓceſſuramvoluit demōſtrare. ¶ Ad aliā auctoritatē patet reſponſioex glo. ſuper illd̓ Math̓. xviij. Septuagies ſepties que eſtcccc. ⁊ .xc. vicibꝰ .i. totiens in die quotiens ille peccare nonpoteſt. Et ita ex hac auctoritate nō habet̉ ꝙ determīatumſit quot vicibꝰ debeat fieri indulgētia.Nlembrū quartūOnſequēter querit̉ vtꝝ ꝯtingat lapſum pluries ꝑ penitētiā iterata reſurgere. Ꝙ ſic: videtur ꝑ hoc qd̓ mīmū bonū eſt maiꝰ bonū: ꝙͣmaximū malū malū. igit̉ cū in penitentia iterata detur gr̄a gratū faciens. quātūcūqꝫ fuerit aggrauatūpeccatū in iterante penitentiā per ingratitudineꝫ recidiuiſufficiat illi gratia gratiſdata ad reſurgendū. ¶ Iteꝫ gr̄agratū faciens ⁊ ſi mima ſit in ſuo genere. gratificat hominem deo quātūcūqꝫ fuerit vilis peccator vel magnꝰ. peccatoris aūt gratificatio deo atteſtat̉ reſurrectōni eius a culpa. gͦ ⁊cͣ. ¶ Contra omne peccatū mortale redigit hominēad nihilū ꝙͣtuꝫ ad eſſe gratuitū. pͣs. Ego ad nihilum redactus ſum ⁊ neſciui. Inter eſſe aliquid ⁊ nihil eſt diſtantiainfinita. ſed nulla gr̄a pōt in plus infinito: gͦ nulla gr̄a pōtin plus ꝙͣ in reſurrectōeꝫ a mortali quocūqꝫ ad eſſe gratuitum. gͦ cum peccatū iterātis penitētiaꝫ ꝓpter ingratitudinem recidiui maiꝰ eſt ſimplici mortali: videt̉ ꝙ ꝑ nullā gratiam talem ꝯtingat reſurgere. ¶ Item peccatū deicit aīamin infinitū infra ſe. vnde reddit aīaꝫ impoſſibileꝫ ad reſurgendū quātū eſt de ſe. gͦ cū inter impoſſibile ſimplicit̓ ⁊ inter impoſſibile quātū eſt de ſe qd̓ eſt impoſſibile ꝑ accidēsnō ſit medium. exquo iteratōne peccati ⁊ ingratitudine recidiuatōnis ꝓfundiꝰ deicitur: videt̉ ꝙ deiciat̉ in impoſſibile ꝑ ſe. ⁊ ita videt̉ ꝙ reſurgere a tanta culpa ſit ſimpliciterimpoſſibile. gͦ deiecti iteratione peccatoꝝ ⁊ ingratitudinelapſus frequetis: nō poſſunt reſurgere gr̄a penitētie iterate. ¶ Item multi ſunt in via qui ratōne frequētis recidiuatōnis maiores ſunt iudicādi peccatores: ꝙͣ alij qui dānatiſunt in inferno ꝓpter vnū mortale ꝑuū in genere mortalisſed dānatos tales nō ꝯtingit reſurgere ꝑ penitētiā: gͦ necalios vt videt̉. Exquo em̄ quāto peccatū eſt grauiꝰ tāto magis deicit aīaꝫ ⁊ minꝰ efficit apta ad reſurgēdum: videt̉ ꝙ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio. ad euidētiaꝫ p̄dictoꝝ intelligēdū. ꝙ aīa pōtꝯſiderari vt eſt actiua ⁊ vt ē paſſibilis ſiue ſuſceptiua. ẜmiſtam duplicē ꝯſideratōneꝫ gr̄a dupliciter reꝑat aīam poſtlapſuꝫ. Ꝙtum em̄ ꝯſiderat̉ ẜm primū moduꝫ. eleuat eamgr̄a quaſi in infinitū: quia de nō potente ad oꝑa gratuitafacit eam potēteꝫ. inꝙͣtuꝫ ꝯſiderat̉ ẜm ſcd̓m modū non eleuat ip̄m in infinitū. īmo nec eleuat ip̄aꝫ quātū poſſibilis ēeleuari: quia quātūcūqꝫ eleuat̉ ꝑ gr̄aꝫ in via: adhuc poteſtplus eleuari ⁊ eleuabit̉ in gloria. Pret. ex ꝑte culpe deiciētis eſt ſil̓r ꝙ ip̄a inꝙͣtuꝫ eſt actiua tantum deicit̉ ꝙ oīno eſtimpotēs inqͣtū hmōi ſurgere ad actū gratuitū. vnde deicitur quaſi in infinitū ꝙͣtuꝫ ad hoc. ꝙ de potente ſurgere adoꝑa gratuita fit nō potēs. inꝙͣtum aūt eſt paſſibilis vel ſuſceptiua nō tantū deicit̉ in viā ſcꝫ qui poſſit plus deici. vn̄ſemꝑ remanet aliqd̓ ẜm qd̓ nō eſt totaliter deiecta. ⁊ ideoremanet aliquid poſſibilitatis ꝑ quod pōt ꝑ gratiā eleuari inꝙͣtuꝫ eſt ſuſceptiua. Caſus aūt aīe vt eſt actiua: eſt defectus ab actōne. ⁊ cadere eiꝰ eſt deficere. ⁊ cadere in vltīoeſt deficere in vltimo. Unde in caſu eiꝰ ꝑ mortale inqͣtaꝫ ēactiua ꝑducit̉ ad negatōeꝫ potētie. nō tamē dico quī pluspoſſet cadere: ſed caſus vltra negatōnem potentie non eſtipſius inꝙͣtum actiua eſt. qꝛ inꝙͣtuꝫ hmōi non declinat indefectū maiorē potentie. ſed potiꝰ ſuſceptibilitatis. dicēdūgͦ ꝙ quotiēſcūqꝫ fuerit quis paſſus recidiuū ⁊ etiā penitentiam iterauit: penitētia vltimo iterata ſi digna fuerit reſuꝫget a culpa: ⁊ ſi ſufficiēter ꝑacta reſurget a pena. ¶ Ad illud ergo qd̓ primo obijcit̉. ſcꝫ ꝙ peccatū redigit aīaꝫ in ni-hilum ⁊cͣ. Dicendū ꝙ et ſi redigat aīam in nihilū inꝙͣtumeſt actiua gratuito: nō tamē inꝙͣtuꝫ eſt ſuſceptiua gr̄e: licetinter eſſe ⁊ nō eſſe ſimpliciter ſit infinita diſtantia. tameninter eſſe ⁊ nō eſſe huiꝰ non eſt infinita diſtantia ſimplicit̓quia eſſe poſſibile eſt medium. Conſideratis em̄ terminisoppoſitis inꝙͣtum hmōi eſt ibi diſtantia infinita. Sed conſideratis illis prout viciſſitudinant̉ circa ideꝫ poſſibile nequaꝙͣ. Pret. defectus ortus ex peccato mortali quātūcūqꝫſit ingratitudine vel alijs circūſtantijs aggrauatus. nō poteſt extendi vltra infinitum. Pret. et ſi animam inqͣtuꝫ eſtactiua contingat deficere quaſi defectu infinito: nō tamēcontingit eam deficere ſic inꝙͣtum eſt materialis vel ſuſceptiua. Ex his patet ꝙ in reꝑatōne anime ſiue in reſurrection non requiritur ꝙ gratia poſſit in plus infinito. nec etiam requiritur ꝙ poſſit in plus infinitum. quia quātuꝫ eſtde anima inꝙͣtum eſt ſuſceptiua gratie qua reſurgit a culpa: non eleuatur in infinitum. ¶ Ad aliud quod ſequiturex iam dictis patet rn̄ſio. quia et ſi peccatum deiciat aīaminꝙͣtum eſt actiua quaſi in infinitū: non tamen inꝙͣtum eſtgratie ſuſceptiua. Unde ſi reddit animā impotēteꝫ nō reddit eam impoſſibileꝫ. quia em̄ anima nō poteſt fieri nō ſuſceptiua gr̄e in via: licet pōt fieri nō potens ad oꝑa gratuita. ⁊ ex hoc ꝙ eſt ſuſceptiua gr̄e potēs eſt reſurgere: nō pōtaliquo modo declinare vltra impoſſibilitatem ꝑ accidensſiue vltra impoſſibilitatē inꝙͣtum eſt de ſe. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ licet aliqui poſſent in via dici maiores peccatores eo ꝙ plura ⁊ grauiora peccata ꝑpetrauerunt ꝙͣ aliquidamnati: tamen nō ſunt dicendi ita graues ſicut illi: ꝓpterꝑpetuitatē obſtinatōis ⁊ deſperatōis ⁊ ꝯſūmatōneꝫ diuini351ſ vꝯtemptꝰ. Pret. in talibꝰ magis eſt cauſa impoſſibilitatisreſurgēdi ſtatꝰ peccati ꝙͣ ip̄m peccatū.¶ Queſtio. lxiiij. de penitetia publica ſiue ſolēni.Equitur de penitentie publicatōe. Circa hoc queruntur triaPrimum eſt. an aliqua penitentia debeat eſſe publica. Secundum an penitentiapublica ſit iterabilis. Terciuꝫ eſt que adpenitentiā publicā ſiue ſolēnē requirunt̉.Nlembrū primūIrca primuꝫ querit̉ ſic. videt̉ ꝙ aliqua penitentia debeat eſſe publica. per hoc ꝙ quantitati culpe reſpondet quantitas pene ſatiſfactorie. Deutro. xxv. pro menſura peccati erit⁊ plagarum modus. ergo ſi peccatum eſt publicum: ⁊ pena ſatiſfactoria debet eſſe publica. ¶ Item ſi oppoſitum deoppoſito ⁊cͣ. ſed ſi occultū eſt peccatū occulta debet eſſe penitentia: ergo ſi peccatū publicū ⁊ publica debet eſſe penitentia. de peni. di. j. petrus. Occulta pct̄a ſecreta ſatiſfaction: publica v̓o manifeſta penitētia expiari debere firmiſſime conſtat ratōni ſubnixū. ¶ Item eccl̓ia militās debettriūphanti eccl̓ie ꝯformari. igit̉ cum in foro illiꝰ priuatim⁊ ſigillatim puniat̉ vnuſquiſqꝫ culpa in morte: puniet̉ etiāpublice corā omnibꝰ in iudicio generali: videt̉ ꝙ etiā eccleſia militās ⁊ aliqua debeat punire in occulto: ⁊ aliqua inpublico ẜm exigētiaꝫ meritoꝝ. ¶ Item ſicut delinquēs ſuopeccato aliū trahit ad peccandū: ſic ſua penitētia debet eūreuocare ſi ſit lapſus vel dare exemplum ne labat̉. ergo ſialiquis euidenter ciuitatē ſiue multitudinē aliquā ſuo peccato ꝯmouit totam ad aliquod enorme factum: videtur ꝙſua penitentia coram omnibꝰ debeat publicari. vt ſi lapſiſint reſipiſcant vel ſi proni ne vlteriꝰ labant̉. ¶ Contra. dicit auguſ. Si tu detegis deus tegit. ergo ſi qd̓ deꝰ tegit homo detegere nō debet ſolēnē penitētiaꝫ iniūgendo. cum homo peccatū nō ſciat in ꝯfeſſione niſi ſicut deꝰ: videt̉ ꝙ nondebeat iniūgi penitentia publica vel ſolēnis. ¶ Item omnis pena aut iniungitur in exteriori foro ⁊ publico. aut ininteriori ⁊ ſecreto. ⁊ hoc ẜm modum ꝯfeſſionis. cum ergo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten