inſtitutōem deceſſerūt. ¶ Itē cōſecratō corꝑis xp̄i p̄ceditmanducatōem. igit̉ ⁊cͣ. Ex his patꝫ ꝙ nō māducauerūt¶ Qd̓ ꝯcedimus dictis rōnibꝰ. dd̓m igit̉ ꝙ etſi fidē habuer̄t ip̄ius ſacramēti inſtituēdi a xp̄o et tradēdi ad māducādum. tn̄ quia nōdum fuit cōſecratū (ꝯſecratio eī p̄cedit ꝯmeſtionē) nō māducauerunt. plus em̄ requiritur admāducatōem ꝙͣ fides ex ꝑte eius qui debet māducare .ſ.inſtitutio ſacramēti et ꝯſecratio. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ illa.x. loquitur d̓ antiquis patribꝰ qui māducaueglo. j. coꝝrunt manna anteꝙͣ ꝑuenerūt ad terrā ꝓmiſſionis. vndeglo. diſtinguit inter illos qui māducauerūt manna māducatōe carnali tm̄. et illos qui nō tm̄ ſed māducauerūtcarnali manducatōne et ſpūali .i. intelligētes ꝑ illū cibūxp̄m fore verū cibū electoꝝ quē venturū crediderūt. Nonigitur vult glo. ꝙ illi māducarēt habendo fideꝫ de ſacramento iſto: ſed ꝙ māducauerūt intelligēdo ꝑ cibum illūxp̄m fore cibū ſpiritualē quē venturuꝫ crediderūt. Undeglo. ibi. Māducauerūt eſcam vtiqꝫ corꝑalem et ſpūaleꝫſed ſpiritualē eandē quā nos: corꝑalem v̓o alterā .i. manna qd̓ ſignat xp̄m. hec glo. Māducare igit̉ ſpūaliter ẜmintellectum. glo. fuit credere xp̄m fore cibū ſpiritualē ſignatū ꝑ manna qd̓ corꝑaliter manducauerūt. ¶ Ex hocpatet reſpōſio ad illud quod dr̄. māducauerūt eſcā ſpiritualē eandē quā nos. quia eſca illa fuit xp̄c qui ē panisverus qui de celo deſcendit Ioh̓. vj. quē ip̄i māducauer̄tcredēdo ip̄m eē venturū et ſignificatu ꝑ cibum corꝑalemſcꝫ manna. quē nos māducamus ſpiritualiter credendoip̄m eē ſub ſacramento. Unde eadē fuit eſca quā manducauerunt et quā nos. ſed alius fuit modus manducandiquia illi credēdo ip̄m ſignificatū ꝑ manna eē venturumnos credendo ip̄m ꝯtineri ſub ſacramento.Queſtio. xlvj. de cōditioentiū hoc ſacramētū ex ꝑte mentis.Equitur de maduatōe ꝙͣtum ad ꝯditōes morū ſiue meriti. Et primo ꝙͣtum ad ꝯditōem ex partemētis. Secūdo ad cōditōnes ex ꝑte carnis. Tercio ꝙͣtum ad cōditōes exterioris ꝯuerſatōis. ¶ In primo ꝓcedit̉ ſic. Primo querit̉ anliquis poſſit ſumere corpus xp̄i ſine peccato mortali vl̓cūdo an exiſtēs in pct̄o mortali pt̄ ſumere corpus xp̄i. Tercio an quilibet exiſtens in peccato mortalipeccet mortaliter ſumendo corpus xp̄i. Quarto an pluspeccet hereticus ſumēdo ꝙͣ exiſtēs in alio genere peccatiQuinto quis plus peccet an exiſtens in peccato ſpirituali: an exiſtens in peccato carnali.Alembrū primumIrca primū ꝓcedit̉ ad ꝑtem affirmatiuamſic. Hyla. viij. d̓ trini. Hec accepta atqꝫ exhauſta efficiūt vt nos ī xp̄o et xp̄c in nobisIſit. Ex hoc patet ꝙ ꝯtingit mereri ſumēdocorpus xp̄i. igit̉ ꝯtingit ſumi ſine peccato. ¶ Itē ſuper il2. x. Nōne cōmunicatō ſanguinis xp̄i. glo. Nōne facit nos habere quādam cōmunionē cū vita xp̄i. q. d̓vtiqꝫ facit. Ibidē. Nonne ꝑticipatō corꝑis dn̄i. glo. Nōne facit nos vnū cum ip̄o: facit vtiqꝫ. Ex his effectibꝰ videtur. ꝙ facit cōmunicātem aſſimilari deo et vniri. ergoaliqui accedūt qui ex hmōi acceſſu nō efficiunt̉ diſſimiles deo et elongati a deo. qd̓ accideret ſi ſemꝑ peccarent¶ Cōtra. ix. eccs. Nullus ſcit vtꝝ amore vel odio dignſit. Unde nullus ſcit vtrū ſit in mortali peccato vel ī gr̄aquia ille odio dignus ē qui ē in mortali peccato. Igiturcū nullus ſcit vtrū ſit in mortali peccato vel non: omnisaccedens exponit ſe diſcrimini. ſed regulariter verum ē.ꝙ omnis exponens ſe diſcrimini mortali peccat mortaliter. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē. j. Ioh̓. j. Si dixerimus quia peccatū nonhabemꝰ ⁊cͣ. igit̉ nullus pōt accedere ſine peccato. ſꝫ oīstalis peccat ⁊cͣ. quia ſicut ꝗ accedit ī mortali peccat mortaliter: ita vt videt̉ qui accedit cū veniali peccat venialiter. ¶ Itē. xx. ꝓuer. Quis pōt dicere mundū ē cor meumpurus ſum a peccato: ⁊ ita vt prius. ¶ Reſpōſio. ꝙ multi ſumūt corpꝰ xp̄i nec peccāt. īmo merent̉ ⁊ augetur ī eisgr̄a. Un̄ ſuper illud Marci. xiiij. Accepit ih̓us panē ⁊cͣ.glo. Ebrietas ſelix. ſalutaris ſacietas. que quāto copioſius ſumitur: tāto ſobrietatē mētibus donare dignatur.¶ Ad primū gͦ qd̓ dr̄. nullus ſcit ⁊cͣ. Intelligūt quidaꝫ hͨdici de odio vel amore finali. Et hoc videt̉ ſonare litteraſequēs que ē. ſꝫ omnia in futuro reſeruātur incerta: ſꝫ qꝛcōmunis opinio ē ꝙ nullus pt̄ ſcire vtrū ī aliquo tꝑe ſitdignꝰ hoc vel illo. dici pōt ꝙ licet hō nō poſſit ſcire vtruꝫſit in gratia notātia certitudinis: pōt tn̄ de hoc ex ꝗbuſdā ſignis fiduciā ſpei habere. Unde greg. in ſermone delxx. Neſcit hō vtꝝ dignus ſit amore an odio. certitudinēvtiqꝫ non habemus: ſed ſpei fiducia conſolatur nos ſcriptura. ne dubitatōe huiꝰ anxietate penitus cruciemur.ꝓpter hoc data ſunt quedam ſigna et indicia manifeſtaſalutis. vt indubitabile ſit eū eſſe de numero electorū. inquo ea ſigna ꝑmāſerūt. Et poſt ponit ip̄e quatuor ſignaPrimū ē ſi deuote audit verbū dei. Et hoc ſignum ponitex verbo illo. qui ex deo ē verba dei audit Ioh̓. viij. Undedicit. Porro inter ea que fiduciā preſtāt et materiā ſpeiUnū ē illud maximū verbū dei: qui ex deo ē verba dei audit. Alia tria ſigna ſunt oꝑa vite agere. cōtinere a pct̄isdefle̓ ꝯmiſſa. Et hec tria ſumit ab illa auctoritate. .j. ioh̓.v. Tres ſunt qui teſtimoniū dant in terra. ſpūs. aqua ⁊ſanguis. Un̄ dicit fidelis ſermo et omni acceptōe dignquo ſalutis teſtimonia ꝯmēdantur. Tres ſunt inquit. ꝙteſtimoniū dant in terra. ſpūs. aqua et ſanguis. quis eſtqui teſtimoniū habꝫ effuſi ſanguinis xp̄i: niſi qui ꝯtineta peccatis. habet et ab aqua teſtimoniū qui laborat ī gemitu ſuo: lauās ꝑ ſingulas noctes lectū ſuum. ſane ſct̄m̄ſuꝑueniſſe ſpiritu certiſſime noua ꝯuerſatio teſtatur. Iāvt breuiter repetaꝫ et a ſanguine et aqua ⁊ ſpū habes teſtimoniuꝫ: ſi cōtines a peccatis: ſi dignos agis penitētiefructus: ſi facis oꝑa vite. hec greg. Unde talis accedensad corpus xp̄i cū debita reuerētia n̄ peccat neqꝫ exponitſe diſcrimini. ſufficit ei habere noticiā p̄ſumptōnis perconiecturas. eo modo quo dictū ē. Si aūt eēt in heſitatōne et remorſu ꝯſciētie. licet nō ꝯſtaret ſibi ꝙ eēt in motali et accederet: exponeret ſe diſcrimini. ¶ Ad aliud dicēdum. ꝙ beatus ioh̓es nō intendit dicere. ꝙ omnes homines ſint in peccato .ſ. mortali. ſed illi qui ſuꝑbiunt demeritis et ex illa p̄ſumptōe dicūt ſe mundos. Unde glo.ibidem. Illi nō habent caritatē qui de meritis ſuꝑbientes dicūt ſe mundos. Uel poteſt dici ꝙ intelligit d̓ pct̄isvenialibꝰ. ¶ Ad illud ꝓuer. Quis pōt dicere mundū ⁊cͣ.Dicēdum ꝙ nō intēdit dicere ꝙ nullus ē ſine pct̄o mortali: ſꝫ loquit̉ ꝯtra illos ꝗ temerarie iactāt ſe: ſiue ſeip̄oslaudāt de meritis. ex eoip̄o ꝙ tales ſunt: mali ſunt. Un̄glo. ibidem nō dicit quis habet. qꝛ dr̄. beati mūdo cordeMath̓. v. ſed ꝗs pōt dicere. qꝛ temerariū ē ſe laudare. vl̓intelligitur de peccato veniali.Membrum ſecundumOnſequēter querit̉. Utrū malus quicūvel hereticus ſiue aliquo modo irretitꝰ māducat corpus xp̄i. Et primo queritur vtrūvere manducat. Secundo vtrum ſacramētaliter.Articulus primusE primo quia aliqui ponebant ꝙ ſtatim quapp̄us xp̄i abdo tangitur a labijs peccatoris corſcedit Querit̉ vtrū peccator mādiucat. Ꝙ ſicvidet̉ ꝑ hoc. ꝙ nō ē magis nobilis xp̄c ī humana naturaꝙͣ in ꝓpria. ſꝫ in ꝓpria nō effugit malū hoīem qꝛ ē ī quolibꝫ. gͦ nec ī humana. ¶ Itē eqꝫ effugit dn̄s pct̄m ꝯſecrātisſicut māducātis: ſꝫ nō ſubtrahit ſe ꝓpter pct̄m ꝯſecrātis: