Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtiox in hominis cōditōe natura. ens. innocētia ſiue gratiapceſſit eandē informatā gratia: igit̉ vt videtur in recreatōe hominis debet p̄cedere natura ſimpliciter ꝓut eſt ininnocētia ſine culpa: eandē vt ē informata gratia. It̄licꝫ ph̓s nihil ponat mediū inter ſanū etegrū: nihilominus medicꝰ ponit mediuꝫ. ꝓut em̄ ſanitas attendit̉ inquadā equalitate humoꝝ. egritudo in quacūqꝫ declinatōe ab iſta equalitate: ſic ē inter illa mediū inqͣtū egritudo dicit̉ cōſiſtere in declinatōe illa. ex qua infert̉ ſenſihile nocumētū paſſiones nociue ip̄i nature: ſic ē poneremediū inter ſanū et egrū. ꝯgrua ē igitur vtraqꝫ poſitio. aſimili videt̉ ꝯgrue ē ponere mediū inter ſanitatē egritudinē ſpūalē. ita pōt poni inter egritudinē pct̄i ſanitatē gratie ſit mediū: in quo penitēs nec ſit ī culpa nera. Preterea. natura ē ſubſtratoriū culpe et gr̄echanc nec illā neceſſe ē ineſſe. igit̉ et ip̄a natura pt̄ ſine hac et illa. nec ex hoc p̄iudicaret̉ diuine bonitatio. quare igit̉ in reꝑatōe reducitur penitēs adnnocētie relinquit̉ in ſtatu illo. et iuxta quodſe habet in illo: ꝯferat̉ ei gratia vel relabatur in culpam Rn̄ſio. ad hoc facta fuit creatura rōnalis. vt vnireturdeo quādam adherētiam ſpūalem ẜm dr̄. j. Coꝝ. vj.Qui adheret deo vnus ſpiritus ē. Ut habet̉ li. de ſpiritu et anima. tres ſunt vniōes mirabiles. Una ē corꝑisnime. Alia ē diuinitatis et hūanitatis. Tercia ē honis et angeli deo. Unde ibi dr̄. Mirabilis fuit prima ꝯiunctio: mirabilis et ſecūda: minꝰ mirabilis tercia. homo. angelus deus vnus erit ſpūs. Unde ſicutnec prima vnio fuit ſine medio. nec ſecūda: ſic nec tercia.Unde mediū in tercia vnione. vel ē gr̄a imꝑfecta. ſicut ēdn̄m homo ē viator. vel ꝑfecta: ſicut qn̄ homo ē cōprehenſor. em̄ poſſibile ē creatura ad hāc vnionē ſine medioqd̓ ē gratia ſimpliciter vel gratia ꝑfecta. Ad hoc igiturqd̓ obijcitur. ſicut in cōditōe ſimiliter in reꝑatōne homo debet reduci ad ſtatū mediū ⁊cͣ. dd̓m hoc oporer plura .ſ. que ſunt ꝯgruentia diuine iuſticie: hatia diuine miſericordie. ordinatio diuine ꝓuidentie ſiue ſapiētie. Non em̄ ꝯgrueret diuine iuſticie oīnoreꝑaret̉ natura et reformaret̉ ad ſtatū cōditōis: ſed magis ꝯgruit vt in memoriā obediētie qua homo fuit inobequat̉ penalis diuiſio in trāſgreſdiens ſuo cōditori. reliſore et alij defectus penales. hoc ſatis expreſſe figuratuꝫē. ij. paralippo. xij. vbi dr̄. quia humiliati ſunt diſper eos: ſed dabo paxilluꝫ auxilij. ſtillabit furor meꝰ ſeſac. vn̄ tamē ſeruiēt ei vt ſciant diis mee ſeruitutis regni terraꝝ. ſeſac inianus ſacri .i. poteſtas carnalis cui ẜuit aīaꝓpter ſuam inobedientiā deo. Preterea. ꝓpter habundātiam diuine bonitatis ſufficit vt remiſſa eſſet offenſadei relicto penitēte in defectibꝰ penalibꝰ ſine gr̄a. quiamentū ſtaret ſine lapſu in peccatum. Unde yſa. j.Niſi dn̄s reliuiſſet nobis ſemen: quaſi zodoma fuiſſeien dr̄ aſperſio gratie ibi. Preterea. ꝓpter ordiiine ꝓuidentie que diſpoſuit quenientiſſume lvt ꝯtraria cōtrarijs curarent̉ .ſ. culpa et viciuꝫ: gratia etvirtute ꝯueniret vt remitteretur offenſa ſine infuſiōegratie. Preterea. ꝯueniret vt gratia infunderetur adreꝑatōem nature tm̄. quia ꝑfectio gratie ē ſupra ꝑfectōꝫnature. igitur querit̉ cur ē reꝑatio hominis reductōem ad ſtatum mediū ſicut fuit in cōditōne? Dicen ſi deus hoc facere poſſet: hoc fieri debuit ꝓptercauſas iam tactas .ſ. ꝯgruentiā iuſticie et habūdantiammiſericordie ꝓuidentiā ſapiētie que fuit vt cōtrariatrarijs curarent̉. Unde quia in cōditōne collata fueruntnaturalia integra et ſine corruptōe et vicio. que quidemnaturalia corrupta ſunt viciata peccatū. ſi eēt oīnoreꝑata: nihil relinquētur in memoriam trāſgreſſiōis diuini p̄cepti quod ꝯueniret. Pret̓ea ẜm diſpoſitōnembiuine ꝓuidentie. reꝑatio iſta pōt fieri niſi gr̄aꝫ ratone dicta. gratia aut eo excedit in dignitate bonita.lix.te naturā: pōt eſſe ſolum reꝑatiua nature: ſed redditcreaturā quā diſpoſuit ꝑfectā vltra ꝑfectōem que eſt nature. Ad hoc igitur qd̓ obijcitur. creatōi reſpōdet recreatio ⁊cͣ. Dicēdum hoc ē ꝙͣtum ad hoc. ea que fuerūt cōdita in creatura ratōnali corrupta ſiue viciata perculpam reꝑantur. ſed quia reꝑatio eſt gratiam inherētem que vlterius ꝑficit ꝙͣ ē ꝑfectio nature: ſtat reꝑatōvbi ſtetit ꝯditio. Preterea. ſi ſine gr̄a remitteretur offenſa et relinquet̉ homo ſibi: in tali corruptōne naturalium ſtaret ad momētum. qd̓ cōgruit habundantie diuine miſericordie. Ad hoc qd̓ obijcitur. inter ſanumegrum vno eſt ponere medium ⁊cͣ. Dicēduꝫ eſtſimile in ſanitate et egritudine ſpūali. quia ē adeclinare ab equalitate illa penes quā attendit̉ ſpūaliſanitas ſine ſenſibili et ꝑiculoſo nocumēto. quia ē declinare ab illa equalitate niſi auerſionem a ſummo bono: ex qua auerſione neceſſe ē cadere in nocumentuꝫ. maxime ſenſibile ꝑiculoſum. Unde eſt ponere ī illa declinatōne ſtatum ſine nocumento ꝑiculoſo ſicut in alia:nec etiam in reꝑatione eſt ponere mediuꝫ vt ex dictis patet: quia gratia qua fit reꝑatio ꝑficit vltra poſſe et perfectōnem nature. Ad illud quod queritur. ē neceſſegr̄am vel culpam ineſſe nature ⁊cͣ. Dicenduꝫ etſi non ſitneceſſe inꝙͣtum ꝯſideratur natura vt erat cōdita: neceſſeē tn̄ inꝙͣtum ē lapſa. Nam quia tota humana natura lapſa fuit: et eius reꝑatio fuit gr̄am creatam. nec alit̓ potuit. quia potuit ſuſcipere gratiā increatam ſine diſpoſitōe gratie create. gr̄a aūt ꝑficit in reꝑando iuxtaet ꝑfectōnem nature. aut neceſſe ē naturā in defectu reſpectu nature cōdite: aut ſupra et perfectōnem nature. Preterea. cōgruebat diuine iuſticie bonitati etdiſpoſitioni ꝓuidentie vt aliter fieret reꝑatō vt ex dictisQueſtio. lix. de inſtitutiimn eſt ſacramentum.Equitur de penitetia inꝙͣtum eſt ſacramentū. Et primo ingenerali. Secūdo in ſpeciali .ſ. de ꝑtibꝰpenitētie. Derimo querūt̉ plura. Priutōne. Secūdū ē de quid eſt de inſtitditate. Tercium de vnitate. Quartum de ordine. Quintum de iteratōe. Sextū de penitentie publicatōe. Circa primū queruntur tria. Primum ē an debuit inſtitui.Secundū qn̄ debuit inſtitui. Terciū a debuit inſtitui.Alembrum primumD primū debuit inſtitui: videtur. qꝛ triaſunt eēntialia ſacramēto .ſ. repn̄tatio ex ſimilitudine. ſignificatio ex inſtitutōe. continentia gr̄e ex ſanctificatōe. Un̄ hugo diffiniens ſacramentum dicit. eſt ex ſimilitudine repreſentans: ex inſtitutōne ſignificans. ex ſanctificatione continens aliquam inuiſibilem gratiam ſpiritualem. Ex hisvidetur penitentia ſacramentum inſtitui debuit. It̄penitētia neceſſaria eſt ad ſalutem his qui lapſi ſunt inculpam. ſed ad ea que ad ſalutem ſunt neceſſaria. neceſſaria eſt obligatio inſtitutionis: ergo ſacramentum penitentie debuit inſtitui. Contra. lex naturalis ſcripta incorde dictat. qui offenderit creatorem ſuuꝫ: debuit penitentiam agere et ſatiſfacere de offenſa. igitur penitentia eſt de dictatione legis naturalis. ſed quod eſt ex dictatione legis naturalis debet inſtitui: igitur penitentia non debuit inſtitui. Item iſtud videtur per ſimile īſacramento baptiſmi. ſacramentum baptiſmi eſt ſacramentum neceſſitatis lapſis per originale: ſicut penitentia lapſis per actuale. Neceſſitas autem introducta ē exinſtitutione diuina. poſtꝙͣ innotuit illud verbum ioh̓.iij. Niſi quis renatus fuerit ⁊cͣ. neceſſariū fuit ad ſalu