Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioequēter querit̉ an̄ corpꝰ xp̄i ſacratumnaͣ reſeruatū in pixide vſqꝫ ad morteꝫxp̄i: mortuū eēt in pixide.: videt̉. qꝛdeficiēti deficit effectꝰ. ſed cauſa mortis fuiſſet in pixide ſcꝫ crucifixio: igit̉ nec mortuū eſſet inpixide. Itē ſi mortuū eēt in pixide. aut eodē gene̓ mortis quo ī cruce: aut alio. Si alio: igit̉ duplici gene̓ mortis mortuꝰ eēt. qd̓ patet falſum. Si eodē: igit̉ crucifigeretur lancearet̉: ſanguis eiꝰ effunderet̉ in pixide. Sidiceret̉ moreret̉ ī pixide ip̄o moriēte ī cruce. ſequūtur incōueniētia p̄dicta. ſcꝫ ſimul moreret̉ et moreretur. ſimul viueret viueret. ſimul eēt homohomo. Itē ſi he eēt vere. corpꝰ xp̄i patit̉ in cruce. corpus xp̄i patit̉ in pixide. igit̉ ī caſu ꝓpoſito moreretur ī pixide. Reſpōſio. in caſu ꝓpoſito moriēte xp̄oin cruce: moreret̉ ī pixide. Dico tn̄ paſſio pt̄ duplicit̓ſignificari. Uel vt ē patiens tm̄. ita ſcꝫyꝑ verbū paſntē. Uel vt ē paſio ſignificat̉ nulla notet̉ relatio ad agetiētis. ita verbū quo ſignificat̉ paſſio notet̉ relatioad agentē. ita vt paſſio notet̉ patiētis ab agēte. Primo poteſt dici de xp̄o mortuus eēt in pixide. Secūdo in cruce. vn̄ et ſi eēt mortuus xp̄c in pixide in caſuꝓpoſito: tn̄ eēt mors illata ab agēte in pixide xp̄o: ſic̄illata fuit in cruce a crucifixoribꝰ. igit̉ querit̉ vtrummortuꝰ eēt in pixide ⁊cͣ. dicendū ſic. Ad illd̓ qd̓ obijcitur. deficiēte cauſa ⁊cͣ. dicēdū cauſa mortis defecit licet deficeret in pixide. vn̄ ex cauſa mortis exercitata in cruce moreret̉ in pixide. Ad qd̓ querit̉ vtrū mortuus eēt eodē genere mortis: an alio. dicendū eodem. Ad hoc qd̓ ex hoc infert̉. tunc in pixide crucifigeret̉lancearet̉ ⁊cͣ. Dicendū hmōi ꝓpoſitōes xp̄c crucifigit̉in pix ide vel lanceat̉. duplices ſunt. qꝛ hec determīatioin pixide pt̄ determīatio ſubiecti vl̓ p̄dicati. Si hecdetermīatio in pixide determīat tm̄ ſubiectū vt ſit ſenſꝰ.xp̄c ens in pixide lanceat̉: vera eſt. Si aūt determīaretp̄dicatū falſa eēt. eſſet em̄ ſenſus. chriſtꝰ ꝑforat̉ lancea inpixide. Ex hoc em̄ tm̄ haberet̉ xp̄c paſſus eēt in pixide: ſed etiā ẜm eēt in pixide egiſſet in longinꝰ qd̓falſum eſt. qꝛ agens eſt p̄ſtantiꝰ paſſo ſemꝑ. hoc dicūt magiſtri ſub alijs verbis diſtīguētes paſſionē innatā illatam. dicētes hmōi verba pati et mori ſignificare paſſiōꝫinnatā: crucifigi et lanceari illatā. Unde verſus. Dixide ſeruato poteris copulare dolorē. Innatū: ſꝫ illatꝰcōuenit illi. Si diceret ꝗs xp̄c atterit̉ dentibꝰ fideliūhmōi vere ſunt atteri ſignificat paſſionē illatā. Solūtio cōuenit xp̄o ſed tm̄ ſpēi panis ſub qua latet xp̄c eteſt methonomia. ponit̉ em̄ cōtinēs cōtento. Ad idqd̓ obijcit̉ he ſunt ſimul vere. Corpus xp̄i patit̉ ī cruce et patit̉ in pixide ⁊cͣ. Dicendū eſt ſimile. hꝰcauſa ē. quia hoc dicit̉ patit̉: notatur aliquid inferricorꝑi in pixide cui nihil infert̉. in pixide dico. Un̄ hec ēfalſa. Corpus xp̄i patit̉ in pixide. hoc dico moritur notat̉ aliud inferri ſꝫ ſimpliciter aīam ſeꝑari a corꝑeet hoc fieret in pixide in caſu ꝓpoſito.Nlembrum ſextumOnſequēter querit̉ facta cōſecratōe ī triduo ſepulture. vtrū aīma ſimul fieret cumcorꝑe ſub ſpecie paīs vel corpꝰ ſolūmō ſineaīma. Si primū: ideo triduo illo eēt etvixiſſet et eēt mortuꝰ. exquo corꝑi exiſtēti ſub ſpeciepanis eēt aīma vnita cui cōtradicit fides nr̄a. Sin eſſetaīma vnita. Contra. verbis illis collata eſt virtꝰ ſufficiēsad cōficiendū. nec eſt in vno temꝑe maior virtus ill̓oruꝫverboꝝ ꝙͣ ī alio. Sed ī cena virtute verboꝝ illoꝝ fiebatcorpus xp̄i aīma deitate ſub ſpecie panis: ſil̓r tūcfieret. igit̉ ſi in triduo illo cōfeciſſet aliꝗs modo debito.virtute eorūdē verboꝝ fuiſſꝫ ſub ſpecie panis tātummodo corpꝰ xp̄i: īmo et aīma cum deitate. Preterea. ſifuiſſet ſub ſpecie panis corpꝰ ſine aīma non fuiſſet cōple5ſtum ſacramentū. Reſpōſio. ad hoc dicūt aliꝗ in cexliiij.na fuit forma ver ꝑfecte tradita. ſed virtus verboꝝvſqꝫ ad paſcha ſuſpenſa. Alij dicūt hoc ſacramentūfuit plene inſtitutu primo: ſed habent virtutē ſuaꝫ verbailla ex paſſione. et ideo ſacerdos eam rep̄ſentat manuuꝫexpanſione. et ſepultura que repn̄tatur calicis aꝑtione.et reſurrectōne que rep̄ſentatur calicis diſcooptione. etaſcenſione que rep̄ſentant̉ in euchariſtie eleuatōe. ſꝫ neutri mihi videt̉ ſufficiēter dicūt. quia ſi haberēt plenāvirtutē tunc: qūo illa cōfeciſſet xp̄c. Inſuꝑ illa manuūextenſio et hmōi ſunt de eēntia ſacramēti. qꝛ ſine hiscōficiebat̉. Preterea. videt̉ mihi. illa forma verboruꝫhabeat plenā efficaciā qualem habet in cena et intoto triduo et in om̄i temꝑe ſequēte. Alioquin ſi poſt ceapl̓i cōfeciſſent.nam xp̄c decem ānis vixiſſet: nunꝗd Dico ergo ad primū. ſi fuiſſet eūcꝭhariſtia in pixideillo triduo reſeruata: fuiſſet in pixide caro ſine aīa ſicutet in ſepulcro. et ſil̓r ſi cōfeciſſꝫ aliquis apl̓oꝝ in illo triduo: fuiſſet in altari corpus ſine aīma. nec ꝓpter hoc eſſent verba minoris efficacie ꝙͣ nunc. Licet em̄ tunc illisdictis non eſſet in altari niſi corpus: nunc aūt corpusaīma. quia virtute illoꝝ verboꝝ eſt trāſubſtātiatio nonniſi panis in corpus xp̄i tm̄. ſed ꝓpter indiſſolubilitateꝫnūc aīme et corꝑis cōuerſionem exhibita pn̄tia corꝑiscōcomitat̉ preſentia aīme. ergo nūc in altari eſt aīmacum corꝑe. eſt ſe hoc ex verbis: ſꝫ potius ex cōcomitantia eius cum corꝑe. efficacia igit̉ horū verboꝝ tm̄ eſt ſe loquēdo in cōuerſione panis in corpus. et hec efficacia fuit in verbis ſemꝑ a prima inſtitutōne in cena. et ſicpatet reſpōſio ad obiectu. Ad illud qd̓ obijcitur ẜmhoc imꝑfectū eſſet ſacr̄m. dicendū reuera imꝑfectū eētꝙͣtum ad ꝑfectōem ꝯtinentie. non em̄ habuiſſet illā ꝑfectōem cōtinentie quā habet modo: qꝛ ip̄m corpus ꝯtētū erat oīno in ſua ꝑfectōne. ꝑfectum fuiſſet tn̄ ꝙͣtuꝫ adefficaciam: qꝛ corpus erat vnitū deitati et ꝙͣtuꝫ ad ſignificantiam.Nembrum ſeptimumOnfeq̄nter q̄rit̉. vtꝝ xp̄c poterat facereaīma ſua in triduo eēt corꝑe exiſtente īvno loco: et cum eodem exiſſēte ī alio loco.Et vidētur ſic: hoc. Aīma eſt magis nata ī corꝑecuiꝰ eſt ꝑfectio ꝙͣ in alio. ſed dominꝰ fecit ipſa anima ex iſtēs in corꝑe ſuo fuit in inferno: cuꝫ magis nataeſſet in corꝑe ſuo ꝙͣ in inferno: videt̉ exiſtente corꝑexp̄i ſub ſacramēto facilius fieri poſſet eēt in corꝑe illoꝙͣ in inferno. et ita patet ꝓpoſitū. Item ſi aīaꝫ exutama corꝑe exiſtente in ſepulcro. poſſet vnire eidē exiſtēti ſub ſacramēto: videt̉ impotens fuiſſe. Itē eſt corporis glorificati rōne qua ē gl̓ificatū ſimul ſemel indiuerſis locis. Un̄ corpus xp̄i rōne qua ē glorificatūeſt ſimul ſemel ī diuerſis locis: rōne qua ē deificatūſiue vnitū diuītati. ſꝫ ſi v̓tute diuītatis potuit in ſuaintegritate ſimul et ſemel in diuerſis locis: cuꝫ in triduo ſepulture fuit vtraqꝫ nat̉a xp̄i homīs ſcꝫ corpꝰ aīavnita dīnitati: potuit vtraqꝫ natura in diuerſis locisquibuſcūqꝫ. igit̉ aīma xp̄i exuta a corꝑe exiſtēte ī formaꝓpria. ſimul et ſemel potuit virtute diuītatis ī infernoet in corꝑe xp̄i exiſtēte ſub forma panis. Contra. hisſuppoſitis ſeꝗt̉. poſſet facere cōtradictoria ſimul et ſemel eſſe vers. qꝛ tunc alicui eēt viuꝰ et homo: alicui mortuus et. quod videt̉. Quod on̄dit̉ ſic. nulla eſtveritas quā deus neſciat. vn̄ in mente eius ē oīs veritasſi igit̉ eēt cōtradictoria ſimul vera: eēt in mente eiꝰ veritates cōtradictorie. ſed ip̄e eſt quicꝗd ē in mēte eiꝰ igit̉eſſet ibi ꝯtradictoria. Rn̄ſio. dicendū deus potuittūc et pt̄ feciſſe: aīa fuiſſꝫ alicui ī corꝑe ſuo alicui corpus ſine illa. poſſet ꝗdā de potētia: aūt de ꝯgruentia. em̄ cōgrueret corpꝰ xp̄i eſſet mortuū et viuū. hmōiaūt cōfuſio formaꝝ cōuenit diuīe ſapiētie qua om̄iaoptime ordīant̉. Unde bene cōcedo. potuit feciſſe ani exutam a corꝑe exiſtente ſub forma ꝓpria: intrare