Queſtiocatione hac ꝓut exercetur a dignis duo importātur. vnūeſt ipſa vnio ſacramenti. aliud eſt vnio quedam cum ipſocontento. ẜm ꝙ dicitur ꝙ in ſumptōne ſpecies deſcenduntin ventrem et ipſum contentum in mentem. Pre. indigneſumentes ſumunt tm̄ ſacramentaliter. non ſumentes ſpiritualiter. ſed tamen credentes virtutem et veritatem ſacramenti ſpiritualiter tm̄ manducāt. ẜm ꝙ dicit Augu. Crede et manducaſti: et hec manducatio vnit cum corꝑe miſtico. Qui aūt digne ſumunt ꝑfectius ſumunt. vniunt̉ em̄quodammodo ipſi contento. Hec aūt vnio reſpondet vnioni nature. Hec igitur vnio que eſt in natura. repn̄taturin manducatōne ſacramentali ẜm ꝙ hec manducatio exercetur a dignis. vnde vnio que eſt naturarū repreſentaturin manducatōne ſacramentali: ꝓut a dignis exercet̉. propter quod non debuit modus ſpecialis manducatōnis iuxta illam vnionem aſſignari. ¶ Ad illud quod querit̉. qͣrenon rn̄det modus aliquis virtuti que eſt ſpes. Dicenduꝫꝙ hoc ſacramentum eſt ſacramentū vnionis. Eius em̄ virtute vniunt̉ membra cum capite et membra adinuicem. ſꝫvirtus ſpei non eſt ꝓprie vniens: quia ſpes eſt ꝓprie futuri.Et ſi obijciatur ꝙ ſpe fit vnio cum prima maieſtate. dicendum ꝙ hoc non eſt verum qͣntum eſt de actu vie: quia ē inexpectatōne vt vie eſt. Ꝙtum autem ad actum patrie quieſt adherere ſumme maieſtati quodāmodo vnit .i. diſpoītad vnionem. Uel poteſt aliter dici. ꝙ iſte manducationesnon ꝓprie diſtinguunt̉ ẜm virtutes. quia manducatio ſpiritualis eſt ẜm fidem et caritatem: ſed ẜm res ſacramentiet omne ſacramentum quod habet duas res poteſt ꝑcipiſacramentaliter et ſpiritualiter. ¶ Ad illud quod obijcit̉.vbi vnum ꝓpter alterum ⁊cͣ. Dicendum ꝙ hoc intelligit̉ſit vnum ꝓpter alterum quod ab illo nō poteſt ſeparari.facta aūt ſeꝑatione iaꝫ non eſt vnum. Uel pōt dici. ꝙ vnūet alterum ẜm ꝙ dicitur vbi vnum ꝓpter alterum. non dixit vnum ſimpliciter: ſed vnum in relatōne. nec tm̄ eſt nota p̄ciſionis abſolute. ſed ordinis ſiue relationis. Hec at̄p̄ciſio multitudinem non excludit. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ carnis xp̄i eſt cibare ⁊cͣ. Dicendum ꝙ actus cibandi ſemꝑ recipit diſpoſitōnem ſuſcipientis ſicut illuminare. Unde ſicut geminatur diſpoſitio: ſic ⁊ modus manduNlembrum ſecūdumOnſequenter querit̉. vtrum idem ſit māducatio ſacramentalis ⁊ ſpūalis. Ꝙ nō: patꝫj. Corin. xj. Quotienſcūqꝫ ⁊cͣ. Augꝰ. bonusaccipit ſacramentū ⁊ rem ſacramenti: malꝰd̓o ſacramentum ⁊ nō rem. Ad quod dicimꝰ ſacramentuꝫhoc appellari corpus domini de virgine ſumptum. rem ſpiritualem carnem xp̄i que eſt vnitas fidelium. Bonꝰ ergoaccipit ſacr̄m .i. carnem xp̄i ꝓpriam ⁊ ſanguinē. ⁊ rem id ēvnitatem fideliū ⁊ gratie augmentuꝫ. Malus v̓o accipitſacramentū .i. corpus xp̄i ſub ſacramento. ⁊ nō rem .i. vnitatem eccl̓ie ⁊cͣ. bonꝰ manducat ſpūaliter et ſacr̄alit̓. malus v̓o ſacr̄aliter tm̄. ¶ Item nō manducans māducat .i.nō manducās ſacramentaliter manducat ſpūaliter: ⁊ māducans ſacramentaliter non manducat ſpūaliter. ⁊ econtra hec glo. ¶ Item ſuꝑ illud. j. Corin. xj. Qui manducat⁊ bibit indigne. Queritur quō hic aliquis manducans dicatur manducare indigne: cum dn̄s dicat. Qui māducatme ip̄e viuet ꝓpter me Ioh̓. vj. Ad quod dicimus duos eēmodos manducandi. vnum ſacramentalem quo māducāttam boni ꝙͣ mali: alterum ſpiritualem quo ſoli boni manducant. ẜm illud Aug. Quid eſt xp̄m manducare nō hocſolum eſt in ſacramento corpus eius acciꝑe: ſed in ip̄o manere et habere ipſum in ſe manentem. ſꝑūaliter em̄ māducat qui in vnitate xp̄i et eccleſie quam ipſum ſacramentuꝫſignat manet. Nam qui diſcordat a xp̄o: nec carnem xp̄imanducat nec ſanguinem bibit. et ſibi tante rei ſacramētum ad iudicium quotidie accipiat. Ex his patet ꝙ alia ēmanducatio ſacramentalis et ſpiritualis. ¶ Contra. ve-.xliijritas rei ex veritate actus non dinoſcitur. vnde vere calidum vere calefacit: et vere lumen vere illuminat. igit̉ cumcorpus xp̄i vere ſit cibus vere cibat. ſed vere cibare eſt ſꝑritualiter cibare. quia cum ſit cibus ſpiritualis: vera eicibatio eſt cibatio ſpiritualis. igitur cum ſit vere cibus etſpiritualis vere cibat .i. ſpiritualiter. ¶ Item vt dicit Grego. Quedā ſunt ſumme bona. quedam infima. quedā mediocra. Et ideo dicit Aug. alijs verbis. ſcꝫ ꝙ quedaꝫ ſuntmaxima bona quedam minima quedam mediocra. Seddicit Greg. Summe bona ſunt que ſi habeantur non contingit euꝫ male vti. Sed inter oīa bona maximū eſt corpꝰxp̄i. igitur ſi habeatur: nō contingit eo male vti. ſed habetcum manducatur ſiue ſumitur in ſacramento: igitur tūcnon contingit eo male vti. igitur eius vſus ſemper ē bonꝰ.igitur ſemper ſumitur ſpiritualiter: quia vſus illius noneſt bonus niſi ſpiritualiter ſumatur. ¶ Item Damaſ. perilla que ſunt aſſueta ẜm naturā: tranſferimur ad ea q̄ ſūtſupra naturā. Idem ſicut panis ⁊ vinū ꝑ comeſtioneꝫ naturaliter in carnem et ſanguinem tranſmutant̉ māducantis et bibentis: ita ꝓpoſitōnis panis et vinū ꝑ aduentū ſpirituſſancti tranſit in corpꝰ xp̄i ⁊ ſanguinem. Ex his verbis Dam̄. pꝫ. ꝙ iuxta modū manducatōis corꝑalis: ꝙͣtuꝫad aliquā ſil̓itudinē inꝗrendū eſt de ſpūali. Querit̉ gͦ vtꝝdicimꝰ corpꝰ xp̄i manducari ſacr̄aliter. vel rōne ſil̓itudīsin maſticatōne: qd̓ nō videt̉. qꝛ in maſticatōne fit quedamdiuīſio cibi ⁊ diſtinctō. q̄ nō ꝯuenit corꝑi xp̄i. cū ſacr̄alitermāducat̉. Aut rōne ꝯuerſionis q̄ ſil̓r nō ꝯuenit. nō em̄ cōuertit̉ corpꝰ xp̄i in corpꝰ comedētis ī hmōi māducatōe: nececōuerſo. Aut rōne ſeꝑationis. q̄ ſimilit̓ nō ꝯuenit. quia īcorꝑe xp̄i nihil ē impurū. Un̄ nō ſeꝑatur ibi puruꝫ ab impuro. igit̉ ſolūmodo ratōne vnionis. dicit̉ igitur corpꝰ xp̄inanducari ſacr̄aliter ratione vnionis eiuſdem cum manducante. igit̉ ꝗ ſacr̄aliter manducat corpꝰ xp̄i. eo ꝙ vnitureideꝫ: dr̄ ſic māducare. igit̉ cū ſpūalit̓ māducare nō ē alid̓ꝙͣ verū corpꝰ xp̄i: quia eo dr̄ manducari ꝙ virtute ſacͣmenti vnitur: videt̉ ꝙ idem ſit manducare ſpūaliter ⁊ ſacͣmentaliter. ¶ Item ſicut dic mgr̄ in ſenten. ⁊ habetur in glo. j.Corin. xj. A mure vel ab alio bruto nō ſumit̉ corpꝰ xp̄i aliquo mō. qꝛ etſi ꝯtingat ꝙ ſpēs ſub ꝗbꝰ ꝯtinet̉ corpꝰ xp̄i cōmunicant: nullo mō ipſi corꝑi xp̄i vero vel miſtico vniturgit̉ ad om̄eꝫ modū māducādi reqͥrit̉ vnio māducātis cuꝫgit̉ ⁊ ad māducatōem ſacr̄alem. ſꝫ qn̄ eſt hmōiiāducato. ijīducatō ſpūalis: igitur vt prius. ¶ Rn̄ſio. ꝙvnio eſt mannō eſt eadem manducatio talis et talis. ſꝫ diuerſa. cuiꝰ diſtinctō a triplici cauſa ortum habet vt dictuꝫ eſt. ¶ Ad primuꝫ gͦ dd̓m. ꝙ quedā ſunt eſſentie que ſunt ſemper coniūcte ſuis actibus ſicut calidum et hmōi. et in talibus ad veritatem rei ſeꝗtur veritas actus. quedam ſunt q̄ non ſuntnccͣio ꝯiūcte. ſꝫ impedimentū habent qn̄qꝫ ex ꝑte ſuſceptibilis ſiue obiecti: talis eſt cibus. ꝓpter qd̓ non ſequitur. eſtvere cibꝰ: igitur vere cibat. Multi em̄ ſunt qui ſumunt verum cibū ⁊ bonū: nō tn̄ cibant̉ vere. īmo eſt eis potius cauſa mortis ꝓpter aliquod impedimentuꝫ ex parte illorum.¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ Greg. et Aug. in diſtinctōne bonoꝝdicūt maxima bona ⁊ ſumme bona v̓tutes. ꝗbꝰ nullꝰ malevtit̉. vt pꝫ ex diffinitōne v̓tutis quam ponit Aug. dicens.Uirtus eſt qualitas bona mentis qͣ bene viuit̉: qua nemomale vtit̉ ⁊cͣ. Unde ſub illa dr̄ia bonoꝝ non cōprehendit̉corpꝰ xp̄i. Si aūt velimꝰ extendere nomē boni. ita ꝙ ſb̓ magno ſiue ſumme bono ꝯprehendat̉ corpus xp̄i. dicemus ꝙtūc dicit̉ haberi: qn̄ fide oꝑante ꝑ dilectōem habet̉. non eīdicit̉ haberi cum habet̉ in pixide vel in ore. ſicut nec virtutes dicunt̉ haberi cuꝫ habent̉ in cogitatione vel ī intellct̄ūſꝫ ſolū cū informant aīam. ⁊ reuera qn̄ ſic habet̉ .i. cū hn̄svnit̉ ꝑ fidem ⁊ dilectōeꝫ: nō vtit̉ male illo inꝙͣtum ſic hr̄.¶ Ad aliud qd̓ ſeꝗtur. dd̓m ꝙ eſt vnio multiplex que regritur ad ꝑfectā manducatōeꝫ corꝑis xp̄i .ſ. ꝑ naturam: cgnitōeꝫ: ⁊ dilectōeꝫ. Ubi at̄ eſt iſta tria reꝑire ẜm ſuū ꝑfectū ī māducāte: ē reꝑie̓ māducatōꝫ ẜm ſuū ꝑfct̄ꝫ. ⁊ vbi aliqd̓ hoꝝ deficit: n̄ ē ꝑfct̄acatō ſic̄ nec vnio. No igr̄ ꝙ