Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio nec ꝓpter pct̄m māducātis. Cōtra. ſap̄. j. Spūſſct̄usdiſcipline effugiet fictū. ſꝫ ē magis mūdus ſpūſſct̄usꝙͣ xp̄c: et xp̄c effugit fictum ſiue malū. Itē ſap̄. j. ī maliuolā aīam introibit ſapientia nec habitabit in corpore ſubito pct̄is. ſꝫ corpus peccatoris ē tale patet ⁊cͣ. It̄ xp̄c ẜm veritatē ē cibus ventris ſꝫ mētis vt dicūtſancti. ſꝫ mentē peccatoris intrat xp̄c: nec ventrem. nullo modo ſumit. Itē nihil indeces vel inordinatuꝫfit a ſummo ſapiente. ſꝫ indecēs eēt corpus tam nobiletam p̄cioſum intraret locū vilem. ⁊cͣ. Item ſi patitur ſe xp̄c ſumi a peccatore. aut hoc eſt opus iuſticie autmiſericordie. Iuſticie: quia peccator ē dignus. miſericordie. quia miſericordia facit quod homini ē ſalubrius. Cum omne quod deus facit ſit miſericordia veritas: videtur peccator nullo ſumit. Reſpōſio. aliqui dicebat verū corpus xp̄i ſumi. ſicut tangit magiſter in ſenten̄. quia decet tantā maieſtatemcarnē tante ſanctitatis et puritatis in corpus ſubditumpeccatis introire et dicebāt. corpus xp̄i verū a ſpeciebus abſcederet exquo peccator euꝫ labijs et ore pollutoꝯtingeret. Sed illud ſentire erroneū ē manifeſte cōtraſanctos. ideo cōmuniter tenetur. quia in hoc eſt differētia inter iuſtū iniuſtum. quia vterqꝫ ip̄m verū corpus xp̄i ſumit in ſacramēto. ip̄e em̄ dn̄s vtriſqꝫ ſe ſibi offert: ſicut omnibus ſe obtulit in cruce. ſꝫ ꝙͣtum ad vlti qd̓ ē in hoc ſacramento .ſ. vnionē ī corge miſtico multa differentia ē. quia boni recipiūt inde fructū: malinum. Un̄ ꝯcedendū mali ſumunt rem ſacramēti que ēcorpus xp̄i verum. quod natū ē de virgine: quod pependit in cruce: quod a mortuis reſurrexit ē incelis. Adillud quod obijcitur cōtra illud. j. ſap̄. Spūſſct̄s effugiet ⁊c̄. Dicēdum illud intelligitur ꝙͣtum ad effectumgratie gratum faciētis: ꝙͣtum ad eēntiaꝫ. Ex hoc patꝫreſpōſio. quia intrōibit ſapientia increata: neqꝫ habitabit effectum gratie p̄dicte. Ad aliud qd̓ obijcitur. ē cibus mentis ⁊cͣ. Dicēdum hoc dicitur quiainferatur in ventrē: ſꝫ quia venter ex illo cibatur.em̄ digeritur corꝑaliter caro xp̄i vt exinde alimētum admēbra ſingula diſtribuatur: ſicut carnales diſcipl̓i intellexerunt. Ad illud quod obijcitur. indecēs eēt corpꝰ nobile ⁊cͣ. dd̓m etſi maieſtati xp̄i indecēs videatur:tn̄ valde decens eſt eius humilitati ob quā in cruce decētiſſime fuit. Preterea. vt tactū ē ſupra. nullo modo exinquinatur. nec ē in ip̄o peccatore: niſi quia ē ſub ſpeciebus ſanctiſſimoꝝ ſimboloꝝ. Ad vltimū dd̓m. ē opꝰmaxime dignitatis et miſericordie. ad quod obijcitur ē malum recipienti: rn̄detur. ſicut dei benignitas occaſionaliter rōe duricie peccatoris ꝯuertitur in iram: ſicin ꝓpoſito. licet em̄ ſit miſericordia: illam tamen peccator in iram ꝯuertit. ſicut dicitur Ro. ij. an ignoras benignitas dei ⁊cͣ.Articulus ſecundusOnſequēter queritur vtrū malus quicūqꝫ ſumens corpus xp̄i māducat illud ſacramentaliter. ſic: videt̉ .. coꝝ. xj. dicēs duos modos māducūdi. vnū ſacramentalē quo māducant boniꝙͣ mali: alterū ſpiritualē quo ſoli boni manducant. hict in hoc ē differētia inter modos māducādi. boāducāt ſpiritualiter: mali ſacramentaliter: ſꝫ nullꝰbonus ſecluſus ē a manducatōe ſpūali: igitur vt videturnullus malus ſecluditur a manducatōne ſacramentali. Itē nulla malicia impedit quin ſuſcipiens baptiſmumẜm intentōeꝫ eccleſie: ſuſcipiat aliquo rem. itaſolum ablutōem exteriorē. quia quatumcūqꝫ ſit malus ſiẜm intentōem eccl̓ie ſuſcipiat baptiſmuꝫ: ſuſcipiat caracterē baptiſmalē. A ſimili videt̉ in ꝓpoſito. quātūcūqꝫſit malus. aliquo ſumit hmōi ſacramēti rem. Itemcibus naturalis ſiue corꝑalis nature ē ꝓprie ꝑſone. aſimili videtur cibus ſpiritualis nature ſit ꝓprieſone. igitur quātūcūqꝫ ſit aliquis malus. ſi ſuam natu.xlvj. habeat: habet illud cuius ꝓprie ē cibus ſpūalis. igiturquātūcūqꝫ ſit homo malus: eius ē ſuſcipere et ſuſcipit ſiapponatur cibum iſtum et vt cibus ē ita ſpiritualitervel ſacramētaliter. Item hoc ſacramētū ē ſacramentūvnionis. igit̉ ꝓprie ē eius quod ē maxime vnibile. ſed nature ꝓprius ē vnio natura magis eſt vnibilis ꝙͣ ꝑſonaigitur ꝓprie ē cibus iſte cibus nature: et ita vt priꝰ.tra. fides ē ſacramentū oīm ſacramētoꝝ. maxime huiꝰhoc em̄ ſacramentū maxime requirit vnitatē fidei etiāactū. igitur hoc ſacramentū ſumitur niſi ab habentifidem aliquo: igitur ab omni ſumitur: ſꝫ oportet fidem habeat aliquo qui ſumit. Iteꝫ aliquis habet fidem formatam. aliquis informē. aliquis neutram.ſꝫ magis accedit manducatōem habēs fidem formatamꝙͣ informē. Un̄ ẜm homo magis et melius ē p̄ditus fide: magis accedit ad māducatōem. igitur qui nullo modo habet fidē: nullo māducat. A ſimili. ſi albū diſgregat et magis albū magis minus albū minus: ꝙͣtumaccedit ad terminū albedīs magis: igit̉ nullo albuꝫ diſgregat. Reſpōſio. vt tactū ē: ad māducatōempletā requiritur triplex vnio .ſ. naturā. cognitōem etcaritatē. Unio naturā reddit hoīem aptū ad māducatōem. Unio amorē cōplet illā aptitudinē ꝙͣtū ad ſpūalem māducatōem. Unio cognitōem ꝙͣtum ad ſacramētalē. Propter quod dicēdum. ſicut habens caritatem nullo modo manducat ſpiritualiter: nec aliquohabens cognitōem ſcꝫ fidei ſacramentaliter. ꝓpter quod quelibet malicia aufert peccatū māducādi ſacramentaliter: ſed illa que ē defectus fidei. Et dico defectum fidei. qui ē ex carentia fidei formate informis. Quia igit̉omnes boni caritatē habēt: omnes mali carent penitus fide. ꝓpter hoc ſecuit̉. et ſi omnes boni māducantſpiritualiter:nali ſacramentaliter māducant Ad id quod obijcitur per ſimile de ſacramento baptiſmi et iſto modo dd̓m. non eſt ſimile ꝙͣtum ad hoc circaque aſſignatur ſmilitudo. quia vere forma p̄ſcripta verborum ſacramenti baptiſmatis exprimitur circa illumbaptizatur. Dicitur baptizo ⁊cͣ. verba ſemper habenteffectum circa illum qui baptizatur ſi ꝓferātur ẜm intētōem eccl̓ie. Sed forma preſcripta ſacramenti huiusdebet exprimi nec exprimitur circa illum qui debet manducare: ſed circa illud quod eſt cōſecrandum: non eſt ſimile de hoc ſacramento et baptiſmi ꝙͣtum ad efficaciamrei alicuius in ſuſcipente baptiſmum ſuſcipiente ſacramentum iſtud. Preterea. maior ē data virtus ſacramēto baptiſmi ꝙͣ huic. ratione qua eſt fundamentum et ianua ſacramentorum et ſacramentum neceſſitatis. Adillud quod obijcitur. cibus naturalis eſt cibus nature⁊cͣ. Dicēdum cōtrario modo ſe habꝫ cibus naturaliset ſpiritualis. inꝙͣtuꝫ referuntur ad ea que cibantur iſtoduplici cibo. quia cibus naturalis ē ip̄ius nature. vt tn̄natura eſt in ypoſtaſi. cibus ſpiritualis ē ip̄ius ꝑſone vttn̄ ꝑſona ē talis nature cibus ſpūalis eſt nutrimentmmembrorum corporis xp̄i. que quidem membra perſoneſunt. Ad illud quod obijcitur nature ꝓprius eſt vnio⁊cͣ. Dicendum eſt vnio creature ratōnalis cum deogratiam inhabitantem. et ꝙͣtum ad hanc vnionem magis eſt vnibile perſona ꝙͣ natura. quia illa eſt membrorum que perſone ſunt. et alia eſt que eſt per gratiam vnionis: et ꝙͣtum ad hanc magis eſt vnibilis natura. ratōhuius eſt. quia in illa vnione natura rationalis non habet ꝓprietatem perſone ſed ſolummodo diuina.Nlembrum terciumOnſequenter queritur. vtrum exiſtens inpeccato mortali peccet mortaliter ſumēdocorpus xp̄i. Et primo vtrum talis ſumēdopeccet damnabiliter. Secundo vtrū ſemꝑpeccet ſic.