de fundamento. Unde cū dn̄s doceret diſcipulos de hocſacramento ſcꝫ corꝑis ſui et ſanguīs: multi abierunt retrorſum dicētes. durus eſt hic ſermo. quis poteſt euꝫ audire. Ioh̓. vj. ¶ Ad illud quod obijcit̉. ꝙ adulti venientes ad xp̄ianā religionem. ſolent refici corꝑe xp̄i ⁊cͣ. dicendum ꝙ licet tūc reficerent̉ neophiti corꝑe xp̄i ad robur virtutū. et maxime ad ſuſceptōem amplioris roboris in dilectōe dei: tn̄ cibus ille grandiū eſt. vnde illa refectio magis fuit ꝓficientiū ꝙͣ incipientiū: licet diſpēſatorie daretur incipientibꝰ. licet igitur incipientes īſtruerentur in his que ſpectant ad illud ſacramentū. nō debuit tn̄ poni de fundamento illo ſcꝫ fundamento inchoationis. ¶ Ad aliud qd̓ obijcitur de caritate. dicendumꝙ caritas comprehēditur ſub fide ad deum. ꝑ hoc em̄dicit̉ fides ad deum intelligit̉ fides tendens in deū. Ftio aūt generalis tendentie ſiue ordinis virtutum ad deum eſt caritas. Unde virtus dicit̉ ab aug. ordo amoris.Similiter pes rectus aīme caritas ē vt dicit aug. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉ de ſpe. dd̓m ꝙ ſufficiēter ītelligit̉ ꝑ illudqd̓ ponit̉ de reſurrectōe. reſurrectio em̄ qͦ inſinuat̉ ſpespremij ſufficiēter excitat pct̄ores ad pnīaꝫ cum alijs quede fundamēto ponūtur ſcꝫ fide et iudicio. vn̄ nō oportuitꝙ poneret̉ ẜm ſe ſiue explicite de fundamēto. ¶ Ad illd̓d̓ querit̉ de virtutibꝰ cardinalibꝰ. dicendū ꝙ theologice virtutes īmediate ordināt ad deum. quia idē habentꝓ obiecto et ꝓ fine. cardinales nō īmediate ſed mediatevnde et ſi determināt deum finem: non tamen obiectumUnde ſic̄ initiū alienatōnis a religione xp̄iana ē ex auerſione a deo: ſimiliter initium religionis xp̄iane ē ex conuerſione ad deum. propter quod conuenit vt illud ponatur fundamentū in virtutibꝰ quo initiatur xp̄iana religio. ſcꝫ ꝙ immediate cōuertit ad deum. hec aūt eſt v̓tustheologica nō cardinalis. ¶ Ad quod querit̉. quare nōponūtur alij articuli de fundamēto ſic̄ illi qui ſunt de iudicio et reſurrectōne. Reſpōſio ꝙ inchoantes maxīe alliciūt ad bonū. timor ſupplicij: et ſpes ſiue amor premij.ꝓpter quod maxime ꝯgruit ꝙ de numero articuloꝝ ī ſermone inchoationis ſiue fundamento rudium et inchoātium illi duo exprimerent̉: ex quibus habetur timor ſupplicij et ſpes p̄mij. ¶ Ad quod obijcitur de oratione dn̄ica. dicendū ꝙ oratio ē pius affectus in deum directꝰ. pius aūt affectus penitētis directus in deum eſt vt dimittantur ſibi peccata ſua: qui affectus exprimitur oratōnedominica maxime in illa petitione. dimitte nobis debita noſtra. quia igitur affectus penitētis eſt circa hoc: nōportuit vt exprimeretur. Preterea. quia petitio hmōiebet eē in fide. Unde iacob̓. j. poſtulet in fidei nihil heſitans. dicunt ꝙ illud inchoationis ſermonis quod ē or̄odominica illis duobꝰ que ſunt in fundamento ſcꝫ penitētia et fide comp̄henduntur.Conſequēter queriᵐ. §. ij.tur de numero p̄dicto. qꝛ videtur ꝙ ſuꝑfluit numerꝰ poſitoꝝ in fundamēto. Ro. j. Iuſtus ex fide viuit. igr̄ fidesſufficit ad vitam ſpūalem. igit̉ ad fundamētū bonoruꝫ.¶ Item Marc̄. vlt. Qui crediderit et baptizatus fueritſaluꝰ erit. igit̉ hec duo ſcꝫ fides et baptiſmꝰ ſufficiūt adſalutem: multo fortius ad ſalutis fundamentū. ¶ ItemMarc̄. j. Penitemī et credite hec doctrina ſufficiens. igr̄hec duo ſufficiūt ad ſalutem ſiue fundamētū ſcꝫ penitentia et fides. ¶ Itē. act̄. ij. Penitētiā agite ⁊ baptizet̉ vnuſquiſqꝫ vr̄m in nomīe ih̓u xp̄i in remiſſionē pct̄oꝝ vr̄oꝝ.et accipietis donū ſpūſſancti. hic tria tangunt̉ q̄ ſufficiūtad fundamentū. ſcꝫ penitentia baptiſmus et impoſitiomanuū ꝑ quā datur ſpūſſancti gratia. et alia ſuꝑflu¶ Item ſub doctrina baptiſmatū cōtinet̉ penitētia. Un̄lo. vj. ad heb̓. baptiſmatū pluraliter dicit. qꝛ eſt baptiſmꝰ in aqua: in penitētia: in ſanguīe. qꝛ ſic mūdat̉ homoa pct̄is ꝑ penitentiā vel ſanguīs effuſione: ſic̄ ꝑ lauacrūbaptiſmi. ¶ Itē ſub fundamēto fidei cōtinet̉ reſurrectioet iudiciū. qꝛ glo. dicit ſuꝑ illud. fidei que ad deuꝫ .vj. adheb̓. Iacientes fundamentū fidei que ad deū. ſcꝫ vt oēsꝑtes fidei habeant. igit̉ ſub fundamento fidei cōprehenduntur om̄es articuli. ¶ Reſpōſio. ꝙ eſt fundamentuꝫneceſſitatis: et fundamentum ſuꝑedificiende ꝑfectionisPrimum requirit̉ ad ſalutem: ſecundū requirit̉ ad progreſſum in merito ſiue ad fundamentum ſuꝑedificandeꝑfectōis. Ad fundamentū ſuꝑedificande ꝑfectōis. pͥmorequirit̉ penitētia de pct̄is cōmiſſis. qꝛ apl̓us loquit̉ defundamēto iaciēdo in rudibꝰ inſtruendis ⁊ ꝓfecturis adſtatum eminētiorem. In hoc igit̉ fundamēto. requiriturpenitentia de pct̄is que p̄parat ad gr̄am fidei. que debeteē primū in gratuitis. qꝛ. xj. ad heb̓. Sine fide impoſſibile eſt quēꝙͣ placere deo. Non aūt ſufficit fides niſi ſequatur ſacramētum baptiſmi. qꝛ ioh̓. iij. Niſi quis renatusfuerit ⁊cͣ. hec aūt requirūtur ad fundamētum neceſſitatis. Ad hoc aūt ꝙ progrediat̉ ad ſtatum ꝑfectiorem reꝗͥritur ꝙ fundamētum ſit firmum ⁊ ſtabile. Unde requiritur cōfirmatio ad robur gratie ⁊ firmitatem. Item ēalia ꝑte quia ꝓni ſunt homīs ſenſus ad malum ab adleſcētia ſua Gen̄. viij. requirit̉ accenſus deſiderij ad bonum. ꝓpter qd̓ neceſſe eſt ꝙ ponat̉ in fundamento reſurrectio qua habetur ſpes glorie ⁊ retributōis. Itē vt hocfundamētum in firmitate ſtet uſqꝫ ī finem: requirit̉ diligentia ex parte penitētis. quia Ecc̄i. xix. et qui modicaſpernit paulatim decidet. hanc aūt diligentiam generattimor qui habetur ex conſideratōne eterni iudicij quo ſignificat̉ pena eterna. quia eccͣs. .vij. Qui timet deum nihil negligit. ꝓpter quod cōueniēter apponit̉ iudiciū eternum ad fundamētum. hec igit̉ nccͣia ſunt ad fundamertum ſuꝑedificāde ꝑfectōis. Sex igitur hic tacta nō ſolūponunt fundamētum ncc̄itatis: ſed progreſſus in merito. Unde. vj. ad heb̓. ſuꝑ illud nō rurſum iacientes dicitglo. hec om̄ia ꝑtinent ad inicia neophitoꝝ. hec om̄ia niſi p̄ceſſerint in fundamento: nemo pt̄ bene cperarī. ⁊ qꝛhec omnia nobis neceſſaria ſunt dicit feramur ad ꝑfectōnem iaciētes hec om̄ia ſicut lapis iacitur in fundamēto. Nota ꝙ dicit. Niſi hec p̄ceſſerint in fundamento nemo poteſt bene operari. et poſt. quia hec om̄ia nobis neceſſaria ſunt dicit feramur ad ꝑfectionem ⁊cͣ. ¶ Ad alid̓qd̓ obijcit̉ ꝙ fides ſufficit ad ſpūalem curā ⁊cͣ. dicēdū. ꝙhoc eſt verū in caſu ſcꝫ vbi nō eſt facultas ſuſcipiendi ſacramēta. Preterea. nō ſufficit ad reꝑatōem lapſus a ſtatu īnocētie ꝑ actuale īmo cū fide requirit̉ penitētia. Un̄et ſi ſufficiat ī caſu ad vitam: nō tamē ad fundamentuꝫſupedificande ꝑfectōnis. ¶ Ad hoc qd̓ obijcitur. ꝙ quicrediderit ⁊ baptizatus fuerit. vlt̓. marc̄. dicēduꝫ ꝙ hecduo ſufficiūt ad ſalutem. nō tamē ad ꝓgreſſum ꝙͣtū adopera ꝑfectōis. Unde cōcedi pt̄ ꝙ ſufficiūt ad ſalutis fūdamentū: nō ad ꝓgreſſum ſuꝑedificāde ꝑfectōis. Similiter reſpondendū eſt ad illud Marc̄. j. Penitemī ⁊ credite ⁊cͣ. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur de verbo illo. ij. act. Penitentiam agite ⁊cͣ. dicendū ꝙ hec tria ſunt ad ſaluteꝫ etſufficiūt ad fundamētum ncc̄itatis: dūmodo baptiſmusfiat in fide. Sed qꝛ ad ꝓgreſſum ſuꝑedificāde ꝑfectōisrequirit̉ accenſus deſiderij ad ꝓficiendū in merito. Atendit̉ aūt deſiderium ex ſpe glorie ⁊ retributōnis: neceſſaria eſt appoſitio reſurrectōis. Pret̓. qꝛ ꝓficienti in merito nō ſufficit puritas vite que habet̉ ex gratia fidei etſacramēto baptiſmatis. et firmitas virtutis ⁊ gratie chabetur ex cōfirmatōne niſi hec ꝯſeruent̉ ī eē. requiritūtimor iudicij eterni ad ꝯſeruatōem hoꝝ ī eē ſubſlātiali.ꝓpter quod nccͣia eſt additio iudicij eterni quo habeturtimor ad cuſtodiam p̄dictoꝝ. ¶ Ad aliud qd̓ obijcitſub doctrina baptiſmatū cōprehēdit̉ penitētia. diceꝙ nō eſt verū eo mō quo ſūpta penitētia ponit̉ primū infundamēto. ſꝫ ſub tercio qd̓ poīt̉ ī fundamēto ſcꝫ doctrīabaptiſmatū cōprehēdit̉ baptiſma flamīs: qd̓ eſt aliud apenitētia informi. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ ſub fūdamēto fidei cōp̄hēdit reſurrectio ⁊ iudiciū. dd̓m. ꝙ duo ſūt genera articuloꝝ fidei. quidam em̄ articuli habēt ꝓprietatesque ſunt in deo vel verbo incarnato quaſi ī ſubiecto. vt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten