neqꝫ debet eē niſi ſpēs ꝯtinētes cū eoꝝ quoꝝ ſunt ſpeciesꝓprietatibꝰ. ⁊ corpꝰ xp̄i in caſu ꝓpoſito nō eſt ſic: ncc̄e eſtꝙ puritas ⁊ veritas ſacramenti hic ceſſet. Cū gͦ obijcit̉.ꝙ ex hmōi appoſitiōe ſpēs ille occupāt maiorē locū. dd̓mꝙ verū eſt ꝙ ibi eſt occupatio maioris loci ꝙͣ an̄: ſꝫ iam n̄eſt ſpēs que fuit an̄: cū iam ex ꝯmixtione cū alio variataſit eius eēntia. ſicut nō eſt eadeꝫ albedo numero illa queeſt minus intenſe: ⁊ illa que ſit magis intenſa ꝑ ingreſſum lucis in eēntiam eiuſdem. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙfacta appoſitōne predicta fit vna ſuꝑficies ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦverū eſt. ſꝫ iam eſt alia ſuꝑficies ꝙͣ prius: qꝛ alia quantitas. ⁊ illa tota ſuꝑficies eſt in ſubiecto. ⁊ ita deſinit eē ſacramētū ſicut in opponēdo dictū eſt. cū aūt ſit vna quātitas ⁊ earūdeꝫ ꝓprietatū ꝙͣtum ad omēs ꝑtes illiꝰ. nec eſtẜm aliquā naturam vel ꝓprietatē diſtinguere ꝑteꝫ a ꝑtencc̄e eſt ꝙ ſi aliqua ꝑs habeat ſubſtramētū ſub̓e ꝙ ⁊ alieſil̓r. ¶ Si obijciat̉. ꝙ in hmōi appoſitōe nō pōt eē ꝯpletaꝯmixtio: qꝛ nō pōt eſſe vſqꝫ ad minima ẜm materiaꝫ. Dicendū ꝙ hoc nō ſequit̉. quia ẜm hoc nuſꝙͣ poſſet eē ꝯpleta cōmixtio in liquidis. ſꝫ cōpleta eſt mixtio qn̄ nō ē aſſignare aliquā ꝑteꝫ ẜm exn̄tiaꝫ veritatis in mixto ẜm materiā neqꝫ ẜm ſpēm que ſit differens ab alia. Alit̓ rn̄dētaliqui ad hoc .ſ. ꝙ liquor additus nō facit vnā ſubſtātiaꝫſꝫ dimēſio cōtinuat̉ dimēſiōi ⁊ fit vna qͣntitas cꝰ vna ꝑsſuꝑficiei ē ī ſb̓iecto alia ſine ſb̓iecto. nec hͦ ē īcōueniēs vtdicunt: ſic̄ vna ꝑs ſuꝑficiei pōt eē alba alia nigra. hͦ aūtnō videt̉ conſonū ratōni: cū humidū ſit termīabile ꝓpriotermīo. nec ſtat diuiſio hmōi in humido ꝙͣtū ad ꝑtes ẜmmateriā donec ꝑueniat̉ ad tantā indiuiſionē ꝑtiū ⁊ vniōꝫꝙ in nulla ꝑte ſit inuenire naturam vel ꝓprietatē aliquāquam nō ſit inuenire ī alia. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ accidens cū ſubſtantia nō facit maius: ſimilit̓ nec corpusglorificatū cum nō glorificato ⁊cͣ. Dicendū ꝙ iſtud veruꝫeſt de accn̄te qd̓ ẜm naturaleꝫ exn̄tiam ⁊ eē ꝓpriū exiſtitin ſubiecto. tale aūt accn̄s ꝗa in ſubiecto eſt: nō fac̄ maiꝰcum illo nec locū maiorē occupat cum ſubiecto: quia locus ſubiecti eſt locus ip̄ius. ſecus eſt de accn̄te qd̓ virtute ſuꝑnaturali eſt habens dimenſioneꝫ pret̓ ſubiectū. tale aūt qn̄ locū occupat cū alio hn̄te ꝓpria dimēſionē maioreꝫ locū occupat ꝙͣ ꝑ ſe ſolū: quia ex illoꝝ cōiunctionedimēſio addit̉ dimenſioni ⁊ efficit̉ maioris loci occupatio. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ liquor appoſitus pōt facereꝙ ibi nō ſit ſacramentū. gͦ ecōtrario ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ nō ē ſimile. ſpēs eſſe ſacramētales ml̓tis modis deſtrui pn̄t: vtꝑ manducatōꝫ putrefactioneꝫ ⁊ diuiſioneꝫ eaꝝ ꝑ cōmixtioneꝫ rei alterius: ad quaꝝ deſtructōꝫ ſequit̉ deſitio ſaeramēti. Sꝫ ꝯuerſio elemēti in ſacr̄m nō pōt fieri niſi virtute ſuꝑnaturali ⁊ mīſterio ſacerdotali.Articulus quartusOnſequēter querit̉ de oꝑatōe tranſmutatōisEt primo de oꝑatōe corruptōis. Scd̓o de generatōne vermis ex ſpēbus corruptis.De primo queriturᵐ. §. j.Utꝝ ſit naturalis: an no. Ꝙ ſit naturalis videt̉ ſic. Sialiquid cōuenit alicui ꝑ naturaꝫ: illa natura manēte illd̓idem illi naturaliter cōueniet. ſꝫ accn̄tiuꝫ natura manetoīno niſi ꝙͣtum ad eſſe illius in ſubiecto vel ſubſtātia. igitur cum ꝑ naturam ſunt ille ſpēs corruptibiles. vel ꝓpterdefectū virtutis naturalis. vel quia cauſat̉ a ꝯtrarijs: ⁊hn̄t cōtraria. ⁊ om̄e qd̓ hꝫ contrariū eſt ꝑ naturam corruptibile. gͦ ⁊cͣ. Ꝙ aūt ſpecies iſte vere habeāt naturamꝯtrarietatis vnde ſunt naturaliter corruptibiles: patꝫ ꝑhoc. quia vbi ſunt ꝯtraria ẜm eſſe ſpūale: pn̄t ſimul eē ineodeꝫ ⁊ ẜm idem. ſicut ꝯtrarij colores in eodem medio ⁊ſenſu ⁊ intellectu. cū gͦ hic nō poſſint ſimul eſſe ꝯtrarij colores nec ſapores: ſꝫ mutuo ſe expellūt: hn̄t h̓ naturā contrarietatis. ¶ Item Anẜ. de ꝯceptū virgi. diſtinguit tripliceꝫ curſuꝫ. naturaleꝫ ſcꝫ ⁊ voluntariū ⁊ mirabileꝫ. ⁊dicit ꝙ mirabilis eſt a deo immediate. cum gͦ deus nihilimmediate corrumpat. virtus .n. diuina eſt ſaluatiua ⁊ n̄corruptiua. illa corruptio ſiue putrefactio nō eſt a deo īmediate. gͦ nō eſt mirabilis nec volūtaria. gͦ eſt natural̓.¶ Item ad ꝑditioneꝫ ſiue deſitionē reꝝ ſufficeret ſubtractio diuine virtutis. neqꝫ requirit̉ aliqua oꝑatio mirabilis. ¶ Item ſpēs hmōi vt erant in ſubiectis naturalitererant corruptibiles: ⁊ ꝑ naturam tendebāt in corruptionem. ſꝫ vt dicit Inno. ſi ſpecies in aliquo a ſimilitudīerecederet: verum ſacr̄m nō eēt. igit̉ ſicut tūc fuit de illis:ita ⁊ nūc. igit̉ ſi tunc corrumꝑent̉ hoc eēt ꝑ naturā: ſil̓it̓⁊ nūc. ¶ Contra. forma eſt compoſitōꝫ ꝯtingens ſimplici ⁊ inuariabili eſſentia conſiſtens. igit̉ eē inuariabile ceuenit forme ẜm ſe. vnde ſi cōueniat variari hoc ſolūapplicatōꝫ ad materiam. Si gͦ ſeparet̉ a materia: nulmodo ꝑ naturam variat̉. ſi gͦ ſeꝑata variat̉: hoc ē contranaturam eius. gͦ miraculoſe. ¶ Item qn̄ potentia reſtituitur alicui que eſt ẜm naturam: tunc collatio potētie nōeſt miraculoſa ſꝫ actus naturalis. cū aūt datur potentianoua ſupra naturam: ⁊ collatio potentie eſt mirabilis ⁊egreſſus in actum. vt pꝫ in hoc ꝙ eſt virgineꝫ parere. Sꝫſuſciꝑe ꝯtraria hoc eſt ꝓprium ſubſtātie ⁊ ſupra vel ꝯtranaturam accn̄tis. gͦ ſemꝑ egreſſus in talē actū qͣntūcūconferat̉ potentia erit miraculoſus. ſꝫ ſi corrumpant̉ ſpēshmōi: neceſſe eſt illas ſuſciꝑe ꝯtrarias diſpoſitōes. ergotranſmutatōꝫ ſiue corruptioneꝫ fieri circa hmōi nō eratꝑ naturam: ſꝫ miraculoſuꝫ. ¶ Item ex eiſdeꝫ generat̉ res⁊ corrumpit̉ ꝑ naturam ẜm ph̓m. ſꝫ ſubſtantia materiacum forma eſt cauſa oīm accn̄tiuꝫ que in eis ſunt: vt habetur alibi. ſubſtantia igit̉ materia cum forma eſt cauſacorruptionis accn̄tiuꝫ. ſꝫ ſeꝑata cauſa ⁊ effectus ſeꝑatur.igit̉ accn̄tia ſeꝑata a ſubſtantijs nō ſunt actu corruptibilia ꝑ naturam. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item materia prima eſt ſubiectūomīs ꝯtrarietatis. igit̉ vbi nihil eſt de prima neqꝫ aliꝗdcōtrarietatis. gͦ cum ꝯtrarietas ſit cauſa corruptōnis naturalis: vbi nihil ē materie prime nec poſſibilitas ad corruptioneꝫ ꝑ naturam. ſꝫ iſte ſpecies nō cōmunicāt aliꝗdprime materie. igit̉ nec poſſibiles ſunt ad coruptionenaturam. igit̉ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ drn̄tia eſt inter formas math.maticas ⁊ naturales. ꝙ naturales abſtracte ꝑ intellectūabſtrahunt̉ a ꝓprietatibꝰ naturalibꝰ. vt .n. abſtracte ſūtnō habent ꝓprietates illas. ſꝫ forme mathematice abſtracte abſtrahunt̉ a ꝓprietatibus ſuis naturalibus. immo ⁊ipſe ꝓprietates demonſtrant de illis. ſicut de triangulohabere tres angulos. igitur cuꝫ ſpēs iſte naturales ſcilꝫpanis ⁊ vini abſtracte ſunt ſiue ſeꝑate: neceſſe eſt ꝙ ⁊ ſeparent̉ a ꝓprietatibus naturalibꝰ. igit̉ cum a ꝓprietatibꝰnaturalibus habeant forme naturales naturam agendi⁊ patiendi: forme ſic ſeꝑate non habent naturā neqꝫ adi neqꝫ patiendi. ⁊ ſic neqꝫ pn̄t naturaliter putrefiericorrumpi. ¶ Item omīs actio naturalis eſt a forma: paſſio a materia. ⁊ dico a forma ⁊ a materia que ſunt ſub̓e.cuiꝰ ratio eſt: quia etſi forma que eſt accidens poteſt eſſealiquo modo virtus agendi a ſuis principijs: hoc tamēeſt ẜm ꝙ illa recipiuūt influentiam a principijs ſubſtantie. igitur ſi ſpecies iſte ſunt ſeparate a ſubſtantia ⁊ ꝙͣtuꝫad materiam ⁊ ꝙͣtum ad formam. neqꝫ enim habent ſubſtramentum ſubſtantie forme vel materie. igitur neqꝫ cōuenit illis paſſio neqꝫ actio per naturam. igitur nec corruptio naturalis. ¶ Item aliud eſt putrefieri ⁊ putrefactum eſſe. Putrefactio auteꝫ naturalis eſt per actionem⁊ paſſioneꝫ in materia: ſicut omnis actio naturalis. igitcum ſpecies iſte non cōmunicant in materia cum naturaliter agente exteriori: n̄ eſt putrefactio naturalis. ¶ Reſponſio. vt sͣ. tactum eſt opere mirabili in ipſis ſpeciebꝰrelicta eſt aliqua natura propria ſcilꝫ quam habebantīſubſtantijs. vnde ⁊ illa qua agebant ⁊ patiebantur. alit̓enim recederent a ſimilitudine prima. ⁊ ideo naturalitranſmutantur ⁊ corrumꝑantur. ¶ Ad hoc quod obijcitꝙ forma eſt compoſitione contingens ⁊cͣ. Rnſio. reueraibi loquit̉ ph̓s de forma accn̄tali. nō auteꝫ de quacūqꝫ: hde illa que oīno forma eſt. vnde nō loquit̉ de quantitate
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten