magis ꝯtingitur corpus xp̄i ſub ſpecie panis ex guſtu ſpeciei ꝙͣ ex viſu. corpꝰ em̄ xp̄i ꝯtentū ſicut cū videt̉ ſpecies n̄ꝯtingit̉: ſimiliter nec cū guſtat̉. Corpꝰ em̄ glorificatū a nōglorificato tangi nō pōt niſi miraculo. Unde Grego. duomira iuxta humanā rōneꝫ ſibi valde ꝯtraria dn̄s oſtenditdum pꝰ reſurrectōeꝫ corpꝰ ſuum incorruptibile palpabiledemōſtrauit. nam ⁊ corrūpi neceſſe eſt qd̓ palpat̉: ⁊ palpari nō pōt qd̓ nō corrumpit̉. ¶ Item Aug. Quid paras dētem ⁊ ventrē. Si aūt ex ꝯmeſtione ſacr̄ali vberius ꝯferturratia: poſſet ſibi ꝯuenienter rn̄deri: vt ſacr̄m habeat mecaciā in me. ſed hanc reſponſioneꝫ ꝯfutat per hͦliorem efqd̓ ſubiunit. Crede et manducaſti. igit̉ ⁊cͣ. ¶ Item Ioh̓.xvj. Si em̄ nō abiero ꝑaclitus non veniet ad vos. vbi habetur ab Aug. ꝙ corꝑalis pn̄tia eius impediuit illos ꝙͣtum ad cognitōneꝫ diuinitatis. Un̄ glo. Aug. ibi. Non ꝙpoſitus in terra nō poſſet dare: ſꝫ quia nō ſunt ydonei accipere: niſi cum ẜm carnē deſiſtant noſſe. hec glo. A ſimilividet̉ in ꝓpoſito ꝙ manducatō ſpūalis q̄ fit ſumendo eumẜm corpꝰ: impedit ſpūalem q̄ ſit ꝑ viſionem ſpiritualem.¶ Rn̄ſio. ad multa eſt vtilis ꝯmeſtio ſacr̄alis. valet enimad guſtum ſpūalem diuinitatis. ⁊ ad tranſlatōeꝫ de hūanis ad diuina. Un̄ Inno. Sapīa dei q̄ ſe ꝑ viſibilia manifeſtat. volens euidenter oſtendere ꝙ ip̄a cibus eſt aīarumcarnē aſſumptā ꝓponit in eduliū: vt ꝑ cibū hūanitatis inuitaret ad guſtu diuinitatis. de quo pͣs. Guſtate et videte qm̄ ſuauis ē dn̄s. Totū gͦ xp̄c ſe exhibet nobis in cibuꝫvt ſicut diuinitatē nos reficit quā ſpūaliter corde guſtamꝰita nos hūanitate reficiat quā corꝑaliter ore ꝯmedimꝰ. vtita de viſibilibꝰ ad inuiſibilia: de temꝑalibꝰ ad eterna: deterrenis ad celeſtia: de hūanis ad diuina nos tranſferat.Ego ſum inquit panis viuus ꝗ de celo deſcendi: ecce cibꝰiuinitatis. ⁊ panis queꝫ ego dabo caro mea eſt: ecce cibꝰhūanitatis. Item valet ad cognoſcendū diuinā libertatēſiue largitatem in reficiendo. quia dedit corpꝰ ſuum ſacramentaliter manducandū: vt vtrūqꝫ ſcꝫ corpus ⁊ aīam reficeret. Un̄ exiſtimo ꝙ incentiua carnis ſedant̉ ex ſacramentali manducatōne. Item ad cognoſcendū diuinaꝫ ſapientiam immo viuificandi homine. de his duobꝰ Innoc.Panis angeloꝝ factus eſt cibꝰ hoīm. ẜm illud ꝓpheticuꝫPanem angeloꝝ manducauit homo. quatenꝰ ꝗ ẜm aīamcibum diuinitatis accipimꝰ: ẜm carnem etiā cibuꝫ humanitatis ſumamꝰ. qm̄ ſicut aīa rōnalis ⁊ caro vnus eſt homo: ita deus ⁊ homo vnus eſt xp̄c. hoc dicit ꝙͣtuꝫ ad pͥmūEt poſt. Et ꝗa ꝑ guſtum quoqꝫ vitam acꝗ̄rit: quatenꝰ vnde mors oriebat̉ inde vita reſurgeret. Dictum quippe ē deillo. quacūqꝫ die comederis morte morieris. dicit̉ auteꝫ d̓iſto. Si ꝗs manducauerit de hoc pane viuet ineternum: hͦtum ad ſcd̓m. Ualet etiā ad augmentū meriti ex reis quā ꝓprie repn̄tat ſacramentalis mān̄. j. Corin. xj. hoc facite quotienſcūqꝫ feceritislicina ſpūalis eſt q̄ cum reuerentia deguſtatapurificat ſibi deuotū. ⁊ memoria ibi eſt noſtre redemptionis: vt redemptoris noſtri memores maiora bona cōſequimereamur. Dicendū igitur ꝙ hoc ſacr̄m maiorē hꝫ efficaciam in ſumente ſacramentaliter ⁊ ſpūaliter: ꝙͣ in ſumēteſpūaliter tm̄. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ virtute fidei ⁊ caritatis eſt efficacia vtriuſqꝫ manducatōnis ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙ hͦverū eſt. nihilominꝰ manducans ſacr̄aliter aſſequit̉ cōmodum aliquod ex ſacramentali manducatōne rōnibꝰ pretactis. Reuera in hoc ꝯueniūt ſacramentalis ⁊ ſpūalis māducatio ⁊ ſpūs tm̄. ꝙ manducans ſic ⁊ ſic fide ⁊ dilectōneaſſeꝗtur aliquos effectꝰ ſacramenti. ſed eo ꝙ ꝯmeſtio ſacͣmentalis ſuꝑaddit ſpūali: acꝗritur aliquid comedenti ſicqd̓ nō ꝯmedenti ſpūaliter tm̄. quia corpus xp̄i aſſumptumſacr̄aliter tranſit in aīam ꝑ effectum aliquē. Unde Hug.de ſancto Uic. diſpenſatio ꝯpleta eſt ꝑfectum ē ſacr̄m: virtus manet xp̄c tranſit de ore ad cor. hec Dugo. ꝗre dicerethec niſi ſacramentalis ꝯferat aliquid manducanti. ¶ Adaliud quod obijcit̉. ꝙ nō magis ꝯtingitur corpus xp̄i ſubſpecie ex guſtu ſpeciei ꝙͣ ex viſu ⁊cͣ. Dicendum ꝙ etſi hocſupponatur: non tamen ſequitur ꝙ eandem efficaciam habeat in vidente et guſtante. Dominus enim dedit ipſi ſacramento virtutem oꝑandi in ſacramentaliter manducātibus. quando inſtituit ꝙ ſic comederet̉. Inſtituit eniꝫ vtſic manducaret̉ vt patꝫ Math̓. xxvj. Unde ſicut ē in alſacramentis ꝙ virtutē habent cum exercent̉ ẜm ꝙ domiinſtituit illa eſſe exercenda. nulli dubium eſt qn hͦ ſic ſumptum ſcꝫ vt dominus inſtituit ſpecialem habeat effectum.¶ Ad illud Aug. Quid paras dentem ⁊cͣ. dicendum ꝙ loquitur de ſpūali manducatōne. ¶ Ad aliud Aug. ſuꝑ Iohan. ꝙ non erant ydonei accipere niſi cum ẜm carneꝫ deſiſtant noſſe ⁊cͣ. Dicendum ꝙ non eſt ſimile hic ⁊ ibi: quiaibi videntes xp̄m homineꝫ oculis corꝑalibus tot ſigna facere: adheſerūt oīno illi ꝯtenti ſua humanitate. non eleuātes oculos mentis ad ip̄am deitatem. Unde glo. ibideꝫ vtſpūaliter me iam noſcatis: carnaliter me noſſe deſiſtatis:neqꝫ verbo carnem facto cum lacte ꝯtenti ſitis. ſed cum inhac manducatōne oīno fit aliter ꝙͣ ſenſus dictat. ſumensnon adheret aliquo modo dictatōni ſenſus ſed fidei tm̄. ⁊eo ꝙ ſenſus dicit contrarium veritati cui conſentit admīculo fidei: occaſionaliter eſt ſibi cauſa profectus perceptōſenſus: eo ꝙ magis meretur credendo aliud ꝙͣ ſenſus diArticulus quartusOnſequenter querit̉. vtruꝫ in beatis habeat hͦſacramentū efficaciam. Et videtur ꝙ ſic: per hͦꝙ eccleſia inſtituit ſacramentū illud offerri debere pro ꝑuulis decedentibus in innocentia baptiſmali. d̓quibus conſtat ꝙ ſtatim euolant. niſi enim hoc ſacramentum in talibus habeat efficaciam: fruſtra offeretur pro illis. ¶ Item vt habetur ab Inno. iij. ẜm antiquiores cōdices. in ſecreta beati Leonis ꝯtinetur illud. Annue nobisdomine vt anime famuli tui Leonis hec ꝓſit oblatio. ſedfruſtra huiuſmodi fieret oratio niſi hoc ſacramentum haberet efficaciam in animabus beatorum: cum conſtet Leonem fuiſſe beatuꝫ. ergo ⁊cͣ. ¶ Contra. ſacramenta medicine ſunt. ſed medicina efficaciam non habet vbi non pōeſſe morbus vel infirmitas: ſed in beatis nihil ē huiuſmōergo ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio. ꝙ hoc ſacramentum per ſe loquēdo nōhabet efficaciam in beatis. valet tamen per accidens ⁊ occaſionaliter illis. ¶ Ad hoc quod obijcitur. ꝙ eccleſia īſtituit ſacrificium altaris offerendum eſſe pro paruulis ⁊cͣ.Dicendum ꝙ multe ſunt ratōnes quare ꝯuenit miſſam celebrari ꝓ paruulis. ſcꝫ Corlitatis eccleſiaſtice conſeuatio. Deuotōnisn. et maxime parentum excitatio. Beneficij reptionis recordatio. Connexionis paruulorum cum ꝯmembris corporis xp̄i miſtici ſignificatioAnimarum purgandarū ſarcine ſubleuatio. Debite diuine laudis expreſſio. Ut eniꝫ ꝯformitas eccleſie in exequijmortuorum conſeruetur. Ut deuotio fidelium et maximeparentum excitetur. vt beneficiuꝫ redemptōnis quod maxime habet locum in paruulis ſaluandis merito redēptoris rememoretur. vt connexio paruulorū cum ꝯmembriscorꝑis xp̄i miſtici ſignificetur. ex hoc ꝙ paruulorum exequia ſicut adultorum celebrantur. et vt debitum diuīe laudis exprimatur que ſcilicet ſaluatori exhibenda eſt. ex hocꝙ ſine paruulorū meritis gratie ſue ſinceritate ſaluanturuenit vt pro illis miſſaruꝫ ſolennia celebrantur ⁊ hoſtiaſalutaris offeratur. Ex hoc enim ꝙ pene animaꝝ purgādarum illoruꝫ gratia mitigantur. et laus deo exoluitur ⁊deuotio fidelium ad eorundem meritum excitatur: accreſcit illis materia gaudij. ¶ Ad aliud. ꝓpoſita queſtione p̄tacta a domino Inno. ſubditur reſponſio ab eodem dicēte ſic. ſuꝑ quo reſpondemꝰ. Ꝙ cum ſacre ſcripture dicatauctoritas. ꝙ iniuriam facit martiri qui orat pro martireidem eſt ratōne ſimili de ſanctis alijs conſentiendum. ꝗaorationibus noſtris non indigent. pro eo ꝙ cum ſint perfecte beati: omnia eis ad vota ſuccedunt. ſed nos potiꝰ eorum orationibus indigemus: quos cum miſeri ſimus vndiqꝫ mala noſtra conturbant. Unde ꝙ in pleriſqꝫ orationibus continetur proſit vel proficiat hoc ſancto vel illi ta