primitur. ꝙ vnde oriebat̉ mors: inde vita reſurgeret. Unde Inno. Panem angeloꝝ manducauit hō. quatenꝰ vndemors oriebat̉ inde vita reſurgeret. dictū eſt quippe de illoquacūqꝫ die comederis morte morieris Gen̄. ij. dicit̉ autēde iſto. Si quis manducauerit ex hoc pane viuet ineternum Ioh̓. vj. hec Inno. Unde iſta valde redūdant in gloriā diuinā magis ꝙͣ ea que poſſunt notari ex ceſſatōne.Nembrum quartumOnſeq̄nt̉ querit̉ de neceſſitate actꝰ manducandi. querit̉ gͦ vtruꝫ neceſſe ſit manducarecorpꝰ xp̄i. Ꝙ ſic: videt̉. Ioh̓. vj. Niſi mādu.car. fi. ho. ⁊ bi. ei. ſang. nō ha. vi. in vobis.¶ Item baptiſmꝰ eſt ſacr̄m neceſſitatis ob decretū ſiue indictuꝫ dn̄i. Ioh̓. iij. Niſi ꝗs renatꝰ fuerit ⁊cͣ. Sil̓r videt̉.hoc ſacr̄m ſit ſacr̄m neceſſitatis ꝓpter decretū dn̄i. Iohvj. Niſi manducaueritis ⁊cͣ. ¶ Item ordinatū eſt ab eccleſia ꝙ adminꝰ in āno ſemel vnuſꝗſqꝫ ꝯmunicet ſicut ptꝫ exdecretali ſupͣdicta. Om̄is vtriuſqꝫ ſexus ⁊cͣ. Sꝫ qd̓ ordīatum eſt ⁊ inſtitutū ab eccl̓ia romana inuiolabiliter eſt obſeruandū: ⁊ eiꝰ obſeruantia nccͣia eſt ad ſalutē. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itēiſtud videt̉ ex verbo Innoc. ſupͣtacto quo habet̉. ꝙ nccͣiodꝰ eſt agnus vt a vaſtante angelo protegamur.¶ Contra. ſolū illud eſt ſacr̄m neceſſitatis qͦ non ſuſceptonō viuit vita gratie ꝗ eſt illud ſuſcepturus. ſicut pꝫ de baptiſmo. ante ſuſceptōneꝫ baptiſmi ꝙͣtumcunqꝫ vixerit hōeſt filius ire. gͦ ſi hoc ſacr̄m eſt neceſſitatis: ante eiꝰ ſuſceptionē nullus viuit vita gr̄e. hoc aūt eſt falſum. quia tuncnullus ſaluaret̉ ſi moreret̉ ante eiꝰ ſuſceptōneꝫ. ¶ Rn̄ſio.ꝙ hoc ſacr̄m nō eſt de neceſſitate ſalutis quantuꝫ eſt de ſuiinſtitutōne: ſꝫ ſi hoc eſt: eſt de mandato ſupͣaddito. verbigratia. eccleſia ꝯſtituit vt fideles ꝯmunicent ſemel in āno⁊ in morte. vnde ſi quis negligit non eſt ſine contemptu ⁊peccat mortaliter et hec inſtitutio eccl̓ie fuit ſub precepto.vt patet ex decretali ſupͣdicta ſcꝫ omnis vtriuſqꝫ ⁊cͣ. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉ primo. dicendum ꝙ verbum dn̄i Ioh̓. vj.intelligit̉ de manducatōne ſpūali que eſt ꝑ fidem ſine quanemo adultus ſaluatur. Ex hoc patꝫ rn̄ſio ad aliud ꝙ inillo intellectu quo indictū eſt vel decretum a domino: eſt d̓neceſſitate videlicet de manducatōne ſpūali. ¶ Ad hͦ qd̓obijcitur de inſtitutōne eccl̓ie. dicendū ꝙ eo modo quo inſtitutuꝫ eſt ab eccl̓ia neceſſe habet obſeruari. nec poteſt negi ſine offenſa mortali ſuppetente facultate. ¶ Ad illudbo Inno. dicendum ꝙ intelligi debet aut de manducatōeſpūali. aut de manducatōne ſacramentali ratōne inſtitutionis eccleſie.Queſtio. lij. de actu manducandi in comꝑatione ad manducantem.Equitur de actumanducādi in ꝯꝑatione ad manducantēEt primo querit̉ vtrum ieiuno ſtomachodebeat ꝗs corpꝰ xp̄i ſumere. Scd̓o vtrumliceat ſtatim pꝰ ſumptōneꝫ corꝑis xp̄i ſumere cibū corꝑalem. Tercio vtrū liceat in vno die pluries ſumere. Quarto vtrum guſtu tm̄ aut etiā alio ſenſu ſumat̉. Quinto vtrū peccator peccet videndo corpꝰ xp̄i. Sexto vtꝝ liceat in aliqͦ caſu pct̄oreꝫ tangere corpꝰ xp̄i.Membrum primūIrca primū obijcit̉ ſic de ꝯſe. diſ. ij. liꝗdo. ibidicit̉. placuit ſpūiſancto in honore tanti ſacramenti priꝰ in os xp̄iani dn̄icū corpꝰ intraret ꝙͣ ceteri cibi. Nā ideo ꝑ vniuerſuꝫ orbeꝫmos iſte ſeruat̉. ¶ Iteꝫ immolatōeꝫ ⁊ ſumptōeꝫ ꝯuenit eadem reuerētia venerari. ſꝫ immolatōeꝫ nō ꝯuenit niſi a ieiuno celebrari. Si enim ꝗs pranſus cōficeret mortal̓r peccaret: gͦ nec ſumi dꝫ niſi a ieiunis. ¶ Item iuxta dictamenrōnis ordinate in om̄ibꝰ q̄ dignitatis ſunt ⁊ honoris ⁊ etiam neceſſitatis. p̄uenire dꝫ illud qd̓ aīa iuſte appetit illudqd̓ corpꝰ reꝗͥrit. aīa em̄ iuſte et fructuoſe appetit ſuam refectioneꝫ. illā ſcꝫ qua maxime ⁊ efficaciſſime ſuſtentat̉. corgͦ ⁊cͣ. gͦ ieiuno ſtomacho debet ſumi iſte cipus aūt et ſuam.ītra. ſacr̄m iſtud inſtitutū eſt a dn̄o. illabus beatꝰ. ¶ Coraūt irrep̄henſibiliter fiūt que ẜm ꝙ docent̉ a dn̄o fiūt. ſeddn̄s in inſtitutōne huiꝰ ſacr̄i illud ptꝰ cibos dedit: gͦ iuxtaqd̓ dn̄s facto docuit dꝫ pꝰ cibū corꝑalem ſumi. ¶ Item immutabiliter obſeruāda ſunt quedaꝫ q̄ a dn̄o nobis relictaſunt in inſtitutōne huiꝰ ſacr̄i. vtpote forma verborū: materialia ipſius ſacr̄i: ordo ꝯſecrandi. peccaret em̄ grauiter ēprimū vinū ⁊ poſtea panē ꝯſecraret. Sil̓r videt̉ de ꝓpoſitovel quare nō. ¶ Item apl̓s. j. Corin. xj. docet corpꝰ xp̄i ſumendum eſſe pꝰcibū dicens. itaqꝫ frēs mei cū ꝯuenitis admanducandū inuicē expectate. ſi ꝗs aūt eſurit domi manducet. Ecce ꝙ apl̓s docet eſurientes anteꝙͣ cōueniant adcelebrandū cena dn̄i poſſe refici cibo corꝑali. ¶ Iteꝫ aliaſacramenta: baptiſma. penitentiā ⁊ extremā vnctōeꝫ licetſuſcipere ſumpto cibo: ſil̓r videt̉ de iſto ſacramento. ¶ Itēde ꝯſe. di. j. dicit̉. ſacramēta altaris non niſi a ieiunis hominibꝰ celebrent̉. excepto vno de āniuerſario quo cena domini celebrat̉. ¶ Rn̄ſio. in honorē tanti ſacramenti ſicuttactū eſt ꝯuenit vt ſumat̉ ante cibū corꝑalem. ¶ Ad illudqd̓ primo ꝯtra hoc dicit̉. rn̄det̉ ab Aug. ⁊ habet̉ de conſediſ. ij. liquido. vbi dicit̉. neqꝫ eī quia pꝰ cibos dn̄s dedit p̄terea pranſi aut cenati fratres ad illud ſacr̄m ꝯuenire debent: aut ſicut faciebant quos redarguit apl̓s ⁊ emendatmenſis ſuis illud miſcere. Nam ſaluator quo vehementiꝰꝯmendaret illiꝰ miſterij altitudinē: vltimū hoc voluit infigere cordibꝰ ⁊ memorie diſcipuloꝝ a quibꝰ ad paſſionemerat digreſſurus. ⁊ id̓o nō p̄cepit qͦ deinceps ordine ſumeretur. vt apl̓is ꝑ quos eccl̓iam diſpoſituros erat. ſeruarethunc locū. de hoc habet̉ ſupra vt tactuꝫ eſt de inſtitutionehuiꝰ ſacr̄i. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ forma verboꝝ ⁊ materialia illiꝰ ſacramenti ſunt de neceſſitate ipſiꝰ ſacramēti.vtpote ſine quibꝰ non ꝯficeret̉. et ꝓpter hoc neceſſe eſt ꝙ illud qd̓ dn̄s faciendū eſſe circa hoc oſtendit inuiolabiliterobſeruetur. Preterea ordo conſecratōnis eſt omnino conſonus rationi. nec eſt aliqua cauſa quare mutari deberetſicut eſt ex parte iſta. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ apoſtolusper verbum ſupradictum neqꝫ docuit neqꝫ indulſit corpꝰxp̄i ſumendum eſſe poſt cibum: ſed iſtos redarguit ꝗ iſtucibum alijs cibis volebant ꝯmiſceri. Unde ſuꝑ illud. Siquis eſurit domi manducet. Glo. ſuos cibos ⁊ terreno pane paſcatur. nec poſt euchariſtiaꝫ ſumat. ¶ Ad hoc quodobijcitur. ꝙ licet ſumpto cibo ſumere alia ſacramenta ⁊cͣ.Dicendum ꝙ non eſt ſimile de hoc ſacramento ⁊ alijs ꝙͣtum ad hoc. quia v̓o hoc ſacramentum ſumitur manducando: cōuenit vt ipſius altitudini deferat̉ abſtinendo abalijs cibis: nihilominꝰ aliqua ꝓpter excellentiā illoꝝ ſcilꝫrdo ſuſcipiēda ſūt ieiuno ſtomaꝯfirmatō. euchariſtia ⁊ orcho. nō ſic eſt d̓ baptiſma ⁊ pnīa: quia ſunt ſacramenta neceſſitatis. ¶ Ad vltimū dicendum. ꝙ aliquo tꝑe ſuſtinuiteccl̓ia in recordatōeꝫ modi dominice diſpenſatōnis pranſos celebrare in die cene dn̄i. vt inſinuat decretū p̄dictumtn̄ illud modo abrogatū eſt. vel forte intelligitur de aſtantibus qui noīe extenſo dicunt̉ celebrare: non em̄ dicit̉ conficitur ſed celebratur.Nembrum ſecundumOnſequenter queritur. vtrum ſtatim pꝰ ſuſceptionem corporis xp̄i liceat ſumere cibucommunem. Et videtur ꝙ non. per hͦ quodde conſe. di. ij. tribus. interdicitur talis ſumptio. dicitur qm̄ ibi. Qui reſidua corꝑis dn̄i que in ſacrario relicta ſunt ſumūt. nō ſtatiꝫ ad accipiēdos cibos ꝯmunes eāt. Et ptꝰ. ſi mane dn̄ica portio editur vſqꝫ ad. vj. ieiunāt miniſtri ꝗ eaꝫ ꝯſumpſerūt. Et ſi in tercia vel quarta hora acceperint ieiunent vſqꝫ ad veſperum. ſic ſecrataſatiſfactione eterna cuſtodienda ſunt ſacramēta. ¶ Cont̓.