ꝯtinetur diffinitiue. ¶ Ad aliud qd̓ videt̉ on̄di ꝙ nullomodo ꝯtinet̉ diffinitiue ſub ſpecie que eſt ī duplo maiorvel in triplo ꝙͣ corpus xp̄i. eo ꝙ corpus xp̄i nō ſufficit adreplendū illā formā totaleꝫ. Dicendū ꝙ ſicut miraculoſe corpus xp̄i in ſua ꝑfecta quantitate cōtinet̉ ſub formaꝑuula longe minore corꝑe xp̄i: ſic miraculoſe. etſi formapanis tranſubſtantiati in corpꝰ xp̄i ſit longe maioris qͣntitatis ꝙͣ ip̄m corpus: repletur ipſo. vn̄ ſicut in alijs formis ꝯtīet̉ totū ſub tota ſpecie ſub ꝑtibꝰ ſingulis: ſic ī caſu ꝓpoſito.Conſequenter queᵐ. §. iij.ritur. vnde eſt corpori xp̄i eſſe in pluribꝰ locis ſimul ⁊ ſemel. Et querit̉. vtꝝ hoc habeat rōne dīnitatis ſibi vnitevel rōne glorificatōis ſue vel rōne ꝯtinētie ſub ſacramento. Si hoc habeat ex vnione diuinitatis que pōt eē ī pluribus locis exquo diuinitas eſt vbiqꝫ: videt̉ ſil̓r ꝙ corxp̄i poſſit eē vbiqꝫ. cum deitas hoc corpus inhabitet. īẜm potentiā coartatā: potētia aūt tota eſſe vbiqꝫ reſpic̄.Si rōne glorificatōis: igit̉ idem poſſet aliud corpꝰ glorificatū. qd̓ nō dicit̉. Si rōne ꝯtinētie ſacramētalis: gͦ cūeſſe ſub ſacramēto poſſet ꝯuenire alteri corpori ꝙͣ corpori xp̄i. vtpote ſi daret̉ aliquibꝰ verbis virtus cōuertendipaneꝫ in corpus Petri: ⁊ corpus Petri poſſet eē ſimul īlocis diuerſis. qd̓ videt̉ eē falſum. ¶ Iteꝫ ſicut in corꝑxp̄i eſt poſſibilitas eēndi ſimul in hoc loco ⁊ in illo: ſil̓it̓eſt in corꝑe Petri. quia in materia ē poſſibilitas ad mirabilia vt habet̉ ab Aug. ſuꝑ Gen̄. ⁊ ita nō videt̉ ꝙ ration vnitatis ꝯueniat vel vnionis ꝙ ſit in pluribꝰ locis.¶ Rn̄ſio. ꝙ ꝯuerſio ſacramētalis in corpus xp̄i vnitū diuinitati eſt ꝯiūcta cauſa quare corpus xp̄i ſimul ⁊ ſemeleſt in locis diuerſis. ex vnione .n. corꝑis cum deitate: pōtip̄m corpus eſſe in pluribus locis. ex ꝯuerſione panis inip̄m corpus illud poſſe reducit̉ in actu. vnde iſta duo cōplete dicunt cauſam eſſendi in pluribꝰ locis. ¶ Ad id qd̓obijcit̉. ſi daret̉ aliquibꝰ verbis virtus ꝯuertendi paneꝫin corpus Petri: tūc corpus Petri poſſet eſſe in pluribꝰlocis. vt ſi fuerit hmōi ꝯuerſio in pluribꝰ locis. Dicendūꝙ nō ex hoc ꝯtingeret eē in pluribꝰ locis: ſꝫ fieret conuerſio in corpus petri exn̄tis in loco vno. nec ex multiplicatione ꝯuerſionis multiplicaret̉ eē ipſius in locis diuerſis. nō .n. corpus quodcūqꝫ habet poſſibilitatē vt ſit ī pluribus locis: ſꝫ ſolū illud qd̓ ꝑ vnioneꝫ cuꝫ diuina naturaaccedit ad ꝑticipatōꝫ ꝓprietatis deo ꝯueniētis ꝗ ē vbiqꝫvn̄ ſolūmodo corpus tale pōt eē in pluribꝰ locis. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ſi rōne vnionis cū deitate eēt ī pluribꝰlocis ⁊cͣ. Dicendū ꝙ vnio illa nō eſt tota cauſa. Pret̉. ſivnio eēt tota cauſa: ex hͦ nō ſequeret̉ ꝙ poſſet eſſe vbiqꝫ.ſicut nec ex vnione ꝯtingit corpus xp̄i nō eſſe creaturaꝫ.vt enim dicit Hiero. Omīs ſubſtantia facta hꝫ naturaꝫdeterminatā ẜm quā eſt alicubi. ⁊ n̄ cōtīgit eē vbiqꝫ quodtm̄ deo ꝯuenit. Uel pōt dici ſicut quidaꝫ ꝓbabil̓r poſuerūt. ꝙ ratio quare corpus xp̄i eſt in pluribꝰ locis ſimul: ēplurificata ſiue multiplicata ꝯuerſio elemēti in ip̄m ī pluribus locis ſimul. ſꝫ hoc poſito videt̉ ꝙ ſil̓r poſſet ꝯtinge̓de corꝑe Petri retenta ſuppoſitōe p̄tacta.Articulus ſeptimOnſequēter querit̉ ſi corpus xp̄i ꝯtīet̉ ſub ſacramento localit̓ ſiue circūſcriptiue. ⁊ ſumat̉ꝓ eodē circūſcriptiue ⁊ circūſcriptibilit̓. Solent .n. quidam dicere. ꝙ circūſcriptiue dicit modū actōnis: circūſcriptibiliter modū paſſionis. vn̄ illud dicit̉ eēcircūſcriptiue qd̓ circūſcribit: illd̓ circūſcriptibil̓r quodcircūſcribit̉. Et videt̉ ꝙ ſic: ꝗa non ꝯtinet̉ vt materia velſubiectū ſpecie vel accn̄te: neqꝫ vt ſpēs vel accn̄s cōtinet̉materia vel ſubiecto: neqꝫ vt aliꝗd vaſe ꝯtinet̉. gͦ videturꝙ continet̉ localiter ſiue circūſcriptiue. ¶ Si diceret̉ ꝙeſt alius modus ſicut dicit Inno. ſcꝫ ſacramētal̓r. ſꝫ ſic ēcorpus miſticū ꝯtentū. ſpēs .n. panis eſt ſacr̄m corꝑis miſtici ſicut ⁊ veri. ¶ Iteꝫ Inno. iij. Miraris ꝙ verbū deiiuxta ſacramēti virtuteꝫ totuꝫ ſimul in diuerſis locis exiſtit. ⁊ nō miraris ꝙ verbum homīs iuxta vocis naturātotum ſimul eſt in auribꝰ diuerſoꝝ. Ecce ꝙ dicit ꝙ eſt indiuerſis locis. ¶ Item corpus xp̄i in eadeꝫ quantitate ⁊veritate eadeꝫ eſt in ſacramento qua eſt in celo. gͦ ſi in celo nccͣio loco ꝯtinet̉ ⁊ circūſcribit̉: ſimilit̓ ⁊ in ſacramēto. cū nature tali ⁊ taliter exn̄ti debeat̉ talis cōtinētia ⁊circūſcriptio. Ex his videt̉ ꝙ ꝯtineat̉ ibi localit̓ ſiue circūſcriptiue. ¶ Iteꝫ omne corpus qd̓ exiſtit alicubi ita ꝙnō excedit nec excedit̉ ab eo in qͦ eſt: eſt ibi circūſcriptiue.ſꝫ corpus xp̄i taliter eſt ſub ſacramēto. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē ꝓpriūeſt poſitionis primo loco adherere ſubſtantie ẜm ph̓m.gͦ ſi corpus xp̄i nō abſtrahit̉ ab alijs ꝓprietatibꝰ magisremotis: nec a poſitione. ſꝫ poſitio eſt ordinatio alicuiusin loco. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ omne corpus qd̓ continet̉ ab aliquoẜm extenſioneꝫ ꝑtis extra ꝑteꝫ eſt ibi circūſcriptiue. ſedcorpus xp̄i eſt hoc modo ſub ſacram̄to. gͦ ⁊cͣ. ¶ Contra.Inno. papa. Diſpoſuit altitudo celeſtis ꝯſilij vt ſic̄ tresſunt ꝑſone in vnitate ſubſtātie: ita tres eēt ſubſtantie īvnitate ꝑſone .ſ. diuinitas corpus ⁊ aīa ī xp̄o. cuꝫ igiturxp̄s ẜm diuinā naturam tribus modis exiſtat. in rebus īomībus ꝑ eēntiam: in iuſtis ꝑ grām: in hoīe aſſumpto ꝑvnioneꝫ. voluit vt ideꝫ ipſe ẜm humanā naturaꝫ tribusmodis exiſteret. localiter in celo: ꝑſonaliter in verbo: ſacramētaliter in altari. Ex hoc habet̉ ꝙ in altari nō ē localiter exquo diſtinguit inter hoc. igit̉ illa ꝯtinētia nō eſtlocalis. ¶ Item eſſe diffinitiue eſt quaſi ſuꝑius ꝙͣ eſſe circūſcriptiue. igit̉ ſi corpus xp̄i nō eſt ſub ſacr̄o diffinitiueigit̉ nec circūſcriptiue. ¶ Item qd̓ eſt in aliquo circūſcriptiue: equat̉ illi in quo eſt. ſi corpus xp̄i ꝯtinet̉ circūſcriptiue ab hoſtia: equatur eideꝫ. ¶ Item ſi diuidat̉ hoſtia⁊ eadem ratione erit ibi circūſcriptiue ⁊ equabit̉ ꝑti hoſtie. ⁊ ſic vnū ⁊ idem erit equale ꝑti ⁊ toti: ⁊ ita idem eritmaius ⁊ minus. ¶ Item quod in aliquo circūſcriptiue ēin illo eſt ꝯfiguratiue. gͦ eſt eiuſdeꝫ figure cum illo. gͦ corpus xp̄i ſimul ⁊ ſemel erit circulare ⁊ ſemicirculare ⁊ triangulare. quia eſt alicubi ſub tali ſpecie ⁊ alicubi ſub tali ⁊ tali. qd̓ videt̉ incōueniēs. ¶ Item qd̓ eſt in aliqͦ infeꝑabiliter ⁊ circūſcriptiue: mouet̉ ad motū eius in quo ēgͦ ſicut hoſtia vertit̉ ita ⁊ corpus. ⁊ ita habebit aliqn̄ caput ſuꝑius aliqn̄ pedes: cū corpꝰ xp̄i ſit in hoſtia inſeꝑabiliter. ¶ Iteꝫ corpori qd̓ circuſcribit̉ loco aſſignat̉ pͥncipiū mediū ⁊ finis. different̉ aūt determinat̉ ſpūs in loco ⁊ corpus. Spiritus .n. determinat̉ in loco ꝙ ſit h̓ ⁊ n̄alibi. corpꝰ aūt ita ꝙ habeat ꝑtem extra ꝑtem ẜm diſtinctas drn̄tias poſitōis. ita vt ſit hec ſurſum: illa deorſum.tercia in medio. ita vt ꝯtingat aſſignare principium mediū ⁊ vltimū. Si gͦ corpus xp̄i circūſcribat̉ forma continente: erit aſſignare illi ꝓut eſt ſub ſacramento prīcipiūmediū ⁊ fineꝫ. ⁊ ꝑtem extra ꝑteꝫ diſtinctas ẜm differentias poſitōis. gͦ nō indifferenter exit totuꝫ ſub toto ⁊ ſubꝑte. ¶ Rn̄ſio. ꝙ ſumendo ꝓprie localit̓ ſiue circūſcriptiue nō eſt xp̄us ſub ſacramēto ſic. circūſcriptiue .n. cōtineri in aliquo: eſt ꝯtineri ẜm ꝯmēſuratōꝫ ⁊ ꝯterminationꝑtiū ꝯtinentis ⁊ contēti. ita ꝙ totū toti ⁊ ꝑs ꝑti cōmeſret̉ ⁊ configuret̉. hoc aūt nō conueniret corpori xp̄i ẜꝫeſt ſub ſacramento. quia adequatio ſiue cōmenſuratōdebitam ſubtraheret quantitateꝫ: configuratio debitamfiguram. quia gͦ non deceret vt aliquid ſue ꝑfectōis ſubtraheret̉ corpori xp̄i: conuenit vt in eadeꝫ virtute ⁊ ī eadem quantitate qua eſt in celo ſit ſub ſacramento. ¶ Adeuidentiam eorum que tacta ſunt noͣ. ꝙ dupliciter continetur corpus xp̄i ſub ſacramento. Uno modo contineturibi a ſigno illo quod eſt ſacramētum. alio modo a loco cōtinente ipſum ſignuꝫ. A ſigno continetur quodāmodo ſicut corpus ſubſtantia a corpore quantitate. Coxp̄i quaſi replet vacuitateꝫ que eſſet in magnituociei ex conuerſione ſubſtantie panis: niſi ibi eſſet corpusxp̄i vbi erat ſubſtantia panis. Et dico quodāmodo nonoīno ſimpl̓r: quia etſi iſta continentia eſt ſimilis illi ꝙͣtaad hoc ꝙ corpus xp̄i replet illam vacuitateꝫ que eſſet ex
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten