Queſtioquicūqꝫ ſciēter ē in mortali ſi accedit peccat mortaliter.ſed vt dicūt qui ē in mortali ignorās ſe eē in mortali. licꝫaccedat in aliquo caſu nō peccat. vt accedit qn̄qꝫ. quādoatteritur quis de peccatis ſuis. ⁊ credit ſe cōtritu ſufficienter fuiſſe licet nō ſit. et cū hͦ fecerit alia que eccleſia ordinat. fecerit dico oꝑe exteriori. dicūt ꝙ talis accedēs ſine om̄i remorſu ꝯſciētie nō peccat mortaliter: adhibitisalijs que ſunt adhibēda. ¶ Ad illud igit̉ quod obijcitur.qui māducat indigne ⁊cͣ. Dicēdum ẜm illos. ꝙ talis nōmāducat indigne eo mō quo ibi ſumitur indigne. Indigne em̄ māducat vt habet̉ ex glo. qui aliter celebrat miſteriū eukariſtie ꝙͣ a xp̄o traditū ē ⁊cͣ. Un̄ pōt notari inillo verbo triplex dignitas. Una in verbo alia in mentetercia in volūtate. Uel vna reſpicit p̄teritū. alia pn̄s. tercia futurū. Preterea cū dicit. qui aliter celebrat ⁊cͣ. hͦ dicit ꝙͣtum ad cōficiētes ſiue ad volētes ꝯficere. qui nō deuota mēte ad eukariſtiā accedūt. qd̓ facit qui nō diſcernit corpus dn̄i ab alijs cibis: ſed indiſcrete et negligēterſumit: veneratōem ſingl̓ariter debitā nō exhibēs. qd̓ nōtat̉ .j. coꝝ. xj. cū dr̄ nō diiudicans corpus xp̄i vt patet inglo. Uel qui in volūtate manet peccādi. et hoc dr̄ ꝙͣtumad cōficiētes et ad ſumentes. Si igitur aliquis exiſtensin mortali nō habens voluntatē peccādi accedat cū debita reuerētia: nec celebrat aliter miſteriū ꝙͣ a xp̄o traditūē: non accedat indigne. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ omnisexiſtēs ī mortali indignus ē. ſꝫ vt dicit glo. j. coꝝ. xj. Indignus ē qui aliter celebrat ⁊cͣ. dico ꝙ qui ſic ē indignꝰpeccat. Indignus em̄ ꝓut ibi deſcribit̉ dicit indignitatēin accedēdo. nō aūt dicit indignitatē ex pct̄o al̓s cōmiſſoUnde glo. ibi exponēs indigne exponit indignus. vn̄ ꝙſic māducat indignus indigne māducat. ¶ Ad aliud qd̓obijcitur. ꝙ ſi ſciēter exiſtēs in pct̄o ⁊cͣ. Dicēdum ꝙ licetqui ſciēter ē in peccato. nō ita ꝑiculoſe peccat ſic̄ ꝗ ignorāter: tn̄ magis ē indiſpoſitus ad corpus xp̄i ſumēdumꝙͣ ille qui ignorāter. quia talis accedit cū ꝯtemptū et ireuerētia ſacramēti. Un̄ ſicut ē duplex medicina corꝑalis. curatiua et cōſeruatiua: ſic ē duplex medicīa ſpūalisſcꝫ curatiua et ꝯſeruatiua. Curatiua penitētia. cōſeruatiua eukariſtia. Un̄ qui ſciēter ē in peccato. minus eſt diſpoſitus et magis indiſpoſitus ad medicinā ꝯſeruatiuāſcꝫ eukariſtiā. qui ignorāter ē ī peccato: magis ē indiſpōſitus ad medicinā curatiuā. ¶ Ad id quod queritur. ꝙmaius ꝑiculum damnatōnis nō tollit indignitatē accedēdi īmo potius ponit. Dicēdum ē ꝙ reuera nō tollit ſedcauſa illius tollit ſcꝫ ignorantia: eo ꝙ quia ignorant̉ peccat minus cōtemnit. Unde ignorātia eſt cauſa minoriscōtemptus. ¶ Ad aliud quod obijcitur ꝙ iuſtus credensſe eſſe ī mortali: eſt melius diſpoſitus ꝙͣ peccator credēsſe eē iuſtum ⁊cͣ. dd̓m. ꝙ licet melius ſit diſpoſitus primꝰꝙͣ ſecundus ſimpliciter: nō tamen ꝙͣtum ad hoc: eo ꝙ cōſcientia de peccato maiorem generet cōtemptum. ¶ Adhoc quod obijcitur. ꝙ qui indigne accedit indignus accedit. hoc ſequitur ad hoc. igit̉ ⁊cͣ. Dicēduꝫ ꝙ nō ſequiturꝙ indignus ex quacūqꝫ cauſa: ſed dignus ex cauſa quaſequitur ad indigne. Unde ſicut non ſequitur homo ē albus: igitur animal ē album. ꝓut animal ſumitur in ſuageneralitate .i. nō ſequitur ꝙ om̄e. Similiter dico ī ꝓpoſito ꝙ bene ſequitur. ſi indigne accedēs peccat. igit̉ indignus accedens peccat. nō tn̄ ꝓut indignus ſumitur ī ſuageneralitate .i. ꝓut indignus dr̄ quis ex quacūqꝫ cauſa:ſed ꝓut indignus ē ex acceſſu hmoi. ¶ Ad id quod obijcitur. ꝙ qui indigne accedit peccat igitur ⁊cͣ. Dici pōt ꝙ ?facit quod in ſe eſt .i. cum omni diligentia et modo qͦ poteſt et debet p̄parat ſe: tunc dominus facit quod in ſe eſtid ē cōfert gratiam. Sed licet faciat quod in ſe eſt .i. p̄parat ſe ſufficienter ẜm cōſcientiam ſuam. et ita ꝙ nō ē ſibicōſcius peccati. nō ꝓpter hoc ē cōſequens ꝙ dominus faciat quod in ſe eſt .i. ꝙ cōferat ſibi gratiā. Unde. j. coꝝ.iiij. Nihil mihi ꝯſcius ſum: ſed nō ī hoc iuſtificatus ſuꝫ.glo. In nullo remordet me cōſciētia mea. ſed nō ideo meiuſtum puto. quia poteſt eſſe qd̓ neſcio. Delicta em̄ quis.xlvj.intelligit. Humiliatꝭapl̓s hec dicēs. vt homo loquiturqui poteſt habere ciim neſcius. hec glo. Talis igiturqui p̄parat ſe ꝙ nō eſt ſibi cōſcius peccati vt dicunt quidam digne accedit .i. nō peccat accedendo. ¶ Ad illud ſideſit fides ⁊cͣ. dd̓m ꝙ intelltur d̓ eſſe in cōſcientia. vn̄ſi deſit .ſ. ī cōſcientia. hoc eſt ſi credat ſe habere mortale.¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ indigne accedit qui ī crimine ē. Dicēdum ꝙ hoc intelligitur cū hac determinationeNō diiudicans corpus xp̄i. Ande glo. ibidē. ꝓpter hͦ iudicium ſibi manducat qui indigne manducat. nō diiudicans corpus dn̄i .i. diſcernens corpus domini ab alijs cibis: ſed indiſcrete et negligēter ſumit veneratōem ſīgulariter debitam nō exhibens. Unde ex hac glo. habetur ꝙlicet ſit ī peccato mortali aliquo. dummo accedat diſcrte et reuerenter nō accedit indigne. et hoc intelligitur ſinō habeat in ꝯſciētia. ¶ Ad illd̓ quod obijcitur. ꝙ debeteſſe examinatus et purgatus ⁊cͣ. Dicēdum ꝙ reuera debet examinare cōſcientiam ſi ſit in mortali vel nō. Si atnō habet mortale in cōſcientia tūc debet purgare ſe a qͦtidianis. Unde glo. ibi ꝓbet ⁊cͣ. vt ſi peccata ſint quotidiana et nō ſint mortifera et dimittat ꝯfratri acceſſurus adaltare et dicat. et dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nosdimittimus debitoribꝰ nr̄is. ¶ Ad illud quod obijcit̉. ꝙinter dignum et indignum manducātibus nō eſt mediū⁊cͣ. Dicedum ꝙ volens ad hoc ſacramentū accedere debet p̄parare ſe. ſed quādoqꝫ ſufficiēs eſt p̄paratio: ⁊ tuncaccedens digne accedit. vtpote quādo nō reſtat aliquodmortale in anima. et accedit cū timore et reuerētia. Qn̄qꝫ p̄paratio nō ē ſufficiēs ẜm veritatē: ſed tn̄ ẜm ꝓbabilitatē et ꝯſcīaꝫ accedētis. Qn̄qꝫ neutro mō: vt vbi ē ſimpliciter cōtemptus. vel interp̄tatiue. vt vbi ē grauius culpaligentia. Qui at̄ ſufficiēter ē p̄paratūs digne mā. Qui at̄ imꝑatus accedit māducat indigne. Quiaūt ē ꝑatus ꝓbabiliter et ẜm dictamē ꝯſciētie. nō ſimpliciter māducat digne neqꝫ indigne. quia vn̄ talis nō meretur offenſam īmo frequenter inueīt gr̄aꝫ. Unde quodāmodo medium eſt inter digne accedere et indigne: ſumēdo indigne ſimpliciter et digne. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ circūſtantia ſciētie nō facit nouum genus peccati. Dicendum ꝙ ſciētia actus alicuius inꝙͣtum eſt circūſtantia illius actus. nō facit nouum genus peccati: facittamē inꝙͣtum refertur ad aliud qd̓ reſpicit actum vt qd̓eſt determinatio eius aut efficiēs illius. vt eſt ip̄e agensvel aliud hmōi. Uerbigratia. Nō eſt aliud genus operisfornicari et fornicari ſcienter. vel coire et coire ſcienter:tamen cōire cū non ſua et ſcienter cōire cum non ſua. vtꝙ ly ſcienter referatur ad illud qd̓ eſt determinatio actꝰunt actus diuerſi generis .ſ. in moribus. quia aliquis pt̄cōire cum nō ſua ſine peccato: uō tamē ſcienter. Similit̓ſumere corpus xp̄i ⁊ ſcienter ſumere nō ſunt actus diuerſi generis. ſed ſumere corpus xp̄i et ſumere cum ſcientiamortalis .i. ſcienter exiſtentem in mortali ſumere ē actꝰdiuerſi generis: ab eo quod ē ſumere. Dico ergo ſine preiudicio aſſentiens p̄dictis. ꝙ quādoqꝫ exiſtēs aliquis inmortali ẜm veritatem. nō tamē habet cōſcientiam mortalis. qui p̄parat ſe ſufficienter ẜm ꝯſcientiam ſuam vt digne accedat. nō tamen ſufficienter ẜm veritateꝫ. bene accidit ꝙ in ip̄a ſuſceptōe ꝯfertur ſibi gratia et reſurgit amorte peccati et vnitur corpori xp̄i. Nōne vt dicunt ſancti hoc ſacramento vniuntur mēbra corpori. Unde dicoꝙ que vnita ſunt fortius vniuntur. ⁊ qn̄qꝫ gr̄a collata inip̄a ſuſceptōe ſacramenti vnit nō vnitum. Unde aug. inquodam ſermone d̓ verbis euangelij. Qui manducat meviuit ꝓpter me. quando manducatur vita manducaturnec occiditur vt manducetur. Ecce plane dic̄ aug. ꝙ qn̄manducatur viuificat mortuos. ſed ſi viuificat mortuoscōfert gratiam viuificantem.