neuter modus competebat ſibi vt videtur ex obiectis.Unde dicūt ꝙ iſtud argumentū nō valet xp̄c ſumpſit ſeergo ſacramētaliter vel ſpūaliter. diuiſio em̄ māducationis ꝑ ſacramētalem et ſpūalē eſt māducatōis ip̄oꝝ mēbroꝝ et nō capitis. cuiꝰ māducatio nō erat ꝓpter defectꝰalicuiꝰ reꝑationē ſiueꝓpter aliquē effectū gratie in ip̄ot exemplū noſtre māducatōis. Alijaſſequēdo: ſed vt eſſetv̓o dicūt ꝙ ſpūaliter māducauit. dicūt em̄ ꝙ ibi fuit vnioꝑ actū amoris. et effectus fuit nō in ſe ſed in membris. ſicut em̄ nō ſibi meruit ſed nobis: ſic ꝑ illā māducatōꝫ meruit vt mēbra corꝑis ſui magis vnirent̉ ſibi. ¶ Sed ꝯtratūc haberet effectū in nō maducante et in dormiēte. Itēip̄o baptizato nō ſunt alij baptizāti ergo ⁊cͣ. Item ſpūalis māducatio facit vnionē māducātis ad manducatuꝫactu vel habitu quoꝝ neutrū fuit in xp̄o. et ideo alit̓ dicēdū ꝙ ſic̄ baptiſmū ſuſcepit tm̄ ſacramētaliter et n̄ remſic et hoc ſacramentū. et hoc in exemplū fecit vt dictū eſtet fuit in xp̄o cognitio et dilectio. ſed hoc non ſufficit adſpūalem māducatōem niſi ſit ibi incorꝑatio. que nō potuit eē in ip̄o: qꝛ nō erat diuerſus ab eo cui incorꝑat hecmāducatio. Fuit etiā xp̄c viator ſed nihilominꝰ ⁊ ꝑfectiſſimus cōprehēſor. et ideo ꝓficere nō poterat: nec habitucaritatis. nec motu feruoris. Alius aūt viator quātumcūqꝫ ꝑfectus ſi digne recipit hoc ſacramentū: intenditurin eo caritatis motū vel habitu. Rōne em̄ gratie vnioīsqua maiorē nō poteſt hr̄e creatura: nō potuit in xp̄o gr̄aaugeri. Ab inſtanti em̄ cōceptōis tanta gr̄a habūdauitꝙ illi nullo mō potuit fieri additio. nec meritū ſibi: nobis tn̄ poſtea meruit. Unde nō eſt ſimile de xp̄o ⁊ de angelis. dicenduꝫ eſt ergo ꝙ ſpūaliter nō māducauit ſꝫ tm̄ſacramētaliter. ſed tn̄ nō ſacramētaliter eo mō quo illicōtingunt contentū fide: ſed extendēdo ſacramētalē māducatōem ad illā que attingit certa cognitōne. et ꝙ nonſumpſit ſpūaliter: hoc fuit ꝓpter vltimitatē ſue ꝑfectōisſiue ſanctitatis. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ mali ſumunt ſacramētaliter tm̄. dicendū ꝙ et ſi mali ſumūt ſacramētaliter tm̄: nihilominꝰ malicia nō eſt cauſa tm̄ quare non ſumunt ſpūaliter: ſed ꝑfectio gratie ẜm vltimitatē ꝑfectionis. Unde ratio quare aliꝗs tm̄ ſacramentaliter ſumiteſt. qꝛ nō eſt ydoneus ad ſpūalem efficaciā. et hoc pt̄ eſſeduplici de cauſa. aut ꝓpter plenitudīem gratie: et hͦ ꝑfectōnis eſt et in ſolo xp̄o fuit. aut ꝓpter ip̄ius ineptitudinem: et hoc indignitatis eſt. et ſic eſt de peccatoribꝰ. Adillud qd̓ obijcit̉. ꝙ vbi digne ſacramētaliter ſumitur: efficit vnionē membroꝝ cū capite. dicendū ꝙ hoc verū eſtde ſumptione membroꝝ. ¶ Ad qd̓ obijcitur ꝙ ſacrāmentalis ordinat̉ ad ſpūalem. dicendū ꝙ hoc veꝝ eſt de ſumptione ꝓpt̓ reꝑatōꝫ neceſſitatis ex ꝑte ſumētis. ſic̄ eſt deſumptōne membroꝝ. Uel pt̄ dici ſicut ſolet dici. ꝙ ī ſpirituali māducatōne ſunt plura adinſtar māducatōniscorꝑalis. ſcꝫ deliberatio delectatō ſiue refectio. aſſimilatio ⁊ vnio ſiue incorꝑatio. Ꝙtum ad duo prima ſcꝫ deliberatōem ⁊ delectatōem māducauit ſe: quia plene deliberauit ſiue cōſiderauit ꝗd ſumebat ⁊ quātū erat et qualePreterea plenā habuit ibi delectatōꝫ. Quāto eī magiscognoſcebat totā virtutē miſterij ⁊ melius diſpoſitꝰ erattātomagis delectabiliter ſumpſit. Ꝙtū ad alia duo nōmāducauit ſe ſed qꝛ vt dictū eſt tria prima fiunt ꝑ fidemſcꝫ cōſideratio delectatio et aſſimilatio. xp̄c aūt fidē nonhabuit: oportet dicere vel ꝙ xp̄c ꝙͣtum ad hec nō comedit ſpūaliter. vel ſi ſic: hoc fecit certa ſcientia.Alembrum terciumOnſequēter querit̉ quale corpꝰ dedit xp̄cdiſcipulis. vtrū paſſibile et mortale: aut īaſſibile et īmortale. Ꝙ impaſſibile ⁊ imnortale: videt̉ Math̓. xvij. trāſfiguratꝰ ēante eos. glo. illud corpꝰ qd̓ habuit ꝑ naturā dedit diſcipulis ī cena nō mortale nō corruptibile. ¶ Itē Leuit̓. ij.Si oblatō tua fue̓it de ſartagīe. glo. crux ſuꝑ alia fortisom̄em creaturā crucifixo ſubiecit. ⁊ carnē eius que antepaſſionē eſui nō videbat̉ apta: poſt aptā fecit. igr̄ corpusxp̄i nō fuit aptū eſui anteꝙͣ fuit tale quale fuit poſt paſſionem ſcꝫ in reſurrectōne .i. impaſſibile. ¶ Item caro paſſibilis eſt cōuertibilis in comedentē. igit̉ ſi caro xp̄i tradita fuiſſet diſcipulis paſſibilis. nō mutaſſet diſcipulosin ſe: ſed mutatꝰ eēt in illos. qd̓ eſt cōtra virtutē ſacram̄ti. ¶ Item Exo. xij. Edent carnes illas aſſas igni. vt habet̉ ibi ex glo. ꝑ agnū ſignificat̉ corpꝰ xp̄i qd̓ ſumimꝰ inſacr̄o altaris. per carnē aſſam igni ſignificat̉ caro xp̄i aſſata ī cruce. igit̉ ſi veritas debet reſpōdere figure: nobisdedit xp̄c carnē ſuā talē qͣlis fuit poſt paſſione ſcꝫ ī reſurrectōne. ¶ Item om̄i paſſibili pt̄ inferri paſſio. et om̄e tale leditur ꝑ fortem actū agētis. ergo xp̄c potuit ibi ꝑcuſſion dentium ledi et maſticatōne. Ex his videtur ꝙ illudquod dedit diſcipulis ꝙ fuit impaſſibile. ¶ Contra. j.Coꝝ. xj. glo. Solet queri quale corpus dederit et reſpōdet. dicimꝰ quale erat: qꝛ paſſibile et mortale. ¶ Itē īnoiij. poteſt ſalua fide cōcedi. ꝙ tale tunc dedit quale tunchabuit: videlicet paſſibile. ¶ Item ſic̄ exiſtente corꝑe xp̄iglorificato vt nunc eſt cōuenit dare corpus glorificatumita exiſtēte corꝑe paſſibili vt tunc erat cōueniens fuit vtdaretur paſſibile. ¶ Item ip̄e in forma propria fuit paſſibilis. igitur ſi ſub forma ſacramēti fuit impaſſibilis: igtur idem numero ſimul et ſemel fuit paſſibilis et impaſſibilis. ¶ Item eſto ꝙ aliquis apoſtolorum euchariſtiaꝫdatam ſeruaſſet in pixide vſqꝫ ī diem paraſceue poſt paſſionem domini. in illa hora chriſtus mortuus fuit in cruce. querit̉ vtrum fuit ī pixide mortuus vel viuꝰ. Si mortuus: habeo ꝓpoſitum. Si viuus: igitur fuit homo in pixide. ſed extra nō fuit homo: quia homo mortuꝰ non eſthomo. igitur ſimul et ſemel erat homo ⁊ nō homo. ⁊ anma cōiuncta corꝑi et nō cōiuncta corꝑi. ¶ Item quedamſunt forme abſolute vt albedo nigredo et hmōi. quedaꝫrelate vt ſimile et diſſimile et hmoi. Ille que ſunt abſolute nullo mō cōueniunt eidem ſimul et ſemel. et tales ponere ineſſe eidem ſimul et ſemel eſt incōueniens. Queautem ſunt relate bene poſſunt ineſſe eidem ſimul et ſemel reſpectu tamen diuerſorum. et ponere hec ineſſe eidem ſimul et ſemel ad illud et ad aliud comꝑata non eſtincōueniens. igit̉ cum illa que ſunt ꝑ modum affirmationis et negatōnis abſolute dicunt̉: videt̉ oīno incōueniens ponere talia ſimul et ſemel eidem ineſſe. igit̉ ponerexp̄m ſimul et ſemel eē paſſibilē et impaſſibilē ⁊cͣ. ē inconueniēs. ¶ Itē ſi dedit impaſſibile et ẜm veritatē hūit paſſibile. ergo aliter dedit ꝙͣ habuit: igit̉ fictio fuit. ¶ Reſponſio. duplex eſt hec opinio ẜm qͦſdam. vna hugonisꝙ xp̄c corpꝰ ſuū īmortale ⁊ īpaſſibile dedit ſub ſacramēto. et nō ē incōueniēs ꝙ aliū et aliū modū eēndi hēat habitu ⁊ actu. Habitu ꝗdē erat mortalis: ſꝫ ex alia cā ſumpſit īmortalitatē ad tempus. ſꝫ hec poſitio vt videtur ponit ꝯtradictoria ſimul vera de eodē. qd̓ oīno ſtare nō pt̄Et iō vt dicit̉ eſt alia opinio mgr̄i ſent. ⁊ alioꝝ. ſcꝫ ꝙ dedit tale corpꝰ qͣle hūit. ſꝫ ſine p̄iudicio vidr̄ dicēdū ꝙ licꝫaliqui ponāt diuerſas eē opiniones circa ꝓbleuma ꝓpoſitum. ſcꝫ dn̄i inno. et magri ſent̉. et mgr̄i hugo. tn̄ vnuꝫhabebant intellectū. vt ex verbis eoꝝ patet ſi diligeterinſpiciant̉. Dicendū ē ergo ꝙ ſic̄ vult hugo ⁊glo. math̓.xvij. Xp̄c dedit corpꝰ ſuū diſcipulis ſuis. nō r̄nortale nōpaſſibile. qd̓ hugo determīat ſic. Dicit em̄ ꝙ xp̄c in cenatenebat ſe in maībꝰ inꝙͣtum erat ſub forma panis. et ꝙip̄e inꝙͣtum tenēs erat paſſibilis et mortalis. inqͣtū tenebat̉ fuit impaſſibilis ⁊ īmortalis. nec eſt incōueniens ꝙtunc fuit ſimul mortalis ⁊ īmortalis vt dicit. Cū eī ſintquatuor dotes corꝑis glorificati. ip̄e manēs adhuc paſſibilis qn̄ꝫ vnā dotem ſumpſit qn̄ꝫ aliā: vt voluit Luc̄. iiij.legit̉ ꝙ iudei voluerūt ip̄m p̄cipitare ⁊ tūc vt oſtenderetſe paſſibilem ꝑmiſit ſe teneri .i. trahi ab eis. vbi ſimul etdotem impaſſibilitatis aſſumens. trāſijt liber per medium illoꝝ. quia em̄ caro ſua nunꝙͣ fuit obnoxa culpe: iōnon fuit debitrix pene vel mortis: ſed tm̄ voluntarie fuit paſſibilis. id̓o qn̄ voluit dotes impaſſibilitatis potuit