accipiendum. Et hoc ptꝫ ex alio verbo Amb̓. qd̓ eſt. accipe qͦtidie ꝙ qͦtidie tibi ꝓſit. ſic viue vt merearis quotidieacciꝑe. hec Amb̓. hoc eſt quotidie p̄para te abilem ad ſuſcipiendū et ſemꝑ viue ſic vt digne poſſis accipere. ¶ Adaliud dicendum. ꝙ ſi alīquis eſſet in continua deuotione⁊ deſiderio. nec ex frequentia tanta declinaret in faſtidiuꝫvel irreuerentiā. expediret vt quotidie accederet: ⁊ in hacſuppoſitōne valerent alie ratōnes pretacte. ¶ Ad illud qd̓obijcitur. ꝙ veritas debet rn̄dere figure ⁊cͣ. Dicendum ꝙhoc ſacramentuꝫ prefiguratum fuit pluribus figuris quefuerunt differenter frequentate. et hoc vt ſignificaretur h̓ſacramentum differenter eſſe frequentandum ẜm differētiam frequentantiū. et ꝙͣtum ad dignitatem ſtatuum ⁊ ꝑſonarum. Fuit enim p̄figuratum in agno paſchali ⁊ ī māna quorum alter ſemel in anno īmolabatur: reliquum ſingulis diebꝰ in vſum ſmmebatur. ¶ Ad illud quod obijcit̉.ꝙ non niſi ſemel debet ſumi. Dicendū ꝙ non eſt ſimile dehoc ſacramento ⁊ baptiſmo. Baptiſmus em̄ ſignat paſſionem domini ꝓut illa morimur pct̄o corꝑali quod cōtraximus a primis parentibus. ⁊ hoc nō facit paſſio xp̄i ī aliquo niſi ſemel. hec autem eſt ratio vna quare ſacramentuꝫbaptiſmi non iteratur neqꝫ poſſet iterari ſine ꝯtumelia ſacramenti. In hoc autem ſacramento ſignificat̉ paſſio xp̄iſiue xp̄c paſſus vt eſt nos reficiens. Refectōe autē hac frequenter indigemus ⁊ frequenter reficimur ſine contumelia ſacramenti. Ex hoc patet rn̄ſio vna ad hoc quod ſoletqueri quare hoc ſacramentuꝫ iteratur. ſacramentū baptiſmi non. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ etſi ſit ſecurius raro accedere ꝙͣ frequēter: tamen aliud eſt fructuoſius homī preparato ẜm poſſibilitatem ſuam ⁊ accedenti cum timore etreuerentia. vt enim ſupra tactum eſt. multo fructuoſior eſtmanducatio ſacramentalis et ſpiritualis ꝙͣ ſpūalis ſoluſicut eniꝫ plus valeret baptiſmus flaminis ⁊ fluminis ꝙͣflaminis tm̄: ſic plus valet ſpūalis manducatio cuꝫ ſacramentali ꝙͣ ſpūalis ſola.Articulus ſecundusOnſequenter querit̉ de ſententia Aug. de frequentiā iſta. ⁊ de differentia aſſignata de acceſſu ad ſacram ꝯmunionem. dicit em̄ Aug. li. deeccleſiaſtidis dogmatibus. Et habetur de cōſe. di. ij. Quotidie inquir euchariſtiaꝫ ſumere non laudo nec vitupero.¶ Contra. communicare corpus xp̄i vtile valde eſt digneꝯmunicanti ⁊ etiam toti eccleſie. Communicans igit̉ quotidie. aut eſt bonus aut malus in mortali ſcꝫ. ſi bonꝰ vtileeſt ei et toti eccleſie quotidie ꝯmunicare. Quotidie igiturꝯmunicans ſi bonus ſit eſt laudandꝰ: ſi malus vituperandus. videtur igit̉ nō bene dicere Augꝰ. cum dicit nec laudo nec vitupero. ¶ Item quotiēs debent hoīes ꝯmunicarede hoc enim diuerſi diuerſa ſentiunt. Quidam eniꝫ volūtquotidie eſſe ꝯmunicandū. Anacletus papa. de ꝯſe. diſ. ij.ꝑacta conſecratōne om̄es ꝯmunicent qui nolūt eccleſiaſticis carere liminibus. ſic enim ſtatuerunt apl̓i et ſancta romana eccleſia. ¶ Item Fabianus papa de ꝯſe. diſt. ij. Et ſinon frequentiꝰ. ſaltem ter in āno ꝯmunicent̉ homīes: niſiforte ꝗs maioribꝰ quibuſlibꝫ criminibus impediatur. Inpaſcha videlꝫ penth̓. ⁊ natale dn̄i. ¶ Item ꝙ in cena om̄esꝯmunicent Sother papa de conſe. diſ. ij. In cena dn̄i a ꝗbuſdam euchariſtie ꝑceptio negligitur que qm̄ eadem dieab omnibꝰ fidelibꝰ exceptis his quibꝰ pro grauibꝰ criminibꝰ inhibitum eſt ꝑcipienda ſit eccl̓iaſticus vſus demonſtrat cū etiaꝫ penitentes eadē die ad ꝑcipienda corporis ⁊ſanguīs domini ſacramēta reconcilient̉. ¶ Soluto. ad pͥmum loquitur Aug. de bonis. Et pōt eſſe in bonis ſac̄dotibus ꝙ quotidie ꝯmunicare generet faſtidiū ⁊ minorē reuerentia ⁊ deuotōem. Si aliꝗs hͦ ſentiat: laudabile ē vt inaliquo die nō celebret vt poſtea augeat̉ in eo deuotō et reuerentia. In aliꝗbus v̓o ip̄a frequētia auget ⁊ deuotōem⁊ reuerentiā. ⁊ tūc laudabile eſt qͦtidie acciꝑe. ⁊ iō nec laudat nec vituꝑat. qꝛ aliqn̄ bene pōt fieri a bonis. qn̄qꝫ beneomitti a bonis. de malis non loꝗtur Aug. ſemꝑ em̄ d̓ ip̄iseſſet hoc vituꝑabile. ¶ Ad aliud rn̄dendū eſt ẜm diſtinctōnem tꝑoꝝ. In primatiua em̄ eccl̓ia ꝯſueuerūt om̄es baptizati ꝯmunicare ⁊ nō cathecumini. pauci em̄ erāt tūc fideles ⁊ multi infideles inter quos diſcernit coīo. Fideles eīerant tunc feruentiores ꝙͣ nūc ſunt. et ideo magis paratiꝙͣ nunc. et poſtea ſicut creuit ppl̓us credentium: ſic minuserant feruentes. Un̄ yſa. ix. Multiplicaſti gentem nō magnificaſti leticiam. et ꝓpter hoc minus parati erant ad cōmunionem. Et ideo ſtatutū fuit ꝙ ꝯmunicarent in dn̄icistm̄. Deinde ꝙ ter in āno cū die cene. deinde ſuffecit ter inanno nūc ꝓpter fragilitatē hominū vix poſſunt ſemel communicare in anno ad quod tamē tenent̉ extra de pe. et re.Om̄is vtriuſqꝫ ſexus poſtꝙͣ ad ānos diſcretōnis ꝑueneritſuſcipiat reuerenter adminus in paſcha euchariſtie ſacramentuꝫ. niſi forte de proprij ſacerdotis conſilio ob aliquāratōnabilem cauſaꝫ ad tempus ab eiuſdem ꝑceptione duxerit abſtinendū: alioꝗn et viuens ab ingreſſu eccleſie arceatur et moriens xp̄iana careat ſepultura. Uel poteſt etiaꝫintelligi quod dicit Anacletus de miniſtris altaris. ⁊ talis tunc fuit conſuetudo ſicut patet de conſe. diſtī .j. Ep̄usdeo. Non autem debet intelligi de laicis vt habetur de cōſe. di. ij. ſeculares.Nlembrum ſecūdumOnſequenter queritur de ceſſatōne ab actumanducādi. Et querit̉ ſi ſacerdos oīno ceſſaret a ꝯſecratōne ⁊ coīone ꝓpter reuerentiāſacr̄i vtrū peccaret. Et videt̉ ꝙ nō: dicit em̄Aug. li. de eccl̓iaſticis dogmatibus. ꝙ de ſumptōne huiꝰſacr̄i dꝫ vnuſꝗſqꝫ facere qd̓ pie credit eſſe facienduꝫ. Igit̉ſi ꝗs ex reuerentia tanti ſacri ⁊ cōſcientie ſue indignitatiscrederet ſemꝑ eſſe ceſſandum a ꝯmunione. et ob hoc ceſſaret: non peccaret vt videtur. A ſimili videtur ꝙ ex eademcauſa poſſet aliquis ceſſare a ꝯſecratōne. quia nullus debet conſecrare niſi velit ſibi ꝯmunicare. ¶ Item qui ceſſata ꝯſecratōne et huiꝰ ſacramenti ſuſceptōne ob reuerentiaꝫſacramenti. deū venerat̉ ⁊ gloriam bat deo. ſed hoc eſt licitum ⁊ meritoriū: gͦ ⁊cͣ. ¶ Item multi ſancti vt beatꝰ Franciſcus. nolebant ad officiū ſacerdotij ꝓmoueri propter magnitudinē ⁊ dignitatem ſacramenti. nec ex hoc credunturpeccaſſe. ſed magis meruiſſe: gͦ ſubtrahere ſe ab īmolatiō⁊ ꝯmunione huiꝰ ſacramenti. ꝓpter ſacramēti dicſui indignitatem videt̉ oīno licitū. ¶ Contra. Aue eſt ꝙ ad mēſaꝫ tuā mūdo corde ⁊ maībꝰ innocētibꝰ nonvenimꝰ. Sꝫ grauiꝰ ē ſi dū pct̄a metuimꝰ etiā ſacrificiū nōreddamꝰ. ſed nō venire corde mūdo et manibꝰ innocētibꝰita eſt graue quod eſt mortale pct̄m vt videtur: igit̉ ⁊ propter mētū pct̄i nō reddere ſacrificium eſt mortale cum ſitgrauius. ¶ Pre. qui haberet ſcientiā ⁊ officium docendi etceſſaret oīno a doctrina veritatis. peccaret mortaliter: ꝙde talibus dicitur Math̓. xxv. Seruum inutilem eijcitetenebras exteriores. loquitur em̄ de illo qui abſcondit pecuniam domini ſui. loꝗtur aūt ibi qui habent ſcientiam ⁊officium docendi veritatē ⁊ nō faciunt. ſicut ptꝫ ex glo. eadem .j. exqͦ cōmodū magnū aſſeꝗtur eccl̓ia ex īmolatōne ⁊celebratōne huiꝰ ſacramenti: videtur ꝙ peccet mortaliterſui habet officiū ꝯſecrandi et oīno ceſſat a conſecratione.¶ Rn̄ſio. huiꝰ queſtionis determinatio pōt haberi ab Inno. ꝗ determinat. ꝙ nec multū dꝫ homo ceſſare a ſumptōecorꝑis xp̄i nec ſumere dꝫ ſine magna ſui probatione et diiudicatione. dicit em̄ ſic. In ꝑceptione corporis ⁊ ſanguixp̄i maxima eſt adhibenda diſcretio. Cauendū eſt em̄ neſi nimiuꝫ differat̉ mortis ꝑiculis incurrat dn̄o ꝓteſtante.Niſi manducaueritis car. fi. ho. et bi. eiꝰ ſang. nō ha. vitain vobis. Si v̓o quis indigne accipit iudiciuꝫ incurrit danatōnis apl̓o ꝓteſtante. j. Corin. xj. Qui māducat ⁊ bibitindigne iudicium ſibi manducat ⁊ bibit. Et ideo iuxta vocem apl̓i. Probet hō ſeip̄m ⁊ ſic de pane illo edat ⁊ de calice bibat. In his itaqꝫ nob̓ indicit̉ bn̄ viuendi neceſſitas.ne corpus dn̄i indigne ſumēdo ſumamꝰ iudiciū: vl̓ ceſſan