QueſtioNeceſſe eſt etiā ꝙ illa intentio dirigat̉ vel ẜm fidē que ēin ip̄o vel in altero: qꝛ vl̓ oportet ꝙ credat ꝙ ſub illa ſpecie aliꝗd lateat ſpūale qd̓ ſumere intendat: vel oportetꝙ ſaltem intēdat ſumere qd̓ alios credere eſtimat ꝙͣuisip̄e nō credat. Un̄ ſi aliꝗs hereticꝰ intendit acciꝑe quodeſtimat eccleſiā credere corpus xp̄i eē: ꝙͣuis non credat:ſacramētaliter comedit. qꝛ ꝙͣuis intentio ſua nō reguletur nec attingat rem ſacramēti ꝑ ꝓpriam fidem: attingittn̄ mediāte fide aliena. nā ſacramētaliter comedit ꝙͣuisnō ita attingat ſic̄ ille qui credit fide ꝓpria. et ſic patꝫ ꝓquāto dicat̉ ſacramētaliter māducare. ſcꝫ qꝛ ſacramētūprimo vere exiſtit. et ip̄e qui māducat illud ſacramentūumere intēdit. ſiue qꝛ credit eē verū ſacramentū. ſiue qꝛeſtimat alios credere. ¶ Ad primū ergo qd̓ obiectū ē. ꝙſufficit ſola māducatio corꝑalis ⁊cͣ. Dicēdū nō ſufficit.īmo requirit̉ p̄tacta ſcꝫ ꝙ māducet ſacramentū vt ſacramentū. et ad hoc neceſſaria eſt intētio et intentōis regulatio vl̓ fides que eſt in ip̄o vel que ē in alio. ¶ Ad illudſimile de baptiſmo. dicendū. ꝙ in baptiſmo adulti nonſufficit īmerſio cū forma verboꝝ: ſed requirit̉ ꝙ aſſit intentio regulata fide ꝓpria vel aliena et ſic eſt in ꝓpoſito.¶ Ad id qd̓ obijcitur ꝑ ſimile de ſpūali māducatōne. dicendū ꝙ non eſt ſil̓e. quia in actu fidei et caritatis ſemꝑres ſpūalis attingit̉. et ita res ſpūalis nō fruſtrat̉. ſꝫ cūmanducat corꝑaliter pt̄ eē ꝙ nō attingat aliꝗd ꝙͣ qd̓ſpūaliter ſubeſt. nec intellectu. nec affectu. nec ꝑ ſe. nec ꝑalterū. et ita nō māducat vt ſacramētū. ¶ Ad illud qd̓obijcit̉ de fide informi qd̓ eſt mīma diſpoſitio ad hͦ ſacramentū. dicendū ꝙ nō eſt verū qꝛ mīor eſt ꝯgnitio eſtimatōis ꝙͣ fidei informis. et minꝰ eſt intēdere facere qd̓ aliꝰfacit: ꝙͣ intendere qd̓ credit. hic tn̄ qꝛ aliqua diſpoſitō ē.ideo aliquo mō maducatō ſacramētalis eſt ꝙͣuis nō itaplene. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de inſeꝑabilitate. dicenduꝫꝙ et ſi inſeꝑabilia ſunt ꝙͣtū ad ſimultatē eēndi. ꝙͣdiu em̄eſt ſpēs ſimul ſunt: nō tn̄ ſunt inſeꝑabilia ꝙͣtuꝫ ad ſimultatē patiendi. Poteſt em̄ ꝗs ꝑforare ⁊ frangere ſpeciemcum nihil fiat circa rem cōtentam. ſil̓r et manducare. etqm̄ ſacramentū dicit comꝑatōem ad rem: nihil dicit̉ attingere rem ſacramēti niſi attingat rem aliquo generecognitionis.Queſtio. xiiiij. de manducatōne huiꝰ ſaciamēti in ſpeciali.Equitur de māducatōne corꝑis in ſpāli. et primo querit̉de māducatōe facta in cena. ſecundo demāducatōne quā frequētat eccl̓ia. ¶ Demāducatōne prima. primo querit̉. vtrūxp̄c ſumpſit corpꝰ ſuū in cena. Secūdo dato ꝙ ſic. vtruꝫſumpſit illud ſpūaliter vel ſacramētaliter. Tercō qualecorpꝰ dedit diſcipulis. Quarto vtrū corpꝰ ſuū dedit iude. Quīto vtrū corrpus illud ſumptū in cena reſeruatuꝫin pixide vſqꝫ ad n̄nortē xp̄i moreret̉. Sextum vtrū conſecratōe facta in triduo ſepulture: fieret aīma cū corporeſub ſpecie panis vel corpus ſine aīma. Septimo vtrumxp̄c potuit facere ꝙ in triduo aīma ſua eēt cū corꝑe ī vnoloco: et nō cum eodem ī alio loco.Alembrum primumIrca primuꝫ ꝓcedit̉ ſic. iij. Ruth. Cunqꝫcomediſſet ⁊ bibiſſet. glo. comedit xp̄c ⁊ bibit: cū in cena corꝑis et ſanguīs ſacramenIta tradidit apl̓is. vn̄ qꝛ puri ꝯn̄icaueruntcorꝑis et ſanguīs ⁊ ip̄e ꝑticipauit eiſdē. ij. ad heb̓. ¶ Itēleuit̉. viij. Cunqꝫ de ſanguīe arietis. glo. eſicij. primo ſacerdos. poſtea filij eius ſanguīe vngebant̉. qꝛ xp̄c ī cenaprimo ſanguīem accepit deinde diſcipulis dedit. ¶ Itemalia glo. ibidem. cum bibit et alijs bibere dedit: intelligibilem ſanguīem ſuꝑ altare .i. corpus ſuū fudit. ¶ Iteꝫbiero. et habet̉ de cōſe. diſ. ij. nec moyſes dedit nobis pa.xliiij.nem verū: ſed dn̄s ih̓us. ip̄e cum apl̓is cōuiuia et conniuium: ip̄e comedēs et qui comedit̉. Item verſus. Rex ſedet in cena turba cinctus duodena. Se tenet in manibꝰſe cibat ip̄e cibus. ¶ In veteri teſtamēto maximū ſacramentū fuit circūciſio. In nouo teſtamēto baptiſma. ſedvtrūqꝫ ſumpſit xp̄c: quare nō ſimiliter hoc ſacramētum¶ Contra. xp̄c nō fuit diuiſus a ſe. ergo nō potuit eē aſſumens et aſſumptū. ¶ Item corpus glorificatū nō indiget nutritōne ſiue cibo: ſed mortale et corruptibile. igit̉cum aīma cōprehenſoris ſe habeat ad aīam viatoris. ſic̄corpus glorificatū ad corpus nō glorificatū. aīma ꝯprehenſoris nō indiget cibo ſpūali. igit̉ cum anima xp̄i ſuerit talis nō indigebat cibo ſiue manducatōe hmōi. ⁊ itafruſtra ſe ſumpſiſſet. ¶ Item in ſumptōne iſta ſumptuꝫnobilius eſt et virtuoſiꝰ ſumēte vt dictum eſt ſupra. et exhoc eſt ꝙ cibus cōuertit cibatum in ſe. nō ecōuerſo. ſꝫ nullus cibus eſt nobilior vel virtuoſior xp̄o: gͦ ⁊cͣ. ¶ It̄ ſumptio corꝑis xp̄i quocūqꝫ modo ſumat̉ fit ſub velamīe. ſꝫxp̄c nō māducauit ſe ſub velamine: gͦ ⁊cͣ. mīor patꝫ. quiaaperte totū videbat. ¶ Reſpōſio. ẜm ꝙ dicunt ml̓te auctoritates. xp̄c ſumpſit ſeip̄m in cena qn̄ tradidit ſe diſcipulis. Dicendū igit̉ ꝙ ſicut xp̄c ſuſcepit ſacramentuꝫbaptiſmatis nō neceſſitate purgatōis ſꝫ diſpenſatōe nonplū et informatio: adſtre informatōnis. vt eēt alijs exeridem ſil̓r dico ꝙ nō ſuſcepit corpꝰſuū ꝓpter effectū aliquem aſſequēdū ex ip̄a ſumptōe: ſꝫ vt alijs daret exemplum ſumendi. Unde Criẜ. ſuꝑ math̓. xxvj. dicit. Bibitex eo vt audiētes hoc: nō dicerēt quid ſanguīem bibo etcarnē māduco. vt em̄ nō turbarent̉ ſicut turbati fuerunqn̄ multi abierūt retro. Ioh̓. vj. primꝰ ſanguīem ſuū bibit. ¶ Ad hoc ergo qd̓ obijcit̉. ꝙ xp̄c nō fuit diuiſus a ſe⁊cͣ. dicendū ꝙ hoc verū eſt. ꝙͣtum ad diuiſionem ſubſtantie vel nature. verūtamē licet xp̄c ſemꝑ fuit idem nūero:tamē nūeroſe fuit ſimul et ſemel. qd̓ nulli alij indiuiduocōuenit. vn̄ qꝛ nūeroſe fuit ſimul et ſemel. et rōne ꝓprietatū ꝯtrariaꝝ ſibi ꝯueniētiū. ⁊ diuerſoꝝ locoꝝ ꝯtinētiūidē potuit eē aſſumēs ⁊ aſſumptū. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ꝙ anima chriſti non indigebat cibo ⁊cͣ. patet reſponſioex dictis in prima reſponſione. ¶ Ad illud quod obijcit̉ꝙ cibꝰ ē nobilior cibato ⁊cͣ. dicēdū ꝙ hͦ verū ē qn̄ ſumit̉ncc̄itate purgatōis ⁊ ad effectꝰ ſacramēti aſſequendos.hec ncc̄itas nō fuit in ſumptōe xp̄i vt dictū ē. ¶ Ad illd̓qd̓ obijcit̉ ꝙ cibꝰ iſte ſemꝑ ſumit̉ ſub velamīe ⁊cͣ. dicēdūꝙ licet om̄ia mirabilia huiꝰ ſacramēti q̄ alios latēt. xp̄caperte videbat: nihilominꝰ corpꝰ ſuū ſumebat ſub velamine ſcꝫ ſpēi panis. In eodem em̄ forma qua dedit alijsip̄e ſumNembrum ſecundumOnſeq̄nter q̄rit̉. vtrū xp̄c ſūpſit ſe ſacramētaliter aūt ſpūalit̓. Ꝙ nō ſpūaliter. videt̉ſic. In ſpūali māducatōe māducans vnit̉māducato. igit̉ cū nō poterat ſibi vniri ergo ⁊cͣ. ¶ Itē in ſpūaliter māducāte auget̉ gr̄a. hoc aūt eēnō pt̄ in xp̄o: gͦ ⁊cͣ. ¶ Cōtra ſpūaliter māducat̉ ꝑ cognitionē ⁊ dilectōꝫ. ſꝫ xp̄c ſūme ſe diligebat: gͦ ⁊cͣ. ¶ Item qn̄idē ē viator ⁊ cōprehēſor vt ſūt angeli adhuc inqͣtū viator pt̄ mereri et augmētari ī eo meritū et p̄miū ex ꝯſeq̄nti. igit̉ cū xp̄c fuit viator: ante mortē potuit vt videt̉ ī eoaugeri meritū et gr̄a. et ita potuit ſume̓ corpꝰ ſuū ⁊ illaſumptio hr̄et effectū in ip̄o. ¶ Itē videt̉ ꝙ nec ſacramētaliter tm̄. qꝛ vt hēt̉ ī glo. j. coꝝ. xj. Sacramētalis ſūptio ſignificat vnionē mēbroꝝ cū capite. ⁊ ſi digne ſumit efficitigit̉ cū hūc effectū nō potuit hr̄e ī xp̄o qꝛ iam erat effectahec vnio igit̉ ⁊cͣ. ¶ Ite nihil ſuꝑflue fiebat ab ip̄o. ſed ſacramētalis māducatio ordinat̉ ad ſpūalē: igit̉ nō māducauit ſacramētaliter: cū ſpūaliter nō māducauit. ¶ Iteꝫiſte modꝰ ſumēdi ꝓprius ē malis qui accipiūt ad ſui dānatōem. p̄terea tūc minꝰ dedit ſe ſibi ꝙͣ alijs. qd̓ nō vidr̄cū aſſūpſit optimo mō aut nullo. ¶ Reſpōſio dicūt ꝗdāꝙ xp̄c ſumpſit ſe. nec in̄ ſacramētaliter nec ſpūaliter qꝛ