Non viſitabo filias veſtras cū ſornicate fuerint. ſed ſinedei viſitatione nulla pnīa hꝫ efficientiaꝫ. ¶ Item ꝓuer.xxviij. Qui ꝑuerſis graditur vijs: cōcidet̉ ſemel. Semelaut dicit̉ cadere qui irreꝑabiliter cadit. igit̉ vt videt̉ quicadit ꝑ culpam: irreꝑabiliter cadit. ¶ Item virtus pnīefinita eſt: offenſa dei infinita. igit̉ vt videt̉ virtus pm̄īe nōſufficit ad delendū culpam ex diuina offenſa. ¶ Itē maior eſt offenſa homīs peccātis ꝙͣ angeli. igit̉ ſi offenſa angeli eſt irremiſſibilis ⁊ hoc ꝓpter magnitudineꝫ culpe: ⁊homīs ſimiliter erit. Ꝙ maior eſt offenſa homīs ꝙͣ angeli: videtur ſic vt dicit Anſel. Unuſquiſqꝫ peccās mortaliter vult eſſe equalis deo. ſꝫ peccatū angeli fuit ꝙ voluiteſſe equalis deo. Sed angelica creatura media eſt interdeum ⁊ homīeꝫ. eſt .n. naturaliter ſil̓ior deo. vnde hō ē remotior ẜm naturam ꝙͣ angelus. igit̉ voluntas qͣ vult eſſeequalis deo ex maiori ſuꝑbia ꝓuenit: ꝙͣ illa qͣ angelꝰ voluit eſſe equalis. maioris .n. ſuꝑbie indiciū eſt: ſi ignobil̓aſpiraret ad regnū ꝙͣ ſi nobilis. ¶ Rn̄ſio. ꝙ pnīa releuatur penitens ⁊ reꝑatur ad priſtinam mundiciā. vn̄ Yſidorus in li. de trini. ca. xvj. Yſaias dicit. lauamī ⁊ mūdieſtote. lauatur itaqꝫ ⁊ mundus eſt: qui p̄terita plangit ⁊flenda iterū nō ꝯmittit. ſꝫ ꝯſtat ꝙ hec ſunt opera penitentie. igit̉ oꝑbus pnīe releuat̉ homo ⁊ reꝑatur ad priſtināmundiciam. ¶ Ad illud igit̉ qd̓ obijcit̉. ꝙ volūtarie peccantibꝰ nobis non relinquit̉ ꝓ peccato hoſtia. Dicendūꝙ hoc intelligit̉ de hoſtia xp̄o .i. de immolatiōe xp̄i. vndeglo. ibideꝫ. non iterum īmolabit̉ xp̄us qui eſt hoſtia propeccatis .i. non relinquit̉ locus ſecūde hoſtie. ſicut in ve.le. datum eſt ſepe offerre hoſtias ꝓ peccato. nō .n. iterumimmolandus eſt ꝓ peccato. qd̓ ſemel factū eſt: ⁊ ſcd̓o n̄ ēopꝰ. ſꝫ magis opꝰ ē mane̓ ī fide ⁊ ſpe. qd̓ ſi nō facis: iudiciū dānatōis te expectat niſi ꝑ pnīaꝫ renouaris. hec glo.¶ Ad alid̓. nō viſitabo filias veſtras ⁊cͣ. Dicendū ꝙ exhoc non ſequit̉ ꝙ penitens nō poſſit reſurgere de pctō ꝑpnīam. quia predicit̉ eoꝝ malicia ſiue obſtinatio: ꝓptoquam nō viſitabat̉ a dn̄o. ſi auteꝫ preꝑaſſent ſe: dn̄s viſitaſſet illas. vnde ex verbo illo non ſignat̉ ꝙ nō poterantpnīam releuari: ſꝫ ꝙ non releuarent̉. ¶ Ad illud ꝓuer.Qui ꝑuerſis graditur vijs cōcidet ſemel. Intelligi dꝫ deillo qui finaliter cadit: nō de omni cadente. vnde v̓bo illoinſinuat̉ excluſa via penitendi poſt mortem. ⁊ hͦ inſinuatꝙ dicitur ꝑuerſis gradit̉ vijs .i. ꝑfecte verſis ſiue aduerſis. qd̓ accidit in finali impnīa. vnde ibi loꝗt̉ d̓ caſu illode quo. xj. Eccͣs. Si ceciderit lignū ad auſtrū aut ad aꝗloneꝫ: in quocūqꝫ loco ceciderit ibi erit. Cecidit dic̄ glo.moriendo Hiero. ibi. qͣi lignū ſubito ventis: ita morte raperis. ⁊ vbi cecideris: iugiter manebis: ſiue te rigiduꝫ ⁊trucē: ſiue miſericordē mors inuenerit. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ offenſa eſt infinita ſiue culpa ⁊cͣ. Dicendum ꝙ inculpa ſiue offenſa ſunt duo. auerſio ⁊ ꝯuerſio. lꝫ at̄ auerſio ſit conſummatio peccati: nihilominꝰ qͣntū eſt ex parte auerſionis peccata indifferentia ſunt. Auerſio .n. pͥuationeꝫ dicit ſiue negationeꝫ. que inqͣtuꝫ hmōi nō eſt maior ⁊ minor. ſicut de cecis ſiue nō videntibꝰ ſimpl̓r n̄ pōtdici: iſte eſt magis cecus ſiue nō videns illi. ¶ Iteꝫ ſi obijciat̉ ꝯtra hoc. ꝙ quidā peccant ex maiori ꝯtemptū: ꝗdāex minori. Dicēdū ꝙ hoc verū eſt. ⁊ lꝫ cōtemptus iſte ſitmaior vel minor: nō tn̄ auerſio maior vel minor. Cōtemptus .n. maior vel minor atteſtat̉ libidini maiori vel minori. Contemptus .n. qui eſt radix peccati: n̄ dicit motuꝫin deū: ſꝫ ꝑuipendentiā dei in comꝑatōne ad bonū cōmutabile. Ex ꝑte auteꝫ ꝯuerſionis ẜm ꝙ adherentia cū bonō ꝯmutabili fit cū maiori libidini vel minori: eſt quātitas peccati maior vel minor. Hec aūt adherentia nunqͣeſt infinita niſi duratōe: nō aūt virtute. vnde bn̄ deleri p̄tvirtute gratuita que maioris virtutis eſt. vnde Aug. eſſentia vincit ſuꝑ nihil. eēntiam vocat virtuteꝫ: nihil vocat culpā ſiue peccatū. vnde eēntiaꝫ vincere ſuꝑ nihil: eſtvirtute habere maiorē ꝙͣ peccatū. ¶ Eꝫ adhuc obijciturNōne eſt offenſa infinita qua homo offendit bonū inſinitū? Rn̄ſio. infinita eſt in merito: nō aūt infinita radi-catione vel adherentia. vnde quia infinita eſt in merito:reatus culpe mortalis eſt infinitus. vnde mortale peccatum obligat ad penam infinitam. ⁊ hoc: quia offenſa eſtreſpectu infiniti ſcꝫ dei. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ maior eſtoffenſa hoīs ꝙͣ angeli. quia ex maiori ſuꝑbia eſt ꝙ vultequari deo. Dicendū ꝙ ꝙͣtum ad quandā ꝑuerſitatē voluntatis generaleꝫ: omēs peccatores taꝫ angeli ꝙͣ homines cōueniunt. que eſt in volendo qd̓ deus non vult eosvelle. ⁊ ꝙͣtum ad hoc nō ſolum ex conſequēti appetunt eēequales deo: ſꝫ maiores. ex conſequēti dico: quia directenullus appetit eſſe equalis deo. Unde Anſel. li. cur deushomo. Non ſoluꝫ voluit eſſe equalis deo. quia p̄ſumpſitꝓpriam voluntateꝫ habere: ſꝫ ⁊ maior. volendo qd̓ illumdeus velle nolebat. quia voluntatē ſuam ſupra dei voluntatē ponebat. Nihilominus maius fuit peccatū demoīscuiuſcūqꝫ ꝙͣ homīs. quia meliora habuit naturalia qͣntum eſt ex parte cognitiue ſiue diſcretiue. Dicit .n. DyoꝰDemonis malicia eſt ꝯtra deiformē intellectū: aīe contrarōnaleꝫ. In hoc aūt habuit angelus deiformē intellectūꝙ ſine ratiocinatione ⁊ collatōne vidit faciēda. hō v̓o nōſine iudicio ⁊ ratiocinatōne ſiue diſcuſſione. Sil̓r ex ꝑteaffectiue: quia affectiua noſtra ex colligentia quadā cumcarne citius mouet̉ ⁊ inclinat̉ ad ea que pretendūt motiua inferiora. Unde demones peccauerūt ꝓprie ex illis q̄ īipſis erant motiua. Ex bonis .n. cōditis ī illis aſſumpſerunt occaſioneꝫ lapſus. ex voluntate .n. ſue ꝯditōis elatinoluerūt ſubeſſe deo. vnde Augꝰ. xij. de ci. dei. c. vj. Cuꝫcauſa miſerie maloꝝ angeloꝝ querit̉. ea merito occurrit: ꝙ ab illo qui ſummus eſt auerſi: ad ſeipſos conuerſſunt qui nō ſumme ſunt. Pret̉. multe ſunt alie cauſe qͣregrauius peccauerūt. ¶ Ad id quod obijcit̉. ꝙ homo peccat maiori ſuꝑbia. Dicendū ꝙ hoc nō eſt verum: ſꝫ ex maiori infirmitate. Maior .n. fuit ſuꝑbia dyaboli qua voluit nō ſubeſſe deo immo preeſſe ſimpl̓r: ꝙͣ ꝙ iſte hō peccando nō obedit p̄ceptis. Pret̉. maior fuit ſuꝑbia demonū qua cōſenſerūt illi qui erat eiuſdeꝫ generis vel naturecum illis vt preeſſent ⁊ nō ſubeſſent: ⁊ ꝙ illi ſubeſſent ſoſum illi qui erat eiuſdeꝫ nature cum illis: ꝙͣ ꝙ iſte peccator tranſgreditur preceptū diuinū. quia maxīe trahit hominē ad non obediendū deo infirmitas ꝓpria. in angelisnō ſic. vn̄ peccatū eoꝝ ſolum attribuendū eſt volūtati ꝑuerſe ex ꝓprio motiuo bono. vn̄ longe minus eſt ex conſequēti ꝙ homo peccās vult eſſe equalis deo: ꝙͣ ꝙ angeluspeccans. qꝛ cōſenſus quo peccauit angelus fuit reſpectuꝓpinquioris motiui ad ſuꝑbiaꝫ: ꝙͣ ꝯſenſus quo peccauithomo. ꝓpriū .n. bonū fuit motiuū in angelo qd̓ directe fuit occaſio ſuꝑbie ⁊ ꝯſenſus eideꝫ cauſa. ſic nō eſt in peccato homīs etiā cum ſuꝑbit ex aliquo bono ꝓprio eſt infirmitas ⁊ defectus iudicij.Membruꝫ ſecundūOnſequēter querit̉. vtꝝ vniuſcuiuſqꝫpnīa deleat̉. Et videt̉ ꝙ ſic. Bern̄.gradibꝰ hūilitatis: habet̉ de damnatōe dyaboli ſic. Deus imꝑauit in vindictam ſuāvt ſi vellet reſipiſcere: veniā nō negaret. ex quo pꝫ ſi dyabolus peniteret aſſequeret̉ veniā. multo fortius ⁊ aliꝰ ꝗcunqꝫ. ¶ Iteꝫ maior eſt diuina miſcd̓ia ꝙͣ ſit alicuiꝰ peccatum vel miſeria: vt vult Aug. vnde quantūcūqꝫ ſit peccatum alicuius: illud ſuꝑexcellit diuina miſcd̓ia. gͦ cumdeus ſit pronior ad miſerendū ꝙͣ ad puniēdū. quātucūqꝫpeccatū alicuiꝰ ſit graue: ſi peniteat nō negabit̉ ei venia¶ Iteꝫ Math̓. xviij. Quotiens peccauerit in me. ⁊ poſt.nō dico vſqꝫ ſepties: ſed vſqꝫ ſeptuagieſſepties. Glo. finitū ꝓ infinito. ſi gͦ nobis precepit miſcd̓iaꝫ ad infinitasculpas. cū ipſe ſit miſericordiſſimꝰ: ⁊ ipſe ſemꝑ penitētiveniam tribuit. ¶ Item Criẜ. Etſi ad ſummū quis ꝑueniat maloꝝ ⁊ tamen velit reuerti: ſuſcipit libent ⁊ amplꝰctitur. gͦ omnis agens pnīam apud deum inuenit venia.¶ Contra. ij. Macha. ix. Orabat ſceleſtus dn̄m: a quonō eſſet miſcd̓iam cōſecuturus. Et loquit̉ de Antiocho ꝗ