Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

corpus exiſtēs ſub ſpecie panis. ſed cōgruebat ſic̄gruebat intrabat infernū. Ad illud qd̓ obijcit̉.ma eſt magis nata vniri cum corꝑe ⁊cͣ. dicendū adeſt magis nata: magis ꝯgruit diuīe ordinatōni. Adid qd̓ queritur. vtrū poterat feciſſe corpus fuiſſet ī diuerſis locis. ita haberet aīam ſibi vnitā in vno loco in alio. dico potuit de potētia tn̄ de cōgruentia Ad aliud qd̓ obijcitur. virtute deitatis potuit aīmaxp̄i ſimul et ſemel eſſe ī inferno: et in corꝑe xp̄i exiſtēte ſb̓forma panis. dicēdū etſi potuit potētia: tamē decōgruētia. qꝛ ſi eēt in corꝑe exiſtēte ſub forma panis. autꝑficeret corpus illud viuificādo: aut. Si ſic: igit̉ acciderent incōueniētia que poſita ſunt viuū et mortuū. et xp̄c hic eēt et ibi homo. Si: tūc accideret aīma eēt in corꝑe organizat ꝑfectibili ab ip̄aviuificaret illud ſꝫ eſſet mortuū. qd̓ eſt cōtra diuīam ordinatōem. Unde videt̉ cōueniēs hec poſitio. Adqd̓ obijcit̉ in cōtrariū. qꝛ tūc cōtradictorie eēt ſimul vere. dicendū hoc poſito accidit ꝯtradictorie ſimulvera. qd̓ ſic patet. ẜm em̄ illā poſitōem demōſtrata carne in pixide: hec vera eēt hec caro eſt viua. demonſtrataeadē in ſepulcro hec eēt vera: hec caro eſt mortua etſequēs eſt viua. nec ſunt iſte ꝯtradictorie. hec caro alicui eſt viua alicui eſt viua: ſed ſubcōtrarie. ſꝫ hec eſſetei cōtradictoria. nuſꝙͣ eſt viua que cōcederet̉ illa poſitōne ſtante. ſimiliter nec hec. hec caro xp̄i eſt viua demōſtrata ea in ſepulcro. Eſt em̄ ſenſus. hec caro nūꝙͣ eſtviua. cōfundit em̄ negatio qued cōfundit cōfuſe et diſtributiue. nec ſequit̉. alicui eſt viua. ergo eſt viua. ſicut ſequit̉: aliquis currit: ergo nullꝰ homo currit. Preterea. dico poſito contradictorie eēt ſimul vere. ꝓpter hoc ſequeret̉ deus eſſet ſibi cōtradictorius. et cauſa huiꝰ eſt. quia vnica ſimpliciſſima ydeavtranqꝫ veritatē haberet in mēte: ſicut eadē habet oppoſitoꝝ cognitōem in diuerſis temꝑibꝰ. qꝛ tn̄ huiꝰ cōfuſiofieret in p̄iudiciū diuīe ſapiētie om̄ia cōgrue ordinantislicet hmōi poſſet facere de potētia: non tn̄ de cōgruētia.Queſtio. xlv. de manducatione quā fr (quētat eccleſia.Equitur de māducatōne quā frequētat eccleſia. Et pͥmoꝙͣtum ad cōditōnes ip̄aꝝ ꝑſonaꝝ ſiueſubiecti. Secūdo ꝙͣtum ad ordīatōemmorū ſiue meriti. Tercio ꝙͣtum additōem diſpēſandi. Quarto ꝙͣtum ad cōditōem actꝰducādi. In prīa ꝑte querit̉. vtrū creat̉a irrōnalisducat corpꝰ xp̄i. Secūdo vtrū angelꝰ. Tercio vtrū fidelis ante ſacramēti inſtitutōem.Nembrum primumIrca primū duo querūtur: Primū ē vtruꝫcreatura irrōnalis māducat. Secundumvtrū traicit in ventrem.Ayticulus primusIrca primū obijcit̉ ſic primo ꝑte affirmatiua. facta trāſſubſtantiatione ꝙdiu manet forma panis: manet res ſacramēti ſubſpecie. igr̄ſi cōtingat ſpēm ſumi ab irrōnali ſub qua ē res ſacramēti: videtur māducat ſacramētaliter. Si dicat̉ducare ſacramētaliter eſt attingere rem ſub ſacramēto.et ſolum ſpēm qd̓ brutis cōuenit videt̉ tunc neciudeus nec paganꝰ ſumit ſacramētaliter: igit̉ ē terciꝰ modus manducādi. aūt attingant rem ſub ſacramētopatet. qꝛ neqꝫ illi vniūtur fidē. neqꝫ caritatē. Preterea .j. coꝝ. xj. vbi loquitur apl̓us corꝑe xp̄i. q̄rit magr̄in glo. de mure. quid comedit ſumēdo corpus xp̄i: qꝛ exquo comedit pura accidētia: videt̉ cōmedat corpꝰxp̄i ⁊cͣ. Item deus magis refugit pct̄m ꝙͣ aliquā creaturam. ergo ſi peccator comedit corpus xp̄i ⁊cͣ. Contra. ſi creatura irrōnalis baptizaret̉. in noīe patris filij ſpūſſct̄i. magis fieret illi ꝙͣſi ſimplici aqua lauaretur. et hoc ē: qꝛ eſt ſuſceptibilis dignitatis ſacramētalis. Similiter videt̉ in ꝓpoſito. Item magr̄ dicit inſenten.mus māducat corpus xp̄i. Reſponſio.vt ſupͣ diectū ē. ad māducare corpꝰ xp̄i ſacramētalit̓ ẜm ꝓprie ſumit̉. neceſſe ē attinge̓ ip̄m cōtentū vel modūcogniti vl̓ modū crediti. vbi igit̉ nullo attingit̉ ſcꝫnec ſic neqꝫ ſic: ſcꝫ neqꝫ modū cogniti neqꝫ modū crediti: eſt manducatio ſacramētalis. Unde cum a creatura irrōnali non attingit̉ neqꝫ ſic neqꝫ ſic. igit̉ manducatur ſacramētaliter a creatura hmōi: ſed eſt ibi qͣſiquedā māducatio carnalis. nec tn̄ ꝓprie: quia ibi eſtdiuiſio ſubſtātie. ſed accidentiū ſolū. Ad id igitur qd̓obijcit̉. tunc ſunt plures modi māducandi. dicendum non eſt verū. quia a mure attingit̉ corpus xp̄i. vn̄nullo modo māducat corpus xp̄i. Ad illud qd̓ obijcit̉de māducatōne iudei. dicendū plus eſt in hmōi manducatōne ꝙͣ in māducatōne irrōnalis creature. qꝛ īducatione iudei eſt vnio accidētibꝰ cum poſſibilitatevel aptitudine cōtingēdi quod ſubeſt. non tn̄ eſt ibi manducatio ſacramētalis: qꝛ illa requirit cum attritōe ſpecierū attingat̉ res que ſubeſt fide formata vel informiIn manducatione igit̉ creature irrationalis eſt vnioſolis ſpeciebꝰ. in manducatōe creature rōnalis alioquia ſi eſt ibi infidelis: eſt vnio cum ſpeciebꝰ cum poſſibilitate ſiue aptitudine contingendi qd̓ ſubeſt. Unde illamanducatio eſt carnalis ꝙͣtum ad accidentia. cum aptitudine tamen ad ſacramentalem et ſpūalem manducationē. habens aūt fideꝫ informē cōtingit id quod ſubeſtvt cognitum: habens fidem formatā vt creditum: habēscaritatem vt dilectum. vnde brutum vnitur ſolum accidentibus. Infidelis nihil penitus credens ſuperadditquādam aptitudinem ad ſacramentalem vel ſpūalemmanducationem habens fidem informem ſuperaddit ovnitur cognito. habens formatā credito. inqͣtum habecaritatem vt dilecto. Ad id quod obijcitur. deꝰ magis deteſtatur peccatū ⁊cͣ. dicendū in peccatore eſt natura et culpa. ꝙͣuis em̄ deus deteſtatur culpā: non tamēnaturā quā fecit īmo illā diligit. Iuxta illud. xj. ſapien.Nihil odiſti eorum que feciſti. nec etiam vnꝙͣ ita corrūpitur vel deteriorat̉ peccato: quin nobilior ſit creaturairrationali ſicut vult aug. Unde habilitatē habet naturalem ad ſuſceptionē ſacramentoꝝ: quam non habꝫ irrationalis creatura.Articulus ſecundusOnſequēter querit̉ vtrū corpꝰ xp̄i traijcit̉ īventrem creature irrōnalis. ſic: videtur rationes poſitas in p̄cedenti ꝓbleumatequia ſi ſpecies traijciūtur in ventrem creature talis: exqͦcorpus inſeꝑabiliter eſt cum illis igitur ⁊cͣ. Iteꝫ tracitur in ventrem peccatoris quem magis abhomīat̉ deꝙͣ creaturā irrationalem. Item conſtat aliquandoponitur corpus xp̄i in vaſe polluto et immundo ab infidelibus et ab alijs peccatoribus. nec ex hoc cōtrahit corpus aliquā immūdiciam. quod ergo incōueniens ſequitur poſito traijciat̉ in ventrem bruti? ex his videtur traijcit̉. Contra. ſi traijcit̉ in ventrē creature irrationalis. traijcit̉ moduꝫ cibi corꝑalis. ſed om̄e qd̓ perhunc modū intrat in os in ventrē vadit ī ſeceſſū emittitur Math̓. xv. hoc aūt non conuenit corꝑi xp̄i: ergo ⁊c̄. Reſpōſio. diuerſi circa diuerſa opinant̉. Quidāem̄ opinant̉ corpꝰ xp̄i cōtinet̉ in illis ſpēbꝰ inſeꝑabiliter ꝙͣdiu ſunt ſacramenta. hoc aūt eſt ꝙͣdiu ſalua eſt forma panis. Et dicunt vbicūqꝫ ponant̉ ſpecies ſiue inloco mūdo ſiue immundo ſiue in ventrē muris: ibi ē corpus xp̄i. et in hoc derogatur corpori nec ſacramentoſed dicunt potius eſt in laudem vtriuſqꝫ. corpꝰ em̄ xp̄i