ex ꝑte mīſtri ꝙͣ ex ꝑte penitētis. ergo abſolutio ſacerdotis vel iniūctio penitētie: magis debet dici ſacramentuꝫꝙͣ cōfeſſio vel ſatiſfactio. ¶ Ite cōpetēter dicit̉. Iſte ſuſcipit ſacramētū penitētie. nō aūt cōgruit dicere: iſte ſuſcipit ſcꝫ confeſſionē vel ſatiſſactōem. ſͦ cōgrue dicit̉ iſte ſuſcipit iniunctōem penitētie: igit̉ iniūctio ſacerdotis potius debet dici ſacramētū ꝙͣ confeſſio vel ſatiſfactio. ¶ It̄ſignū ſacramētale ſignificat ex inſtitutōne. ſꝫ cōfeſſio peccati eſt ſignū cōtritōnis de peccato naturaliter. ſimiliterſatiſfactio. qn̄ em̄ cōfitetur peccatū ſuū ⁊ punit ſe ꝓ peccato: ſignū eſt ꝙ dolet de peccato: et ſi nullus hoc īſtituiſſet. nō ſic eſt de iniūctione penitētie vel abſolutōne: igit̉iniūctio penitētie vel abſolutio magis debet eē ſignū ſacramētale ꝙͣ confeſſio vel ſatiſfactio. ¶ Cōtra. penitētiaꝓut eſt ſacramentū eccl̓ie habꝫ tres ꝑtes eſſentiales tm̄que ſunt. cōtritio. cōfeſſio. ſatiſfactio. igit̉ penes hec tria Cattēdit̉ tota ſubſtātia penitētie ſacramēti vt ē ſacramētūhec tria determīantur circa penitentē nō circa miniſtrūſiue ſacerdotē. igit̉ ⁊cͣ. ¶ Reſponſio. ꝙ ſacramentū noue le. imaginē gerit et cauſa exiſtit. Unde eē ſacramentinon oīno attendi debet in ſignificatōne. aut in cauſalitate: ſed in vtroqꝫ. Intelligēdum igit̉ ꝙ confeſſio quelibetnō eſt ſacramentalis: ſed illa que fit habēti poteſtatē clauium. Ad hoc igit̉ ꝙ hec ſint ſacramētalia ex ꝑte penitētis requirit̉ confeſſio cum ſubiectōne ꝯfitentis arbitrioſacerdotis. ⁊ ſatiſfactio ſuſcepta a ſacerdote. ex ꝑte ſacerdotis requirit̉ abſolutio et iniunctio penitentie. que igit̉ſunt ex ꝑte penitētis: magis habent rōem ſigni. q̄ ex ꝑteſacerdotis: magis rōꝫ cauſe. vtrūqꝫ tn̄ habet. Sed abſolutio et iniūctio cauſalitati quodāmodo formaliter: confeſſio cū ſubiectione arbitrio ſacerdotis et ſatiſfactio iniuncta quodāmō materialiter. Unde ratio cauſe magiseſt ex ꝑte eoꝝ que ſunt a ſacerdote: et minꝰ ex ꝑte eorumuc ſunt ex ꝑte penitētis. ecōuerſo eſt de ſignificatōe. qꝛānihilatio ſui in cōfeſſione et ſatiſfactione. magis ſūt ſigna gratie ānihilantis culpam et cōtritionis de peccatoꝙͣ abſolutio ſacerdotis et iniunctio penitentie. ¶ Sed ſicōtra hoc obijciat̉ quia abſolutio ſacerdotis que fit exp̄ſſione taliū verboꝝ. Ego abſoluo te vel dn̄s abſoluat te.magis exprimit abſolutōem a peccato ꝙͣ cōfeſſio penitētis. Poteſt reſponderi ꝙ magis exprimit abſolutōem expenitētie impoſitōe ſcꝫ impoſitōne ſignificatōis inqͣtū ēvox ſignificatiua ad placitum primi īſtituētis: ſꝫ nō inꝙͣtum eſt ſignificās ex inſtitutōne qua eſt ſacramentalis.īmo ip̄a confeſſio magis. ¶ Ad illud qd̓ primo obijciturpatet reſpōſio. ꝙ licet cauſalitas ſalutis maior ſit ex ꝑteeoꝝ que fiūt a mīſtro: nō tn̄ exp̄ſſio tāta ſignificatōnis.¶ Ad aliud quod obijcit̉. ꝙ magis cōgruit dicere iſte ſuſcipit iniunctōem vel abſolutōem ꝙͣ cōfeſſionē ⁊cͣ. dicendum ꝙ ex hoc nō ſequit̉ ꝙ ratio ſacramēti nō determīet̉magis ex ꝑte iniūgētis vel abſoluētis: ſed hec cōgruētiaeſt qꝛ ſuſceptio eſt ab alio ꝓprie loquēdo. Pret̉. penitēsdicit̉ ſuſcipere ſacramentū. nō quia ſuſcipit ſacramentūꝙͣtum ad ſigna: ſed potius ſuſcipit ꝙͣtum ad illa penesque eſt efficacia maior cauſalitatis. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur. ꝙ confeſſio peccati naturaliter eſt ſignum cōtritionis nō ex inſtitutōne. dicendū ꝙ ſſigna ſacramētalia ſiſed rep̄ſentāt ex inſtignificant ex ſimilitudine naturali.tutōne ſicut vult hugo. ſicut patet de abſolutōne baptiſmali. vt em̄ dicit hugo. debet ſacramentū quādam ſimilitudīem habere ad ip̄am rem cuiꝰ ē ſacramētū. ẜm quamhabile ſit ad ip̄am rem rep̄ſentandā. inſtitutōe qͦꝫ ꝑ quāordinatū ſit ad illā ſignificandā. Ꝙ igit̉ cōfeſſio hꝫ quādam ſimilitudīem vnde apta eſt naturaliter ſignificarecōtritionem: hoc nō impedit qn̄ illam eandē poſſit rep̄ſentare ex inſtitutione: ſed potius hoc requiritur. Undehoc eſt magis contra ꝓpoſitum ꝙͣ pro.¶ Queſtio. lxj. de vnitatepenitētie inqͣtum eſt ſacramEquitur de vnitate huius ſacramenti. Circa quod querūtur plura. Primum eſt an ſit vnumſacramentum. Secundū ſi ſit vnū: quogenere vnitatis. Tercium eſt an maiorvnitas penitentie virtutis: an penitentie ſacramenti.Quartū eſt quia queſtio de nomīatione refert̉ ad q̄ſtionem de vnitate. querit̉ vtrum debeat denoīari a ſignificaMembrum primumUeritur ergo primo de vnitate huiꝰ ſacramēti et videt̉ ꝙ ſit vnum. Ambro. ſic̄ vnuꝫdem generis ſunt eſſe: et eē vnū. Sꝫ penitētia eo ꝙ eſt ſacramentū. eſt in genere relationis. igit̉ ſi illa que penitie ſunt habēt vnitatē relationis: habēt vnitatē eē. igr̄ penitētia ſacramētū vnū eſt. Ꝙ aūt habeat vnitatē relationis patet eo ꝙ om̄ia que penitētie ſunt ad vnū referunſcꝫ remiſſionē peccati ¶ Cōtra. videt̉ ꝙ nō ſit vnū ſacramentū. qꝛ cū plura ſunt ſigna in hoc ſacramēto. cum ſacramentum ꝓprie et prime attēdit̉ penes ſignū: videtuꝙ plura ſunt ſacramēta. ¶ Si diceret̉ ꝙ vnum eſt ab vnitate rei vltime ſignificate que eſt deletio culpe. Contra.hoc ſacramēto deletur multiplex culpa ſiue multa peccata que nō habent vnitatē niſi in genere. et circa multiplicitatem culpe ē multiplex deletio. ſi igit̉ hoc ſacramētuꝫeſt vnū ab vnitate illa: nō eſt vnū ſimpliciter ſꝫ in genertm̄. Item ſi vnū eſt ab vnitate rei vltime ſignificate: ixioportet ꝙ habeāt naturalē ſimilitudīem cū illo ſignifito. igit̉ oportet ꝙ contritio. cōfeſſio. ſatiſfactio ſimilitdine habeant cum deletione culpe. Querit̉ que ſit illa ſimilitudo. ¶ Item ẜm ph̓m eſt vnū indiuiſibile. vnū continuum. vnum diffinitione. ea que cōcurrūt ad eē penittie: neqꝫ habent vnitateꝫ indiuiſibilitatis: neqꝫ ꝯtinuatonis. neqꝫ diffinitōis. igit̉ nec penitētia eſt vnū ſic. ¶ Itēſacramentū eſt qd̓ imagīem gerit et cauſa exiſtit. ſed contritio eſt talis. Contritio em̄ eſt ſignū deletionis peccatet cauſa ꝙͣtum ad aliꝗd. ſimiliter eſt de ſatiſfactōne. igiꝭ̉vnūqd̓qꝫ horum eſt ſacramentum. igr̄ tria ſunt ſacramta in penitentia. ¶ Item Ambro. et habetur in glo. ſuꝑillud Math̓. iij. Penitētiam agite. Triplex ē modus ponitentie. Primus errores et omīa mala ante baptiſmūabrenūciare et cōdemnare. qd̓ neceſſe eſt ad xp̄m venturis. Secūdus poſt baptiſmū lapſos ꝑ penitentiā renouari. Tercius quo ſancti quotidie a talibꝰ purgant̉ pecatis ſine quibꝰ vita non agitur. Ex hoc patet ꝙ eſt vnmodꝰ penitēdi ſuꝑ venialibꝰ ſic̄ ſuꝑ mortalibꝰ. ſed ſacramentū baptiſmi eſt aliud ſacramentuꝫ ꝙͣ penitentia. eoꝙ peccatum originale a quo purgat̉ homo ꝑ baptiſmuꝫeſt aliud ꝑ eſſentiam et ẜm genus: ꝙͣ actuale a quo purgatur homo ꝑ penitentiam. eo em̄ ꝙ morbi differunt: neceſſe eſt differre medicinas. eadem ratione videtur ꝙ ſacramentum penitentie quo deletur mortale debet eē alid̓ꝙͣ illud quo deletur veniale: exquo mortale et veniale ſimiliter differunt ꝑ eſſentias et ẜm genus. aliud em̄ genꝰpeccati eſt mortale ꝙͣ veniale. ¶ Item in baptiſmo tollitur peccatum originale et reatus damnationis eternealijs penis anneris originali. id eſt fomite. et ceteris permanentibus ad que tollenda ſunt alia ſacramēta. quodpatet per hoc. ꝙ omnia ſacramenta ſunt medicine aliquorum morborum. et conſtat ꝙ non morborum relictorum ex actuali. vnde nō eſt vnum ſacramentū quo tollioriginale et pene annexe. A ſimili videt̉ de ſacramēto qͥtollit̉ actuale mortale. ꝙ vno ſacramēto tollitur actualmortale cū reatu d̓natōis et̓ne: et alio vel alijs tollū-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten