examinare ſe ⁊ purgare. vt patet in glo. j. Corin. xj. ibi probet ſeipſum homo ⁊ ſic de pane illo edat. ad hoc aūt requiritur diſcretio magna que nō eſt in deficiēte vſu ratōis: gͦcum amēs ⁊ freneticꝰ nō habent vſum ratōis ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſiodicunt quidam ꝙ ſi quis fuerit amens a natiuitate ſi fuerit baptizatus: dandū eſt illi corpꝰ xp̄i in neceſſitate. Sedillud videt̉ mihi minꝰ recte dictū. cū corpꝰ xp̄i nulli adultoſit dandū. niſi quādo habuerit noticiā ⁊ fideꝫ ⁊ motū fideicirca ip̄m corpus xp̄i. vt ex hoc ſe p̄paret ⁊ cum reuerentiaiſtud aſſumat. quod non contingit de illo qui amens fuita natiuitate. Si autem fuerit talis ꝙ deuotōnem habeatin diuinis ⁊ ꝙ docibilis ſit aliquo modo illoꝝ que fidei ſūtꝙͣtum ad aliquē articulū ⁊ moꝝ. ſil̓r ſicut ſunt aliqui ydiote qui non ꝓprie loquendo dicendi ſunt amentes talibuspōt dari in neceſſitatibꝰ ſi inſtant̓ petant. Si aūt ſint amētes .i. oīno carētes vſu ratōnis: nō credo ꝙ eis ꝯmunicandum ſit corpus xp̄i. nec aliquibꝰ niſi habētibꝰ diſcretōem⁊ ſcientibꝰ diſcernere inter hūc cibū celeſtē ⁊ aliū. ⁊ preparare ſe aliquo modo vt cū deuotōe ⁊ reuerentia aſſumant.talibus auteꝫ qui ita agitantur freneſi vel furia ꝙ verbis⁊ factis in contumeliam prorūpunt creatoris nullo mododandum eſt. niſi ſi quādoqꝫ contingeret eos habere lucidainterualla. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ amētes ⁊ dormientes eadem ⁊cͣ. Dicendū ꝙ nō eſt ſimile de ſuſceptōne baptiſmatis ⁊ corporis xp̄i. Corpus autē xp̄i vſu ꝯmeſtionisſumitur. ꝓpter quod nō poteſt ſumi a dormiēte. ſed nec iſtevſus nec alius requiritur ex parte baptizati in ſuſceptōnebaptiſmatis. propterea ſi preceſſerit voluntas ſuſcipiendibaptiſma ⁊ conſenſus in idem. ſi volens ⁊ conſentiens baptizetur dormiendo: baptizatus eſt. ¶ Ad aliud ex dictispatet reſponſio. ꝙ ſi ſit ita amens vel freneticus ꝙ oīno careat diſcretione. non eſt illi dandum corpus xp̄i. Illud tamen quod dicit apl̓us: probet ſeip̄m homo ⁊cͣ. intelligiturde habentibus vſum ratōnis.Membrū quintū¶ Onſequēter querit̉ vtrū ꝑuulis dandū ē corpus xp̄i. Ꝙ ſic: videt̉. de ꝯſe. di. iiij. Si quisapud. ibi dicit̉. Si ꝑuuli ſūt ⁊ ebetes qui doctrinā nō capiāt. reſpōdeāt ꝓ illis qui eos oſferūt iuxta morē baptizādi. ⁊ ſic ꝑ manꝰ impoſitōꝫ criſmate ꝯmūicati cū euchariſtie miſterijs admittant̉. ¶ Itē cumꝑuuli ſunt purgati a macula peccati ⁊ virtutibus preditiin baptiſmate. nec aliquod cōmiſerunt peccatum propterquod indigni facti ſunt corꝑis xp̄i ſuſceptōne: non videturaliquod eſſe impedimentum ex parte eorum quare nō debeat illis conferri. ¶ Item nullus viuit vita ſpirituali niſi ꝑ vſum corporis xp̄i ⁊ ſanguīs. Unde de conſe. di. iiij. ineccleſia. vbi dicit̉. nec illud cogitetis eos vitam habe̓ poſſequi ſunt expertes corporis ⁊ ſanguīs xp̄i. ⁊ loquitur ibi deparuulis. q. d. non dubitetis. ſed certi ſitis ꝙ habere nonpoſſunt ſi ſint exꝑtes ⁊cͣ. ergo ſi in paruulis debet ꝯtinuarivita data in baptiſmate: debet eis dari corpꝰ xp̄i ¶ Cōtracorpus xp̄i debet ſumi cum deuotōe ⁊ reuerētia. igit̉ ab eocui de eſt facultas ſumēdi ſic: nō debet ſumi ſcꝫ a paruulo¶ Item vt habet̉ ab aug. cibus iſte eſt cibus grandiuꝫ ſcꝫin fide. ꝑuuli aūt et ſi habeant habitum fidei ex gratia baptiſmali: non tamen dicendi ſunt grandes in fide. quia eadem ratōne ⁊ ſtolidi omnino dicendi eſſent grandes in fide. igitur ꝑuulis nō eſt dandꝰ cibus iſte ¶ Rn̄ſio. ꝙ ꝑuulis qui oīno carent iudicio rationis. nec ſciunt diſcernerehunc cibum celeſtem a cibo corporali. non eſt dandum corpus xp̄i. Aliquibus forte qui ſunt minoris etatis videlicꝫx. vel. xj. annorum qui inſtructi ſunt in fide maxime ꝙͣtumad articulos incarnatōnis paſſionis ⁊ reſurrectōnis xp̄idumodo in eis vigeat diſcretio iudicij ⁊ capacitatis eiꝰ quidatur in cibū ī hoc ſacramēto. poteſt quādoqꝫ dari. ¶ Adillud quod obijcitur ꝙ debet dari ꝑuulis qui nōduꝫ habētvſum loquēdi vt videt̉ ꝑ decretū ſuprapoſitū. dicendū ꝙ illud quod dicit̉ ꝙ euchariſtie miſterijs admittant̉: non reſpondet lr̄e īmediate. Unde nō intelligit̉ de ꝑuulis. ſed deadultis de quibus fit ſermo ſupra in eodem canone cū dicitur. ſi ꝯſentiūt credere vel acquieſcunt confiteri purgatifidei integritate firmentur manꝰ impoſitōne. ¶ Ad aliudquod obijcit̉ ꝙ in ꝑuulis nō eſt aliquod impedimentuꝫ ⁊cͣ.Dicendū ꝙ et ſi nō ſit impedimētuꝫ pct̄i: eſt tamē impedimentū impotentie p̄parationis. Ad hoc em̄ ꝙ aliꝗs digneſumat corpus xp̄i neceſſe eſt ꝙ ſit virtutibꝰ p̄ditus ꝙͣtū adhabitus eaꝝ ⁊ ꝙͣtum ad alia que illū ad deuotōeꝫ ⁊ reuerentiā excitant ſit ꝯſideratus. Unde nō ſufficit habere habitus virtutū eo modo quo habent ꝑuuli ad hoc ꝙ quis digne accipiat: ſed requirit̉ actualis diſcretio ꝙͣtum ad aliqua que ip̄m qui ſumere debet vlteriꝰ p̄parēt. ¶ Ad aliudquod obijcit̉. ꝙ qui ſunt exꝑtes corꝑis ⁊ ſanguinis xp̄i nōpoſſunt habere vitam ⁊cͣ. Dicendū ꝙ ꝑ corpus ⁊ ſanguinēxp̄i ſignificat̉ vnitas eccleſie que ꝑ corpus xp̄i ⁊ ſanguineꝫſignificatur. Unde ſenſus eſt. nō dubitetis ſed certi ſitis ꝙvitam habere nō pn̄t ſi ſint exꝑtes vnitatis eccleſie quamcorpus ⁊ ſanguis xp̄i ſignant.Nembrū ſextuOnſequēter querit̉ ſi liceat petenti euchariſtiam pct̄ori dari hoſtiā non ꝯſecratā pro euchariſtia. Qd̓ alicui videt̉. ſic em̄ ſcandalumvitaret̉ quia pct̄ori ꝑceret̉ ⁊ euchariſtia nōinhonoraret̉ ꝑ porrectōeꝫ eius inſenſitiuā. ¶ Itē illis quorum vita eſt ſpūalis ⁊ diuina debet dari cibꝰ ſpūalis ⁊ diuinus. a ſil̓i videt̉ quoꝝ vita eſt in oppoſita differētia: debꝫdari cibꝰ ꝯſimilis. talis eſt cibus carnalis nō conſecraturergo ⁊cͣ. ¶ Contra. dn̄s dedit iude euchariſtiam nō hoſtiam nō ꝯſecratā. ergo nō licet aliud. ¶ Item pct̄or in momēto poſſet ꝯuerti ⁊ conteri. Act̉. ij. Factus eſt repente Grego. neſcit tarda molimīa ſpūſſancti gratia. nec ſcit nec ſcire poteſt an hoc acciderit petēti. Ioelis. ij. Quis ſcit ſi cōuertatur ⁊ ignoſcat deus ⁊ relinquat poſt ſe benedictōemergo non debet ei negari quod petit. ¶ Item quid proderit talis ſimulatio ex quo em̄ petit ⁊ ꝑ eum nō eſt quin accipiat vnde peccat ſi non accipiat euchariſtiam. Simulatautem ſine vtilitate nō eſt licita. ¶ Solutō. debꝫ ei euchariſtia non hoſtia nō conſecrata dari. tum quia hoc vult deminus vt patet ex facto ſuo: tum quia neſcitur an iuſtificauerit eum dominus: tum quia ſimulatio talis nō eſſet vtilis: tum quia ſacramentū veritatis non debet ſimulari fictione falſitatis. Pret. vt habetur extra de celebratōe miſſarum. c. de homine. Quia falſa ſunt abijcienda remediaque veris ſunt paruulis grauiora. Et ponitur ibidem caſus ꝯſimilis de preſbitero qui finxit ſe celebrare ⁊ non celebrauit. dicens. licet is qui pro ſui criminis ꝯſcientia reputat ſe indignum peccat grauiter ſi ſe ingerit irreuerenterad illud: grauius tamen videtur offendere qui ſic fraudulenter preſumpſit ſimulare: cuꝫ ille in ſolius miſericordisdei manum incidat: iſte v̓o nō ſolum deo cui videtur illudere ſed populo quē decipit ſe aſtringat. ¶ Ad primū gͦ dicendum. ꝙ nec ſic ſcandalū vitaret̉ nec pct̄ori ꝑceret̉ vt pꝫnec euchariſtia minꝰ inhonoraret̉ vel pollueret̉. licet em̄ ſacramēta quātū ī nobis eſt polluimꝰ peccādo: nō tn̄ polluūtSic em̄ habet̉. xv. q. vlti. c. vlti. Nō pōt aliquis quātucūqꝫ pollutꝰ ſit ſacramēta diuina que purgatoria cūctaꝝ cōtagionū exiſtūt polluere. ¶ Ad aliud dicendū. ꝙ licꝫ reuera alienatis a deo non ſit cibꝰ diuinꝰ dandus. Eſt tn̄ ip̄ispetentibꝰ reddēdus quādo petit̉ vt debitū.¶ Queſtio. l. A quibꝰ ſit diſpenſandum euchariſtie ſacramentiEquitur a quibꝰ diſpēſādū ē corpꝰ xp̄i. Prīo gͦ q̄rit̉ vtꝝ diſpēſandū ē a mulieribꝰ. Scd̓o vtrū a laycis.Tercō vtꝝ a dyacōibꝰ. Quarto vtꝝ a ſacerdotibꝰ fornicatoribꝰ. Quīto vtꝝ a ſymoniacis. Sexto vtꝝ ab hēticis. ſciſmaticis ⁊ excōicatis.Septīo vtꝝ hͦ ſacͣmētū diſpēſatū a talibꝰ ꝯferat gr̄aꝫ.