Queſtioſuam accipit. totus ꝑ ꝑtes manducat̉ ī ſacramēto: ⁊ manet integer totus in ceo: integer totꝰ in corde tuo. ¶ Cōtra. videt̉ ꝙ nō ſit ibiintia corꝑis. Aug. in expoſitōne. liiij. pͣs. ⁊ hali. ij. inꝗt hereſis. donec ſecuin eſt. ſꝫ hic nobiſcū eſt veritas doſurrexit vno loco eſſe oportet:minus. corpus .n. inveritas aūt eius vbiqꝫ diffuſa eſt. hec canon. ꝑ hoc auteꝫt ꝙ donec ſeculū finiat̉ ſurſum dn̄s eſt: ⁊ corpus īſurrexit vno loco eē oportꝫ. videt̉ ꝙ velit dicere: ꝙnō eſt ẜm corpus ſub ſpecie panis. ¶ Iteꝫ in formis iſtisvel ſpeciebꝰ eſt trina dimenſio .ſ. longitudo latitudo ⁊ ꝓfunditas. remanēt .n. linee longitudīs latitudinis ⁊ ꝓfūditatis que prius erant. ſꝫ hec trina dimenſio eſt corꝑisquātitas. vnde Eucli. xj. geomete. Corpus eſt qd̓ longitudineꝫ ⁊ latitudineꝫ hꝫ. cuiꝰ terminus ſuꝑficies. igit̉ ſidiuerſe dimenſiones nullo modo compatit̉ ſecū in locoeodeꝫ alias .ſ. corꝑis alterius vt dicit ph̓s. relinꝗt̉ ꝙ ſubhac ſpecie panis nō eſt corpus xp̄i ẜm ſub̓aꝫ. ¶ Itē ſi duedimēſiones ſimul eſſent: ſequeret̉ duas lineas rectas ſuꝑficieꝫ cōcludere. Si .n. hoſtia rotunda eſt ſub qua eſt corpus xp̄i dimenſionalit̓: ⁊ ſimul ſit in loco cū hoſtia: ideꝫeſt centrum corꝑis xp̄i ⁊ hoſtie. qd̓ dicat̉. a. ab. a. ꝓtrahatur ſemidyamēter corꝑis xp̄i vſqꝫ ad circūferentiā. ⁊ terminet̉ in puncto. b. Iteꝝ ꝓtrahat̉ a centro. a. ſemidyametri hoſtie ad circūferentiā ⁊ terminet̉ in pūcto. b. q̄roiſti duo ſemidyametri aut ſunt diuiſi in ſubiecto aut nō.Si ſic: gͦ due linee recte concludūt ſuꝑficiem: quia in medio inter has lineas nccͣio intercipit̉ ſuꝑficies. Si diuerſe linee ſunt. linea .n. latitudineꝫ nō habꝫ: ⁊ ideo non eſtlinea linee ꝯtigua nec ꝯtinua. nec ꝯſequēter: nec punctuspuncto. Si aūt nō ſunt linee diuerſe ſꝫ vna tm̄ ī ſubiectoabeo ꝓpoſitū .ſ. ꝙ nō ſunt in eodem loco ſimpl̓r diuerſedimēſiones. ¶ Item in hoc ſacramēto eſt aliꝗd ſacramētū ⁊ aliꝗd res. qd̓ aūt eſt ſacramentū vt panis ⁊ vinum.nō eſt ibi ẜm ſub̓am ſꝫ ſoluꝫ ẜm formā vel ſpēm accn̄talē.⁊ hoc congruit ipſi ſacramēto. Eadem rōne videt̉ ex ꝑterei nō debeat ibi eſſe ip̄a res ſubſtantial̓r ſiue in ſua ſubſtātia: ſꝫ ẜm aliqd̓ accn̄s vel aliquā ſpēm accn̄talē. ¶ Reſponſio. ꝙ xp̄s integer deus ⁊ homo eſt ſub ſpecie panis.¶ Ad primū ꝯtra hoc dd̓m. ꝙ vt sͣ. dictū eſt. Quidaꝫ ponebant ſolūmodo xp̄m eſſe ſub ſpecie panis vt ſignatū ſt̓ſigno. ⁊ dixerūt hoc eē ſacram̄tal̓r. Contra qͦs dicit Auguſti. ꝙ nobiſcū eſt veritas dn̄s .i. xp̄us in ſua veritate .i.in veritate ſue nature duplicis. vn̄ Augꝰ. vult dice̓. ꝙ lꝫdn̄s eſt ſurſum donec finiat̉ ſeculū: nihilominꝰ ē h̓ in ſuaveritate apud nos .ſ. in ſacramēto altaris. vn̄ in elucidario Hugo. Cum ideꝫ corpus qd̓ in cruce pependit in ſepulchro iacuit indubitāter fateamur eē in altari. ⁊ tantūhic quātū ⁊ ibi fuit ⁊ modo ad dexterā patris ē. nō ē dubiū ip̄m xp̄m ſiue corpus xp̄i in altari ſua nō care̓ formaſꝫ ibi viſibiliter in altari: inuiſibilit̓ latens ſub ſpecie aliena. Ꝙ igit̉ dicit̉. ꝙ corpus ī quo ſurrexit oportet ī vnoloco eē. hoc intelligit̉ ꝙͣtum ad illā formā ⁊ repn̄tatōꝫ inqua humanis ſenſibus ſubijci valet. Ꝙ aūt dicit̉. ꝙ veritas eius vbiqꝫ diffuſa eſt. hoc eſt xp̄s ẜm integritateꝫ ⁊totā veritatē ſuam eſt vbiqꝫ in ſacram̄to altaris. Uel pōtdici. ꝙ illud qd̓ dr̄: ꝙ veritas eius vbiqꝫ diffuſa eſt. intelligitur de veritate increata. qua ipſe dn̄s inꝙͣtum eſt homo habet eē verum. ¶ Ad aliud dd̓m ſine preiudicio. ꝙin illa ſpecie panis eſt corporeitas ſiue corꝑis quātitasqd̓ quidē corpus eſt accn̄s nō ſubſtantia. vnde ſimul ſūtioco corpus xp̄i ſubſtantia ⁊ corpus accn̄s huiꝰ forme.nec hoc eſt incōueniēs ponētibꝰ duo corpora nō poſſe eēſimul .ſ. corpus ſub̓am: ⁊ corpus quātitatē eē ſimul. qꝛ incorpore xp̄i ⁊ in alijs corꝑibꝰ que ſunt ſub̓e: ſimul ſūt corpus ſubſtantia ⁊ corpus quantitas. qꝛ eniꝫ accn̄s nō ponit innumerū cū ſubſtantia: nō eſt incōueniēs ponere ſimul corpus ſubſtātiā ⁊ corpus accn̄s. ¶ Ꝙ aūt dicit̉. qdue dimenſiones nō pn̄t eē ſimul ſicut ponit ph̓s. Dicēdum ꝙ hoc nō intelligit̉ de dimēſionibꝰ quaꝝ vna habꝫlubiectū ſub̓am: ⁊ alia nō eſt in ſubiecto ſub̓a. ſꝫ quarumvtraqꝫ hꝫ ſubiectum ſub̓amere hoc: eſt ponereduo corꝑa que ſunt ſubſtātie eſſe ſimul. qd̓ videt̉ ẜꝫ ph̓mnō eſſe ponendū. ¶ Ad aliudqd̓ obijcit̉. ꝙ ſi due dimēſiones eſſent: ſequeret̉ duas lileas rectas claudere ſuꝑficiem ⁊cͣ. Dicendū ꝙ nō oportet. Cum autem infert̉ ꝙ ſiduo dyametri ſunt diuerſi in ſubiecto: due linee recte cōcludūt ſuꝑficiē. quia in medio inter duas lineas nccͣio ītercipitur ſuꝑficies. Dicendū ꝙ hoc nō oportet. ſicut enīpunctus eſt ꝯſequēs puncto qn̄ actualit̓ ſunt numerati ⁊nō potentia ſolū. ſic ſuꝑficies eſt cōſequens ſuꝑficiei: qn̄actualiter ſunt numerati. punctus aūt nō eſt continuuꝫvel contiguū vel conſequēter enspuncto. ẜm ꝙ ſunt in limilit̓ ſuꝑficies nō ē connea: nō actu diſtincti ſꝫ potētia. ſitinua vel cōtigua vel ꝯſequēter ens ſuꝑficiei: ẜm ꝙ ſuntin corꝑe nō actu diſtincte ſꝫ potentia ſoluꝫ in ꝓpoſito ſūtſuꝑficies .ſ. ſpeciei panis ⁊ ſuꝑficies corꝑis xp̄i actu numerate ⁊ diſtincte nihilominus cōtigue. vnde nulla ſuꝑficies intercipit̉: vt pꝫ rōnabilit̓ ꝯſiderāti. ¶ Ad vltimūdd̓m. ꝙ in hoc ſacramēto eſt corpus xp̄i ẜm integritateꝫſuā. ⁊ hoc exigit neceſſitas inſtitutōis: peritas ſignificationis: cōgruitas repn̄tatōis. Neceſſitas inſtitutōis: ꝗainſtituit veritas ipſa vt ſub hoc ſacram̄to eēt veritas corporis illius cum diceret. Accipite ⁊ comedite hoc ē corpus meū. verba .n. veritatis inſtituentis hoc ſacramentūneceſſitateꝫ habent. Ueritas ſignificatōis actiue ⁊ paſſiue. Actiue: quia aliter nō ſignificaret corpus miſticū vere. neqꝫ ſignificaret̉ ꝑ ipſa elemēta niſi eēt ibi ẜm ſubſtātiam ⁊ diſtinctioneꝫ membroꝝ. Congruitas repn̄tatōisquia nō aliter repn̄taret xp̄m paſſum ſiue paſſionem xp̄ipatientis in integritate ſue ſub̓e ⁊ nature. Cū igit̉ obijcitur ex ꝑte elementoꝝ nō eſt reꝑire elemēta ẜm ſub̓aꝫ ⁊c̄.Dicendū ꝙ nō eſt ſimile: ſꝫ vt tactū eſt: multe ſunt rationes ꝓpter quas oportuit vt a ꝑte ſacramēti ſolūmō ſpecies ſiue accn̄tia ſignificarēt. ſꝫ ex ꝑte corꝑis ꝯtrario mō ſehꝫ. vt ſunt rōnes que compellunt ipſam in integritate ⁊vera ſubſtantia ſignificari.Articulꝰ quartusOnſequent̓ querit̉. vtꝝ xp̄us ꝯtinet̉ ſub ſpēbꝰſimul in tota ſua quātitate. Ꝙ ſic: videt̉. Inhoc ſacramēto eſt ideꝫ ſignificatū ⁊ ꝯtētū. igit̉cū corpus ip̄m in ſua quātitate ſit ſignificatū: ⁊ illud idēeſt ꝯtentū. ¶ Item eque impoſſibile eſt paruā ꝑtem vniꝰmēbri ſicut iuncturā vnius digiti ꝯtineri ſub forma paīsſicut totum corpus. igit̉ qua ratione excedit ī toto corꝑe:⁊ in ſingulis ꝑtibus. igit̉ ſi nō tenet̉ in ſua quātitate: qͣſinihil eius ꝯtinet̉ ſub ſpecie. ⁊ ſic cum ſumit̉ in vſum cuꝫnihil ſumitur niſi qd̓ cōtinet̉: quaſi nihil ſumit̉ de corꝑe:quia ꝑs quaſi minima. ¶ Iteꝫ dn̄s dando corpus ſuumdixit: accipite ⁊ comedite hoc eſt corpus meū. dicendo hͦeſt corpus meū: totum corpus deſignauit ꝓut fuit ſb̓ ſpecie panis. igit̉ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ impoſſibile eſt ſimul ⁊ ſemel eidem duo ꝯtradictorie oppoſita ineſſe. gͦ ſi corpus xp̄i exiſtens in celo ⁊ ſub ſacramēto eſt oīo vnū ⁊ ideꝫ: impoſſibile eſt ꝙ exiſtat in celo in ꝓpria ⁊ tota ſua quātitate ⁊ ſb̓ſacr̄o nō eſt in illa. ¶ Iteꝫ Augꝰ. de verbis euāgelij: totꝰꝑ ꝑtes manducat̉ in ſacramēto ⁊ manet integer in celo.Ex hoc verbo videt̉. ꝙ in illa totalitate ſiue quantitate.manet in celo: manducat̉ in ſacr̄o. ¶ Iteꝫ conſtat ꝙ corꝑxp̄i ſub ſacr̄o eſt viuū ⁊ organicū vn̄ ⁊ quantū. ⁊ nō ē magis incōueniens illud ponere eſſe ī ſua tota quātitate ꝙͣin minima. gͦ ⁊cͣ ¶ Contra. illa quoꝝ vnū nō excedit aliud in quantitate equalia ſunt. Si gͦ hec forma panis cōmēſuratur corpori xp̄i: nec excedit nec excedit̉ ab illo. forma iſta ⁊ corpus xp̄i ſunt equalia. ſꝫ forma nō eſt quantitas vnius palme. igit̉ nec corpus xp̄i. ¶ Item ſub maioriforma ⁊ minori quantitate eſt corpus xp̄i ſub indifferentia. igit̉ eſt abſtractum ab omni quantitate. ¶ Itē ſi corpus xp̄i in tota ſua quantitate ꝯtinet̉ ſub illa forma. cuꝫꝑs minima corꝑis xp̄i ſit maior illa forma: neceſſe ē ſingulas ꝑtes ⁊ omēs confuſe ꝯtineri ibi numero ⁊ partes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten