Queſtiodo ſumere nilnus incurrarus periculuꝫ. neceſſarioippe ſumendus eſt agnꝰ vt a vaſtante angelo ꝓtegamurexire poſſumꝰipto niſi celebrando phaſe. paſchalem agnū edanis. Dicendū igit̉ ꝙ nec oīno eſt defiſtēdūneqꝫ ab immolatōe neqꝫ a ꝯmunione: neqꝫ ſine magna ſuiꝓbatōne et diiudicatōne eſt ad hoc accedendū. ¶ Ad illd̓igit̉ quod dicit Aug. faciat vnuſꝗſqꝫ quod ẜm fideꝫ ſuampie credit eſſe faciendū. Dicenduꝫ ꝙ Aug. determīat vtꝝꝯmunicandū eſt quotidie vel nō quotidie. quia quidaꝫ dicebant ꝙ quotidie: quidā ꝙ nō quotidie. et ad hanc diuerſitatem diffiniendā dixit Aug. faciat vnuſꝗſqꝫ ⁊cͣ. Un̄ nōvult dicere ſemꝑ eſſe ceſſandū: licet ꝗs crederet hoc deberefieri ex reuerentia ſacr̄i vel aliqua alia cauſa. ¶ Ad illudquod obijcit̉. ꝙ ꝗ ceſſat ob reuerentiā ſacramēti deū veneratur ⁊cͣ. Dd̓m ꝙ hͦ verum eſt. ſil̓r et ille qui cum reuerentia et timore p̄paratus pro poſſe ſuo ꝯſecrat ⁊ ꝯmunicat.⁊ fortaſſe plus: quia ſic īmolando et ꝯmunicando diuinarepn̄tat beneficia ⁊ diuinā recolit maieſtatem ⁊ miſcd̓iaꝫhec em̄ oſtenſa ſunt in ſacra communione. Un̄ Aug. xxiiijpͣs. omel̓. ij. Uere magnus deus ⁊ magna miſcd̓ia eius. ꝙnobis dedit manducare corpus ſuum in quo tanta ꝑpeſſus eſt ⁊ ſanguinē ſuum bibere. ¶ Ad aliud dicendū. ꝙ ſecus eſt de non ordinato ceſſante a ſuſceptōne officij tanti.hoc em̄ bene licet. ⁊ de ceſſatione habentis officiū ab officij executōne. hec aūt ceſſatio videt̉ minus licita niſi ex aliquali cauſa ſpeciali. ¶ Ad ea que ꝓ alia ꝑte introducuntur ex quibꝰ videt̉ ꝙ qui ceſſaret a ſacra ꝯmunione ⁊ ab īmolatōne nō eſſet ſacerdos. ex quacūqꝫ cauſa hoc faceretpeccaret mortaliter. Rn̄ſio ſine p̄iudicio tn̄. quia nō eſt hͦverum. bene verū eſt de ceſſante oīno a ſacra ꝯmunione. ⁊hoc quia faceret ꝯtra inſtitutōnem eccleſie vt patet ex decretali p̄dicta. Eſtimo tn̄ ꝙ ſi quis ſacerdos nō habēs curam animaꝝ. nec officiū nec beneficiū ꝓpter quod haberꝫneceſſe celebrare ⁊ ob reuerentiaꝫ ſacramenti ⁊ timorē ſueindignitatis ceſſaret ſemꝑ niſi iniungeret̉ ſibi cōtrariuma ſuꝑiori: ꝙ nō peccaret mortaliter. ¶ Ad illud Amb̓. ſcꝫgraue eſt ꝙ ad menſam tuā mando corde ⁊ manibꝰ īnoentibꝰ nō venimꝰ. dici pōt ꝙ nō vult dicere ꝙ graue ſit hͨid ē mortale: ſꝫ dicit̉ graue qꝛ damnoſum nobis. ⁊ hoc: ꝗaſi accederemꝰ puro corde ⁊ manibꝰ innocētibꝰ: maiorē haberet efficacia in nobis virtus ſacramēti ꝙͣ nūc hēat. Uelforte intelligit de grauitate penali ob quā accedēs non pōtita eleuare ſe ad diuina ⁊ remouere ſe a carnalibꝰ motibꝰſicut deceret. Pre. dicendo eſſe grauiꝰ. nō reddere ſacrificium dū pct̄a metuimꝰ. videt̉ ꝙ hoc intelligat̉ de aliqͦ quihabeat officiū celebrandi. dico em̄ grauiꝰ eſt ſi dū peccatametuimꝰ videt̉ ꝙ hoc intelligat̉ de aliqͦ qui hēat officiumcelebrandi. dicto em̄ grauiꝰ eſt ſi dū pct̄a metuimꝰ etiā ſacrificium non reddimꝰ. ſubdit. licet igit̉ ꝓ obedientia aſſiſtere ⁊ pro indulgentia pete̓. pro officio mīſtrare. ꝓ remedio īmolare. ꝓ ppl̓o obſecrare. hec Amb̓. per hoc ꝙ dīc ꝙliceat ꝓ obedientia aſſiſtere. videt̉ ꝙ loꝗtur de illis quibꝰiniunctū eſt officiū celebrandi. ¶ Ad id qd̓ obijcit̉. ꝙ peccaret mortal̓r qui ſubtraheret ſe oīno a doctrina ⁊cͣ. Dicēdum ꝙ hoc nō eſt general̓r verū. Eſtimo eī ꝙ ſi aliꝗs magnus ſiue magne lr̄ature tranſferret ſe ad vitā ſolitariamꝓpter ꝑicula q̄ eueniūt in ſeculo frequenter. ⁊ vt meliꝰ ⁊ ꝙetius poſſet deo vacare: ibi cā hūilitatis ſimularet ſe ſimplicem ⁊ ſine noticia lr̄aꝝ et oīno ceſſaret a doctrina. niſiemineret ꝑiculū animaꝝ vel fidei: nō peccaret mortaliterSicut fecit ſct̄s Franciſcꝰ nec talis iudicandꝰ eſt ſeruusabſcondit talentū dn̄i in terra. Sꝫ ſi ceſſaret ꝗs a doctrveritatis ꝓpter cām minꝰ rectam. Uel immineret ꝑiculuꝫfidei vel aliud damnū ſpeciale in eccl̓ia: tūc peccaret. Un̄glo. ſuꝑ Math̓. xxv. Timens abij ⁊ abſcondi ⁊cͣ. Non p̄dicaui qd̓ de donante intellexi in terra in carnali vita ſubſiſtens ſicut habui ſic tenui. Unde talis qui ſubſiſtens invita carnali non multiplicat talentum dn̄i: ſeruus pigeriudicandus eſt.Membrum terciūqcīs digueOnſequenter queritur. vtrumexpedit accedere frequenter ad ſacraꝫ communionem: ꝙͣ ſemper vel quaſi ſemper ceſſare ob reuerentiam ſacramenti reputationeſue indignitatis. et loquitur de eadem perſona. Ꝙ freq̄nter accedere patet. quia ex frequenti acceſſu multiplex ꝓuenit cōmodum et accedenti et alijs membris xp̄i. ex ceſſatione a bono opere nullum ꝓuenit cōmodum. ¶ Si diceretur ꝙ licet nullum cōmoduꝫ ꝓueniat ex ceſſatōne ſimpliciter: ꝓuenit tn̄ ex reuerentia ꝓpter quā ceſſat ⁊ reputatione ſue indignitatis. Contra. reuerentia dn̄i eſt a v̓tutefidei ſiue iuſticie reputatōne ſue indignitatis ex humilitate. ꝯſtat ꝙ iſtis inꝙͣtum ſunt actꝰ virtutuꝫ meret̉. ſꝫ ceſſarea ꝯmunione vel ꝯſecratōne nulliꝰ virtutis eſt actus: igiturex ipſo ceſſare nullꝰ eſt fructꝰ ceſſanti. ¶ Item ſi aliꝗs talisꝯſcientie reueretur ſacramentum iſtud non contingendoillud neqꝫ ꝯficiendo neqꝫ ꝯmunicādo. multo fortius afficeretur maiori reuerentia ſi illud ꝯtingeret ſic vel ſic. Si eīaliquis reueret̉ abſentiam regis. quo nō magis reueretureius pn̄tiam. et ꝓpter hoc aſſequit̉ affectus ipſius ſacͣmenti quos nō aſſequit̉ ceſſando. igitur ſimpliciter melius eſtaccedere ꝙͣ ceſſare. ¶ Contra. nō accedit̉ ad deū corporaliter ſed affectibꝰ. ſꝫ per quod affectus maxime appropinquat deo eſt humilitas: gͦ ſi ille qui magis appropinqͣt maiorem ꝑcipit effectuꝫ: gͦ qui magis humiliat̉. ſed maior eſthumilitas dico ꝙͣtum ad motum que oīno impedit. gͦ ⁊cͣ.¶ Item intentio ordinata in ꝓceſſu operis boni duo attēdit. ſcꝫ ꝓprium cōmodum et gloriam dei. ⁊ magis gloriamdei ꝙͣ ꝓprium cōmodum. Qui aūt accedit intendit cōmodum ꝓprium. qui nō accedit maxime attendit gloriaꝫ dei.Quia qui accedit conſiderat efficaciaꝫ ſacramenti. Quinō accedit gloriā dei ⁊ reuerentiā maieſtatis eius. Sedqgloriam dei conſiderat ⁊ querit magis appropinquat deoqui ꝓprium cōmodum. igitur qui non accedit ⁊cͣ ¶ Reonſio. ꝙ ꝑ ſe loquendo magis expedit alicui digne accedere ꝙͣ expediat eideꝫ ceſſare. rōnibus pretactis. Quia ꝙdigne accedit aſſequit̉ effectus ſacramenti: nō aūt qui ceſſat. occaſionaliter tn̄ magis expedit ceſſare ad tempus ꝙͣfrequenter accedere. et hoc eſt. qꝛ aliqn̄ ꝯtingit ꝙ ceſſatioeſt cauſa deuotōnis maioris ⁊ reuerentie et ita. qꝛ motusreuerentie ⁊ deuotōnis p̄parāt ad ſuſcipiendū effectꝰ ſacͣmenti: maiorē hꝫ effectum virtꝰ ſacramenti ꝙͣ ratōne ceſſationis eo ꝙ ceſſatio eſt cauſa vel occaſio p̄parationis maioris. Dico igitur ſine p̄iudicio. ꝙ ſimpliciter vir ſanctusin accedendo frequenter magis ꝓficit ꝙͣ in ceſſando quaſiſemꝑ. Et ratio multiplex eſt. Prima ⁊ potiſſima aſſecutōeffectuū ſacramenti. Alia diligens p̄paratio accedentis.uia ꝙͣtumcunqꝫ ſit ꝑfectus quando intendit accedere p̄arat ſe vt digne accedat ꝓut ſuſtīet humana infirmitasAlia eſt confidentia diuine bonitatis quod multum acceptat dn̄s. vnde frequenter timentes hortat̉ ad confidentiam dicens. Confide Math̓. ix. Un̄ eſtimo ꝙ qn̄ aliꝗs cōſiderat magnitudinē ſacramenti huiꝰ et ex hac ꝯſideratione mouet̉ motu reuerentie ⁊ timoris vnde ceſſat: qn̄qꝫ habita eadeꝫ conſideratōne confidens de diuina bonitate etmiſericordia p̄paratus accedit: ꝙ meretur tantū hac confidentia ⁊ p̄paratōne: quantum illa reuerentia et timore.¶ Ad illud quod obijcit̉. ꝙ humilitas .i. motus humilitatis eſt quo maxime affectꝰ appropinquat deo. Dicenduꝫ ꝙetſi motus humilitatis in iſto valde diſponit eum ad hocꝙ appropinquat deo nihilominus diſponit eundem p̄paratio precedens acceſſum cum his que tacta ſunt. ¶ Adaliud quod obijcit̉. dicendum ꝙ accedens nō ſolū intēditcōmodū ꝓpriū ſed cōmodū ꝓximoꝝ. Pre. non intendit ſolum cōmodū ſed repn̄tare illā ſummam caritatem qͣ propter nos dn̄s paſſus eſt in cruce. Pre. rep̄ſentat illaꝫ ſummam potentia qua chriſtus deus et homo ſub tantilla ſpecie continetur. Item ꝯgruentiam diuine ſapientie. qua ex-