uo creata: ergo nulla niſi illa que fuit ſub ſpeciebus ſit reuerſa. ſed conſtat ꝙ ibi eſt aliqua hoc patet ad ſenſum vtdictum eſt. quia ſolutis ſpeciebꝰ maſticatione ſenſui patꝫꝙ deſcendit aliquid in ventrem. ¶ Item ex eo ꝙ relinquitur poſt ſolutōem ſpecierum producitur vermis. aut ergivermis producitur ex nihilo: aut ex aliquo. Non ex nihilo: quia tūc crearet̉ vermis: ⁊ ita ignobilior creatura haberet nobiliorem exitum in eſſe ꝙͣ multe nobiliores. ergoex aliquo. Non ex corpore xp̄i: cum illua non ſit ſubiacesalicui corruptioni. Non ex ſpeciebꝰ ipſis: quia iam ſolute ſunt et etiam accidentia non ſunt principia ſubſtantie.Non ex aliqua alia ſubſtantia: quia non eſt ibi factus aliquis motus naturalis ſubſtantialis. per quem introduceretur ſubſtantia: ergo ex ſubſtantia panis que reuertitur.¶ Item columba in qua apparuit ſpirituſſanctꝰ ꝑacto miniſterio ad quod creata eſt redijt ad primā materiam. ſedſicut ꝓpter celebratōneꝫ miniſterij materia illa ꝯuertebat̉in colubam: ita ꝓpter celebratōnem miniſterij panis ꝯuertitur in corpus xp̄i. ergo a ſimili celebrato miniſterio debet reuerti panis ꝙͣtum ad ſubſtantiā ⁊ materiaꝫ. ¶ Cōtra. ſubſtātia panis que ꝯuertebatur in corpus xp̄i nullomodo eſt manentibꝰ ſpeciebꝰ eiuſdem. quod aūt nullo mōeſt non redijt in eſſe. Ꝙ aūt ſubſtantia panis qui conuertebatur in corpus xp̄i nullo modo eſt: ex dictis patet ꝙ nihil illius manſit in conuerſione. Prete. ſi redeat ſubſtantia panis. aut ergo ſeruabat̉ preter ſua accidentia alicubiextra: aut non. Si ſic: tunc non erat conuerſio panis ī corpus xp̄i. neqꝫ tranſſubſtantiatio totius in totuꝫ. quod eſthereticum. Si non: et dicis ibi eſſe ſubſtantiam panis pꝰſolutōnem ſpecierum: ergo ſubſtantia panis creat̉. et eritin qualibet ꝑceptione huiꝰ ſacramenti creatio. ¶ Pre. ante ꝯuerſionem erant due ſubſtantie .ſ. panis et corpus xp̄iverum quod erat in celo. In cōſecratione v̓o ꝯuertitur panis in corpus. ſi ergo ille redijt ſoluitur illa ꝯuerſio. ſꝫ hoceſt impoſſibile: cum corpus xp̄i ſit glorificatum ⁊ oīno indiſſolubile. Qn̄ enim aliquid ꝯuerſum ē in aliud redit. redit ab eo in quod ꝯuerſuꝫ eſt. quod fieri non pōt niſi eo ſoluto in quod ꝯuerſum erat. ¶ Item aut redit panis idemẜm numerum: aut ẜm ſpeciem. non ẜm numerū: hoc eniꝫeſſꝫ contra dei bonitateꝫ vt de ſtatu nobiliſſimo fieret reditus in ſtatum ignobilioreꝫ oꝑatione diuina. Non ẜm ſpecieꝫ: quia ſoluta eſt ſpecies exterior: nec illa redit ſicut patet ſenſibus. ¶ Si dicas ꝙͣtum ad ſpeciem interiorem quefundatur ſupra differentiam ſpecificam panis. hoc nō videtur quia ſpecies rei ẜm quam aliquid determinatur eſſe alicuius ſpeciei ſpecialiſſime per ſenſibilia exteriora nōremanent: ergo non potius debet dici panis ꝙͣ aliud ſed ꝙdam cibus qui indifferenter poteſt eſſe diuerſarum eſcaꝝergo non debet dici ꝙ reuerſa ſit ſubſtantia panis. ¶ Preterea. aliquid non iudicatur eſſe in aliqua ſpecie propteraccidentia communia. non enim dicitur aliquid eſſe ī ſpecie hominis quia bipes: ſed ꝓpter accidentia propria: vtquia riſibile. ergo cum ſolutis ſpeciebus non poſſit iudicari ꝙ ſit panis niſi quia reficit. quia ex eo generatur vermis et cinis et huiuſmodi. et hec ſunt accidentia comminia: non debet dici ſubſtantia panis reuerſa. ¶ Reſponſio. ꝙ ẜm verbum viri eruditi et autentici domini Inno.ſubſtantia panis redit. dicit enim. Si queratur quid incineratur cum ſacramentum cinerat̉. Rndendū ꝙ ſicut miraculoſe ſubſtantia panis ꝯuertitur in corpus dominicuꝫet incipit eſſe ſub ſacramento: ſic ipſuꝫ quodammodo miraculoſe reuertitur cuꝫ ip̄m deſinit ibi eſſe. Et licet ad credendum poſſet ſufficere auctoritas tanti viri: tamen ad hͦintelligenduꝫ poſſumus attendere ꝙ hoc facit diuina virtus in conſumatione iſtius ſacramenti. exigente fine. exigente gratia. exigente ordine. exigente natura. Finis quidem exigit. nam panis tranſit in corpus xp̄i ad ſacramentum ad ꝑficiendū in quo ē veruꝫ xp̄i corpus intra contentum. hoc aūt non eſt vt ſemper ſic maneat: ſed vt in humanum vſum et fructum ꝑueniat. ſi ergo tranſit non vt ſemper maneat: nec tranſit vt pereat: nec in naturam alteraꝫcedat: tranſit ergo vt redeat. Gratia fidei etiam hoc exingit. eius meritum decreſcit ſi exꝑimento probet quod credit. ne gͦ ſacr̄m deprehendat̉: neceſſe eſt ꝙ poſt ſacramentiꝯplementum idem remaneat ꝙͣtum ad ſubſtantiam ⁊ ꝙͣtūad vſum et effectum: quod prius ante tranſitum ⁊ verbuꝫprolatum. qd̓ non eſſet niſi ꝑ eius reditum. Ordo etiā hocexigit. ꝙ cōſimili modo vnaqueqꝫ res habet deſinere quohabet incipere. ſed hoc ſacramentum non incipiebat ſine mutatōne facta in panis ſubſtantia. per cuius tranſitūincipiebat ibi eſſe corpus xp̄i. cum igit̉ tranſmutatis ſpeciebus nō maneat ſalua ſacramenti integritas: extūc deſinit ibi eſſe corpus xp̄i. ſicut ergo corpore xp̄i incipiēte eſſiſub ſpeciebus tranſibat panis ſubſtantia: ſic per ordiniscorreſpondentiam deſinente corpore eſſe ſub ſenſibili forma: redit eadem ſubſtantia que prius tranſibat. Naturaetiam hoc requirit que ſemper appetit conſeruationem inrebus. nec patitur aliquid omnino ꝑire. ꝙ ſi panis tranſiret in xp̄i corpus ſub ſacramento et ſacramentum deſineret eſſe. nec xp̄c eſſet niſi in celo. ſubſtantie panis que tranſit nullꝰ remaneret actus nec locus nec viſus. quod nec natura nec conditor nature debet facere. ſi ergo hoc ſacͣmentum ita ꝑagitur vt nec faciat p̄iudicium nature. nec gratie. nec fini. nec ordini rerum: reſtat ꝙ redit ẜm Innocē.dictum. quod ad pn̄s tenemus: quia inter ceteros modosdicendi videtur eſſe magis ꝯſonus et fidei et ratōni et ſenſui. quia manifeſte ſentit ſe refici et cibari. et qm̄ cum panis tranſit non ſit annibilatio: ideo cum redit non eſt creatio nec recreatio: ſed mutatio ſingularis ꝯpetens conuerſioni. ⁊ quia non dicitur aliquid redire ſi ſimile producitur in eſſe. ideo eſt ꝯuerſio panis non alterius ſed eiuſdeꝫper virtutem ſupra naturam de qͣ dīc Anſel. qui ſi omniaperiſſent poſſet eadem numero reparare: quātomagis deeo qd̓ non perijt ſed tranſit in aliud ſolum ad tempꝰ. Perhec patet reſponſio ad obiecta. ¶ Ad illud enim quod primo obijcitur. quod nō eſt nō redit. Dicendum ꝙ reditꝰ aceſſe ẜm naturam que oꝑatur ſupra poſſibile et ſubiectumneceſſario p̄ſupponit vt res aliquo modo exiſtant ſalteꝫ innaturali potentia. Sed reditus ſupra naturam ꝑ diuinapotentiam que nihil ꝯmune requirit: nō ſupponit niſi trāſitum preceſſiſſe. vnde ſicut diuina virtus potuit facere totum panem tranſire: ita facere poteſt totū redire. ꝙ ſi nullus dubitat deum poſſe: et ſigno appareret ꝙ faciat ⁊ ī nulo ſibi derogat nec etiam ſacramento: probabile videturet credibile ꝙ ſic fiat. et temere videtur agere qui hoc pertinaciter negat. ¶ Ad aliud ſimiliter patet reſpōſio. quilicet nec maneat panis forma neqꝫ materia. non tamē fuit annibilata: nec quod determinatum fuit ſupra. et quiaannihilata non fuit: ideo conuerſio illa non eſt creatio ꝗanon eſt de nihilo. Et ſi queratur inſtanter vtrū de aliquovel de nihilo. Dicendum ꝙ ſicut conuerſio non ponebatmutationem niſi in termino initiali. quia nihil nouum fiebat et panis tranſibat nec tn̄ nihil fiebat: ſic reuerſio nōponit mutatōeꝫ niſi in termino finali. quia nihil corrūpitur: ſed panis redit. et tamē de nihilo ꝓcedit ad eſſe. ſed ſicut a ſe tranſit in aliud: ſic ab alio redit ad ſe. et illud neceſſe eſt ponere. naꝫ ex tranſitu panis in corpus xp̄i neceſſario fit corpus in pluribus locis. ſi ergo poſt cōſumationem ſacramenti nuſꝙͣ reꝑitur niſi in celo. neceſſe eſt ꝙ ſoluatur prior ꝯuerſio ꝑ reditum panis ab illo in quod tranſit: nulla facta mutatōne in ipſo. nec eſt ergo creatio. quianon ponitur panis redire de nihilo: ſed redire ab aliquo.ſicut tranſitꝰ nō fuit ānihilatio. quia non ponebat̉ panistranſire in nihilū ſed tranſire in aliud ſicut ſepe ſupra dictum eſt. ¶ Ad aliud quod obijcitur. quia ſi fiat reuerſioſoluit̉ ꝯuerſio. quod non pōt eſſe. quia corpus xp̄i eſt glorificatū: iam patet rn̄ſio. quia obijcitur ac ſi corpꝰ xp̄i glrioſum ꝯuerteretur in panem. qd̓ quidem falſuꝫ eſt: quiillud corpus ſemꝑ manet inuiolabile. ſꝫ ſicut intelligimprior ꝯuerſio non ponebat in beato xp̄i corpore aliquanmutatōnem: ſic facile eſt intelligere eadem ratione velconſimili miraculo. ꝙ reuerſio nullam ponat mutatōneꝫ